Quo Fata Ferunt! QFF! Die ECHTE Illuminati shit... Welkom in de Hel! - complotten, ufo's, karma, illuminati, nonsens, wetenschap, kennis en verlichting! QFF

Er bestaan vele sprookjes en verzinsels... Van keihard verzonnen leugens tot uit de hand gelopen grappen en mysterieuze legenden en sagen. Zo ook omtrent de vrijmetselarij en over vrijmetselaars... Al vaker heb ik hier een en ander trachten te ontkrachten, en daarnaast  heb ik door middel van subtiele hints en ondertonen in diverse artikelen proberen wat meer aanwijzingen te geven over de ware oorsprong en aard van de vrijmetselarij.



Niet iedereen zal doorhebben over welke subtiele hints, aanwijzingen en ondertonen ik het heb. En dat geeft verder ook niet! Maar de liefhebbers van informatie over de vrijmetselarij en personen die wel door hebben waarover ik het nu heb, die zullen ongetwijfeld benieuwd zijn naar de verdere inhoud van dit artikel... Want ik wil U allen namelijk wat meer vertellen over de Taxil Hoax... De wattuh?? Nou de hoax waardoor de vrijmetselaars in een bijzonder negatief daglicht zijn komen te staan, voor zover ze dat toen al niet stonden, daar men ook in die tijd zo hun bedenkingen hadden over de vrijmetselarij en vrijmetselaars...

We zeggen, spreken over de periode ergens aan het eind van de 19de eeuw... Marie Joseph Gabriel Antoine Jogand-Pagès, beter bekend als Léo Taxil (Marseille, 21 maart 1854 - Sceaux, 31 maart 1907) was een Frans schrijver en journalist die in die tijd bekend is geworden door zijn sterke anti-katholieke en anti-klerikale standpunten. Het was deze Léo Taxil die er hoogstpersoonlijk voor zorgde dat de vrijmetselarij te maken kreeg met een groot mysterieus complotverhaal dat het imago van de m3t2 een behoorlijke deuk op wist te leveren...

In 1892 richtte Taxil het tijdschrift La France chrétienne anti-maçonnique op. Tussen 20 november 1892 en 20 maart 1895 publiceerde hij samen met Carl Hacks onder het pseudoniem Docteur Bataille het boek Le Diable au XIXe siècle. Dit boek pretendeerde het occultisme te ontmaskeren, waarbij de loges werden beschuldigd van het aanbidden van de duivel en een wereldwijde samenzwering.

In dit boek werden naast echt bestaande bekende vrijmetselaars, zoals Albert Pike, ook fictieve personen opgevoerd zoals Sophie Walder, grootmeesters van de Franse, Zwitserse en Belgische Lotus. En Diana Vaughan, een Luciferaanbidster die voor Taxil haar bekentenissen zou hebben opgeschreven. Ook zou zij schrijven over de satanische cultus genoemd palladisme.

Rondom de vermeende onthullingen van Sarah Vaughan ontwikkelde zich een ware polemiek. Een anti-maçonniek congres dat bijeenkwam in Trente in 1896 stelde vraagtekens bij het waarheidsgehalte van haar bekentenissen. Toen Taxil aangespoord werd om Diana Vaughan te laten zien, besloot hij om uiteindelijk zijn misleiding te onthullen. Tijdens een conferentie op 19 april 1897 in de grote zaal van de Société de Géographie te Parijs, waarbij diverse kerkelijke functionarissen aanwezig waren, vertelde Taxil dat deze Diana slechts een verzinsel was uit een een hele reeks van verzinsels.

Het betrof een eenvoudige typiste bij een Amerikaans bedrijf dat schrijfmachines verkocht en hij had haar toestemming gevraagd om haar naam te gebruiken. Hij was twaalf jaar daarvoor begonnen door de commandant van Marseille ervan te overtuigen dat er haaien in de haven zwommen en er een schip op uit werd gestuurd om ze te vernietigen. Daarna bedacht hij een verzonken stad in het meer van Genève en trok hiermee toeristen en archeologen aan die dit wilden onderzoeken.

Hij bedankt vervolgens de bisschoppen en katholieke kranten voor hun bijdragen aan zijn laatste hoax, te weten zijn bekering. Zijn onthulling werd met verontwaardiging ontvangen. Toen Taxil naar buiten wilde gaan, moest hij door de politie door de menigte heen worden geloodst naar een naastgelegen café. Hij verliet hierna Parijs. Hij bleef hierna werken als corrector bij de drukkerij van Sceaux.

Ondanks het feit dat Taxil zijn misleiding al in 1897 openbaar had toegegeven duiken er nog regelmatig anti-maçonnieke teksten op van schrijvers die zich op dit boek baseren en het is nog steeds één van de oorzaken van ongegronde beschuldigingen tegen de Vrijmetselarij.

Tja en mede dankzij deze "Taxil Hoax" denken vele mensen vandaag de dag nog steeds erg slecht en negatief over de vrijmetselarij en de vrijmetselaars...

Hieronder in de comments kan het wat mij betreft verder gaan...

Een enerverende ECHTE Illuminati BiQe tocht van QFF langs wat plekken uit het Werderbrüders topic en prachtige conversaties met Permuter 0., tijdens een waanzinnig mooie en zon-overgoten dag gisteren, brachten mij bij het heerschap Malachi Z. York en zijn Nuwaubianen. Deze jaren '70 cult-held en zijn cult-beweging leven tot op de dag van vandaag voort en is door de jaren heen in samenhang met de Process Church of the Final Judgement (hierover later in de volgende week een apart artikel hier op QFF) en nog tal van andere soortgelijke groeperingen de bron geweest voor vele wilde verhalen en conspiracies.

Malachi Z. York die eigenlijk geboren is als Dwight York maar ook bekend staat onder de namen Issa Al Haadi Al Mahdi & Et Alii, is de leider van de Nuwaubiaanse beweging. Daarnaast is hij tevens auteur, muzikant die daarnaast als 'black supremacist' diverse genootschappen en organisaties heeft opgericht. Ook was York een vrijmetselaar van de 33ste graad in de Scottish Rite bij de Georgia and Rameses 2 Lodge No. 9



Maar hij staat dus bovenal bekend als leider van de Nuwaubiaanse beweging die hij indirect uit heeft laten groeien tot een grote organisatie die in heel Amerika aanhangers heeft. Ondanks de grote successen die zijn cult-beweging kende kwam York zelf in grote problemen na de veroordeling tot een gevangenisstraf van135 jaar wegens het seksueel misbruiken van minderjarige meiden. Sommigen zeggen dat York er in is geluisd omdat zijn volgelingen in aantal bleven groeien en toenemen en sommige van zijn vertellingen ook als bijzonder plausibel op vele mensen overkwamen.

Oorsprong en genealogie

York zijn biografie is moeilijk te staven op authenticiteit omdat veel van het verhaal dat hij en zijn volgelingen hebben verteld eerder mythologisch dan historisch van aard waren. York heeft erg zijn best gedaan om zijn roots te verbergen en ook echt verborgen te houden.

Volgens een geboorteakte afgegeven in de Verenigde Staten, werd York geboren in Boston, Massachusetts, maar andere bronnen melden o.a.; New Jersey, New York, Baltimore en Takoradi  in Ghana.

York zelf verteld dat hij werd geboren in Omdurman, Soedan.  Zijn moeder is Mary C. York ook bekend als Fatimah Maryam. York beweert dat zijn biologische vader Al Haadi Abdur Rahman Al Mahdi zou zijn.

York beweert dat de naam die hij kreeg bij de geboorte  "Isa Al Haadi Al Mahdi" zou zijn en dat hij de naam "York" (zonder voornaam) een maand later kreeg, toen de familie terugkeerde naar Boston.
Een grootvader aan de kant van York zijn vader (Al Haadi Abdur Rahman Al Mahdi's) was als Sayyid Abdur Rahman Al Mahdi. Dit zou York ook een afstammeling van Mohammed Ahmad maken.

Aan de zijde van zijn moeder, is Clarence Daniel "Bobby" Williams, Mary C. York 's vader, omschreven als "een Egyptische Moor genaamd Salah Hailak Al Ghala, een koopman / zeeman uit een klein dorpje genaamd Beluwla, in het Nubië van het oude Egypte"  maar een andere genealogische brom toont Bobby Williams vader als onbekend en zijn moeder als "Mevrouw Decontee" van de Bassa-stam uit Liberia.

York zou meerdere malen hebben beweerd dat hij een Yamassee Indiaans opperhoofd zou zijn en een Keltische Moor uit het huis van York maar ook een Nubische Egyptenaar, Liberiaan  met koninklijke Soedanees bloed en ga zo maar door...


York zegt dat hij is opgegroeid in Massachusetts en op de leeftijd van zeven naar Aswan in Egypte is verhuisd om de islam te leren. Zijn grootvader, Sayyid Abdur Rahman Al Mahdi, was Imaam in Soedan, en voorspelde hem dat hij tijdens zijn zoektocht ooit zou gaan beschikken over het licht. Daarna keerde York op zijn twaalfde terug naar de VS volgens zijn eigen zeggen. Hij zou terug gegaan zijn naar de VS om In New Jersey op te groeien.

In 1964 werd York veroordeeld tot reclassering na het bekennen van schuld wegens het aanranden van een 13 jarig meisje. In het jaar daarna werd hij weer opgepakt, dit keer wegens een geweldsdelict en toen hij in 1967 uit de gevangenis kwma trad hij toe tot de black panthers.

Aan het einde van de jaren '60 noemde York zichzelf: Amunnubi Rooakhptah, en richte hij een quasi-islamitische, zwart-nationalistische beweging op gebaseerd op wat hij noemde de wetenschap van Nuwaubu.

En zo ontstond zijn beweging van de Nuwaubianen. Even een korte introductie...

Nuwaubianisme is dus de term die wordt gebruikt om de verschillende doctrines en praktijken van de volgelingen van Maleachi Z. York te beschrijven, maar het is niet de exacte term die ze zelf gebruiken. De Nuwaubiaanse 'lessen' worden soms aangeduid als "Nuwaubu"/ "Nuwaupu", "Wu-Nuwaubu", "juiste kennis",  "Overstanding", en "Factology".

De term Nuwaubu is een afgeleide van het Arabische woord "Nubuwa" (نبوة), die "profeetschap"of "profetie" definieert. Het stamt ook van het Hebreeuwse woord "Nebuwah" (נבואה, meestal weergegeven als nevuah), wat zoveel wil zeggen als "voorspelling " Een nog oudere verwijzing is het Soemerische woord "Nabu", die de term "profeet" (ziener) definieert.

De Nuwaubianen begonnen te opereren als een zwarte moslim groepering in New York in de vroege jaren '70 en vanaf dat moment ontwikkelde deze cult beweging tot een heuse organisatie met alle gevolgen van dien. Uiteindelijk betrok de Groep in 1993 een nieuw hoofdkwartier in Putnam County.

Nuwaubianisme is een zogenaamde esoterische kosmologie, een soort van verzameling van religieuze leerstellingen. Door de jaren heen kende de organisatie steeds weer andere en nieuwe invloeden waardoor de boodschap die ze uit wilden dragen door de tijd heen nog wel eens van uiterlijk veranderde. De kern bleef grotendeels wel het zelfde, maar de verpakking ervan paste zich dus aan naar de omstandigheden en invloeden waaraan de groep onderhevig was.

Onder de vele verschillende invloeden waaraan de groep onderhevig was bevonden zich vele reeds eeuwenoude stromingen van diverse religies maar ook diverse new-age stromingen. Hierbij kun je denken aan Blavatsky, Astara, de Rozenkruisers, de Vrijmetselarij, de Shriners, de Moorse Science Tempel van Amerika, de revisionistische vorm van het christendom, de islamitische stroming van Mirza Ghulam Ahmad, de numerologie van Rashad Khalifa, de oude astronaut theorieën van Zecharia Sitchin, de vreemdeling cryptozoölogie van David Icke, de UFO-mythologie van grays en reptilians, de politieke en juridische theorieën van de patriot mythologie, de gebeurtenissen rondom Area 51, ​​het Philadelphia Experiment , Project Blue Beam, Montauk Project, etc. etc.

De journalist Adam Heimlich besprak een aantal van York zijn boeken in 2000 en schreef daarover het volgende: ”York combineert diverse religieuze stromingen, sagen en mythologie waardoor een alles omvattend verhaal ontstaat waarin velen erg snel en makkelijk een bepaalde vorm van vertrouwen zullen vinden.”

Sommige volgelingen zien in York een ware god en aanbidden hem dan ook echt! Er zijn situaties geweest waarin York dit bevestigde door zichzelf ook echt God te noemen. En op andere momenten suggereerde hij alleen maar het goddelijke te kanaliseren door middel van verschillende persoonlijkheden. Hij heeft zichzelf ook meermaals uitgegeven en geïdentificeerd als Al-Khidr ("de groene") en als Melchizedek (waarvan York zegt, dat hij ook de aartsengel Michaël is) In de jaren daarna ontkende hij de diverse uitspraken weer door in een van zijn boeken het volgende te schrijven: ”Ik ben niet de Heer Adonai, Jezus Messias "Christus", noch ben ik een heilige man, noch een predikant! Ik ben een ware meester in het les geven, een heuse gids!!”

De Nuwaubianen mogen zichzelf ook zien als Goden, met behulp van bronnen zoals de Bijbel en de Thora mogen ze hun claims onderbouwen. De Nuwaubianen zien in het gebruik van het woord "God" slechts een verwijzing naar een universele schepper, maar tevens ook een titel die men ontvangt bij het ​​bereiken van een bepaalde staat van perfectie of absolute macht. Met andere woorden, als je jezelf verlicht genoeg acht, kun je, jezelf God noemen.

"De vloek van Leviathan"

Het meest belangrijke doel van Nuwaubianen is de bestrijding van wat zij noemen "De vloek van Leviathan" of "De vloek van Kingu". Deze theorie en bestrijdings drang van de Nuwaubianen komt voort uit de Nuwaubiaanse mythologie, Leviathan is een god die in verband wordt gebracht met de maan, het geslacht van man en vrouw, sex, en 'de geest' ook bekend als Lucifer, Sin, Set, Thoth, Siva, Hermes, Jehova, Poseidon en de bijbelse slang.

Nuwaubianen geloven dat de ban van Leviathan werd uitgevoerd door de duivel, duizenden jaren geleden nom zwarte mensen te hypnotiseren en in "spirituele onwetendheid en onverschilligheid" te laten verkeren en zo een heel ras te verdoemen.

Sommige delen van de Nuwaubiaanse rassenleer zouden zijn ontleend  uit de overdragingen en sagen van de Moren en daarnaast uit de fundamentele leer van de Nation of Islam. Een soort van raciale filosofie zeg maar die zeg met name uit in een van York zijn meest belangrijke standpunten; waarin uitdrukkelijk wordt gesteld dat bepaalde zwarte mensen met Afrikaanse roots "Nubiërs"of "Melanieten" zijn van een superieur ras!

Toch ontkennen de meeste Nuwaubianen dat ze in rassen denken en op basis van ras en of oorsprong anderen beoordelen. York deed ooit de uitspraak: ”Geen ras zal de race om die van het beste ras kunnen winnen daar geen enkel ras superieur is aan het ander.”

Dit is echter onmogelijk te rijmen met andere verklaringen en uitspraken van York en zijn volgelingen. Zo zei York ooit tijdens een lezing: "Witte mensen zijn de duivels van deze wereld, zij stammen letterlijk voort uit Lucifer!”

Zo hebben ze bijvoorbeeld een heel rassenstelsel een een ware rassen-code ontwikkeld, waarover je hier meer kunt lezen.

Naast een complete rassenleer hebben de Nuwaubianen ook een heuse eigen taal en een eigen alfabet. Om een indruk te krijgen van hoe en wat omtrent de taal en het alfabet van de Nuwaubianen kun je het beste hier een kijkje nemen.



Ook York zijn visie op tijd en ons bestaan, maar ook de oorsprong van de mens en de dieren is erg interessant te noemen. Het is dan ook niet vreemd dat York en zijn beweging een diepe indruk op velen hebben nagelaten in de vrije en ongeremde gang waarin de jaren '70 zijn vervlogen. Met name op muzikanten heeft York een enorme invloed gehad. Hip Hop koning Africa BamBaataa en George Clinton van Funkadelic zijn goede voorbeelden van muzikanten op wie York een belangrijke invloed heeft gehad. Van de muzikanten van nu zijn onder andere Nas, de heren van OutKast,De La Soul, Mobb Deep, Lisa “Left-Eye” Lopes, India.Arie, Musiq en ook Erykah Badu. Naast hun nog vele meer. En al die artiesten lieten hun Nuwaubiaanse religie doorschemeren in hun muziek om zo de boodschap verder te verspreiden. Een goed voorbeeld daarvan is de huidige website van Erykah Badu die echt is overladen met symboliek die verwijst naar Nuwaubianisme.



