Quo Fata Ferunt! QFF! Die ECHTE Illuminati shit... Welkom in de Hel! - complotten, ufo's, karma, illuminati, nonsens, wetenschap, kennis en verlichting! QFF

De 20e eeuw (according to Free Electron), inleiding

 

Ik denk dat we veilig mogen aannemen dat iedereen die dit leest, geboren is in die bewogen 20e eeuw. De eeuw waarin naar mijn idee zo enorm veel is veranderd ten opzichte van de eeuwen ervoor dat we rustig mogen spreken van een revolutionaire eeuw.

Op alle fronten, maar vooral op technisch vlak en alles wat daaruit weer voortvloeit zoals wapens, massacommunicatie maar ook medische kennis en onze oudste menselijke droom: lucht- en ruimtevaart.

Nu is het vak geschiedenis op school nooit zo populair geweest, ook bij mij niet. Dat komt wellicht doordat je eerst door die enorme rijstebrijberg aan onzin uit vroeger eeuwen door moest worstelen, met de bijbehorende genoegens zoals het klassikaal en klakkeloos op kunnen dreunen van "1600 slag bij Nieuwpoort" en dergelijke meer.

Voordat je dan aan die interessante 20e eeuw toekwam die je de gehele schoolperiode als een vette worst werd voorgehouden, was het al examentijd en dus kwamen we daar niet aan toe. Zo zal het de meesten hier wel zijn vergaan.

Nu hadden wij op de middelbare school een Joodse leraar die zo af en toe nog wel was te bewegen tot een mooi verhaal op een winterachtige vrijdagmiddag doch dit was eerder uitzondering dan regel. Dus zelf maar boeken lezen (internet was er nog niet, zo rond 1980), lenen uit de bibliotheek tot ook daar alles was uitgeput.

En dan zien we (achteraf natuurlijk pas) dat die hele geschiedschrijving is gemaakt door A. de overwinnaars van de beide wereldoorlogen en B. vanuit bepaalde invalshoeken. Dat kan zijn economisch, militair, maatschappelijk-sociaal of politiek, maar nooit vanuit de techniek. En dat is raar, want juist die techniek heeft ervoor gezorgd dat we in de 20e eeuw een omwenteling op alle gebied hebben gezien die zijns gelijke in de gehele geschiedenis der mensheid niet kent. Letterlijk alle verworvenheden die wij heden ten dage kennen, hebben we te danken aan die techniek en dan met name de electronica.

Ga maar na: wapens, vliegtuigen, computers, moderne geneeskunst, maar ook het eten op ons bord, ons krantje, onze auto, ons vermaak (radio, muziek, TV) alles hebben we aan de techniek te danken.

Nu kan techniek ten goede en ten kwade worden benut; ook dat hebben we afgelopen eeuw wel gezien. Ik wil in deze nieuwe artikelenreeks die onregelmatig zal verschijnen, aandacht schenken aan de ontwikkelingen in de 20e eeuw, gerelateerd aan of gezien vanuit de techniek. Dat is een invalshoek die volgens mij nog niet eerder is gebruikt (Waarom eigenlijk niet? Mist men daarvoor de kennis? Het is bere-interessant!) en die ik dus wil gaan invullen.

NB.: ik ben geen historicus, maar heb wel een kast vol (electronica- en radio)boeken die tot ruwweg 1915 teruggaan en zal daaruit veelvuldig putten. Daarbij zal ik soms aanhaken bij lopende ontwikkelingen, soms teruggrijpen naar een periode vòòr de 20e eeuw; het zijn soms op zichzelf staande en soms opeenvolgende artikelen.  Wie in een artikel fouten ontdekt, gelieve dit in een commentaar te melden zodat het aangepast kan worden.

 

© Free Electron 2011

Goedemorgen! Of moet ik zeggen; "QoodmeuninQ" ?... Tja deze Vrijdagochtend wil ik aftrappen met het onderstaande... Ik kwam namelijk tijdens het rond surfen op het web een artikel tegen over een vliegende auto... Ja heus waar mensen, een auto die kan vliegen!! Dit soort apparaten ken ik persoonlijk alleen maar uit de betere jaren '70 en '80 Films en TV-Series...

En om heel eerlijk te zijn had ik anno 2011 niet verwacht dat dit er nog zou komen, daar er inmiddels zoveel andere vooruitstrevende vervoersmiddelen zijn uitgevonden! Maar goed, terug vaar de vliegende auto dus...



De naam van dit bijzondere transportmiddel is Terrafugia. De Terrafugia kost ongeveer 170.000 € (Eurootjes) en mag in de VS sinds kort nu dus ook echt de weg op! Het prototype van Terrafugia's Transition Roadable Aircraft (TRA) is namelijk door de Amerikaanse overheidsinstanties voor luchtvaart en verkeer, goedgekeurd voor gebruik op de openbare weg. Althans, dat is wat de fabrikant van deze vliegende auto bekend heeft gemaakt. De TRA heeft onder meer een stevige kooiconstructie en ramen  van lichtgewicht polycarbonaat.

De vliegende auto beleefde reeds een luchtdoop in maart van het jaar 2009, maar dus nu pas ook echt de openbare weg op of het luchtruim in...

Dankzij het hoger toegestane gewicht van 650 kilogram (een Speciaal Lichtgewicht Vliegtuig (SLV)  mag namelijk normaal gesproken maximaal maar 599 kilogram wegen) konden een aantal extra voorzieningen probleemloos worden gerealiseerd, aldus de fabrikant.

Je kunt er indien je interesse hebt eentje reserveren door online op de website van de fabrikant alvast een 'borg' van 10.000 € in 'depot' te storten...

Voor de prijs van een Ferrari dus nu vliegen in een auto... Tja, wel een instapmodel Ferrari waar de spreekwoordelijke 'kop' al vanaf is dan... Of zijn die krengen aan de overkant van de grote vijver zo heel veel goedkoper? Anyways...

