Quo Fata Ferunt! QFF! Die ECHTE Illuminati shit... Welkom in de Hel! - complotten, ufo's, karma, illuminati, nonsens, wetenschap, kennis en verlichting! QFF

Vandaag stond voor mij en en aantal andere QFF-ers in het teken van een heerlijke fietstocht die ons langs allerlei leuke locaties zou gaan voeren... Omstreeks 13:00 uur kwamen ik en Snickers aan op de afgesproken plek, waar niet veel later de voiture van Permuter ook kwam aangereden om vervolgens iets later gevolgd te worden door de voiture van Toxopeus. Eenmaal uitgestapt begroette iedereen elkaar en was het wachten op de aankomst van BlackBox. Tijdens het wachten werden we nog getrakteerd op een op een mooi aantal verhalen verteld door straat-bewoonster Maria, over een atoombom die zou ontploffen en slechte tompoezen waarmee je nog geen deuk in een auto kon gooien...




Na enige tijd gewacht te hebben, n te hebben genoten van Maria haar verhalen, besloten we BlackBox eens even te contacten op de S11 maar we kregen BlackBox in eerste instantie niet te pakken. Enige tijd daarna bleek dat BlackBox verhinderd was daar zijn planning net even anders was gelopen. Met een groepje van 4 mensen (Permuter, Snickers, Toxopeus en ik) zijn we toen per fiets vertrokken. Eerst moest er even lucht getankt worden bij de fietsenstalling van het station in Assen omdat Permo & Toxo nog even wat lucht in de banden moesten doen voordat we echt konden gaan peddelen.

Vanaf de fietsenstalling bij het NS station in Assen gingen we richting 't Roege Veld nabij de woonwijk Baggelhuizen. Eerst moesten we onderweg alleen nog even een korte stop maken zodat Snickers even snel wat broodjes kon smeren en deze in de tas kon gooien. Bepakt en bezakt vervolgden we onze tocht dus naar 't Roege Veld. Daar eenmaal aangekomen was het nog wel even hard doortrappen en bikkelen om ons doel te bereiken daar het smalle paadje bezaaid lag met dikke stokken en takken. Na het overleven van de jungle slalom kwamen we aan op het open stukje van 't Roege Veld. Alwaar we constateerden dat de bomen wel heel erg merkwaardig in de richting van de open plek groeiden. Nadat we even hadden staan keuvelen en nadat Toxopeus nog wat foto's schoot, hebben we onze tocht vervolgd door het Asserbos (waar en wielerwedstrijd gaande was), om daarna door Hendrik van Boeijenoord richting Kampsheide te fietsen langs en deel van het Deurzerdiepje. Bij het bruggetje over het Loondiep zijn we toen afgeslagen richting het dorpje Loon om aldaar onze weg te vervolgen naar hunebed D15 dat net buiten Loon ligt.

Onderweg hadden Permo, Snickers, Toxo en ik het al over van alles en nog wat. Maar toen we arriveerden en een plekje zochten bij het hunebed viel er even een kleine stilte. Dit kwam waarschijnlijk door de open plek in de wolken boven het hunebed... Er hing een heerlijk sfeertje en het weer was oprecht heerlijk! We hebben er dan ook even heerlijk zitten kletsen, over van alles en nog wat. En ik persoonlijk heb echt het gevoel er even wat energie getankt te hebben... Na dat we heerlijk hadden gezeten zijn we vanaf het hunebed nog even naar de krachtplaats van D15 gefietst, daarvoor moesten we nog even over een smal paadje waar Snickers besloot de bramenstruiken in te duiken. ;-) Nadat bleek dat we de krachtplek niet goed konden bereiken zijn we omgekeerd en rustig terug gefietst naar de plek waar we eerder die dag vertrokken waren...

Anyways, we hebben natuurlijk ook wat plaatjes geschoten, waarvan hieronder akte:










U begrijpt het vast al, hieronder in de comments kan het gewoon verder, en daar zal ik nog wat meer foto's neerknallen, zoals Toxo en Permo dat zeer waarschijnlijk ook zullen doen...