Op Youtube is ontzettend veel over York en zijn Nuwaubiaanse volgelingen te vinden, waarvan hieronder een selectie:

Al met al een interessante persoon en een nog interessantere maar merkwaardige beweging, en daarom dus aandacht voor deze bovenstaande materie hier op QFF. Het bespreken van al dit moois kan zoals gewoonlijk hieronder in de comments, net als er over zeiken, commentaar komen leveren... Verder staat het natuurlijk vrij om de materie de bediscussiëren en of te voorzien van aanvullingen en of interessante links over Nuwaubianisme. Ik zal dit topic zelf de komende tijd nog verder aanvullen, daar er nog zo veel meer te vinden is over deze York en zijn volgelingen en het schier onmogelijk as dat allemaal in een artikel te proppen. Dus laten we proberen er met z'n allen een mooie vergaarbak met informatie van te maken! Alvast bedankt! En Permuter 0. nogmaals dank voor deze fantastische input!

EDIT: LOL Ik kom er net achter dat dit het duizendste artikel op de Frontpage van QFF is!!!

Zojuist had ik een leuk gesprek met twee vrienden van me die moslim zijn. Zij wezen me op het feit dat de Ramadan er weer aan zit te komen... En dat leek me een interessant onderwerp voor een artikel! Naast het feit dat ze me vertelden dat veel rijke moslims tijdens de Ramadan op vakantie gaan naar plekken op de aardbol waar de zonsopgang en zonsondergang gunstig vallen, waren de twee in een fantastisch grappige discussie beland... De een was van mening dat je als moslim wel paardenvlees mag eten en de ander vond van niet. Een leuk moment was dat!



Maar goed, wat is de Ramadan nu precies? Ik zelf heb niet zo heel veel met religies en respecteer anderen die geloven dan ook zolang ze mij er niet mee lastig vallen. Of het nu doorgedraaide gristenwolfjes zijn, geflipte joden met rare staartjes, dikke boze boeddhisten of haatbaarden met koran onder de arm... Laat mij met rust en je hebt geen last van mij! Iets met leven en laten leven... Het Dolle Eland schreef net in een ander topic al iets over de Islam en of het een vredig geloof zou zijn of niet, en ik wil met dit artikel niet zo zeer het geloof belichten maar dus specifiek de Ramadan... Anyways terug dus naar de Ramadan... Wat si de Ramadan?? Daar raadplegen we Wikipedia maar even voor... Leest U even mee...???

Ramadan (Arabisch: ramadhan, رمضان) (uitspraak: ramadaan) is de negende maand van de islamitische maankalender. Het is de maand van inkeer, waarop tussen fajr, de dageraad ruim vóór zonsopgang, en maghrib bij zonsondergang gevast wordt. Een van de bijzonderste nachten in deze maand is Laylat al-Qadr.

Ramadan is een maand van de islamitische maankalender en wordt als feestmaand gezien. Naar het voorbeeld van de profeet Mohammed vasten moslims in deze maand gedurende de dag. Dit vasten is een van de vijf zuilen van de islam. De zieken, zwangere vrouwen, soldaten in oorlogstijd, jonge kinderen, reizigers en alle anderen voor wie het vasten een bedreiging vormt voor de gezondheid (denk bijvoorbeeld aan mensen met suikerziekte) of vertragend werkt op herstel van een ziekte zijn echter niet overal verplicht om te vasten. Ook zijn de gezondheidscomplicaties bij het vasten een probleem. Daarom kan best alleen gevast worden als men in een gezonde toestand verkeert. Naast het vasten kunnen vrijwillige extra gebeden gedurende de nacht worden verricht. Moslims bidden gedurende deze maand meer om de geloofsovertuiging te doen toenemen. Ramadan is volgens de islam een maand van tolerantie, liefdadigheid, verbroedering en bezinning, waarin mensen extra verdraagzaam, toeschietelijk en vrijgevig zijn en waarin de eenheid en samenhorigheid van de mensheid centraal staan.

Volgens de islam leert vasten de mens aan zichzelf te bedwingen en kan het eigenschappen aanleren als discipline, uithoudingsvermogen en vooral zelfbeheersing, en leert het de mens aan de baas te zijn over begeerten en lusten. Verder zou vasten het inlevingsvermogen in de armen versterken en het respect in de medemens en God vergroten. Elke dag dat men vast, wordt als een overwinning gezien.

Na de maand ramadan volgt het `id-oel-fitr (Suikerfeest), waarop gefeest wordt met familie en vrienden.

Het vasten wordt sawm (saum) of siyam genoemd. Dit houdt in dat veel moslims op deze tijden niet eten, drinken, roken en dat ze zich onthouden van geslachtsgemeenschap. Daarnaast zijn ook liegen, kwaadspreken en vloeken niet toegestaan. Een mogelijke uitleg van het vasten kan als volgt worden gegeven:

Oog: men kijkt niet naar wat ongeoorloofd en/of vies is;
Oor: men luistert niet naar verkeerde muziek of naar praatjes;
Mond: men roddelt niet en gebruikt geen verkeerd taalgebruik;
Hand: men pleegt geen verkeerde dingen;
Voet: men bezoekt geen verboden plaatsen.

Voor zieken, zwangere vrouwen, vrouwen tijdens de menstruatie, soldaten in oorlogstijd, jonge kinderen, reizigers en alle anderen voor wie het vasten een bedreiging vormt voor de gezondheid of vertragend werkt op herstel van een ziekte, wordt een uitzondering gemaakt. Zij hoeven niet te vasten, hoewel het inhalen ervan voor wie dat mogelijk is wel wordt aangemoedigd.

Zowel 's ochtends vroeg als 's avonds laat na zonsondergang wordt er door sommigen zeer uitgebreid gegeten. Er zijn mensen die hier kritiek op hebben, omdat zij vinden dat de ramadan een periode van vasten, onthouding en bezinning dient te zijn. De ochtendmaaltijd wordt sohr genoemd, de maaltijd na het vasten iftar.

Veel moslims begroeten elkaar voor en tijdens de ramadan met ramadan moebarak, ramadan karim of ramadan mabroek, wat gezegende ramadan betekent. De ramadan keert ieder jaar terug, en het vasten wordt door volwassenen aangehouden. Dit vasten maakt de periode soms vrij ingrijpend voor het leven van alledag.

Tijdens ramadan wordt doorgaans geprobeerd de gehele Koran te lezen. Daarvoor is de Koran in 30 delen voor 30 dagen verdeeld, Djuz' genaamd.

In toeristische plaatsen in islamitische landen kunnen toeristen overdag gewoon eten en drinken in restaurants. Wel wordt door de lokale bevolking in deze landen van ze verwacht dat ze discreet zijn, over het algemeen vindt men dat in het openbaar uitgebreid eten voor het oog van mensen die vasten niet van respect getuigt.

Niet alle moslims belijden hun geloof of vasten tijdens deze maand. Voor sommigen van hen geldt dat ze niet in het openbaar zullen eten en drinken.

In Nederland en België stellen sommige vastende moslims het op prijs als rekening wordt gehouden met de omstandigheden, anderen staan hier onverschillig tegenover.

Het vasten ziet men als een vorm van zuivering van de ziel en gehoorzaamheid aan God. Volgens de islamitische leer komt door het vasten de persoonlijke weegschaal. Ze zullen proberen het goede gedrag na de maand ramadan door te zetten.
Het vasten is een van de vijf zuilen van de islam en is dus verplicht.
Het is mogelijk door het vasten zelfdiscipline te ontwikkelen.
Het vasten laat voelen hoe het is om honger te hebben.
Het vasten is een manier om aan zwakheden in het karakter te werken.

Instelling van het vasten tijdens de maand ramadan

Volgens de islam is het vasten niet een innovatie die is ontstaan met de Koran, maar behoort in het beginsel tot de praktijk van de monotheïsten. De Koran bevestigt slechts dat het zo is. Zoals met vele andere zaken portretteert de Koran zichzelf als een voortzetting van het terugkeren naar de oorspronkelijke zuiverheid en het oorspronkelijke doel.

Na de Slag bij Badr werd aan moslims de plicht gegeven te vasten in de maand ramadan. Het vasten is in de Koran terug te vinden in Soera De Koe 183-185:

O, gij gelovigen, het vasten is u voorgeschreven, zoals het degenen die vóór u waren was voorgeschreven, opdat gij vroom zult zijn. Voor een zeker aantal dagen zult gij vasten, maar zij die onder u ziek zijn, of op reis, vast een aantal andere dagen, er is een losprijs voor degenen, die niet kunnen vasten, het voeden van een arme. Maar hij, die vrijwillig goed doet, het zal beter voor hem zijn. Het vasten is goed voor u, indien gij het beseft. De maand ramadan is die, waarin de Koran als een richtsnoer voor de mensen werd nedergezonden en als duidelijke bewijzen van leiding en onderscheid. Wie onder u daarom deze maand beleeft, laat hem daarin vasten. Maar wie onder u ziek of op reis is, een aantal andere dagen. God wenst gemak voor u en geen ongemak, en opdat gij het aantal zult voltooien en opdat gij Gods grootheid zult prijzen, omdat Hij u terecht heeft geleid en opdat gij dankbaar zult zijn.

Behalve de Slag bij Badr (17 ramadan 2 AH) zijn ook de inname van Mekka (10 ramadan 8 AH) en de verovering van Andalusië (28 ramadan 92 AH)[2] belangrijke gebeurtenissen die plaatsvonden tijdens de maand ramadan.
Openbaringen

In de tijd voor zijn Openbaringen trok Mohammed zich in deze periode terug in een grot om te vasten in contemplatie. Tijdens jahiliyya trok Mohammed zich een keer per jaar een maand terug, zoals anderen van de stam Qoeraish dat ook deden. Deze periode van devotie werd tahannuth genoemd. In een grot op de berg Hira kreeg Mohammed tijdens deze bezinningsperiode zijn eerste Openbaring, soera De Bloedklomp.
Vaststelling van de tijden van ramadan

Het begin van de maand ramadan wordt waargenomen door het zien van de maan op de vooravond van de eerste dag van de maand. Hierdoor begint ramadan in verschillende landen vaak op verschillende dagen, omdat de belangrijkste regel voor het begin van de maand ramadan nog altijd gebaseerd is op het visueel waarnemen van de maan. Tegenwoordig wordt meestal universeel uitgegaan van Saoedi-Arabië, vanwege de ligging van Mekka in dit land. Met name de inwoners van de Maghreb houden vast aan de eigen waarneming, die meestal een dag later is. Daardoor beginnen en eindigen de bewoners uit dit gebied een dag later. Mensen van oorsprong afkomstig uit deze gebieden, maar woonachtig in bijvoorbeeld Europese landen volgen doorgaans de vaststelling vanuit Mekka.

In 2007 leverde de vaststelling van het einde van ramadan een opmerkelijke gebeurtenis op; hoewel de in Nederland woonachtige Marokkanen op 12 oktober het Suikerfeest vierden, zoals vastgesteld in Mekka, vastten de in Frankrijk woonachtige Marokkanen samen met de Marokkanen in Marokko die dag en vierden het feest op 13 oktober.

Verder zijn de aangehouden criteria niet altijd hetzelfde, met moderne middelen kan immers exact de maanstand (cyclus) worden waargenomen. Bij de berekeningsmethode wordt van tevoren berekend wat de maanstand zal zijn. Ook dit wordt toegestaan ter bepaling van ramadan. Turkije gebruikt deze rekenmethode om het begin en einde van de vastenmaand vast te stellen. Turkse moslims weten dus ruim van tevoren wanneer de maand ramadan begint en eindigt.

Bij bewolking of mist kan ook een ander criterium worden gebruikt, namelijk wanneer de maan niet zichtbaar is op dag 29, dan telt men nog 1 dag bij en voltooit men de maand ramadan tot 30 dagen. Dit is het maximum, want er zijn geen 31 dagen in de islamitische (maan)maanden.

De dagindeling bij sommige moslims is dan weer gebaseerd op de zonnestand. De vastendag begint ruim voor zonsopgang met het uitspreken van de intentie (niyya). Daarna wordt het eerste gebed van de dag (al-fajr) verricht. De vastendag eindigt bij zonsondergang. Het vasten wordt verbroken, totdat de volgende dageraad aanbreekt.

Volgens de voorschriften begint het vasten wanneer men 's ochtends een witte draad van een zwarte kan onderscheiden (in het licht van de zon). Deze witte draad slaat volgens sommigen op de schemering (of het eerste licht) dat aan de horizon begint te verschijnen en dus niet letterlijk het onderscheid tussen een witte en zwarte draad. In Nederland en België wordt meestal uitgegaan van 12 graden onder de horizon met betrekking tot de opkomst van de zon, omdat gedurende de zomermaanden de nacht niet donker genoeg wordt.
Vasten tijdens ramadan boven de poolcirkel

Hoe dichter men bij de polen komt, hoe lastiger het opvolgen van de letterlijke interpretatie van de Koranverzen over het onderscheid 's ochtends tussen een witte draad en een zwarte draad wordt. In de praktijk is dit echter geen probleem, omdat een moslim kan uitgaan van de situatie in het moederland, bijvoorbeeld in de Maghreb, of de situatie in Mekka. Een moslim die zich aan het begin van de ramadan toevallig in bijvoorbeeld Lapland bevindt, zal dan altijd precies de begintijd van de ramadan kunnen opzoeken. Ook kan de moslim die in zulk een gebied woonachtig is of op vakantie is er voor kiezen om 24 uur in 5 delen voor het gebed te delen en te vasten tussen fadjr en maghrib.
Enkele data omstreeks welke ramadan waarschijnlijk begint

Omdat de islamitische kalender een maankalender is met jaren van (circa) 354 dagen, valt de ramadan niet steeds op dezelfde data van de gregoriaanse kalender. In de lijst hieronder staat een aantal data aangegeven, waarop de ramadan begint, uitgaande van de Umm al-Qura kalender van Saoedi-Arabië. Omdat veel moslims vasthouden aan waarneming van de maan in met name Mekka kunnen de data uiteindelijk verschillen met de praktijk.

1 augustus 2011
20 juli 2012
9 juli 2013
28 juni 2014

18 juni 2015
6 juni 2016
27 mei 2017
16 mei 2018

6 mei 2019
24 april 2020
13 april 2021
2 april 2022

23 maart 2023

Tja, er zit dus een heel verhaal achter die maand van vasten... Enfin, ik vroeg me af of er mensen zijn die zelf wel eens aan de Ramadan mee gedaan hebben? Of mensen die wel eens een maandje aan vasten hebben gedaan... Hieronder in de comments kan het dus wat mij betreft verder...

De afgelopen week had ik nog een mooie discussie met iemand over genetisch gemanipuleerde groenten en fruit... De man met wie ik een discussie voerde is overtuigd moslim en ik wees hem op het feit dat gemanipuleerd fruit (hij vertelde dat hij graag druiven zonder pit at) eigenlijk helemaal niet goed is en daarnaast in strijd is met zijn religie... Hij vroeg me wat ik daarmee bedoelde en ik wees hem op het feit dat als hij alleen de machtige Allah als de ware god erkend dat je dan geen groente en of fruit moet gaan eten die zijn gemaakt door mensen die voor god lopen spelen (genetische manipulatie)...



Mijn doel was bereikt daar hij me bedankte en nogal schrok van het geen dat ik zei... Na een minuut of vijf bedankte hij me nogmaals oprecht en zei dat het stom van hem was geweest dat hij zich had laten misleiden...

Tja, en toen las ik vandaag een interessant artikel op de website van Argusoog.org dat best goed aansloot op de discussie die ik hierboven benoemde... Leest U even mee...???

Aan het einde van de jaren `80 deden twee Zwitserse onderzoekers van de farmaceutische gigant “Ciba-Geigy”, een sensationele ontdekking welke de landbouw zou kunnen revolutioneren. Door deze ontdekking zou niet alleen het wereldwijde voedselprobleem op een uiterst eenvoudige manier worden opgelost, maar ook zou het gebruik van pesticiden en genetische manipulatie niet meer de moeite waard zijn om inkomsten te vergroten.