Op Youtube staat een mooi filmpje dat laat zien wat dit vliegtuig euhh deze auto, eh.. vlauto of euh.. autuig... wat de Terrafugia kan bedoel ik... Kijkt U even mee...???

Tja een interessante uitvinding, maar hoe realistisch is een dergelijk voertuig? Zullen er veel mensen zijn die zo'n unit aan gaan schaffen? Voor hier in Nederland lijkt het me geen optie, daar dan het hele luchtruim overspoeld zal raken en dicht zal slippen aangezien Nederland zo dichtbevolkt is...

Enfin, hieronder in de comments kan het wat mij betreft verder gaan...

Zo heel af en toe besteed ik wel eens wat aandacht aan opzienbarende stukjes technologie die ik her en der op het wereldwijde web tegen het spreekwoordelijke vege lijf loop terwijl ik wat in de spreekwoordelijke rondte zit te klikken... Zo kwam ik zojuist tijdens dat in de rondte geklik op het wereldwijde web een prachtig draadje tegen op de website van ATS. Het draadje spitste zich toe op het relatief nieuwe materiaal grafeen...



Ik moet heel eerlijk bekennen dat ik er oprecht nog nooit van had gehoord... Dus het trok eigenlijk vrijwel meteen mijn aandacht daar in het desbetreffende draadje werd gesteld dat er een volwassen olifant nodig zou zijn, al staande op een potlood waarvan de punt naar beneden gericht in het midden van een velletje grafeen (dunner dan, maar even groot als een A4 papiertje), om het velletje te doen laten beschadigen. Sterk goedje dus dat Grafeen... Nee en nu niet allemaal gaan wenen, huilen, snotteren en / of gaan janken omdat dit zulk sterk spul is dat grafeen... ;-)



Anyways, wat heeft Wikipedia te melden over dit wonderlijk sterke goedje? Leest U even mee...???

Grafeen is een enkellaagsvlak van koolstofatomen. Het kan voorgesteld worden als een vlak bijenraat of kippengaas met de dikte van één atoom. Grafiet kan gezien worden als een opeenstapeling van lagen grafeen. De koolstofatomen in grafeen zijn alle sp2-gehybridiseerd. Grafeen is 200 keer beter bestand tegen breken dan staal, wat het voor zover bekend één van de sterkste materialen maakt. Grafeen is ook één van de snelste halfgeleiders (zo'n honderd keer sneller dan silicium). Hardwarefabrikanten doen onderzoek naar transistoren uit grafeen.

Als grafeen met waterstofgas reageert, ontstaat grafaan. Bij volledige verzadiging met waterstof zijn alle koolstofatomen dan sp3-gehybridiseerd.

In 2010 won Andre Geim samen met Konstantin Novoselov de Nobelprijs voor de natuurkunde voor hun onderzoek naar de eigenschappen van grafeen.

Sterk spul dus... En daarom ook wat aandacht voor deze interessante materie... Als je namelijk na gaat denken over de mogelijkheden van dit goedje, dan ben je nog wel even bezig met nadenken...

Maar er zijn al computer chips gemaakt waarin grafeen verwerkt is en je kunt er zelfs ruwe olie mee opruimen, de mogelijkheden zijn dus enorm...

En zo staat er nog veel meer op YouTube...

Enfin, hieronder in de comments kan het wat mij betreft verder gaan...

De afgelopen paar dagen was ik misschien wat stil en wederom weinig aanwezig op QFF, maar andere zaken hebben op dit moment mijn aandacht nodig en daarom kan ik niet meer elke dag een of meerdere artikelen tikken. Hoe graag ik dat ook zou willen, het gaat simpelweg niet, omdat ik mezelf niet in tweeën kan opsplitsen om zo en druk te zijn privé, met werk en daarnaast ook nog met QFF. Keuzes, keuzes en nog eens keuzes, en dat is lastig, want ik mis mijn dagelijkse dosis QFF zo nu en dan wel...



Ondanks dat er over heel erg veel dingen al wat te vinden is op QFF en ik dus te weinig tijd heb momenteel en waarschijnlijk ook de komende weken, wil ik toch proberen om af en toe wat aandacht te blijven schenken aan bepaalde zaken. Zo ook vandaag... Al eens eerder tikte ik een artikel over hologram technologie hier op QFF, maar vanmorgen kwam ik tijdens het in de rondte klikken op het wereldwijde web iets tegen dat ik gewoon moest delen hier op QFF. Vandaar dus ook dit artikel over aanraakbare hologrammen... Wat? Ja heus, echt waar, aanraakbare hologrammen. Dus hologrammen, maar dan aanraakbaar...

Ach weet U wat... Kijkt U maar gewoon even mee...

Is dat de shit of niet? Ik wil niet weten wat we straks nog meer allemaal kunnen als deze ontwikkeling zich voort kan zetten en men hier eens aandachtig naar gaat kijken. Een dergelijke techniek brengt mijns inziens namelijk ongekende mogelijkheden met zich mee. Ik zie de Hologram TV's nu al voor me...

Anyways, hieronder in de comments kan het verder...

Om deze Zondag goed te beginnen leek het me wel interessant wat aandacht te besteden aan de man die verantwoordelijk is voor de grondbeginselen van de kwantummechanica... Werner Heisenberg dus... Waarom Werner Heisenberg op deze Zondagochtend? Ach ik zat vannacht nog een aflevering van Breaking Bad te kijken om mezelf zo voor te bereiden op het vierde seizoen dat over zo'n 14 dagen van start zal gaan, en daarin kwam een verwijzing naar Heisenberg voor...

En daardoor besloot ik zojuist maar eens wat aandacht aan Werner Heisenberg te gaan schenken hier op QFF...



Werner Heisenberg dus... Op Wikipedia staat er de nodige informatie over Werner... Leest U even mee...???