;-)

Het was even stil mensen... Voor de verandering was ik weer eens een periode niet zo actief. Uiteraard had dit alles een gegronde reden daar ik nooit zo maar een tijd lang stil zou zijn op QFF. Dit keer waren er voor mij persoonlijk wel een aantal redenen die me er van wisten te weerhouden om hier op QFF te kunnen zijn en zo af en toe eens wat tikwerk af te leveren...



Ten eerste was er de voor mij persoonlijk best wel bevrijdende verhuizing die weer enigszins rust in mijn leven terug wist te brengen en die verhuizing bracht als nare randverschijning met zich mee dat ik niet over een fijn wireless signaal kon beschikken de afgelopen weken daar ik eerst nog een draad moest trekken om op mijn werkplek enigszins voorzien te zijn van een verbinding met het wereldwijde web. Daarnaast had ik het best wel druk met werk en nog meer werk en had ik daarnaast een beetje last van een soort creatieve blokkade waardoor ik ook niet echt in staat was om ook maar enigszins iets fatsoenlijks te tikken...

Nu enkele weken later lijken de zaken een beetje op hun plek te geraken en is er naast rust voor mij ook tijd geweest om na te denken over mezelf, mijn toekomst maar ook de toekomst van QFF en mijn rol daarbij of daarin. En ik heb na veel nagedacht te hebben besloten een onderdeel van QFF te blijven en dus zo nu en dan nog eens wat te tikken, maar wel veel minder frequent dan voorheen. Dit alles heeft verder niets te maken met QFF zelf of de QFF-ers maar gewoon met het feit dat ik realistischer om zal moeten springen met mijn tijd en ik niet meer in zeven spreekwoordelijke sloten tegelijk moet gaan lopen omdat dit me simpelweg te veel kopzorgen (lees: stress) oplevert.

Ik heb momenteel simpelweg niet meer de tijd en de energie om elke dag hier op QFF te kunnen zijn daar mijn energie elders vereist is omdat ik mijn focus en aandacht op andere zaken moet richten omdat ik ook aan mijn eigen toekomst moet denken. Dit kan wellicht wat egoïstisch overkomen maar als ik niet aan mezelf ga denken dan nemen de tijd en de realiteit straks een loopje met mij.

Dit alles leek me in ieder geval genoeg aanleiding om het hier met jullie te bespreken en daarom dus wat aandacht voor de reden dat het even stil was van af mijn zijde... Maar ik ben weer terug dus zal dan ook proberen die beetjes vrije tijd die ik over heb online op QFF te spenderen en zo nu en dan dus wat te tikken...

U begrijpt het al... hieronder kan het wat mij betreft verder...

Soms krijgen we wel eens fanmail en zo ook vanavond. Ik kreeg een verzoek van een trouwe meelezert om eens wat aandacht te besteden aan Ursu Adams en Beano Black. Twee heerschappen die op Youtube blijkbaar vele volgelingen hebben. Ik ken beide heren om heel eerlijk te zijn niet maar daar ik de ingezonden e-mail graag met jullie wil delen, besteed ik er dus middels dit artikel meteen wat aandacht aan om beide heren hier op QFF voor te stellen...



Eerst even de ingezonden email... Leest U even mee...???

Ik ben een fan van de site en vind er tal van goede en wijze info,vraagje ik volg al een poosje ursuadams en beanoblack op youtube, ieder een eigen show en manier van verslag, lekkere update soms,, alleen Ursu is een über Freemason, Beano is een fuck the system gast ;-), graag hoorde ik meer mensen hierover maar ik zie niks en ben benieuwd of er meer mensen zijn die dit volgen, Hoge5

Tja... Ursu en Beano dus... Hieronder eerst even wat video's van Ursu en dan daarna een paar van Beano... Kijkt U even mee...???