Tijdens laboratorium experimenten, hadden de onderzoekers Guido Ebner en Heinz Schürch de kiemcel van een normale ‘varen’ blootgesteld aan een elektrostatisch veld, een eenvoudig hoogspanningsveld (zonder stroom), waarna het gezaaid werd. Maar hun ongeloof was nogal groot toen er uit de varen een uitgestorven soort opgroeide, welke nu alleen nog maar in fossielen terug te vinden zijn! Blijkbaar werd er door het E-veld in het zaad iets geactiveerd waardoor het zich weer aan de genetische oercode herinnerde, aan een slapende genetische eigenschap dus, waarvan de werking eerder was stilgelegd.

Zonder dat de beide heren het effect konden verklaren, namen de twee onderzoekers deze kiemcellen en plantte ze, zonder ze eerst aan het E-veld bloot te stellen. De daaruit ontstane planten leken steeds meer op de varen. De kiemcellen die vervolgens weer daaruit gewonnen werden, nog meer. Hoe vaker het proces herhaald werd, des te meer de plant de vorm van de huidige varen aannam, tot er uiteindelijk weer een normale varen uit groeide.

Vervolgens stelden de onderzoekers tarwe korrels bloot aan een elektrostatisch veld. En wederom was de verrassing groot. Eén enkele korrel groeide uit, zonder het gebruik van kunstmest, tot een complete struik met meerdere korenaren, en het groeide ook nog zo snel, dat het na slechts zes weken klaar was voor de oogst. Planten, die in dit tempo opgroeien, hebben natuurlijk nog maar weinig te vrezen voor ongedierte. De toegesnelde plantkundigen keken hun ogen uit. Blijkbaar was er weer een Oervorm van de gezaaide plant opgegroeid, in dit geval een primitieve vorm van tarwe, die, als we deze zouden telen, niet alleen een veelvoud van de tarwe van vandaag zou opbrengen, maar ook nog eens uiterst resistent zou zijn.

Aangemoedigd door de veelbelovende resultaten vervolgden Schürch en Ebner hun onderzoek met maïs en vis-eieren. Het resultaat: uit individuele maïskorrels, waaruit meestal maar één tot maximaal drie maïskolven ontstonden, groeiden met de E-veld methode, maïs stengels, die tot aan twaalf maïskolven aan hun stengels droegen – een soort, zoals die ooit eerder in Zuid-Amerika voorkwam; uit de eieren van normale regenboog kweekforellen ontstond een bijna uitgestorven reuzen-soort, die een derde groter waren en rode kieuwen hadden, die ook nog eens veel schuwer bleken te zijn dan de gekweekte forellen.

Het concern Ciba beoordeelde de sensationele ontdekkingen van de wetenschappers, patenteerde het proces en stopten het onderzoek onmiddellijk. Waarom? De reden ligt voor de hand. Oer-gewassen die behandeld werden met het elektrische veld, waren in vergelijking met het moderne zaadgoed bestand tegen ongedierte, en vereisten dus minder pesticiden – pesticiden, zoals die door Ciba op de markt worden gebracht.

Schürch en Ebner deden er echter alles aan om hun onderzoeksresultaten te kunnen publiceren. Zonder succes. Er was geen enkel wetenschappelijk tijdschrift te vinden die bereid waren om het te publiceren. Dus benutten de twee onderzoekers uiteindelijk als een aller laatste redmiddel een tv-talkshow om het publiek grootschalig op hun ontdekkingen te attenderen. De respons van de bevolking was groot, de professionele collega’s echter, negeerde het grootste gedeelte van de resultaten volledig, of maakte hen belachelijk. De ontdekking, werd uiteindelijk weer snel vergeten – zonder dat de wereldwijde wetenschappelijke gemeenschap er enige kennis van had genomen. Dit moet snel veranderen.

Het boek “Der Urzeit-Code”

De journalist Luc Burgin, die de ondertussen gestorven onderzoekers Ebner en Schuch persoonlijk kende en hen begeleid had met hun werk, bracht de ontdekkingen in het boek “der Urzeit-code” in 2007 weer in de openbaarheid. Tijdens zijn onderzoek ontdekte hij ook nog, dat de ontdekking van Ebner en Schürch inmiddels op twee Duitse universiteiten in Mainz en Freiburg, gereproduceerd en bevestigd waren, de drie profesoren van dat onderzoek staan inmiddels achter hem, waaronder de Nobelprijswinnaar prof. dr. Werner Arber. Ook kon het patent van de zonen van Schürch en Ebner terug worden gekocht – wat inmiddels gratis ter beschikking wordt gesteld. Voor de teelt van ‘prehistorische planten” staat in principe dus de weg vrij. Met minimale kosten, kunnen ze door iedereen gekweekt worden. In het kader van een “hulp project” moet nu de technologie van het “elektrische veld” naar Afrika worden geëxporteerd om het aldaar aan de hongerende lokale boeren gratis ter beschikking te stellen  - als een ecologisch alternatief voor de genetisch gemodificeerde gewassen van de internationale agro-multinationals.

Uitspraken:

“Ik kon destijds met de test serie van Ciba persoonlijk meekijken en was echt onder de indruk. Sindsdien laat het me dan ook niet meer los. Ik ben me er dan ook zeker van: dat op een gegeven moment, iemand dit opnieuw zal ontdekken … “(Prof. dr. Werner Arber, Nobelprijswinnaar)

“Toen Guido Ebner en Heinz Schürch van Ciba-Geigy hun onderzoeksresultaten aan mij bekend maakten, toen was ik in het begin sceptisch, even later verbaasd, en na wat overleg met andere wetenschappers overtuigd, van het feit dat hier een alternatief voor “genetisch onderzoek” ontdekt was. (Dr. Franz Alt, ecoloog)

Filmpjes zijn Duits gesproken:

Bron: Luc Burgin: Der Urzeit-Code. Het milieuvriendelijke alternatief voor de omstreden genetische manipulatie. München 2007.

Bron document: Luc Burgin: Der Urzeit-code. Het milieuvriendelijke alternatief voor de omstreden genetische manipulatie. München 2007.

Zie ook:
http://www.urzeit-code.com

Originele artikelen:
http://derhonigmannsagt.wordpress.com/2011/06/07/der-urzeit-code-eine-okologische-alternative-zur-gentechnologie/

http://franchiseeverybody.blogspot.com/2010/10/der-urzeit-code.html

http://hetuurvandewaarheid.info/?p=15684

Het Patent:

http://www.freepatentsonline.com/5048458.html

http://www.freepatentsonline.com/5048458.pdf

http://userpage.fu-berlin.de/~gerbrehm/nw/sch%FCrch.pdf

Tja, mooi artikel met een aantal interessante links en daarom dus ook wat aandacht hiervoor! Hieronder in de comments kan het wat mij betreft verder...

 

 

Zoals jullie allemaal wel weten onderhand, heb ik het niet zo op extremisten en fanatiekelingen die zich puur en louter richten op de fabelachtige inhoud van religieuze boeken sprookjesboeken. Of het nu Christenhondjes zijn of Moslimvarkens, ik heb er gewoon echt oprecht moeite mee... Zo zat ik deze Zaterdagochtend een artikel te lezen op de website van Geenstijl.nl dat de alarmbelletjes bij mij weer eens deed rinkelen... Ik bedoel, dan ga je dus protesteren omdat je voorstander bent van het feit dat vrouwen gesluierd over straat moeten kunnen gaan omdat dat sprookjesboek dat omschrijft, maar je wilt niet dat er een journalist met cameraman daar opnames van maakt of hier vragen over gaat stellen...



Als je dat dan niet wilt, zeg dan gewoon niets en negeer ze in plaats van gelijk te gaan meppen en duwen... Maar wat me nog het meest bevreemd aan het hele protest is dat ik echt geen een vrouw kon ontdekken in de groep van mensen die aan het demonstreren / protesteren waren... En daar ging het tenslotte om... Op deze manier krijg ik het gevoel dat die sluier er alleen maar is om de vrouw te verbergen daar de vrouw gewoonweg geen geëmancipeerde rol mag spelen in de cultuur van de mannen met baarden...



En waarom neemt de politie het op voor een stel idioten die een achterlijk sprookjesboek aanhangen en niet voor een journalist met cameraman die verslag proberen te doen van het geen dat er gaande is? Tja... Ik bedoel, ik heb over de hele fucking planeet gewerkt en gewoond en me godverdomme altijd aan moeten passen! En het valt me steeds vaker op dat dit soort extremistische debielen zich simpelweg NIET aan willen passen! Sorry hoor, maar als ik met mijn vriendin besluit te verhuizen naar Iran, dan weet ik ook dat ik me aan moet passen, en mijn vriendin snapt dan ook, dat ze niet in een bikini naar het strand hoeft te gaan... Maar nee, andersom moeten wij ons wel aanpassen aan het geen dat zij van ons willen!

Wat voor een idee van de samenleving en maatschappij heb je dan eigenlijk als je je zo debiel op kunt stellen ten opzichte van dat wat in deze samenleving en maatschappij voor normaal moet doorgaan omdat de regels het nu eenmaal voorschrijven...???

Ik bedoel, zo ken ik er ook nog wel eentje... Volgens het handboek voor de doorgewinterde QFF-erts mag je nooit door een groen stoplicht rijden maar alleen door rood, de wet schrijft echter voor dat je nooit door een rood licht mag rijden... Misschien is de vergelijking in sommige mensen wat extreem, maar zo "zwart-wit" is het nu eenmaal... Hoe je het oon tracht te wenden of te keren... Regels zijn toch regels? Ik bedoel ik ben ook tegen de regels in onze grondwet die dat tuig von Oranje zoveel macht geven, maar als ik daar dan om wil gaan protesteren of demonstreren, dan ga ik zeker niet een journalist en cameraman proberen te irriteren, omdat ik en mezelf daarmee voor lul zet en bovendien ook nog eens geen aandacht meer zal krijgen voor mijn standpunten ten aanzien van dat wat ik van de wetten en regels vind...

En tja, en laten we heel wel wezen, met een doek om je kop ben je nu eenmaal minder goed te herkennen en ik mag tenslotte ook niet met een motorhelm op een winkel en of een benzinepomp inwandelen... Verder denk ik vooral dat het tijd is dat de vrouwen van deze religieuze kneusjes (lees: haatbaardjes) eens wakker gaan worden en zich vrij gaan vechten uit de gesloten wereld waarin ze zich bevinden... Dit soort zaken zijn gewoon niet meer van deze tijd, en mijns inziens neigt het naar onderdrukking... En nee dat is natuurlijk niet alleen bij extremistische moslims zo, maar ook bij extremistische joden en of christenhondjes... Elke extreme en fundamentalistische vorm van religie is in mijn ogen verkeerd en fout namelijk! Maar het stuk op Geenstijl.nl inclusief de bijbehorende beelden uit het PowNews laten wel weer prachtig zien hoe diepgeworteld de problemen zitten bij dit soort extreme haatbaardjes!

Hieronder in de comments kan het wat mij betreft verder...

En op deze Donderdag trap ik af met wat aandacht voor Bahai, of ook wel het Bahaigeloof genoemd... Ik heb het persoonlijk niet zo op al dit soort toestanden, maar zoals jullie nu onderhand wel weten, ben ik met name geïnteresseerd in de achtergronden en geschiedenis van al deze verschillende geloven... Zo ook met het bahaigeloof dus... En daarom dus ook wat aandacht voor dit geloof...



Hoe ik zo op Bahai kwam? Wel ik was gewoon een beetje in de rondte aan het klikken toen ik op Wikipedia via de ene op de andere pagina kwam en voor ik het wist had ik een pagina over het bahaigeloof voor mijn neus... Ik kan dus nu wel net gaan doen alsof ik er heel veel vanaf weet, maar dat is dus niet zo, en daarom leen ik ook even de inhoud van de Wikipedia pagina over het bahaigeloof... Leest U even mee...???

Het bahaigeloof is een monotheïstische religie die in de negentiende eeuw gesticht is door Bahá'u'lláh in Perzië (het huidige Iran) en de geestelijke eenheid van de mensheid benadrukt. Wereldwijd zijn er naar schatting ongeveer zes miljoen bahá’ís in meer dan tweehonderd landen en gebieden ter wereld. Door de meeste moslims worden de bahá’ís niet als moslims beschouwd.

De bahá'í-leringen benadrukken de onderliggende eenheid van de grote wereldgodsdiensten. Religieuze geschiedenis wordt gezien als een ontvouwing van waarheid met behulp van een aantal goddelijke boodschappers, manifestaties van God genaamd, die elk een religie hebben gesticht afgestemd op de behoeften van hun tijd en het begripsvermogen van de mensen uit hun tijd. Onder deze boodschappers zijn Abraham, Krisjna, Boeddha, Jezus en Mohammed de bekendste. Voor de Bahá'ís is de recentste en belangrijkste boodschapper Bahá'u'lláh. Bahá'ís geloven dat elke boodschapper over de volgende sprak en dat Bahá'u'lláhs leer, met zijn leven als proef op de som, de eindtijd-beloften van de voorgaande religies vervult. Volgens de Bahai is de mensheid betrokken bij een voortdurend, noodzakelijk en geleidelijk proces naar verstandhouding, vrede, gerechtigheid en eenheid op wereldschaal.

Terminologie

Het woord "Bahá'í" wordt gebruikt als een bijvoeglijk naamwoord dat verwijst naar het bahá'í-geloof of als zelfstandig naamwoord voor een volgeling van Bahá'u'lláh. Het woord wordt niet los gebruikt voor de religie als geheel, maar in samenstellingen als bahá’í-geloof, bahá’í-literatuur, bahá’í-gemeenschap. Het is afgeleid van het Arabisch Bahá', dat "glorie" of "pracht" betekent. De term "bahaïsme" is gebruikt in het verleden, maar dit wordt steeds minder gebruikt.

Geloof

Aan de basis van alle bahá’í-leringen staat het idee van de eenheid van God, de eenheid van religie en de eenheid van de mensheid. Uit deze stellingen komt de overtuiging dat God periodiek zijn wil openbaart door middel van goddelijke opvoeders, waarvan het doel is het karakter van de mensheid te transformeren en, onder degenen die de boodschap accepteren, morele en spirituele kwaliteiten ontwikkelen. Religie wordt dus gezien als geordend, verenigd en progressief.

God

De bahá'í-geschriften beschrijven een enkele, persoonlijke, ontoegankelijke, alwetende, alomtegenwoordige, onvergankelijke en almachtige God, die de schepper van alle dingen in het universum is. Het bestaan van God en het universum worden beschouwd als eeuwig, zonder begin of einde. Hoewel rechtstreeks ontoegankelijk, wordt God toch gezien als bewust van de schepping, met een wil en doel die worden uitgedrukt door middel van boodschappers die Manifestaties van God worden genoemd.

Bahá'í-leringen beschrijven dat God te groot is om door de mens ten volle begrepen te worden, of om door mensen zelf een compleet en accuraat beeld van te krijgen; menselijk begrip van God is door zijn openbaring via de Manifestaties van God. In de bahá'í-geschriften wordt God vaak genoemd door middel van titels en eigenschappen (bijvoorbeeld de almachtige, of de liefderijke) en er is een aanzienlijke nadruk op monotheïsme; doctrines als de drie-eenheid zijn in tegenspraak met bahá'í-visie dat God één is en geen gelijke heeft.

De bahá'í-leer beschrijft dat de eigenschappen die aan God worden toegekend gebruikt worden om het goddelijke te vertalen in menselijke termen en tevens om mensen te helpen zich te concentreren op hun eigen eigenschappen bij het aanbidden van God, om zo hun potenties te ontwikkelen op hun spirituele pad. Volgens de bahá'í-leringen is het doel van de mens God te leren kennen en lief te hebben door middel van gebed en meditatie.

Religie

Het bahá'í-concept van progressieve religieuze openbaring resulteert in de aanvaarding van de geldigheid van de meeste wereldreligies, waarvan de stichters worden gezien als Manifestaties van God. Religieuze geschiedenis wordt geïnterpreteerd als een reeks dispensaties, waarbij elke Manifestatie een wat bredere en meer gevorderde openbaring brengt, die geschikt is voor de tijd en plaats waar deze verschijnt. Specifieke sociale leringen (bijvoorbeeld voedselbeperkingen) kunnen worden herroepen door een latere Manifestatie, zodat een meer passende lering voor de tijd en plaats kan worden vastgesteld. Omgekeerd kunnen bepaalde algemene principes (zoals naastenliefde) worden gezien als universeel en consistent. Volgens het bahá'í-geloof zal dit proces van progressieve openbaring niet eindigen en wordt het als cyclisch gezien. Bahá'ís verwachten niet dat een nieuwe Manifestatie van God zal verschijnen binnen 1000 jaar vanaf Bahá'u'lláhs openbaring.