Werner Karl Heisenberg (Würzburg, 5 december 1901 – München, 1 februari 1976) was een Duitse natuurkundige en een van de grondleggers van de kwantummechanica. De bekende onzekerheidsrelatie van Heisenberg is van hem afkomstig. Daarnaast heeft hij belangrijke bijdragen geleverd aan werk op het gebied van de hydrodynamica van turbulentie, de atoomkern, ferromagnetisme, kosmische straling en elementaire deeltjes en was hij de ontwerper van de eerste naoorlogse kernreactor in Karlsruhe in Duitsland. Heisenberg wordt, gezien zijn prestaties op velerlei gebied, wel een genie genoemd.

Heisenberg werd in Würzburg geboren als zoon van August Heisenberg (hoogleraar Byzantijnse geschiedenis) en Anna Wecklein. In 1911 bezocht Heisenberg het Maximilian Gymnasium, een eliteschool dat werd bestuurd door zijn grootvader Wecklein. Tijdens de Eerste Wereldoorlog was hij als adolescent lid van een semi-militaire Duitse jeugdbeweging – gemodeleerd naar Baden-Powells scoutingbeweging – die gedisciplineerd lichamelijke activiteiten in de buitenlucht propageerde.

Na het Maximilian Gymnasium studeerde Heisenberg natuurkunde in München, samen met zijn vriend Wolfgang Pauli, onder Arnold Sommerfeld en promoveerde in 1923 op turbulentie in vloeistofstromen. Heisenberg volgde Pauli naar Göttingen en studeerde daar onder Max Born. In 1924 ging hij werken aan het instituut voor theoretische natuurkunde in Kopenhagen onder Niels Bohr, die hij als student in 1922 reeds had ontmoet. Dit resulteerde in een vruchtbare samenwerking, leidend tot de Kopenhaagse interpretatie van de kwantummechanica, en uiteindelijk tot een Nobelprijs voor de Natuurkunde in 1932 voor zijn werk aan de kwantummechanica. In 1929 ontving hij ook al de Matteucci Medal. Veel natuurkundigen uit die tijd (meestal al van middelbare leeftijd of nog ouder), onder wie Einstein, hadden grote moeite met de Kopenhaagse opvatting, maar de experimentele resultaten hebben deze tot nu toe gesteund.

Heisenberg ontwikkelde (met Pascual Jordan en Max Born) de matrixmechanica, de eerste formalisering van de kwantummechanica in 1925. Later werd aangetoond dat dit formalisme equivalent is aan Schrödinger's golfmechanica, een onafhankelijk ontwikkelde manier van noteren. In 1927 werd hij, 26 jaar oud, hoogleraar in Leipzig, in 1941 in Berlijn.

In 1927 realiseerde Heisenberg zich dat de kwantumtheorie enkele vreemde gevolgen had. Namelijk dat experimenten nooit in volledige afzondering uitgevoerd konden worden, omdat het meten zelf altijd de uitkomst beïnvloed. Ofwel, hoe nauwkeuriger je ene grootheid meet, des te minder je over de andere grootheid te weten kunt komen.

De wederzijdse onnauwkeurigheid of onscherpte bij de meting is niet het gevolg van onvermijdelijke meetfouten maar is in zekere zin het gevolg van natuurwettige, door het bestaan van de kwantumconstante van Planck, bepaald feit. Dit drukte hij uit in zijn 'onzekerheidsrelatie', wat later in uitgeschreven werd in de volgende formulevorm:


Het produkt van beide fouten, wanneer plaats x en inpuls p van een elementair deeltje gelijktijdig gemeten worden altijd groter of gelijk is aan een kleine constante (gedefinieerd door de constante van Planck, 10-34 Js), maar nooit gelijk is aan nul. Hetzelfde geldt voor de energie E van een deeltje op een nauwkeurig bepaald tijdstip t:



Het gevolg van de onzekerheidsrelatie van Heisenberg is dat van een subatomair deeltje noch het verleden, noch het toekomstige gedrag met zekerheid voorspeld kan worden.

Aanvankelijk verzette Heisenberg zich tegen de bemoeienis van de nazi's met de wetenschap en speciaal met de uitsluiting van joodse wetenschappers, maar tenslotte schikte hij zich naar hun wensen. Kernsplijting werd in 1938 ontdekt in Duitsland. Heisenberg was betrokken bij dit Duitse kernonderzoek en bij de uiteindelijk niet geslaagde pogingen van de nazi's een atoombom te ontwikkelen. Door zijn collaboratie met het naziregime werd Heisenberg een omstreden figuur. Toen hij aan Bohr bekendmaakte, dat hij aan de ontwikkeling van een Duits atoomwapen werkte, eindigde hun lange vriendschap abrupt. De mate van die collaboratie is nog steeds niet met zekerheid aan te tonen.

In september 1941 was er in het bezette Kopenhagen een ontmoeting tussen Heisenberg en Bohr. Er is veel geheimzinnigheid omtrent de aard van deze ontmoeting. In documenten, die in 2002 door de familie van Bohr werden vrijgegeven, valt te lezen, dat Bohr geschokt was over het feit, dat Heisenberg, die er blijkbaar van overtuigd was dat Duitsland de oorlog zou winnen, onthulde dat hij meewerkte aan de ontwikkeling van een Duitse atoombom. Toen Bohr dit aan de geallieerden bekendmaakte, gaf dit een extra impuls aan het Manhattanproject: de Amerikaanse poging een atoombom te vervaardigen.

In de lezing van Heisenberg deed hij integendeel juist alles om het project te vertragen. De verschillende interpretaties zijn de basis geweest van het toneelstuk Kopenhagen van Michael Frayn.