Ursu Adams:

Zoals iedereen hier op QFF al weet zijn Ninti van het HiggsForLive Fermilab en Combi van de HiggsForLive Dieet adviseringsgroep stiekem zeer niet bekende onderzoekers. Zo hebben beiden  het HiggsMassNiks-deeltje ontdekt in hun geheime onderzoekscentrum onder een brug langs het Amsterdam Rijnkanaal.  We kunnen niet vertellen waar dit lab zich bevind  omdat iemand met de schermnaam Dromen uit is op onze onderzoeksresultaten en wel speciaal die van Ninti naar het schijnt.

geheime De Meern brug in Utrecht

Een paar dagen geleden is via de MSM een bericht van ons geplaatst omdat het geld op was we een nieuw onbekend deeltje hebben ontdekt het zg. Majorana-Niks-Fermion. Nu is dat in de gewone media gebracht dat het door een Delfse hoogleraar ontdekt is maar dat is gedaan om Dromen op een verkeerd been te zetten, dit artikel kan hij dan ook niet lezen. Door een speciale op Dromen zijn DNA afgestemde  scrambler is dit voor hem niet leesbaar.
Speciaal voor QFF nu hieronder het echte artikel waarvan de MSM versie hier te vinden is.

Al sinds 1937 is men er naar op zoek, maar nu denken Utrechtse onderzoekers Ninti en Combi hem voor het eerst te hebben gezien: het Majorana-Niks-Fermion. Als de resultaten kloppen is het een spectaculaire vondst. De mysterieuze deeltjes kunnen van groot belang zijn voor zeer krachtige quantumcomputers.

“Hebben we Majorana-Niks-Fermionen gezien? Ik zou zeggen: een voorzichtig ja.” Met die woorden lieten de Utrechtse Onderzoekers  Ninti HigssMass en Combi  de aanwezige van een grootte natuurkundeconferentie deze week in verwondering achter. Direct werd Ninti belaagd door haar collega’s, als mensen die voor een trein dringen tijdens een drukke spits. De onderzoeker Combi werd zoals gewoonlijk genegeerd door de beroepsgroep omdat hij nogal rare ideeën over het universum heeft, zo omschreef een verslaggever van het tijdschrift Nature het gebeuren.

Exotisch deeltje
Vanwaar deze opwinding? Ga maar na: het Majorana-Niks-Fermion is een deeltje waar al bijna tachtig jaar naar wordt gezocht. In 1937 voorspelde de Italiaanse natuurkundige Ettore Majorana het bestaan ervan, maar het is nog nooit waargenomen. Bovendien is het één van de meest exotische deeltjes denkbaar. Waarom? Om dat in te zien, moet je het een en ander weten over fermion-niks, boson-niks en antimaterie, onder insiders ook wel ‘niks’ genoemd.
Je kunt de kleine deeltjes waarmee onze natuur is opgebouwd in twee categorieën verdelen: Fermion-niks en boson-niks. Het verschil tussen de twee zit in hun subsidie spin: de kwantummechanische eigenschap die staat voor het eigen magneetveld dat een deeltje creëert.

Foto van het Majorana-Niks-Fermion, genomen tijdens het onderzoek van Ninti HiggsMass. Hier sterk vergroot getoond.

Precies begrijpen hoe dat zit hoeft nu niet, dat zou ons alleen maar geld kosten. Maar dit leidt er bijvoorbeeld toe dat in het standaardmodel de deeltjes waaruit materie bestaat, zoals elektronen en quarks, fermion-niksen zijn, en de deeltjes die de krachten overbrengen, zoals Fotonen (elektromagnetisme) en gluonen (sterke kernkracht), boson-niksen zijn.
Fermion-niksen en boson-niksen verschillen in meerdere opzichten van elkaar, maar nu gaat het even om het onderdeel antimaterie; oftewel het idee dat elk deeltje een antideeltje heeft met tegengestelde lading. Het negatief geladen elektron heeft bijvoorbeeld een positief geladen positron als antideeltje. Komt een deeltje zijn eigen antideeltje tegen, dan vernietigen ze elkaar. Maar het wordt lastig als een deeltje neutraal is, en dus geen lading heeft. In het geval van een boson, is het deeltje dan tegelijkertijd zijn eigen antideeltje. Bij fermion-niksen geldt dat normaal gesproken niet: een antineutron is bijvoorbeeld een ander deeltje dan een neutron.