Bahá'í-leringen worden soms beschreven als syncretische combinaties van oudere religies. Volgens de bahá'ís betreft het echter een onafhankelijke religie met zijn eigen geschriften, leer, wetten, en geschiedenis. De religieuze oorsprong in sji’i-islam wordt gezien als analoog aan de joodse context waarin het christendom ontstond. Bahá'ís beschrijven hun geloof als een onafhankelijke wereldreligie, die alleen verschilt van de andere religies in de relatieve leeftijd en in de geschiktheid van Bahá'u'lláhs leer voor de huidige omstandigheden. Bahá’ís geloven dat Bahá'u'lláh de Messiaanse verwachtingen van de voorgaande religies vervult.

De Mens

De bahá'í-geschriften leren dat de mens beschikt over een "rationele ziel" en dat dit hem in staat stelt God en de relatie tussen de mensheid en haar schepper te erkennen. Ieder mens heeft de plicht God te erkennen via zijn boodschappers en hun leringen te volgen. Door middel van erkenning en gehoorzaamheid, dienstbaarheid aan de mensheid en gebed, komt de ziel dichter bij God. Wanneer een mens sterft, gaat de ziel over naar de volgende wereld, waar haar geestelijke ontwikkeling in de fysieke wereld een basis wordt voor vooruitgang in de spirituele wereld. Hemel en hel worden gezien als geestelijke staten van nabijheid en verafzijn van God in deze wereld en de volgende en niet fysieke plaatsen van beloning en straf na de dood.

De bahá'í-geschriften leggen de nadruk op de wezenlijke gelijkwaardigheid van de mens en de afschaffing van vooroordelen. De mensheid wordt gezien als in wezen één, hoewel zeer gevarieerd; haar verscheidenheid van ras en cultuur worden zeer gewaardeerd. Racisme, nationalisme, hiërarchie op basis van kasten, sociale klassen of geslacht worden gezien als kunstmatige belemmeringen voor eenheid. De bahá'í-leringen stellen dat de eenwording van de mensheid van essentieel belang is in de religieuze en politieke omstandigheden van de huidige wereld.

Samenvatting

Shoghi Effendi, het benoemde hoofd van de godsdienst vanaf 1921 tot 1957, schreef de volgende samenvatting van wat hij de onderscheidende principes van de leringen van Bahá'u'lláh te zijn, die samen met de wetten en de verordeningen van de Kitáb-i-Aqdas, de basis van het bahá'í-geloof vormen:

Het onafhankelijke onderzoek naar waarheid, ongehinderd door bijgeloof of overleveringen; de eenheid van de gehele mensheid; het principe waar alles om draait en de fundamentele leer van het Geloof; het grondbeginsel van de eenheid van alle religies; de verwerping van alle vormen van vooroordeel met betrekking tot religie, ras, klasse of nationaliteit; de harmonie die moet bestaan tussen religie en wetenschap; de gelijkwaardigheid van man en vrouw, de twee vleugels, waarop de vogel der mensheid omhoog kan wieken; het invoeren van verplicht onderricht; het aannemen van een universele hulptaal; de afschaffing van de uitersten van rijkdom en armoede; de instelling van een wereldgerechtshof voor het bijleggen van geschillen tussen naties; de verheffing van werk, gedaan in de geest van dienstbaarheid, tot de rang van gebed; de verheerlijking van gerechtigheid als het heersende grondbeginsel in de menselijke samenleving, en van religie als een bolwerk voor de bescherming van alle volkeren en naties; en de vestiging van een duurzame en universele vrede als het hoogste doel van de gehele mensheid - deze treden naar voren als de essentiële elementen van [het Geloof van Bahá'u'lláh].

Principes

De volgende 12 principes worden vaak genoemd als een korte samenvatting van de bahá'í-leer. Ze zijn afgeleid van de transcripties van de toespraken van `Abdu'l-Bahá tijdens zijn bezoek aan Europa en Noord-Amerika in 1912. De lijst is niet gezaghebbend en er bestaan verscheidene van dergelijke lijsten.

Eenheid van God
Eenheid van religie
Eenheid van de mensheid
Gelijkwaardigheid van mannen en vrouwen
Uitbanning van alle vormen van vooroordelen
Wereldvrede
Harmonie tussen religie en wetenschap
Onafhankelijk onderzoek naar de waarheid
Universeel verplicht onderwijs
Universele hulptaal
Gehoorzaamheid aan de overheid en niet-betrokkenheid bij de partij-politiek
Afschaffing van uitersten van rijkdom en armoede

Met betrekking tot het bereiken van wereld heeft Bahá'u'lláh een wereldwijde collectieve veiligheid regeling voorgeschreven als vereiste voor de totstandkoming van een duurzame vrede.

Mystieke leringen

Hoewel de bahá'í-leringen een sterke nadruk leggen op sociale en ethische kwesties, bestaat er een aantal fundamentele teksten die worden omschreven als mystiek. De Zeven Valleien wordt beschouwd als Bahá'u'lláhs "grootste mystieke compositie." Het is geschreven aan een volgeling van het soefisme, in de stijl van Attar. De Verborgen Woorden is een ander boek geschreven door Bahá'u'lláh uit dezelfde periode met 153 korte verzen waarin Bahá'u'lláh zegt de fundamentele kern van bepaalde spirituele waarheden te hebben genomen en ze in korte vorm op schrift te hebben gezet.

Het verbond

De bahá'í-leringen spreken van zowel het "Grote Verbond", dat universeel en eindeloos is, en het "Kleine Verbond", dat uniek is voor elk religieus tijdperk. Het Kleine Verbond wordt gezien als een overeenkomst tussen een boodschapper van God en zijn volgelingen en omvat sociale gebruiken en de voortzetting van het gezag binnen de religie. Bahá'ís zien de openbaring van Bahá'u'lláh als een bindend klein verbond voor zijn volgelingen; in de bahá'í-geschriften wordt standvastigheid in het verbond benadrukt. Het Grote Verbond wordt wel gezien als een meer permanente overeenkomst tussen God en de mensheid, waar een Manifestatie van God de komst van een volgende Manifestatie van God aankondigt.

Met eenheid als een essentiële leer van de religie, volgen bahá'ís een administratief stelsel waarvan ze geloven dat het God verordend is, en zien daarom pogingen tot schisma's en divisies als inspanningen die strijdig zijn met de leer van Bahá'u'lláh. Schisma's hebben plaatsgevonden over de opvolging van gezag, maar iedere afsplitsing heeft relatief weinig succes gehad en weinig volgelingen aangetrokken (minder dan 0,1% van alle mensen die zich bahá’í noemen). De aanhangers van deze afsplitsingen worden beschouwd als verbondsbrekers; zij worden gemeden en in wezen geëxcommuniceerd.

Canonieke teksten

De canonieke teksten van het bahá’í-geloof zijn de geschriften van de Báb, Bahá'u'lláh, 'Abdu'l-Bahá, Shoghi Effendi en het Universele Huis van Gerechtigheid, samen met de geautoriseerde toespraken van 'Abdu'l-Baha. Hiervan worden de geschriften van de Báb en Bahá'u'lláh als goddelijke openbaring beschouwd, de geschriften en toespraken van 'Abdu'l-Bahá en de geschriften van Shoghi Effendi als gezaghebbende interpretatie, en die van het Universele Huis van Gerechtigheid als gezaghebbende wetgeving en toelichting. In alle gevallen wordt een zekere mate van goddelijke leiding verondersteld.

Enkele van de belangrijkste geschriften van Bahá'u'lláh zijn de Kitáb-i-Aqdas (Het Heiligste Boek) en de Kitáb-i-Íqán (Het Boek van zekerheid). De Verborgen Woorden wordt gezien als beknopte weergave van zijn ethische en geestelijke leringen en de Zeven Valleien als mystieke verhandeling.

Geschiedenis
Ontstaansgeschiedenis

De bahá'í-geschiedenis bestaat uit een opeenvolging van leiders, die begint met de verklaring van de Báb op 23 mei 1844 in Shíráz, Iran en sinds 1963 op een administratieve orde rust. Het geloof was geïsoleerd binnen het Ottomaanse Rijk, tot er na de dood van Bahá'u'lláh in 1892 aanhangers in dertien landen in Azië en Afrika waren. Onder de leiding van zijn zoon, 'Abdu'l-Bahá, bereikte de godsdienst een positie in Europa en Amerika en werd geconsolideerd in Iran, waar het nog steeds onder intense vervolgingen lijdt. Na de dood van 'Abdu'l-Bahá in 1921, ontstond onder leiding van Shoghi Effendi, 'Abdu'l-Bahá's kleinzoon, een administratieve orde met een systeem van zowel verkozen raden als benoemde individuën.

De Báb

Op 23 oktober 1844 verklaarde Siyyid 'Alí Muhammad uit Shíráz, Iran dat hij "de Báb" (الباب" de Poort "), volgens een Sjiitisch religieus concept. Zijn volgelingen werden bekend als bábís.Toen de leer van de Báb verspreidde, wat de islamitische geestelijken als een bedreiging zagen, werden zijn volgelingen vervolgd en gemarteld. Het conflict escaleerde in een aantal plaatsen tot militaire belegeringen door het leger van de Sjah. De Báb zelf werd gevangengenomen en uiteindelijk geëxecuteerd in 1850.

Bahá'ís zien de Báb als de voorloper van het Bahá'í-geloof, omdat de Bábs geschriften het concept "Hij dien God zal openbaren", een Messiaanse figuur wiens komst, volgens bahá'ís, werd aangekondigd in de geschriften van de grote wereldgodsdiensten en waarvan Bahá'u'lláh, de grondlegger van het bahá'í-geloof, in 1863 verklaarde de vervulling te zijn. De graftombe van de Báb, op de berg Karmel in Haifa, Israël, is een belangrijk bedevaartsoord voor bahá'ís. De resten van de Báb werden in het geheim van Iran naar Israël gebracht en werden uiteindelijk bijgezet in de graftombe die gebouwd is op een speciaal door Bahá'u'lláh aangewezen plek.

Bahá'u'lláh

Mírzá Husayn-'Alí van Núr, die later de titel Bahá'u'lláh aannam, was een van de vroege volgelingen van de Báb. Hij werd in 1852 voor deze betrokkenheid gearresteerd en gevangengezet. Bahá'u'lláh beschrijft dat in 1853, terwijl hij gevangen zat in de kerker van de Síyáh-Chál in Teheran, hij de eerste toespelingen ontving dat hij degene was die voorspeld was door de Báb.

Kort daarna werd hij verbannen uit Teheran naar Bagdad, in het Ottomaanse Rijk; vervolgens naar Constantinopel (nu Istanboel), en vervolgens naar Adrianopel (nu Edirne). Op 21 april 1863, voorafgaande aan zijn reis van Bagdad naar Constantinopel, maakte Bahá'u'lláh zijn aanspraak op een goddelijke missie bekend aan zijn gezin en zijn volgelingen. Vervolgens groeide de spanning tussen hem en Subh-i-Azal, de aangewezen leider van de Bábís die Bahá'u'lláhs claim niet erkende. Gedurende de rest van zijn leven kreeg Bahá'u'lláh het vertrouwen van de meeste Bábís, die bahá'ís werden genoemd. Vanaf 1866 begon hij zijn missie als een boodschapper van God bekend te maken in brieven aan religieuze en wereldlijke leiders, met inbegrip van paus Pius IX, Napoleon III, en Koningin Victoria.

In 1868 werd Bahá'u'lláh voor de laatste keer verbannen door Sultan Abdülaziz naar de Ottomaanse strafkolonie Akko, in het huidige Israël. Aan het einde van zijn leven werd de strenge en zware opsluiting geleidelijk versoepeld, en werd hem toegestaan om in een huis nabij Akko te leven, maar officieel was hij nog steeds een gevangene van die stad. Hij stierf in 1892. Bahá'ís zien zijn graftombe in Bahjí als de Qiblih waar zij zich dagelijks in gebed naar keren.

`Abdu'l-Bahá

`Abbás Effendí was Bahá'u'lláhs oudste zoon, bekend onder de titel van 'Abdu'l-Bahá (dienaar van Bahá). Zijn vader liet een testament na waarin hij 'Abdu'l-Bahá benoemde als de leider van de Bahá'í-gemeenschap en hem aanwees als het "centrum van het Verbond", "hoofd van het geloof", en de enige gezaghebbende vertolker van Bahá'u'lláhs geschriften. 'Abdu'l-Bahá deelde zijn vaders lange ballingschap en gevangenisstraf, die voortduurden tot 'Abdu'l-Bahás eigen vrijlating als gevolg van de staatsgreep van de Jong-Turken in 1908. Na zijn vrijlating leidde hij een leven van reizen, toespraken en het onderhouden van correspondentie met de bahá'í-gemeenschappen en individuen, waarbij hij de beginselen van het bahá'í-geloof verduidelijkte.

Bestuur

De oorsprong van het Bahá'í-bestuursstelsel ligt in de Kitáb-i-Aqdas van Bahá'u'lláh en het Testament van 'Abdu'l-Bahá. Bahá'u'lláh beschrijft het verkozen Universele Huis van Gerechtigheid en ‘Abdu'l-Bahá stelde het benoemde erfelijke behoederschap in en verduidelijkte het verband tussen de twee instituten. In zijn Wil, benoemde 'Abdu'l-Bahá zijn oudste kleinzoon, Shoghi Effendi, als eerste behoeder van het bahá'í-geloof.

Shoghi Effendi vertaalde bahá'í-literatuur; ontwikkelde globale plannen voor de uitbreiding van de bahá'í-gemeenschap; ontwikkelde het bahá'í-wereldcentrum; onderhield een omvangrijke correspondentie met gemeenschappen en individuën rond de wereld en bouwde de administratieve structuur van de religie, daarmee de gemeenschap voorbereidend voor de verkiezing van het Universele Huis van Gerechtigheid. Hij stierf in 1957 onder omstandigheden waarin hij geen opvolger kon benoemen.

Op plaatselijke, regionale en nationale niveaus, verkiezen bahá'ís Geestelijke Raden, die elk uit negen leden bestaan. Er zijn ook benoemde individuen die op plaatselijk, nationaal en internationaal niveau werken, die als functie het verspreiden van de bahá’í-leringen en het beschermen van de gemeenschap hebben. Zij dienen niet als ‘geestelijkheid’, die het bahá'í-geloof niet kent.[

Het Universele Huis van Gerechtigheid, dat voor het eerst in 1963 werd verkozen, is het hoogste bestuursorgaan van het bahá'í-geloof. Zijn negen leden worden elke vijf jaar gekozen door de leden van alle nationale Geestelijke Raden. Iedere mannelijke bahá'í, 21 jaar of ouder, is verkiesbaar in het Universele Huis van Gerechtigheid; alle andere posities zijn open voor mannelijke en vrouwelijke bahá'ís.

Internationale plannen

Jaarlijks, op 21 april, stuurt het Universele Huis van Gerechtigheid een 'Ridván-boodschap aan de wereldwijde Bahá'í-gemeenschap, waarin een update wordt gegeven over de vooruitgang die is geboekt met betrekking tot het huidige plan, en voorziet in verdere leiding voor het komende jaar. De bahá'ís worden momenteel aangemoedigd om de aandacht te richten op capaciteitsopbouw door middel van kinderenklassen, jeugdgroepen, meditatieve bijeenkomsten en een systematische studie van de religie die bekend staat als leerkringen. Verdere aandachtspunten zijn betrokkenheid in sociale actie en deelname in het publieke debat. De periode van 2001 tot 2021, zal vier opeenvolgende vijfjarenplannen beslaan, culminerend in de honderdjarige verjaardag van het overlijden van 'Abdu'l-Bahá.

Demografie

Sinds 1991 schatten bahá'í-bronnen het aantal bahá'ís wereldwijd boven de 5 miljoen. De meeste encyclopedieën en andere soortgelijke bronnen geven schattingen tussen vijf en zes miljoen bahá'ís wereldwijd in de vroege eenentwintigste eeuw.

In het World Almanac and Book of Facts 2004 staat:
De meerderheid van de bahá'ís leven in Azië (3,6 miljoen), Afrika (1,8 miljoen) en Latijns-Amerika (900.000). Volgens sommige schattingen is de grootste bahá'í-gemeenschap in India, met 2,2 miljoen bahá'ís, gevolgd door Iran, met 350.000 en de Verenigde Staten, met 150,000. Buiten deze landen variëren de aantallen sterk. Momenteel heeft geen enkel land een bahá'í-meerderheid.