Na de oorlog in Europa werd Heisenberg gearresteerd en zat hij enige maanden gevangen in een landhuis, Farm Hall, bij Cambridge in Groot-Brittannië, samen met een aantal andere eminente Duitse geleerden (Carl Friedrich von Weizsäcker (broer van de latere Duitse Bondspresident), Otto Hahn, Paul Harteck, Kurt Diebner, Walther Gerlach, Max von Laue en Karl Ritz). Ze werden goed behandeld en hadden veel vrijheid. De Britten hoopten echter door hun onderlinge gesprekken af te luisteren (in alle kamers waren microfoons verborgen) te weten te komen, hoever de Duitsers nu waren geweest bij hun pogingen zelf een atoombom te maken. Toen begin augustus 1945 het bericht over de eerste atoombom op Japan bekend werd, was dit natuurlijk meteen het onderwerp van speculatie onder de Duitse wetenschappers. Heisenberg gaf echter op dat moment er blijk van totaal op het verkeerde spoor te zitten wat betreft zijn gedachten over het ontwerp van de bom - hij had geen idee van de berekening van de juiste kritische massa. Hij werd enige maanden later vrijgelaten. Het is natuurlijk mogelijk dat hij wist dat hij afgeluisterd werd.

Heisenberg had een 1,5 jaar oudere, eveneens zeer begaafde broer Erwin. Tussen de broers bestond een levendige rivaliteit. Zijn vader August Heisenberg was hoogleraar middeleeuws en modern Grieks in München; zijn moeder Annie Wecklein was de dochter van een rector van het gymnasium in München, waar hij later schoolging. Hij viel op school al op door een grote eerzucht en vlijt. Hij was een sterk schaker.

Heisenberg trouwde in 1937 met Elisabeth Schumacher en had 7 kinderen. Een van zijn zoons, Martin Heisenberg, is hoogleraar genetica.

De plaats van Heisenbergs graf is vrij nauwkeurig bepaald (Waldfriedhof, München, Alter Teil,Grab Nr. 163-W-29) dus de veel aangehaalde anekdote dat er op zijn graf zou staan "Hier ligt Werner Heizenberg..... ergens" is waarschijnlijk apocrief.

Naast een aantal technische natuurkundige publicaties heeft Heisenberg ook een aantal meer filosofische boeken geschreven, waaronder:

* Werner Heisenberg: Der Teil und das Ganze. Piper Verlag, 2001, ISBN 3-492-22297-8

Biografie:

* David Cassidy, Uncertainty: The Life and Science of Werner Heisenberg (New York: W.H. Freeman, 1992) ISBN 978-0716725039.

Een interessante persoon dus deze Heisenberg, die zich in de loop der tijd met heel wat belangrijk gepeupel omringde... Ook op YouTube is wel het een en ander over Werner Heisenberg te vinden... Kijkt U even mee...???






Hieronder in de comments kan het wat mij betreft verder...

Heel soms kom ik wel eens wat tegen waar mijn mond nog van open valt... Zo was ik net wat in de rondte aan het klikken op ons wereldwijde web toen ik een zeer interessant artikel tegen kwam over de man met de meeste patenten en uitvindingen op zijn naam... ja heus mensen, deze bijzondere persoon heeft naar eigen zeggen meer dan 3.200 verschillende patenten en uitvindingen op zijn naam staan...

Zijn naam; Yoshiro Nakamatsu of ook wel Dr. NakaMats... Volgens sommige mensen een kwakzalver en volgens anderen weer een briljant persoon met verlichte geest... Persoonlijk zie ik een grappige man van ergens in de '80 (81 jaar om exact te zijn) die trots verteld over van alles en nog wat en in mijn optiek zeker niet op zijn achterhoofd gevallen is...



Anyways, een van zijn uitvindingen / patenten zou die van de floppydisk geweest zijn... Niet dat we daar NU heden ten dage nog wat mee zouden kunnen, maar ik kan me ergens voorstellen dat Dr. NakaMats gouden tijden moet hebben gekend in de vroege en wat latere jaren '80...

Zelf doet de man de nodige opmerkelijke uitspraken over zichzelf, zou zou hij Knight of Malta zijn en volgens de Amerikaanse vereniging voor technologie en wetenschap tot de grootste wetenschappers en uitvinders behoren (terwijl dit nergens te controleren is) en zo zegt Dr. NakaMats ook dat er een Dr. NakaMats dag zou bestaan, een feestdag ter ere van de vele uitvindingen en patenten van de man...

Hij wordt ook wel de Thomas Edison van Japan genoemd, maar of dat nu iets is om trots op te zijn... Thomas Edison stond er namelijk om bekend dat hij de nodige uitvindingen en ideeën heeft gestolen van andere grote geesten uit zijn tijd...

Humor heeft Dr. NakaMats wel in ieder geval, en dat laat hij mijns inziens prachtig zien in het onderstaande filmpje waarin hij onder andere laat zien hoe hij in het water zijn ideeën krijgt en hoe hij dankzij een van zijn vele uitvindingen onder water meteen zijn idee op kan schrijven op een speciaal door hem bedacht onderwater-notitieblok...

Kijkt U maar gewoon even mee...

Naast dit filmpje is er nog een prachtige documentaire gemaakt over Dr. NakaMats door de Deense documentairemaker Kaspar Astrup Schröder...





Ook op de Nederlandse TV is er door de VPRO als eens aandacht aan deze bijzondere figuur besteed door een korte documentaire uit te zenden over Dr. NakaMats... Die documentaire is hier terug te zien...

Verder kwam ik op deze Nederlandse website een heus interview tegen met Dr. NakaMats... Leest U even mee...???