Nu komt Ettore Majorana in het verhaal. Hij bedacht – na bestudering van de theorieën over fermion-niksen – dat er ook neutrale fermion-niksen moesten bestaan die wél hun eigen antideeltje zijn. Letterlijk beschreef hij de situatie waarin een deeltje en zijn antideeltje niet van elkaar te onderscheiden zijn. In wezen zijn de deeltjes dan dus een en dezelfde. Naar deze ‘Majorana-Niks-Fermionen’, zoals ze later genoemd zouden worden, is intensief gespeurd, zoals in deeltjesversnellers in het HiggsForLive Fermilab, maar nog nooit is zo’n deeltje in het echt waargenomen.

Mooie aanwijzing
Tot nu, zo lijkt het. De Utrechtse Ninti en Combi denken een glimp van Majorana-Niks-fermionen in hun laboratorium te hebben gezien. De onderzoekers legden een elektrisch circuit aan door nanodraden van indium-antimonide, gekoppeld aan een supergeleidend materiaal. Het geheel stelden ze bloot aan een bak QoFFie magneetveld. Metingen aan de elektrische geleiding op het grensvlak van de nanodraden met de supergeleider deden vermoeden dat hier Majorana-NIKS-Fermionen gecreëerd waren. Een veranderend magneetveld had het effect op de geleiding dat je zou verwachten in de aanwezigheid van de illustere (Ook wel Kraven genoemd door sommigen van een niet nader te noemen site) deeltjes.

De  hoogleraar Dodeca, voor insiders doc,  die zelf ook speurt naar Majorana-Niks-Fermionen, is zoals verwacht doodziek enthousiast over het werk van zijn Utrechtse collega’s.
“Ja, dit is super. Het is een mooie aanwijzing, en goed voor het Nederlands onderzoek.” Doc zoekt zelf, naast veel andere wetenschappers, in zogeheten topologische isolatoren. “Het werk van de Utrechtse groep staat op zichzelf. Ze zijn al een aantal jaar bezig met deze nano-niks-draden.”
Nu is volgens Doc meer bewijs nodig. Hij wijst op een artikel van de Amerikaanse natuurkundige Zakken Vuller als Karma (Universiteit van Maryland), waarin theoretisch de eigenschappen worden voorspeld van een Majorana-Niks-fermion in aan een supergeleider gekoppelde nanoniksjes. “De groep van Ninti heeft er nu één daarvan geverifieerd”, zegt Dodeca. “Het is nu zaak dat voor de andere eigenschappen ook te doen, wat nog jaren onderzoeksgeld onderzoek gaat kosten. Daarom spraken Ninti en Combi van een ‘voorzichtig ja’.”

Kwantumcomputer
Het is niet alleen voor de wetenschap groot nieuws. Ook bij softwaregigant Microsoft zal wellicht de geldkraan champagne vloeien. Het bedrijf stak afgelopen jaar een miljoen euro in Ninti en Combi hun onderzoek. Waarom een bedrijf als Microsoft daar interesse in heeft? Heel simpel: deze Majorana-Niks-deeltjes zouden van grote waarde kunnen zijn voor nieuwe krachtige computers, zogeheten kwantumcomputers.

De bits in onze huidige computers nemen alleen de waarden 0 of 1 aan. Een quantumbit – kortweg qubit – kan tevens over een combinatie van die waarden beschikken. Computers op basis van deze qubits hebben daardoor in theorie een veel grotere rekenkracht. Maar qubits zijn fragiele beestjes. Ze raken snel verstoord door de omgeving en verliezen dan hun bijzondere eigenschappen.
Pogingen om een geheugen van qubits te bouwen lopen steevast tegen dit probleem aan. Gedacht wordt dat Majorana-Niks-fermionen veel minder last hebben van verstoringen als ze gebruikt worden als qubit.
Mocht het zover komen, dan hebben Ninti en Combi goede papieren voor een Nobelprijs. Trouwens, die hebben zij met deze vondst überhaupt al, als die stand houdt. Dat er eerst nog wel even een wetenschappelijke artikel over gepubliceerd moet worden spreekt voor zich. Maar dat lijkt een formaliteit.