De bahá'í-religie wordt in het Britannica Book of the Year (1992-heden) vermeld als de tweede meest wijdverspreide onafhankelijke wereldgodsdienst in termen van het aantal vertegenwoordigde landen. Britannica schrijft dat het geloof gevestigd is in 247 landen en gebieden; meer dan 2.100 rassen en stammengroepen vertegenwoordigt; geschriften heeft die in meer dan 800 talen zijn vertaald; en wereldwijd zeven miljoen aanhangers heeft [2005].

De bahá'í-religie is gerangschikt op basis van de FP magazine als' s werelds tweede snelst groeiende religie, met een groei van 1.7%.

Nederland
Zie Bahá'í-geloof in Nederland voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

In Nederland begint de geschiedenis van de bahá'í-gemeenschap in de periode 1912-1917. Er is niet veel bekend van de bahá'ís uit die tijd en er was geen registratie. Na de Tweede Wereldoorlog kwamen enkele bahá'ís uit de Verenigde Staten en Iran in Nederland wonen. In 1948 werd in Amsterdam de eerste plaatselijke Geestelijke Raad gekozen. In 1962 werd voor het eerst de nationale Geestelijke Raad gekozen.

In Nederland zijn er ongeveer 1.300 bahá'ís in 178 gemeenten. Momenteel zijn er in Nederland 31 plaatselijke Geestelijke Raden.

Bahá'í-wetten
Zie Bahá'í-wetten voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Bahá'í-wetten en verordeningen die gelden in het bahá'í-geloof zijn voornamelijk afkomstig uit de Kitáb-i-Aqdas van Bahá'u'lláh.

In de Kitáb-i-Aqdas stelt Bahá'u'lláh zowel religieuze als burgerlijke wetten in, zoals het dagelijkse verplichte gebed, de vasten, wetten over erfenis, de afschaffing van priesterdom, het verbod op zaken als slavernij, ascese, en gokken, de veroordeling van o.a. luiheid en roddelen, de specificatie van straffen voor zaken als moord en brandstichting, de vereiste dat ieder persoon een beroep moet uitoefenen en de nadruk op de noodzaak van de opvoeding van kinderen, evenals als de noodzaak zich strikt te houden aan de wetten van de regering van het land waar men woont. Bahá'u'lláh geeft ook algemene beginselen, waaronder hij zijn volgelingen aanspoort om vriendschappelijk samen te werken met mensen van alle religies en hen waarschuwt zich te hoeden voor fanatisme en trots. Ook moedigt hij zaken als reinheid en waarheidsgetrouwheid aan.

Hoewel sommige van de wetgevingen van de Kitáb-i-Aqdas op dit moment van toepassing zijn, heeft Bahá'u'lláh gezorgd voor de geleidelijke toepassing van andere wetten die afhankelijk zijn van het bestaan van een overwegende bahá'í-samenleving. De wetten, wanneer deze niet in direct conflict zijn met de burgerlijke wetten van het land, zijn bindend voor alle bahá'ís en de naleving van persoonlijke wetten, zoals gebed en vasten, is de exclusieve verantwoordelijkheid van het individu.

Huwelijk

Het doel van het huwelijk in het bahá'í-geloof is vooral het bevorderen van geestelijke harmonie, broederschap en eenheid tussen een man en een vrouw en een stabiele en liefdevolle omgeving te bieden voor het grootbrengen van kinderen. De bahá'í-leringen over het huwelijk noemen het een "vesting voor welzijn en heil" en plaatsen het huwelijk en het gezin als het fundament van de structuur van de menselijke samenleving. Bahá'u'lláh prees het huwelijk zeer, ontmoedigde echtscheiding en homoseksualiteit, en de vereiste kuisheid buiten het huwelijk; Bahá'u'lláh leert dat een man en vrouw ernaar moeten streven elkaars geestelijke leven te verbeteren. Interraciale huwelijken wordt ook zeer geprezen in de bahá'í-geschriften.

Bahá'ís die van plan zijn te trouwen wordt gevraagd een grondig begrip van het karakter van de ander te krijgen alvorens te beslissen om te trouwen. Hoewel ouders geen partners kiezen voor hun kinderen, zodra twee personen besluiten te trouwen, moeten zij toestemming krijgen van alle levende biologische ouders, ook als één partner geen bahá'í is. Het bahá'í-huwelijksceremonie is eenvoudig, het enige verplichte onderdeel van de bruiloft bestaat uit het lezen van de huwelijksgelofte voorgeschreven door Bahá'u'lláh, die zowel door de bruidegom als de bruid worden gelezen, in het bijzijn van twee getuigen. De gelofte is "Wij zullen waarlijk allen verblijven bij de wil van God".

Werk

Kloosterleven is verboden en bahá'ís pogen hun spiritualiteit te aarden in het dagelijkse leven. Het uitvoeren van bijvoorbeeld nuttig werk, is niet alleen vereist, maar wordt gezien als een vorm van aanbidding. Bahá'u'lláh verbood bedelen en ascetisme, en stimuleerde bahá'ís betrokken te zijn met de behoeften van de samenleving. Verder wordt het belang van zelf-inspanning en dienstbaarheid aan de mensheid benadrukt in Bahá'u'lláhs geschriften, waarin hij stelt dat werk gedaan in de geest van dienstbaarheid aan de mensheid gelijk is aan gebed en aanbidding in de ogen van God.

Plaatsen van aanbidding

De meeste bahá'í-bijeenkomsten vinden plaats in de woonhuizen van individuen, in plaatselijke bahá'í-centra, of in gehuurde ruimten. Wereldwijd zijn er momenteel zeven Bahá'í Huizen van Aanbidding, met een achtste in aanbouw in Chili. De bahá'í-geschriften verwijzen naar een instelling genaamd "Mashriqu'l-Adhkár" ("Dageraadplaats van Gods lof"), dat het middelpunt vormt van een complex van instellingen, waaronder een ziekenhuis, universiteit, enzovoort. Het allereerste Mashriqu'l-Adhkár in `Ishqábád, Turkmenistan, was tot op heden het meest complete Huis van Aanbidding.

De Bahá’í Huizen van Aanbidding zijn bedoeld voor gebed en meditatie en zijn voor iedereen vrij toegankelijk.

Bahá'í-kalender

De bahá'í-kalender, ook de badí'-kalender genoemd, wordt gebruikt in het bahá'í-geloof, is een zonnekalender met regelmatige jaren van 365 dagen en schrikkeljaren van 366 dagen. De jaren zijn samengesteld uit 19 maanden van 19 dagen elk, plus een extra periode van "Schrikkeldagen" (4 in normale jaren en 5 in schrikkeljaren). Bahá'í-gemeenschappen komen aan het begin van elke maand samen tijdens het Negentiendaagsfeest voor meditatie, consultatie en socialiseren.

Gedurende het jaar nemen bahá'ís 11 Heilige Dagen in acht, bij 9 van deze worden bahá'ís geacht niet te werken. Deze dagen worden de belangrijkste momenten in de geschiedenis van het bahá'í-geloof gevierd of herdacht.

Bahá'í-symbolen

Het officiële symbool van het bahá'í-geloof is de vijf-puntige ster.

Andere gebruikte symbolen zijn:

Negen-puntige ster
Ringsteen-symbool
Kalligrafie van de Grootste Naam.

In de islam heeft God 99 namen en in enkele islamitische tradities gelooft men dat er een speciale verborgen 100e naam bestaat, die de grootste naam is. Bahá'ís geloven dat de honderdste naam werd onthuld als "Bahá'" (Arabisch: بهاء ), wat glorie en pracht betekent en het wortelwoord is voor Bahá'u'lláh en bahá'í. Bahá' is ook bekend als de Grootste Naam.

Sociaal-economische ontwikkeling

Sinds haar oprichting is de bahá'í-gemeenschap betrokken geweest bij sociaal-economische ontwikkeling, te beginnen bij het geven van meer vrijheid aan vrouwen, het bevorderen van onderwijs voor vrouwen als een prioriteit. In de praktijk kwam dit met name tot uiting door het oprichten van scholen, landbouw coöperaties en klinieken.

De religie ging een nieuwe fase van activiteit in toen het Universele Huis van Gerechtigheid in 1983 een brief schreef, waarin de bahá'ís werden aangespoord te zoeken naar manieren, verenigbaar met de bahá'í-leringen, waarin zij zouden kunnen worden betrokken bij de sociale en economische ontwikkeling van de gemeenschappen waarin zij leefden. In 1979 waren er wereldwijd 129 officieel erkende bahá'í sociaal-economische ontwikkelingsprojecten. In 1987 was het aantal officieel erkende projecten verhoogd tot 1482.

Verenigde Naties

Bahá'u'lláh schreef over de noodzaak van wereldregering in het huidige tijdperk van het collectieve leven van de mensheid. Door deze nadruk heeft de Bahá'ís-gemeenschap ervoor gekozen inspanningen ter verbetering van internationale betrekkingen door organisaties zoals de Volkerenbond en de Verenigde Naties te ondersteunen. De Bahá'í International Community is een agentschap onder leiding van het Universele Huis van Gerechtigheid in Haifa en heeft een raadgevende status bij de volgende organisaties:

Economische en Sociale Raad van de Verenigde Naties (ECOSOC)
United Nations Children's Fund (UNICEF)
Wereldgezondheidsorganisatie (WHO)
United Nations Development Fund For Women (UNIFEM)
United Nations Environment Program (UNEP)

De Bahá'í International Community heeft kantoren bij de Verenigde Naties in New York en Genève en vertegenwoordigingen bij regionale commissies en andere kantoren van de Verenigde Naties in Addis Abeba, Bangkok, Nairobi, Rome, Santiago, en Wenen. In de afgelopen jaren zijn een Bureau voor het milieu en een Bureau voor de positie van de vrouw opgericht als onderdeel van het Bureau bij de Verenigde Naties. De internationale Bahá'í-gemeenschap is ook begonnen met de gezamenlijke ontwikkeling van programmas in samenwerking met verschillende andere organisaties van de Verenigde Naties. Op het Millennium Forum van de Verenigde Naties in 2000 was een bahá'í uitgenodigd als enige niet-gouvernementele spreker tijdens de top.

Vervolgingen

Bahá'ís worden nog steeds vervolgd in islamitische landen, omdat islamitische leiders het bahá'í-geloof niet erkennen als een onafhankelijke religie, maar eerder als afvalligheid van de islam. De meest ernstige vervolgingen hebben plaatsgevonden in Iran, waar meer dan 200 bahá'ís zijn geëxecuteerd tussen 1978 en 1998, en in Egypte. De rechten van de bahá'ís zijn in meer of mindere mate beperkt in talrijke andere landen, waaronder Afghanistan, Algerije, Indonesië, Irak, Marokko, en verschillende landen in Sub-Saharisch Afrika.


Iran

De bahá'í-gemeenschap in Iran kent sinds haar ontstaan halverwege de negentiende eeuw een lange geschiedenis van vervolgingen (met tussenpozen). Sinds de Islamitische Revolutie van 1979 zijn Iraanse bahá'ís regelmatig doelwit geweest van uitsluiting van hoger onderwijs en banen bij de overheid, plunderingen, en enkele honderden hebben gevangenisstraffen ontvangen voor hun religieuze overtuiging, het meest recent voor de deelname aan leerkringen. Bahá'í-begraafplaatsen zijn ontheiligd en eigendommen zijn in beslag genomen of vernietigd, waaronder het huis van Mírzá Buzurg, Bahá'u'lláhs vader. Het huis van de Báb in Shiráz, een van de drie plaatsen waarnaar bahá'ís op pelgrimsreis gaan, is tweemaal verwoest. Er zijn gevallen geweest van brandstichting, bedreiging, ontvoering en klopjachten. Huizen en winkels van bahá’ís zijn in brand gestoken of platgewalst en een aantal begraafplaatsen is omgeploegd.

Volgens een panel in de VS zijn aanvallen op bahá'ís in Iran toegenomen sinds Mahmoud Ahmadinejad president werd. De Mensenrechtencommissie van de Verenigde Naties maakte een vertrouwelijke brief openbaar van oktober 2005, geschreven door het Hoofdkwartier van de Strijdkrachten van Iran waarin werd verklaard dat Iran bahá'ís identificeert en hun activiteiten controleert. De speciale rapporteur van de Verenigde Naties Commissie voor de Mensenrechten vermeldt op 20 maart 2006, dat ze "ook zijn bezorgdheid dat de verkregen informatie als gevolg van dit toezicht zal worden gebruikt als basis voor de vervolging van de toegenomen, en discriminatie van de leden van de Bahá'í-geloof, in strijd met internationale normen. De Speciale Rapporteur is bezorgd dat deze laatste ontwikkeling geeft aan dat de situatie met betrekking tot religieuze minderheden in Iran is, in feite verslechtert.

Op 14 mei 2008 werden zes vooraanstaande bahá'ís, allen leden van een informele nationaal coördinerende groep, genaamd de "Vrienden" (Yaran), die de behoeften van de bahá'í-gemeenschap in Iran overzag, gearresteerd en naar de Evin gevangenis gebracht. Een zevende lid werd in maart al gearresteerd. In maart 2010 is een petitie, door 1400 Nederlanders ondertekend, ingediend bij de ambassadeur van Iran in Den Haag. De petitie, een initiatief van professor René Smits en rabbijn Awraham Soetendorp verzoekt "de zeven bahá'í-leiders hun vrijheid terug te geven" of in ieder geval te zorgen voor een open en eerlijke rechtsgang.

De rechtszaak van de zeven gevangenen is meerdere malen uitgesteld. De eerste zitting vond plaats op 12 januari 2010. Er werden geen waarnemers toegelaten in de rechtszaal en de advocaten, die twee jaar bijna geen toegang hebben gehad tot de gedaagden, hadden ook moeite de rechtszaal binnen te komen. De voorzitter van de Amerikaanse Commissie voor Internationale Religieuze Vrijheid zegt dat het erop lijkt dat de regering de uitkomst van de zaak al vooraf heeft bepaald en de mensenrechten binnen het internationaal recht schendt. Verdere zittingen vonden plaats op 7 februari, 12 april en 12 juni 2010. Op 11 augustus 2010 werd bekend dat elk van de zeven bahá'ís is veroordeeld tot 20 jaar gevangenisstraf, wat later werd teruggebracht tot tien jaar. Na de uitspraak werden de zeven gevangenen overgebracht naar de Gohardasht gevangenis, waar de omstandigheden slecht zijn. In maart 2011 werd bekend dat de gevangenisstraf weer is omgezet naar de oorspronkelijke 20 jaar.

Momenteel zitten ongeveer 97 bahá'ís gevangen in Iran, sommigen verstoken van alle communicatie met anderen en de meesten zonder formele aanklachten.

Tja leute, al met al weer wat interessante feiten en achtergronden, en als ik een beetje mijn best doe kan ik het een weer aan het ander koppelen en zo wordt voor mij vrij helder dat dit gewoon weer een zoveelste vertakking is van een van de grote religies... Maar dan all in the mix, dat idee zeg maar... En ja religie staat grotendeels gelijk aan liegen, sprookjes, mensen dom houden en uitbuiten en onderdrukken... Dus weest gewaarschuwd!

;-)

Hieronder in de comments kan het wat mij betreft verder...

Ik trap op deze Zondagochtend af met wat aandacht voor de Katharen. Waarom? Wel, we hebben al de nodige genootschappen en broederschappen besproken hier op QFF, en daarvan hebben of hadden een aantal, zeer nauwe banden met de Rooms Katholieke kerk... Zo ook de Katharen dus... En nee dan heb ik het niet over een clubje gasten die allemaal last hebben van het feit dat hun haar er uit ziet als het haar van een kat... Maar over een broederschap / genootschap dat evenals de Tempeliers opeens verboden werd door het Vaticaan... Enfin, voor het hele verhaal neem ik U gemakshalve eventjes mee naar hetgeen er over de Katharen te vinden is op Wikipedia... Leest U even mee...???



De Katharen of Albigenzen vormden een religieuze groepering die actief was tijdens de late Middeleeuwen vooral in Occitanië, het zuiden van Frankrijk, Noord-Italië, en — minder bekend — ook in het westen van Duitsland. De Katharen beschouwden zich als de ware christelijke Kerk, waarin Jezus de centrale plaats innam. Op basis van hun dualistische opvattingen wezen ze het Oude Testament af. De God die daar ten tonele wordt gevoerd, is schepper van de (slechte) stoffelijke wereld, de Demiurg, zo leerden zij. De Albigenzen werden als ketters gezien en door de Rooms-katholieke Kerk en door de Franse koningen bloedig vervolgd.