‘Mijn ideeën bedenk ik onder water, 0,5 seconden voor ik sterf’

Natuurlijk, ieder mens is uniek. Maar zoals Yoshiro Nakamatsu, beter bekend als Dr. NakaMats, is echt niemand. Deze 81-jarige excentrieke uitvinder heeft in thuisland Japan een heuse sterrenstatus. De Britney onder de wetenschappers. Ik als interviewer, veranderde door de opmerkelijke persoonlijkheid van Dr. NakaMats in zijn number one fan. Het begon met de documentaire The Inventions of Dr. NakaMats die eind november draaide op IDFA. Hierin gidst de uitvinder ons langs door hemzelf bedachte juweeltjes: de floppy disk, springveren, een lust opwekkende Love Jet spray en Dr. NakaMats Brain Drink. Slechts 3 voorbeelden van de ruim 3300 patenten die hij claimt. Zijn beste ideeën ontstaan onder water, 0,5 seconden voor hij sterft want dan is zijn hersenactiviteit het grootst. Om zijn ingevingen direct kwijt te kunnen heeft NakaMats voor zichzelf een onderwaternotitieblokje uitgevonden, hoe handig! Zo kleurrijk, zo ijdel en zo bijzonder. In spanning vertrek ik naar de lobby van het hotel waar Dr. NakaMats gedurende IDFA verblijft: nog even en ik kan mijn idool het hemd van het lijf vragen!

Vertel, hoe bent u in eerste instantie uitvinder geworden?
Mijn moeder heeft mij geleerd creatief te denken. Ze was zeer intelligent en vond scholing voor haar kinderen heel belangrijk. Al vroeg kregen wij lessen van haar. Schilderen, natuurkunde, wiskunde, noem maar op. Een van mijn eerste uitvindingen heb ik bedacht om haar leven makkelijker te maken: een pomp om soya saus te hervullen. Deze pomp is nu in Japan nog op iedere straathoek te koop.

Alle uitvindingen zijn u dus even dierbaar. Kunt u me vertellen waar u uw inspiratie vandaan haalt?
Ik bedenk mijn beste ideeën onder water, maar ik heb veel verschillende manieren om inspiratie op te doen. Zo heb ik een gouden toilet dat afgesloten is van al het storende geluid en elektronische straling van buiten. Mijn meest creatieve tijd is tussen twaalf uur ’s nachts en vier uur ’s ochtends, hierna slaap ik vier uur en sta ik weer op. Als je langer dan zes uur per dag slaapt gaat je hersenactiviteit naar beneden. Maar het allerbelangrijkste is LOVE. Al mijn uitvindingen bedenk ik in de naam der liefde.

Wordt u ook geïnspireerd door de klimaatcrisis?
Jazeker. Ik ben de enige milieu uitvinder op de wereld! Ik heb bijvoorbeeld een motor uitgevonden op waterstof, de Dr.NakaMats Nostradam vs Engine II. Een stuk goedkoper te produceren dan elektrisch vervoer en 100% schoon.

Heeft u er vertrouwen in dat we het Co2 probleem op tijd kunnen oplossen?
Ik weet het niet. Alle ontwikkelingen gaan erg langzaam, dat vind ik jammer. Ik doe in ieder geval hard mijn best een bijdrage te leveren.

U bent nu 81, maar hoopt 144 jaar oud te worden. Hoe gaat u dit bereiken?
Het gaat om de balans van vijf basis elementen: spiritualiteit, eten en drinken, krachttraining, sex en slaap. Ik slaap dus weinig, maar ik eet ook weinig. Slechts een maaltijd per dag van maximaal 700 calorieën. Ik weet precies wat goed en niet goed is om te eten. Voor mijn onderzoek heb ik niet voor niets in 2005 de Nobel Prize for Nutrition gewonnen.

Ik ben erg benieuwd naar uw beroemde Love Jet spray en Dr. NakaMats Brain Drink. Kunnen we dat in Nederland ergens krijgen?
Helaas nog niet, bij deze wil ik graag een oproep doen voor mensen die het in Nederland op de markt willen brengen!

U verteld veel over uw uitvindingen en over hoe u op ideeën komt. Veel mensen willen dit soort dingen voor zichzelf houden omdat ze bang zijn dat iemand ze voor is.
Dat is een probleem. We moeten juist zoveel mogelijk met elkaar delen op de wereld, op deze manier zal er veel sneller progressie plaatsvinden. Ik zeg altijd tegen jonge uitvinders dat ze niet aan geld moeten denken, maar dat ze ideeën moeten creëren uit liefde ten behoeve van de mensheid. Liefde is de moeder van alle uitvindingen. Zichtbare en niet zichtbare uitvindingen

Tja de man wil dus ook graag groen en milieu-vriendelijk zijn...

Dat hij humor heeft en een beetje apart in het leven staat is wel duidelijk dus...

Hieronder nog een paar leuke filmpjes over deze opmerkelijke persoon...







Tja... Hieronder in de comments kan het wat mij betreft verder gaan...

Tja mensen en zo zit ik om 8:26 AM op deze Donderdag een stuk te tikken over genetische technologie... Ja heus waar! U leest het goed, Baphomet heeft het over genetische technologie vandaag! Wetenschap is iets dat mij persoonlijk mateloos interesseert en waar ik dus ook de nodige tijd van mij leven in gestoken heb... Niet zo zeer als wetenschapper zelf, maar eerder als een liefhebber van de wetenschap. Daarnaast mag ik graag lezen, dus ja dankzij de wetenschap heb ik mijn geest weer wat verder kunnen vullen... Want hij of zij die leest, voedt immers nog altijd zijn of haar geest... Maar goed, vandaag dus de genetische technologie waar ik even wat dieper op in wil gaan...



Ik neem U eerst even mee naar de inhoud van de Wikipedia pagina over genetische technologie... Leest U even mee...???

Genetische manipulatie (doorgaans in negatieve context) of genetische modificatie (doorgaans in neutrale of positieve context), (GM) is het door de mens handmatig en gericht veranderen van de genen van een organisme en is een onderdeel van de gentechnologie. Het begrip GM dient onderscheiden te worden van de klassieke wijze van het kruisen van gewassen of dieren. Informatie over de klassieke wijze van genetische modificatie van organismen is te vinden in de artikelen over domesticatie en veredeling (onder andere mutatieveredeling en hybrideveredeling).

Organismen die genetisch gemodificeerd zijn, worden ggo (genetisch gemodificeerd organisme) of gmo (genetically modified organism) genoemd. Tegenwoordig wordt hiervoor ook wel het begrip transgeen organisme gebruikt.

De translatie van de genetische code gebeurt in alle organismen op dezelfde wijze: een gen dat in het ene organisme codeert voor een bepaald eiwit, codeert in een ander organisme voor eenzelfde eiwit. Hierdoor is het mogelijk om erfelijke eigenschappen van een soort naar een andere soort over te brengen. Het overbrengen van een eigenschap van de ene soort naar een andere soort noemt men transgenese.

Er zijn vele verschillende technieken om genetische modificatie van organismen toe te passen. Deze technieken verschillen aanmerkelijk per organisme waarop ze worden toegepast (plant of dier) en of de genetische modificatie tijdelijk of blijvend is.

Het basisprincipe van alle verschillende technieken is in de grondslag hetzelfde en verloopt via een vast aantal stappen.

1 Isolatie van het gen dat je wilt aanpassen
2 Het eventueel aanpassen van het geïsoleerde gen
3 Overbrengen van het gen in een geschikte vector.
4 Transformatie van de cel of het organisme dat je wilt aanpassen.
5 Selectie van de gemodificeerde organismen of cellen.


Wanneer men een specifiek gen wil isoleren wordt eerst DNA uit de cellen van het organisme gehaald. Vervolgens kan men het gen waarin men geïnteresseerd is, identificeren op basis van de kennis die men vooraf van het gen heeft. Deze kennis kan men vaak halen uit cDNA of gDNA "bibliotheken". Met deze kennis kan men het gen vervolgens amplificeren door middel van de PCR techniek.

Soms moet het geïsoleerde en geamplificeerde gen eerst worden aangepast voordat het kan worden ingebracht in een nieuw organisme. Introns worden vaak verwijderd, dit doen ze als volgt: De eukaryoten cellen hebben genen die vaak bestaan uit stukjes die aminozuren coderen, dit zijn de exonen. Maar er zijn ook stukjes die geen code bevatten, dus die niet gebruikt worden om een eiwit te coderen, dit zijn de Introns. Aan het begin van de streng wordt een aangepaste guanine-nucleotide geplakt. Aan het einde van de streng wordt een stukje van een lange reeks A-nucleotiden vastgeplakt.Deze 2 stukjes zijn toegevoegd ten functie van het transport van het m-RNA naar het cytoplasma, en voor het koppelen aan de ribosomen wat nodig is voor de translatie. Enzymen zorgen ervoor dat de introns uit het RNA-molecuul worden gehaald, als doel dat de exonen aan elkaar verbonden worden, dit wordt ook wel splicing genoemd. De verwijderde introns worden afgebroken. Het aangepaste m-RNA gaat vervolgens naar het cytoplasma voor de translatie. Maar het is ook mogelijk door promotorsequentie aan te brengen.

Om het gen dat je geïsoleerd hebt in een ander organisme te kunnen brengen moet het eerst worden ingebracht in een vector, die dient als drager van het DNA. Dit kan een stukje circulair bacterieel DNA oftewel plasmide zijn, maar ook een virus, een liposoom of een goudkogeltje waarop het DNA geplakt zit.

Wanneer je het DNA beschikbaar hebt kan je de vector gebruiken om het DNA in te brengen in het organisme dat je wilt veranderen. Dit uiteindelijke inbrengen van het DNA wordt de transformatie genoemd. De technieken die hiervoor gebruikt worden hangen af van de vector, het doelwitorganisme en efficiëntie die je uiteindelijk hoopt te behalen. Een simpele manieren om te transformeren is bijvoorbeeld het "inschieten" van de DNA dat aan goudbolletjes gebonden is in een plantencel. Een voorbeeld van een ingewikkelder techniek die weliswaar een hoger succespercentage geeft is de bacteriële transformatie.

Voorbeelden van enkele veel gebruikte technieken

Gentherapie: Bij de toepassing van de gentherapie worden voor het overbrengen van het DNA virussen of liposomen gebruikt.
Tweezaadlobbige planten: hierbij wordt het DNA aan de bacterie Agrobacterium toegevoegd, die het DNA opneemt in een plasmide (een plasmide is een cirkelvormig stukje DNA). Deze bacteriën worden dan weer toegevoegd aan een oplossing van losse cellen of op bladponsjes van het doelorganisme.
Eenzaadlobbige planten: Het DNA wordt op minuscule, met goud bedekte kogeltjes aangebracht en met een speciaal pistool in het doelorganisme geschoten.
Ook virussen die, anders dan de meeste virussen, hun genetische informatie in dubbelstrengs DNA hebben opgeslagen, kunnen voor de overdracht gebruikt worden. Deze methode is echter nog in ontwikkeling.

Er zijn verschillende methoden om te bevorderen dat het DNA in het genoom van de cellen wordt opgenomen.

Nadat de transformatie is uitgevoerd zal die slechts in een gedeelte van de organismes daadwerkelijk gelukt zijn. Uiteindelijk is het dus zaak om de genetisch gemodificeerde organismen te scheiden van de organismen die het DNA niet hebben opgenomen. Om te geslaagde cellen te kunnen selecteren in het laboratorium worden markers, onder andere antibiotica resistente markers, aan het in te brengen gen gekoppeld.

In 1944 boekten Amerikaanse wetenschappers voor het eerst succes door de eigenschappen van een bacterie te veranderen door DNA van een andere bacterie te geven. Een mijlpaal in de ontwikkeling van genetische modificatie was in 1974 de ontdekking dat de kroongalbacterie Agrobacterium tumefaciens een DNA-stukje van een plasmide overdroeg naar het plantengenoom van zijn gastheer en dat dit stukje DNA de plant dan aanzette tot de vorming van kroongallen op de wortels.
Vanaf 1983 is het mogelijk om gewenste genen bij Agrobacterium tumefaciens in te brengen en deze zo in het genoom van de plant te brengen.
In 1994 werd het eerste genetisch gemodificeerde voedsel in de V.S. op de markt gebracht. Het betrof het tomatenras 'Flavr Savr' met een langere houdbaarheid dan de toenmalig bestaande rassen. Twee jaar later werd zowel in de V.S. als in Engeland ggo-tomatenpuree geïntroduceerd.