Geschiedenis

Vanaf de tiende eeuw worden zowel de Westerse als de Oosterse Kerken geconfronteerd met een heropleving van gnostische stromingen. Ook het Katharisme vindt zijn oorsprong in deze dualistische geloofsopvattingen zoals de gnostiek, het paulicianisme en de leer van de bogomielen uit Bulgarije. Het bogomilisme ontwikkelde zich in Bulgarije zelfs tot staatskerk. Ook in Occitanië konden de Katharen aanvankelijk uitgroeien tot een echte "tegenkerk". Het toenmalige culturele klimaat in Zuid-Frankrijk dat gekenmerkt werd door pluriformiteit en verdraagzaamheid, speelt daarin een grote rol. Al deze stromingen ondervonden grote tegenstand van de Rooms-katholieke Kerk, ook de Katharen in Zuid-Frankrijk, aanvankelijk zonder succes.

Hun aanwezigheid is eerst in het Rijnland aantoonbaar (Keulen 1143); vervolgens breiden de Katharen zich in de 12e en 13e eeuw vooral in Zuid-Frankrijk en Noord-Italië uit.

In 1145 wordt Bernard van Clairvaux naar Zuid-Frankrijk gestuurd om de Katharen te overtuigen zich terug bij de Katholieke Kerk aan te sluiten. Zijn preken vinden geen gehoor. Hij wordt zelfs enkele malen door de plaatselijke bevolking uitgejouwd. Het zelfde dient gezegd te worden van de prediking in 1206 door Dominicus Guzman, de latere stichter van de Dominicanerorde.

Paus Innocentius III komt tot het besluit dat tegen de Albigenzen krachtiger moest worden opgetreden. In 1209 slaagt hij erin een leger te verzamelen voor een kruistocht naar Occitanië. De Franse koning Filips II Augustus geeft zijn baronnen toestemming om mee te strijden. Hij neemt zelf niet aan de kruistocht deel. Het ontkennen van de autoriteit van de Katholieke Kerk door de Albigenzen, samen met de wereldlijke ambities van de paus en de conflicten tussen de Occitaanse adel en de koning van Noord-Frankrijk zorgden voor de Albigenzische Kruistochten.

Aanvankelijk staat het leger onder opperbevel van Arnaud Amaury, abt van de abdij van Citaux. Onder zijn leiding wordt in juli 1209 de volledige bevolking van Béziers uitgemoord, volgens hemzelf en toenmalige kronieken 20.000 mensen. Aan hem wordt de uitspraak toegeschreven 'Doodt hen allen, God zal de zijnen herkennen'. Dat zou zijn antwoord zijn geweest op de vraag, voorafgaand aan het bloedbad van Béziers, hoe men goede katholieken kon onderscheiden van Katharen. In juli 1210 worden in Minerve 140 Katharen levend verbrand. Het is de eerste massale verbranding van Katharen. Later — en nadat andere edelen uit het kruisvaardersleger geweigerd hadden — neemt Simon de Montfort, een lage edelman uit Noord-Frankrijk, de militaire leiding op zich. Met Simon de Montfort wordt de kruistocht een echte veroveringsoorlog en wordt de inbreng van de Kerk naar het tweede plan verschoven. De godsdienstkwestie verdwijnt hiermee naar de achtergrond. In juni 1215 verovert Simon de Montfort Toulouse en kan hij zich meester van Zuid-Frankrijk noemen. In november 1215 bevestigt het Vierde Lateraans Concilie de overwinning van de Montfort; hij krijgt de titel van graaf van Toulouse. Hij sneuvelt echter in 1218. De verdreven edelen, de faidits, komen op aansporen van Raymond VII, de zoon van de verdreven graaf Raymond VI van Toulouse, in opstand en verdrijven de kruisvaarders in 1223. Op 15 januari 1224 verlaat Amaury de Montfort, zoon van Simon de Montfort, met de laatste kruisvaarders Carcassonne. Door deze ‘Albigenzenoorlog’ waren mogelijk een miljoen mensen — Katharen, Waldenzen en zelfs vele katholieken — om het leven gekomen.

In 1226 lukte het paus Honorius III de Franse koning Lodewijk VIII, bijgenaamd Lodewijk de Leeuw, te overtuigen zelf een kruistocht te leiden. Zijn vader had dit steeds geweigerd. Dankzij ingenieuze propaganda ontvangen de faidits de koning welwillend. Lodewijk VIII overlijdt echter het zelfde jaar en het leger van de koning wordt uit Occitanië verdreven.

De nieuwe koning Lodewijk IX van Frankrijk, de Heilige Lodewijk, is nauwelijks twaalf jaar als hij zijn vader opvolgt. Zijn moeder Blanca van Castilië treedt op als regentes. Zij heeft aanvankelijk weinig belangstelling voor een nieuwe kruistocht.

In 1243 start toch een derde kruistocht tegen de Albigenzen. Château de Montségur, het bekendste bolwerk van de Katharen, valt in 1244. 215 parfaits worden verbrand op de brandstapel. Met de verovering van Montségur zijn de hoogtijdagen van het Katharisme over. Hoewel Monségur vaak als het laatste bolwerk van de Katharen wordt voorgesteld, was het dat niet. Pas meer dan 10 jaar later, in 1255, valt het echte laatste katharenkasteel: Quéribus.

Het Katharisme gaat ondergronds na de val van Montségur en als nieuw strijdmiddel tegen de Katharen wordt door de Rooms-katholieke Kerk de inquisitie opgericht. Het zal daarna echter nog 80 jaar duren voor ook de laatste Kathaarse parfait is verbrand.

In 1232 heeft paus Gregorius IX bevel gegeven aan de Dominicanen om de taak van de inquisitie op zich te nemen. Deze inquisitie gaat na de val van Montségur de hoofdrol spelen in de vervolging van de Albigenzen. Wat resteerde van parfaits en croyants wordt opgeruimd. Dit gaat door tot het begin van de 14e eeuw, toen Jacques Fournier, de bisschop van Pamiers, de latere Paus Benedictus XII, in en rond Montaillou de laatste Katharen opspoorde.

Guillaume Bélibaste (geb. 1280) geldt als de laatst verbrande Kathaarse parfait. Hij werd op de brandstapel gezet in 1321 in Villerouge-Termenès. In dit plaatsje is nu met geldelijke steun van de Europese Gemeenschap een museum opgericht dat geheel aan hem en het Katharisme is gewijd.

Katharen en manicheïsme

De rooms-katholieke Kerk beweerde in de tijd van de Katharenvervolging dat de Katharen manicheeërs waren, en katholieke geschiedschrijvers betitelen middeleeuwse ketters dikwijls zonder onderscheid als "manicheïsche sekten". Mani of Manes was de derde-eeuwse stichter van een fusiereligie waarin Perzisch zoroastrisme en boeddhisme werden versmolten met het gnosticisme. Kerkvader Augustinus, die zelf een tijdje manicheeër was geweest, had een soort determinatietabellen van ketterijen opgesteld, met daaronder het manicheïsme. Van alle ketterijen vond Augustinus het manicheïsme het meest verwerpelijk. En alleen van deze ketterse stroming moesten volgens hem de aanhangers gedood worden. De rooms-katholieke Kerk beriep zich hierop en verleende het doden van Katharen hierdoor een vanuit hun standpunt rechtsgeldige status. In veel literatuur wordt tegenwoordig geconcludeerd dat er geen verband was tussen de Katharen en het door Augustinus beschreven manicheïsme.

Culturele achtergrond In Occitanië golden ten tijde van het katharisme drie kernwaarden:

pretz': respect, edelmoedigheid, opkomen voor zwakkeren;
paratz: gelijkwaardigheid;
convivenzia: verdraagzaamheid; respect voor de meningen van anderen.

Deze begrippen waren belangrijk in het leven in deze streek in die kathaarse tijd. Ook zijn hier de liederen terug te vinden die als onderwerp de "hoofse liefde" hebben. Troubadours waren geliefde gasten op de kastelen om liederen te zingen en verhalen te vertellen. In deze streek en tijd zijn ook zeer geavanceerde muziekinstrumenten ontstaan die nu nog te zien zijn in het kasteel Puivert bij de gelijknamige plaats. De techniek kwam niet uit de lucht vallen: in Occitanië kwamen vele volkeren met hun verschillende culturen en gebruiken vreedzaam bijeen wat een levendige en zeer welvarende handel tot gevolg had. Deze welvaart van de Occitaanse edelen was de Noord-Franse edelen een doorn in het oog. Niet uit te sluiten is dat hun deelname aan de diverse kruistochten tegen de katharen ook ingegeven werd door deze jaloezie en hebzucht. De vele ontmoetingen met verschillende volkeren en culturen brachten uiteraard niet alleen economische maar ook technische vooruitgang. Ook opvallend was de rol van de vrouw in deze samenleving. Zij was zeker niet ondergeschikt aan de man en kon ook aangesteld worden als parfait.

Naamgeving

Degenen die wij tegenwoordig gewoonlijk 'Katharen' noemen, kenden zelf dat woord niet eens en gebruikten het dus ook niet om zichzelf daarmee aan te duiden. Zijzelf noemden zich gewoonweg christenen of "vrienden van God". In de kronieken van de tijdgenoten van de Katharen en in de inquisitieverslagen werden ze Albigenzen genoemd, naar de stad Albi. (Deze term werd dikwijls ook veralgemeend gebruikt voor alle 'ketters' in die streek, inclusief de Waldenzen.) In Italië stonden ze als Patarenen bekend, en in de volksmond werden ze bonhommes of bonnefemmes genoemd, de "goede mannen", "goede vrouwen", en dat als contrast met de vertegenwoordigers van de Rooms-katholieke Kerk.

Halverwege de 12e eeuw komt het woord "Kathaar" voor de eerste keer voor in een preek van de Duitse monnik Eckbert von Schönau. Hij heeft het dan over christenen in het Rijnland die afgeweken zijn van de rechte leer. Een halve eeuw later wordt dat woord ook gebruikt buiten Duitsland in geschriften van tegenstanders van hun afwijkende leer. Gebruik in de toenmalige Languedoc is niet teruggevonden. Alain de Lille, een katholieke theoloog, schreef in "De Fida Catholica" ("Over het katholieke geloof", Montpellier, 1200) onder meer (met een duidelijk foutieve etymologie): "Men noemt ze Katharen van catus (kat) omdat ze het achterste van een kat kussen..." Katten werden geassocieerd met satanisme. In het Rijnland en ook in de Lage Landen werd een kat gezien als de verpersoonlijking van Satan.

In 1848 schrijft Charles Schmidt, een Elzasser, de "Geschichte der Valdesier und Katharer"; in het Frans wordt de titel "Histoire et doctrine de la secte des Cathares ou Albigeois" (1848). Pas daarna het algemeen gebruikelijk om de Albigenzen 'Katharen' te noemen.

Hoewel Augustinus een Afrikaanse manicheïsche sekte beschrijft waarvan de aanhangers zich katharoi" of "zuiveren" noemden, leefden deze in de vierde eeuw. Er is geen enkele historische aanwijzing dat de Albigenzen zelf het woord "katharos" of "katharoi" als een positieve aanduiding voor hun aanhangers gebruikten.

Het woord kathaar op zich stamt echter wel van het Griekse woord katharós (καθαρός), zuiver, terwijl het Nederlandse woord ketter (Duits: Ketzer) op zijn beurt stamt van kathaar (via het middellatijnse Cathari).

Evenmin zouden de Kathaarse geestelijken zichzelf parfaits of "volmaakten" genoemd hebben, maar gewoon "christenen" of "ware christenen". Het Franse woord "parfait" is afkomstig van de inquisitie. Iemand die het consolamentum had ontvangen, werd door de inquisitie een "volmaakte ketter" genoemd, in het Latijn "hereticus perfectus", later ingekort tot "perfectus" of "parfait”. De term "parfait" is dus een aanduiding van de inquisitie, en niet van de Katharen zelf.

Beginselen van de leer

De Kathaarse leer is gnostisch van oorsprong. Zoals de andere gnostici zijn de Katharen dualisten, ze gaan er van uit dat er "twee scheppingen" bestaan: de goede, geestelijke schepping en de slechte, stoffelijke schepping. Hun visie is dat de wereld zoals wij die kennen slechts een schijnwereld is. Alle stoffelijke zaken zijn vernederend voor het goddelijke dat in iedere mens aanwezig is. Om die reden verwierpen zij dat Jezus in het vlees was gekomen. De Katharen kennen zowel een goede als een slechte God. De slechte god was JHWH, de god van het Oude Testament, die de wereld geschapen had en de geesten had gevangen in stoffelijke lichamen, ze vulde met ellende en lijden. De goede god was de God van Jezus, die liefde predikte. Hoewel de Katharen dikwijls aanhalingen uit de Bijbel deden, bezagen zij de Schrift voornamelijk als een bron van allegorieën en fabels. De Katharen verwierpen de leer van Jezus’ loskoopoffer: het was voor hen volstrekt ondenkbaar dat God zijn eigen zoon naar de aarde zou sturen om door zijn lijden en dood de mensen te verlossen. Het kruis is voor hen een verwerpelijk martelwerktuig waarmee gepoogd werd de missie van Christus te doen mislukken. Zijn missie was de Boodschap brengen.

Volgens het Kathaarse geloof was redding niet afhankelijk van het loskoopoffer van Jezus Christus, maar veeleer van het consolamentum (zie onder). De eucharistie is voor de Katharen geen sacrament. Zij kennen wel de zegening van het brood bij het begin van de maaltijd (als herinnering aan de missie van Christus), maar ze verwerpen zonder meer het idee van de transsubstantiatie waarbij Christus aanwezig zou zijn in de hostie. Het is voor hen ondenkbaar dat God zich in zoiets laags en stoffelijks als een stuk brood zou manifesteren. De Katharen geloofden in de onsterfelijkheid van de ziel en in reïncarnatie. Tevens baseerden zij hun geloofsopvattingen op apocriefe teksten. Niettemin hebben de Katharen voor zover zij gedeelten van de Schrift in de volkstaal hebben vertaald, in de middeleeuwen de Bijbel in zekere mate tot een beter bekend boek gemaakt.

De Katharen kenden drie niveaus van toegang tot de leer:

Een chrétien ontving, na een noviciaat, het consolamentum ontvangen. Dit was het enige sacrament voor de Katharen. Het was een vorm van inwijding in de Heilige Geest en gebeurde door handoplegging. Hierdoor werd de goddelijke geest in de mens in contact gebracht met de Heilige Geest, waardoor de mens in staat werd zijn goddelijke oorsprong te ervaren. Na het consolamentum moest hij leven volgens een strikte regel. Deze regel was ascetisch van aard: verbod om dierlijk voedsel te eten en het gebod om een evangelische moraal te beoefenen: verbod om te vloeken, te liegen en te doden. Het "consolamentum" kon pas ontvangen worden op volwassen leeftijd; de Katharen meenden dat dit bewust moest gebeuren, in alle vrijwilligheid. Voor degenen die aldus waren gereinigd, zou de dood een verlossing van de materie teweegbrengen.
Een croyant geloofde in de juistheid van de Kathaarse leer, maar onderging geen wijding. De Kathaarse Kerk legde de croyant geen enkel gebod of verbod op. Dat bracht de roomse Kerk ertoe de Katharen laksheid te verwijten. De stervenden konden een vereenvoudigde vorm van het consolamentum ontvangen.
Een auditeur was diegene die niet geloofde in de Kathaarse leer, maar er wel welwillend tegenover stond. De meeste Occitaanse faidits (edelen) waren auditeurs.

Kinderen die stierven hadden het consolamentum niet ontvangen. Toch konden ook zij volgens de Katharen de hemel bereiken; door reïncarnatie kregen ze een tweede kans.