Transgene micro-organismen worden over de hele wereld gebruikt voor het produceren van verschillende stoffen, zoals antibiotica en citroenzuur. Ze worden hiervoor in grote fermenteervaten gekweekt. Vele tientallen geneesmiddelen worden op deze manier al gemaakt. Voorbeelden zijn insuline en andere peptidehormonen zoals EPO, FSH en groeihormoon, TPA, cytokinen, interleukine, interferon, monoclonale antistoffen, stollingsfactoren en vaccins tegen onder andere hepatitis B en kinkhoest.
Voor het verkrijgen van een lager alcoholpercentage in wijn worden er proeven gedaan met de ggo-gist met het glucose-oxidasegen afkomstig van de schimmel Aspergillus niger.

Vele geneesmiddelen worden via de recombinant-DNA-techniek met behulp van gist geproduceerd. Het genoom van de gist Saccharomyces cerevisiae was een van de eerste genomen van een levend wezen dat geheel bekend was. Gist is een veelgebruikte soort bij genetische experimenten.

De stier Herman, maar ook geiten en schapen zijn genetisch gemodificeerd voor het maken van bepaalde stoffen in hun melk voor medicinale doeleinden zoals het menselijke serumalbumine (de stier Herman natuurlijk niet zelf, maar wel via zijn vrouwelijke nakomelingen).

Planten kunnen via genetische modificatie worden gebruikt voor de productie van medicijnen. In de Verenigde Staten worden binnenkort deze planten geteeld en als eerste is een ggo van rijst voor dit doel nu toegelaten. In Nederland adviseert de Commissie genetische modificatie (Cogem) voedingsgewassen hiervoor niet te gebruiken in verband met risico's voor mens en dier.

Gentherapie is een behandeling om erfelijke aandoeningen te genezen. Bij erfelijke aandoeningen is er sprake van een afwijkend of ontbrekend gen dat ziekteverschijnselen veroorzaakt. Bij gentherapie wordt een gezond gen in de lichaamscellen van de patiënt ingebracht. Het is niet altijd nodig dat dat in alle lichaamscellen gebeurt - dat zou gentherapie nagenoeg onmogelijk maken; bij de behandeling van bijvoorbeeld hemofilie is het voldoende om de cellen die bepaalde stollingsfactoren aanmaken te genezen. Een probleem bij deze vorm van behandeling is dat cellen die een bepaald groot molecuul aanmaken dat voor de patiënt niet lichaamseigen is, meestal een afweerreactie zullen oproepen en worden vernietigd. Er zijn wereldwijd nog maar een paar zeer specifieke en zeldzame gevallen waarin gentherapie bij mensen ooit enig succes heeft gehad. Ook zijn er gevallen waarin de patiënt aan de behandeling overleed.

In 1991 werd in Italië voor het eerst met enig succes gentherapie toegepast op een mens bij een bepaalde vorm van SCID (Severe Combined Immunodeficiency) en een jaar later in Londen. De behandeling bestond uit het vervangen van het niet-functionerende gen voor het enzym (ADA). Het werkende gen werd in lymfocyten ingebracht. De hiervan afkomstige bloedcellen produceren het ADA. De lymfocyten gaan na een paar maanden tot een jaar dood, zodat de behandeling herhaald moet worden. Daarom werd de behandeling later met stamcellen herhaald.

Van een aantal gewassen bestaan varianten die door genetische modificatie zijn aangepast. De aanpassing is bedoeld om de rassen resistent te maken tegen ziekten of tegen bepaalde bestrijdingsmiddelen, of soms om extra voedingsstoffen te bevatten of onder slechtere omstandigheden te kunnen groeien.

Golden rice (Gouden rijst) is een variant van rijst die bètacaroteen bevat, een stof die in het lichaam wordt omgezet tot vitamine A. Dit gewas is bedoeld om het tekort aan vitamine A in het voedselpakket in derdewereldlanden te bestrijden, dat velen onnodig blind maakt. In 2005 is een nieuwe variant ontwikkeld die tot 23 keer meer bètacaroteen bevat dan de oorspronkelijke variant. Geen van beide vormen is op dit moment nog beschikbaar voor menselijke consumptie.

Veredelingsbedrijven hebben inmiddels een hele reeks genetisch gemodificeerde rassen gekweekt en op de markt gebracht. Zo zijn maïsrassen resistent gemaakt tegen de Europese maïsboorder (Ostrinia nubilalis) en zijn rassen van maïs, katoen en koolzaad ongevoelig gemaakt voor bepaalde herbiciden. Ook bij suikerbieten zijn er inmiddels ook gmo-rassen met herbicidenresistentie. Hierdoor kunnen deze planten besproeid worden met die herbiciden waardoor concurrerende onkruiden wel, maar de te oogsten planten zelf niet te gronde gaan. Bij tomaat zijn er ggo-rassen met vertraagde rijping en langere houdbaarheid. Bij tabak wordt de mogelijkheid onderzocht van productie van geneesmiddelen tegen kanker.

Het biotechbedrijf Monsanto spande in 1998 een proces aan tegen Percy Schmeiser, een Canadese boer. De beschuldiging was dat de boer een door Monsanto genetisch gemodificeerd ras verbouwde zonder daarvoor licentiekosten te betalen. Het bleek dat het betreffende gen door bestuiving in de planten van de boer terecht was gekomen. Uiteindelijk besliste de Canadese Hoge Raad in het voordeel van Monsanto.