Het Katharisme is niet te beschouwen als een stroming — zeker niet in Occitanië — maar als een (gnostische) godsdienst. In het gnosticisme — dus ook in de Kathaarse godsdienst — was er geen plaats voor de Kerk als plaatsvervanger voor God op Aarde. Integendeel: een ieder droeg de "goddelijke vonk" in zichzelf en had de plicht om anderen daarvan op de hoogte te brengen. Ook het lijden van Christus aan het kruis en het kruis zelf werd door de Katharen niet gevolgd. Daarmee werd de centrale machtspositie van de Kerk in de samenleving door de katharen op het spel gezet. De Kerk beschouwde dit zowel als een aanval op de na te streven eenheid, en als een bedreiging voor haar overheersende positie in de christelijke godsdienst. Daarom was de vervolging door de Rooms-katholieke Kerk ook zo fel: er werden kruistochten georganiseerd met de opzet om deze godsdienst uit te roeien, en toen dat met geweld niet lukte werd speciaal voor de vervolging van de Katharen de kerkelijke inquisitie opgericht en geïnstitutionaliseerd. Deze inquisitie heeft meer dan honderd jaar lang in Occitanië onderzoeken, verhoren en martelingen uitgevoerd waaraan de vervolgden stierven, langdurig de gevangenis in gingen of gebrandmerkt werden door het dragen van een geel insigne. Hiermee werd bewerkstelligd dat een opkomende gnostische godsdienst werd vernietigd.

Tja... Interessant clubje die Katharen... Ook op Youtube is er wel het een en ander te vinden over de Katharen... Kijkt U even mee...???

Hieronder in de comments kan het wat mij betreft verder gaan...

Deze Dinsdagavond wil ik U allen even meenemen naar een van de twaalf apostelen die volgens de bijbel (U weet wel dat sprookjesboek) ooit echt bestaan zouden moeten hebben... De apostel in kwestie is Paulus... En of hij ooit echt bestaan zou hebben, daarover bestaat volgens de voor algemeen waar aangenomen mening op Wikipedia in elk geval géén enkele vorm van twijfel, daar men op Wikipedia een stukje over Paulus heeft staan waarin men gewoon oprecht stelt dat hij ooit bestaan zou moeten hebben...



Enfin, leest U maar gewoon even mee...

Paulus (Oudgrieks: Σαούλ, Saul en Σαῦλος, Saulos en Παῦλος, Paulos; Hebreeuws: שאול התרסי, Šaʾul HaTarsi, "Saul van Tarsus") (Tarsus, ca. 3 - Rome, 64 of 67) was een van de vroege leiders van de christelijke kerk en speelt een centrale rol in de vroege ontwikkeling en verspreiding van het christendom in de landen rond de Middellandse Zee, in het bijzonder in wat nu Turkije en Griekenland is. Velen menen dat Paulus voor zijn bekering Saulus of Saul heette. Het is ook mogelijk dat hij in Griekstalige kringen de Romeinse naam Paulus droeg en in joodse kringen de joodse naam Saulus of Saul. Paulus had vermoedelijk een joodse moeder en een Romeinse vader en werd geboren omstreeks 3 na Chr. in Tarsus (Cilicië) en overleed in Rome, in het jaar 64 of 67.

Paulus was een "zoon van een Farizeeër" en had zijn opleiding genoten bij Gamaliël. Hij bezat vermoedelijk het Romeinse staatsburgerschap. Daarnaast was hij een actieve vervolger van de eerste eeuwse christenen, door hen te laten opsluiten en in sommige gevallen te laten doden. Een voorbeeld hiervan wordt beschreven in de Bijbel wanneer hij zijn goedkeuring geeft aan de dood van een joodse christen uit de eerste eeuw, Stefanus. Een groot deel van de Bijbelteksten uit het Nieuwe Testament wordt aan Paulus toegeschreven. Hij wordt in het algemeen Paulus de Apostel genoemd alhoewel hij niet tot de oorspronkelijke twaalf apostelen van Jezus behoorde.

Zijn levensloop wordt beschreven in het Bijbelboek Handelingen van de Apostelen. Volgens die bron was Paulus aanvankelijk actief als vervolger van de ontluikende geloofsgemeenschap die na de kruisiging van Jezus was ontstaan. Zelf maakt hij daar in een van zijn brieven ook melding van (Galaten 1:13). Hij bekeerde zich toen hij, op weg naar Damascus om Jezus' volgelingen te bestrijden, een visioen kreeg waarin Jezus hem opriep om zich te bekeren.

Volgens de overlevering werd Saul in de Huiskapel van Ananias in Damascus gedoopt en nam hij daarbij de naam Paulus aan.

Paulus ondernam vervolgens diverse reizen door Klein-Azië en Griekenland om het evangelie te verkondigen, christelijke gemeenten te stichten en eerder ontstane gemeenten te bezoeken. Paulus geloofde dat bekeerde 'heidenen' (christenen die niet voorheen tot het jodendom behoorden) niet onderworpen hoefden te worden aan de wet van Mozes, omdat Jezus op aarde was gekomen om de hele mensheid te verlossen. Hierdoor raakte hij in conflict met de geloofsgemeenschap in Jeruzalem die strikt volgens de joodse wetten wilde leven. De vraag of de heidenen zich moesten houden aan de besnijdenis werd door Petrus beslecht (Handelingen 11. 1-18). Paulus reisde samen met Barnabas naar Jeruzalem, om de kwestie voor te leggen aan de apostelen en oudsten (Handelingen, hoofdstuk 15). Deze bijeenkomst wordt het Apostelconvent genoemd. Uiteindelijk werd er besloten dat de heidenen niet meer verplichtingen op moesten worden gelegd dan strikt noodzakelijk was, besnijdenis was hierdoor niet meer verplicht voor christenen.

In het jaar 60 zou Paulus op het eiland Malta schipbreuk hebben geleden, op een klein eilandje in bij wat nu St. Paul's Bay heet.

Paulus verdween uit beeld toen hij naar Rome ging om daar berecht te worden door Nero. Volgens de rooms-katholieke traditie is hij daar onthoofd en begraven. Op de plaats van zijn graf staat de Sint-Paulus buiten de Muren. Volgens de overlevering vonden op de plaats van zijn onthoofding vele wonderen plaats.

Zijn feestdagen zijn 25 januari (zijn bekering), 29 juni (samen met Petrus) en 18 november (toewijding van de basiliek).

De brieven die hij schreef om het contact met de door hem gestichte gemeentes te onderhouden, maken deel uit van het Bijbelse Nieuwe Testament.

Paulus wordt ook de 'apostel der heidenen' genoemd. Hij was de eerste apostel die de boodschap van het Evangelie onder de heidenen verspreidde. Tot deze dienst werd hij volgens het boek Handelingen door Jezus geroepen.

Centraal in de brieven van Paulus staat de genadeboodschap van het Evangelie. Deze boodschap maakt duidelijk dat elk mens tot God kan komen door geloof. Hij kreeg veel tegenstand vanuit de joodse gemeenschap die vond dat men ook de oudtestamentische wetten en gewoonten moest overnemen. Paulus keerde zich hier fel tegen en verklaarde dat een mens alleen tot God kan komen op grond van geloof. Het nauwgezet naleven van de mozaïsche voorschriften was niet langer van belang. Dit komt vooral naar voren in zijn brieven aan de Romeinen en de Galaten, waar de christengemeenten bestonden uit bekeerlingen uit het diaspora-jodendom. De brieven van Paulus gingen altijd over geloof, liefde en hoop.

Een van de felste critici van Paulus van later datum is Friedrich Nietzsche. Hij hekelde Paulus' egalitaire mensbeschouwing en universalistische overtuiging, volgens welke alle volkeren aan de Verrijzenis van Christus deel zouden hebben en waardoor alle mensen, ongeacht hun etnische afkomst, geroepen zijn om Gods medewerkers te worden. "Er is geen onderscheid tussen Joden en andere volken", zegt Paulus in de Romeinenbrief (10,12). Nietzsche noemt dit "het gif van de leer van de 'gelijke rechten voor iedereen'". Het Paulinische christendom zou dit 'gif' het meest systematisch hebben uitgezaaid. Nietzsche haatte de "rebellen tegen alles wat privileges heeft" (Antichrist, paragraaf 46). Paulus zou alleen maar geïnteresseerd zijn in het kruis en de dood van Jezus om zo zijn "haat" tegen het leven aan te kunnen wakkeren. (Antichrist, paragraaf 42).

De Franse filosoof en maatschappijcriticus Alain Badiou ontwaart hier bij Nietzsche een met Paulus rivaliserende visie op 'de waarheid' over de mensheid. Nietzsche getuigde van de principiële ongelijkheid tussen mensen en legitimeerde het recht van de sterkste. Paulus is voor Badiou bijzonder, omdat hij geen dialecticus is. Het universele houdt voor Paulus niet de ontkenning in van het particuliere en omgekeerd. Het universalisme is bij hem als "het afleggen van een weg en het houden van afstanden tot particulariteiten die blijven bestaan". Zo bleef Paulus Jood en ging tegelijk aan de grenzen van zijn eigen religie voorbij. Voor Paulus, zegt Badiou verder, is zeer zeker niet de dood maar de Verrijzenis "datgene waardoor het zwaartepunt van het leven in het leven is". Van haat tegen het leven is bij Paulus volgens hem geen sprake. Evenzo verdedigt Badiou de Paulinische paradox dat zwakheid ware kracht betekent. Ook die paradox was Nietzsche een doorn in het oog.

'Waarheid', die in het premoderne en moderne denken nog altijd met universaliteit verbonden was, wordt door postmoderne filosofen veelal als subjectief afgedaan. Badiou verzet zich tegen deze opvatting van het postmodernisme, omdat het alle zoeken naar waarheid op voorhand ontmantelt en blokkeert. Badiou - zelf overigens atheïst - waardeert in Paulus de consequente verkondiging van "de fabel" van de Verrijzenis, die niettemin de grondslag legde voor elke "waarheidsprocedure" die steeds vanuit een onberedeneerd begin - wat Badiou evenement noemt - voert naar bevrijdende politiek, baanbrekende wetenschap, doorbraken in de kunsten of een waarachtige liefde, die alles overstijgt.

Tombe

In de tombe, die wordt toegeschreven aan Paulus en zich bevindt in de Sint-Paulus buiten de Muren te Rome, zijn in juni 2009 botfragmenten gevonden uit de eerste of tweede eeuw. Dit nieuws werd bevestigd door Paus Benedictus XVI. Wetenschappers hadden een kleine opening gemaakt in de vermoedelijke tombe en hebben de binnenkant ervan onderzocht door middel van een sonde. Die vond niet alleen de botresten, maar ook paars en blauw textiel.

Paulus als beschermheilige

Paulus is de patroonheilige van Bath, het aartsbisdom Philadelphia, de bisdommen Birmingham (Alabama), Covington, Worcester, Providence en Las Vegas, Malta, Münster, Naumburg, Poznań, Rome, Umbrië en Kavála. Verder is hij de patroonheilige van de schrijvers, de Katholieke Actie, de evangelisten, de journalisten, de krantenredacties, de musici, de missiebisschoppen, de theologen, de zielenzorgers, de personen werkzaam in de public relations, de zadelmakers en de zeilmakers. Hij wordt aanroepen tegen (gif)slangen en slangenbeten, oogpijnen, angst, krampen en onweer, en voor regen en vruchtbare akkers.

Tja, wat een huzarenstukje! Of toch niet?! Men gaat er namelijk gewoonweg van uit dat het zo geweest moet zijn omdat het zo in de bijbel geschreven staat. En of dat wat in de bijbel geschreven staat allemaal waar is, daarover bestaan nogal wat twijfels... En het zou natuurlijk heel goed kunnen zijn dat het Vaticaan heel veel tijd en energie heeft gestoken in het fabriceren van allerlei tombes, relikwieën en andere Qrap om zo "bewijs" te creëren om dat wat in de bijbel geschreven staat te kunnen onderbouwen...

Godverdomme wat is religie toch een mooie tool om mensen te onderdrukken als je er even goed over na gaat denken... Maar goed, stel nu dat de bijbel slechts deels een gefabriceerde bestseller is en dat er dus ook wel dingen in staan die gebaseerd zijn op waargebeurde verhalen en daarmee dus feiten...??? Wat als Paulus wel echt bestaan heeft...? De apostel van de heidenen dus... Tja, die naar Paulus vernoemde baai op Malta is natuurlijk, ondanks dat hij daar op Malta dus best schipbreuk geleden zou kunnen hebben (als hij echt bestaan heeft), geen bewijs voor het feit dat Paulus echt bestaan heeft... Vooral als je je beseft in hoeverre Malta misschien wel een soort buitenhuis is van het Vaticaan als je kijkt naar de vele pracht en praal die daar in of uit naam van het Vaticaan en de Rooms Katholieke kerk is gecreëerd.

En dat is dus een van de dingen die ik door middel van dit artikel wel eens aan de kaak zou willen stellen... Zouden wij hier op QFF uit kunnen pluizen of Paulus echt bestaan heeft of niet? En met hoeveel zekerheid zouden we dat vast kunnen stellen? Enfin, U snapt onderhand ongetwijfeld waar ik naar toe wil, en daarom kan het wat mij betreft verder gaan hieronder in de comments...

En op deze Zondag is het tijd voor wat nieuw leesvoer op QFF. Ik had al lang en breed weer een artikel willen tikken maar ik was zo druk dat ik daar simpelweg niet aan toe kwam de afgelopen anderhalve week... Anyways, nu heb ik wel wat tijd dus wil ik graag wat aandacht schenken aan iets waar ik de afgelopen week een fijn gesprek over voerde met een Koerdische bekende van me...



Ik sprak met hem namelijk over de verschillende religieuze stromingen in Koerdistan en hij vertelde mij onder andere dus over het Mithraïsme dat aan de oorsprong stond van een ander geloof dat vandaag de dag nog steeds populair is onder Koerden (Jezidi's) en waarover ik later in een ander artikel ook wat meer zal vertellen...

Nu eerst meer over het Mithraïsme... Om U een globaal idee te geven neem ik U even mee naar het stukje over het Mithraïsme op Wikipedia... Leest U even mee...???

Het Mithraïsme was een officiële godsdienst in het Romeinse Rijk, vooral populair bij Romeinse soldaten.

Aanhangers van het mithraïsme vereerden de god Mithras, mogelijk gebaseerd op de Oud-Perzische god Mithra die ook een belangrijke rol speelde als goddelijk wezen in het Zoroastrisme. De Romeinen namen het mithraïsme als één van de twee officiële godsdiensten aan tot ca. 300 n.Chr., toen de opkomst van het christendom in Rome het mithraïsme afzwakte. Het bleef een belangrijke godsdienst in het West- en Oost-Romeinse Rijk.

Het was een geheimzinnige, geritualiseerde cultus die niet gebaseerd was op heilige geschriften (zoals het jodendom en christendom wel waren), zodat er weinig bekend is over deze godsdienst. Het kwam op in de 1e eeuw v.Chr. in de Hellenistische cultuur van het oostelijke Middellandse Zeegebied en was populair in het Romeinse Rijk vanaf de 1e eeuw n. Chr tot de 5e eeuw n.Chr.

Alleen mannen mochten lid worden. Na een initiatierite werden ze ingewijd in de geheimen van het geloof. De cultus vond plaats in tempels, mithraeum genoemd. In deze tempels werd een centrale plaats ingenomen door een afbeelding van Mithras die een stier slacht. De betekenis van deze slachtscène is onduidelijk; een gangbare theorie is dat de stier het sterrenbeeld voorstelt.

Het mithraïsme is vandaag de dag vooral bekend omdat - volgens sommige theorieën - het christendom veel van deze godsdienst zou hebben overgenomen in haar eigen cultus. Zo wordt door sommigen beweerd dat de figuur Jezus op Mithras gebaseerd zou zijn. Volgens The Christ Conspiracy van Acharya S, bijvoorbeeld, werd Mithras net als Jezus op 25 december geboren van een maagdelijke moeder, was hij de zoon van god, had hij 12 discipelen en een laatste avondmaal, en herrees hij na drie dagen uit de dood.

Interessant dus! Te meer daar er dus niet heel erg veel bekend is over het Mithraïsme...

Op YouTube zijn wel wat filmpjes te vinden die het bekijken waard zijn... Kijt U even mee...???

En daarom dus ook wat aandacht voor deze materie hier op QFF... Hieronder in de comments kan het wat mij betreft verder... Zo kunnen we wellicht in de comments van dit artikel een mooie vergaarbak aan informatie creëren over deze religieuze stroming...

;-)

De meesten van ons kunnen zich de grote hip hop acts uit de jaren negentig vast nog wel herinneren. Althans daar ga ik gemakshalve maar even vanuit... De afgelopen week had ik met QFF-er NoMore via PM een aantal keren contact over de Wu Tang Clan en de movement achter de Wu Tang Clan. En toen gaf ik al aan dat ik hier best wel wat aandacht aan zou willen schenken op QFF. Of je nu een fan van hun muziek bent of niet, we kunnen er niet omheen dat ze hun product en merknaam letterlijk tot op de straat hebben laten doordringen. Iedereen heeft denk ik wel eens een figurant op straat gezien in een oversized jeans of hoodie van de enige echte Wu Tang Clan. 



Voor die gene die nog steeds niet weten over wie ik het heb, hieronder even een geheugensteuntje...

Anyways, ik vond het weer wat te ver gaan om het artikel "36 Chambers" te noemen, om zo te refereren aan het album van de Wu Tang Clan waarmee ze een complete generatie hebben beïnvloed. Maar omdat er achter de schermen van het succes omtrent de movement van de Wu Tang Clan een nog veel interessantere "movement" schuil gaat besloot ik de focus in dit artikel enigszins op die "movement" te verleggen.

Over welke "movement" ik het heb? Wel, euhhh over de Five Percent Nation, ook wel bekend onder de naam The Nation of God and Earths...

Een interessante organisatie als we de Nederlandstalige Wikipedia pagina geloven mogen... Leest U even mee...???

Five Percent Nation

The Five Percent Nation of Islam of The Nation of God and Earths is een sociale en religieuze beweging gevestigd in de voorsteden van de VS. De organisatie werd in de late jaren ’60 opgericht door Clarence 13X (Clarence Smith) die zichzelf Allah noemde.

De Five Percenters bestaan uit een groep zwarte islamieten die niet geloven in een bovennatuurlijke, maar in een menselijke God, namelijk in de goddelijkheid van “de zwarte man”. In feite heeft het weinig te maken met de islam. De levenswijze van de islam wordt wel aangenomen, maar de godsdienst zelf niet. Bovendien worden de mensen zelf als God gezien, wat ten strengste verboden is in de islam.

Het is geen sekte, geen geloof maar een levenswijsheid. In hun denkwijze is 5% van de bevolking “de zwarte man met zelfkennis”. Door die zelfkennis kunnen ze hun verborgen talenten losmaken en gebruiken. Zo beschouwen ze zichzelf als God. De meeste leden noemen zichzelf eerder God dan Five Percenter. Ze hebben een eigen bevolkingsindeling: 5% van de bevolking zijn Five Percenters, 85% zijn mensen zonder kennis: ze zijn mentaal blind, doof en stom en zijn gebonden aan zelfvernieling. De andere 10% zijn de bloedzuigers van de armen. Het zijn degene die kennis en kracht hebben maar ze gebruiken die talenten om de andere 85% uit te buiten. De 10% wordt ook de “witte duivel” genoemd. Tot die “witte duivels” behoren zowel orthodoxe moslims als christenen die preken dat God een ‘mystieke’ of een ‘mythologische God’ is. De 5 Percenters menen dat zij ervoor zorgen dat de 85% niet vernield wordt.

Inhoud

1 Ontstaan Five Percent Nation

2 De levenswijze

2.1 De negen basistheorieën van de Nation

2.2 The supreme alphabet

2.3 Supreme Mathematics

3 Externe links

Ontstaan Five Percent Nation

Na de slavernij heerste nog een grote onderdrukking van de zwarte bevolking, waardoor bepaalde zwarte bewegingen ontstonden, waaronder The Nation Of Islam die geleid werd door Malcolm X. In 1964 stichtte Clarence 13X - een student bij ‘The nation of Islam, Temple Number Seven’ te Harlem - zijn eigen school. Hij veranderde zijn naam in ALLAH (Arm, Leg, Leg, Arm, Head), ook wel The Father. Hij gaf er les over zijn eigen opvattingen en theorieën. Een voorbeeld van zijn opvattingen is de ontkenning van de mysterieuze God en het idee dat de zwarte man zelf God is, een God met zijn eigen familie, zijn eigen wereld en zijn eigen lot. De oprichting van die school leidde tot de stichting van “The Five Percent Nation”.

The Father vond dat de bedreigde arme zwarte jeugd een snellere toenadering nodig had, en leerde hen de kern van zijn theorieën door ‘The Supreme Mathematics en Alphabet’ op te stellen. Namen, nummers en principes zouden de sleutel zijn tot het begrip van de mens zijn relatie met de wereld. Jonge volgelingen werden vertrouwd met de theorieën via mondelinge overdracht. Ze deden dat door elkaar te ondervragen en elke les de kennis in hun hoofd te stampen onder andere door middel van de rap. Dit werd een populariteit bij de adolescenten in de jaren ’60 en ’70 in New York.

The GZA, Wu Tang Clan: You hear us use righteous terms in slang all the time. Like, “See you at the god hour” means “ see you at seven o’clock.” ( zeven is God in ‘the Supreme Numbers’) Or we call your woman “your wiz, which is short for wisdom. ( de vrouw is de wijsheid in de five percent theorieën) It’s not a code, it’s just that our understanding was at that level and you communicate with what you know. Some brothers have got mad at me for flipping the words in slang, but I’m a hip-hop slang guy, I can’t help it.

De levenswijze

De 5 procent volgelingen zijn diep doorgedrongen in de hiphopgemeenschap. In de raps van Nas, Wu Tang Clan, Busta Rhymes, Brand Nubian, Gangstarr, Eric B and Rakim, Fugees, enz. klinken de islamitische 5 percent-theorieën. Zelfs het groeten met ‘Peace’, gebruikelijk in de hiphop-wereld, was oorspronkelijk een groet van de “Moorish Science Temple”, een voorganger van de 5% nation. Sommige 5% rappers volgen hun broeders van de ‘Nation Of Islam’ door zich te verzetten tegen de consumptie van alcohol en marihuana: Stay off the drugs if ya wanna be down with this posse --Poor Righteous Teachers, "144K" (Black Business) Maar anderen denken er anders over: I drink Moët with Medusa Give em shotguns in hell From the spliff that I lift and inhale --Nas, "It Ain't Hard to Tell" (Illmatic)

De negen basistheorieën van de Nation

Zwarten zijn de eerste mensen op de aarde

Zwarten zijn de vaders en moeders van beschaving

De wetenschap van Supreme Mathematics is de sleutel tot het begrip van de mens zijn relatie tot de wereld en het heelal

Islam is een natuurlijke wijze van leven, geen religie

De opvoeding zou ons moeten toelaten tot zelfontwikkeling als mens

Iedereen moet zijn kennis overdragen

De zwarte mens is God en zijn juiste naam is ALLAH. Arm, Leg, Leg, Arm, Head.

Onze kinderen zijn onze link tot de toekomst en ze moeten gevoed, gerespecteerd, geliefd, beschermd en opgevoed worden.

Een verenigde zwarte familie is een essentiële bouwsteen van “The Nation”

The supreme alphabet

De 5 percent nation heeft een eigen gramaticaal systeem, elke letter heeft een betekenis:

(A) Allah: The Asiatic Blackman [sic]. “Asia” is het lichaam; “attic” is de geest “black” is de dominante kracht; “man” is de hogere intellegentie; Een backroniem (uit het Engels back = terug en acroniem=de term is ontleed). arm, leg, leg, arm, head.

(B) Be or Born: Bestaan. Geboren worden is het intreden tot de gedachten van de Nation of Islam ( de 5 percenters).

(C) Cee or See: Zien is inzicht hebben, om je gedachten te begrijpen; zien is psychologisch inzicht hebben, zien is begrijpen.

(D) Divine: (Goddelijkheid) De essentie van zichzelf, God zijn in nature, welke niet kan aangebracht of afgenomen worden; je kan niet ‘Allah’ zeggen zonder ‘All’ te zeggen.

(E) Equality: (gelijkheid) Ken je zelf, je zult eveneens te maken hebben met alles binnen je cijfers, die je wijsheid geeft, die toont en test. Alles is alles die elkaar evenaart

Gelijkheid geeft kennis, en wiskunde liegt niet.

(F) Father: (Vader). ‘to father’ betekent verdergaan ( to further) zowel mentaal als psychologisch, ook in de opvoeding, waaronder de juiste voeding valt: dieet en gezonde voeding.

(G) God: De oorspronkelijke man, de zwarte man of ‘asia’, de superieure vorm van leven, Mensen zijn hier om perfectie te bereiken door te bouwen en te vernielen, wat bewijst dat wiskunde niet liegt.

(H) Him or Her (Hem of Haar): Hebben de kracht om te bouwen of te vernielen, gebaseerd op hun eigen niveau van intelligentie.

(I) I or Islam: “Islam is onze cultuur of levenswijze, niet een religie zoals traditionele islam. We zijn een cultuur die leeft in overeenstemming met onze goddelijke aard. Dit betekent dat we leven met het heelal en wiskundige principes die dat regeren. We zijn de essentie van het volledige heelal rondom ons.”

(J) Justice (rechtvaardigheid) Dit is de goddelijke balans van alles. Het is de beloning of de sanctie voor zijn manieren en acties. De beloning is liefde, vrede en geluk. De sanctie is leven in een hel (lijden, spanning, gebrek aan begrip/verwarring, geestelijke en fysieke dood, toe te schrijven aan het leven van wreedheid)

(K)—King or Kingdom (Koning of koninkrijk): Een koning is de baas van zijn hele koninkrijk. Zijn woorden zijn belangrijk want de mensen kijken naar hem op als een intelligente instructie of gids. Het is de koning die de mens naar het licht van de islam leidt.

(L)—Love Hell or Live Right (correctly) (bemin de hel of leef correct): Je zou door de hel gaan om je liefde goed te maken. Dagelijks krijgen we de kans om van de hel te houden of correct te leven. Elke dag is een nieuwe overwinning. . Als je voor de hel kiest aanvaard je de helse wet van het leven. Als je voor de correcte liefde kiest dan ben je gezegend met het goede die je toekomt als je juist handelt. ( karma= je zaait wat je oogst – wat je een ander aandoet krijg je 3 maal terug)

(M)—Master (meester): De meester is de zielbeheerser van het heelal, het is de zon, de maan. Hij is zodanig vaardig dat het voor hem onmogelijk is om iets te leren aan iemand met minder vaardigheden. Hij is de echte meester, hij is Allah want hij heeft 360 graden aan kennis, wijsheid en begrip.

(N)—Now-End Nation (Nu-Einde-Natie): Nu is het tijd om de 85 procent kennis te laten maken met hun waarheden en hun goddelijke cultuur, en de kracht voort te brengen om een einde te maken aan al hun zwakke en slechte methoden zodat de mens op aarde kan stijgen en al zijn eigen creaties leert kennen.

(O)—Cipher: Iets is pas compleet als het bestaat uit 360°, elke persoon, plaats of ding.

(P)—Power (kracht): kracht is de waarheid, voor de waarheid is het licht, het magnetisch sap dat het heelal in vorm houdt. Het licht is de wijze om geboren te worden in het koninkrijk van Allah.

(Q)—Queen (koningin): De koningin is de moeder van het heelal, zonder haar heeft de islam geen toekomst. Ze is de meest zuivere vrouw op aarde, ze moet dicht bij de rib van de man zijn, voor haar was de eerste vloed van oorlog.

(R)—Ruler or rule (Heerser of wet): God is de enige heerser van alle planeten van het heelal die de kennis heeft om te bouwen en om geboorte te schenken, en dat in overeenstemming met de Islam. Dit is de getuige van Allah, die de heerser is van iedereen.

(S)—Self, Savior (Eigen; Redder): Het is zoals ze zeggen, “laten we onszelf redden van het vergif van de slang”

(T)—Truth or Square (Waarheid of eerlijkheid): Waarheid is het enige licht die kan standhouden omsingeld door de duisternis, en toch kan schijnen in de eerlijkheid van het heelal dat 360 graden is.

(U)—You or Universe and U-N-I-Verse: U bent het heelal omdat wij de creaturen en producenten zijn van de zon, de maan, de ster en ook van de man, de vrouw, en het kind.

(V)—Victory (Overwinning): Overwinning volgt na oorlog die de man zijn vrijheid, gerechtigheid en gelijkheid zal geven. We zullen overwinning hebben, dit is Allahs woord; vast en zeker is dit de waarheid en het licht.

(W)—Wisdom (Wijsheid): wijsheid is een component van kennis, terwijl het begrip door de ogen een zuiver beeld brengt over het echte begrip.

(X)—Unknown (De Onbekende) Gelijkheid is onbekend bij de mens in Noord-Amerika en bij diegene die zichzelf niet kent, namelijk de 85 procenters, die doof, blind en stom zijn.

(Y)—Why (Waarom) Waarom? Is de vraag die het meest wordt gesteld door diegenen die doof, blind en stom zijn. Omdat zij niet weten hoe ze hun krachten in wijsheid kunnen omzetten om hun goddelijkheid te tonen en te bewijzen.

(Z)—Zig-Zag-Zig (het doel van kennis tot wijsheid tot begrip)Zig zag zig betekent kennis, wijsheid en begrip; betekent man, vrouw en kind.

Supreme Mathematics

De 5 percent nation heeft ook een eigen matematisch systeem, elke cijfer heeft een betekenis: het leert wat nummers van 0 tot 9 betekenen

1 – Knowledge (Kennis): Dit is het eerste, want het eerste wat je moet doen is “kennis opdoen”. Kijk, luister, en observeer. Bijvoorbeeld, je wandelt een feestje binnen en er is wapengeweld – kijk, observeer. Gebruik je kennis.

2 – Wisdom (Wijsheid): Dit is nummer twee, want dit is het tweede ding dat je doet, je gebruikt je wijsheid. Dat is reageren door middel van wat je weet. Ook, wijsheid is de vrouw, omdat ze op de tweede plaats staat naast de man.

3 – Understanding (Begrip) Als je iets weet, reageer je erop, de derde stap is het volledig begrijpen.

4 - Culture/Freedom (Cultuur/Vrijheid) Nadat je iets weet, gebruik je dit in actie. Om dit voldoende te begrijpen, moet je het leven. Dus zo is het voor cultuur- de levenswijze. Maar het kan ook vrijheid betekenen, afhankelijk van de context.

5 - Power/Refinement (Macht/Verbetering) Macht is de waarheid. De enige macht die de duivel heeft is de macht van het maar toch niet opeisen door de mens. Ze schuiven de schuld steeds op een mysterieuze God.

6 – Equality (Gelijkheid) dat is het bevel dat je gelijk moet zijn en alle mensen gelijk moet behandelen. Maar 6 is ook de duivel omdat hij de kracht heeft om de mensen gelijk te benoemen, maar niet de kracht heeft om God als gelijk te zien. Allebei, de duiven en de man zijn psychologisch gebaseerd op de 6, ze hebben 6 kanten. Maar wanneer je kennis toevoegt aan de gelijkheid, krijg je …

7 – God and perfection (God en perfectie): G is ook de zevende letter van het alfabet, en staat voor God. De oorspronkelijke zwarte man heeft 7 en een halve deeltjes hersenen, de duivel heeft er slechts zes. God ziet de 7 kleuren van de regenboog en herkent de 7 noten op een muzikaal stuk.

8 - Build/Destroy (Bouw/Verniel) Acht is bouwen want God bouwt alles. Zelfs het woord God zichzelf –G-O-D- Je neemt deze letters en je telt ze op, dan krijg je 8. 7-15-4 ( 7 + (1+5) + 4 = 17 en 1 + 7 = 8) En bouwen betekent optellen tot leven. En wanneer je positief bouwt, neem je al de negativiteit weg.

9 – Born (Geboorte): Dragen is “bestaan” geven. Het neemt negen maanden tijd om een baby te maken. Negen is het enige nummer dat vermenigvuldigd met zichzelf en toch eindigt met zichzelf. Negen maal negen is 81. 8 plus 1 is 9. Waarom? Omdat negen “bestaan” geeft.

0 – Cipher, or the circle. (Cijfer of de cirkel): Wanneer je gaat tot tien, wat gebeurt er dan met die tien? Je bent werkelijk aan de linkerkant van die nul. Jij, één, bent aan de linkerkant van de nul. Cijfer is een nul. Een cirkel.

Tja interessante informatie, en de link naar de Hip Hop en Rap scene en de muzikanten in de scene worden in het Wikipedia artikel zelf al benoemd. Al met al voor mij genoeg reden dus om hier op QFF wat aandacht aan te schenken in de vorm van dit artikel...

Hieronder nog een aantal interessante video's over de 5 Procenters in de Hip Hop en Rap scene, men gaat zelfs zo ver dat Hip Hop als religie wordt bestempeld. Dat vind ik persoonlijk weer te ver gaan, maar de invloed van de 5 procenters is meer dan opmerkelijk te noemen... 

Tja, U voelt 'm al aankomen natuurlijk... Hieronder in de comments kan het inderdaad verder... ;-)