De AquAdvantage-zalm is gemaakt door een gen van een paling en het groeihormoongen van een bepaalde zalm in de Atlantische zalm te zetten, waardoor deze ggo-zalm twee keer sneller groeit. Dat hij ook zes keer zo groot zou worden als een normale zalm is een fabeltje, de eindgrootte is dezelfde. Echter, wellicht het belangrijkste voordeel voor de industrie, is dat de AquAdvantage-zalm ook onder koude omstandigheden blijft doorgroeien. Dit in tegenstelling tot niet gemodificeerde. Hierdoor kunnen gemodificeerde zalmen twee keer per jaar 'geoogst' worden in plaats van slechts één keer. Ze hebben ook 30% minder voer nodig om hun oogstgewicht te bereiken. (Alle in Nederland voor consumptie gefokte kippen hebben ook een sterk verhoogde groeisnelheid. Dit effect is echter zonder genetische modificatie door gericht fokken verkregen.) Het biobedrijf Aqua Bounty Technologies Inc, dat de vis ontwikkelde, heeft de Amerikaanse Food and Drug Administration in 2010 om toestemming gevraagd de zalm aan vistelers te mogen verkopen. Naar de gezondheidsrisico's is geen enkel onderzoek gedaan. Maar volgens het bedrijf smaakt het prima. Tegenstanders wijzen onder meer op de kans dat zo'n zalm ontsnapt. In een Greenpeace-rapport uit 2000 wordt een onderzoek, verricht aan de Purdue-universiteit aangehaald waarin gesteld wordt dat slechts enkele ontsnapte transgene zalmen al genoeg kunnen zijn om de hele plaatselijke wilde vispopulatie uit te roeie. Deze onderzoekers gebruikten echter een wiskundig simulatiemodel en deden geen onderzoek aan zalmen. Als het bedrijf groen licht krijgt, komt het met een gemodificeerde forel en dito tilapia. Canadese onderzoekers willen goedkeuring krijgen voor een 'enviropig'. Eerder keurde het FDA een gemodificeerde geit goed.

Amerikaanse wetenschappers hebben een gen in een malariamug ingebracht dat een molecuul produceert dat de levenscyclus van een malariaparasiet Plasmodium sp blokkeer. Door dit gen kan de parasiet niet meer in de speekselklieren van de ggo-mug komen. Het grote probleem is nu echter om de natuurlijke mug te laten verdringen door de genetisch gemodificeerde.

Er worden ook andere pogingen gedaan om insecten zoals de malariamug te bestrijden met gebruik van genetische modificatie. Het idee is om mannetjes te kweken met een dominant dodelijk (letaal) gen dat alleen in vrouwtjes tot expressie komt. Grote hoeveelheden van zulke mannetjes worden dan losgelaten, zij zullen paren met de in het wild voorkomende vrouwtjes. Als resultaat zullen alle vrouwelijke nakomelingen van de wilde vrouwtjes overlijden voordat ze nageslacht produceren. Deze techniek is al lang bekend en is bij verscheidene soorten schadelijke vliegen al met succes toegepast, maar nog niet als de mannetjes genetisch gemodificeerd waren.

In 2007 werd gepubliceerd dat het gelukt is door middel van genetische technieken koeien te fokken die niet meer het prioneiwit bezitten dat ze vatbaar maakt voor BSE. Hun ontwikkeling lijkt verder normaal te verlopen.

Genetische modificatie wordt ook gebruikt voor het aanpassen van dieren ten behoeve van onderzoek. Een veel toegepaste techniek is het creëren van een knock-out stam. Deze techniek die in 1989 voor het eerst werd toegepast in muizen wordt gebruikt om gericht een bepaald gen uit te schakelen. Op deze manier kan onderzocht worden welke functie dit gen vervult. Deze techniek wordt vrij algemeen toegepast bij muizen, maar is ook mogelijk bij ratten. Een voorbeeld van een knock-out muis is een stam waarbij het ApoE4 gen is uitgeschakeld. Dit gen is een belangrijke risicofactor bij mensen voor het ontwikkelen van de Ziekte van Alzheimer. Deze muizen bleken een verminderd leervermogen te hebben en andere karakteristieke kenmerken te hebben die kenmerkend zijn voor Alzheimer.

Sinds een aantal jaren zijn er genetisch gemanipuleerde aquariumvissen in de handel. Een bekend voorbeeld is de gloeivis, een zebravis waar men een gen van koraaldieren heeft ingeplant waardoor het visje lichtgevend is geworden. De verkoop van dit visje is in Nederland verboden.

Er wordt gespeculeerd over gendoping, waarbij op vergelijkbare wijze als bij gentherapie, sporters in staat worden gesteld betere prestaties te leveren. Meer dan pure speculatie is dit voorlopig nog niet, omdat de techniek hiervoor nog niet genoeg ontwikkeld is.

Dit is slechts een greep uit de voor- en nadelen die genoemd worden. De meeste stellingen zijn controversieel.

Potentiële voordelen

Erfelijke afwijkingen genezen door middel van gentherapie.
Efficiënter antibiotica, enzym productie via fermentatie.
Resistenties tegen ziektes, leidend tot verminderd gebruik van pesticides en insecticides
Een effectiënter en effectiever gebruik van gewasbeschermingsmiddelen waardoor minder herbiciden gebruikt worden en de opbrengst per hectare stijgt. Volgens het National Center for Food and Agricultural Policy in Amerika gaven de ggo-gewassen koolzaad, maïs, katoen, papaja, squash en soja in 2003 een meeropbrengst van 2,3 miljard kg aan voedsel en vezels met een waarde van $1,9 miljard en werd het pesticidenverbruik verlaagd met 21 miljoen kg.
Onder droge omstandigheden of op zoute gronden kunnen nu ook gewassen geteeld worden.
Op arme gronden of onder koude omstandigheden wordt het mogelijk voldoende hoge opbrengsten te behalen onder andere met behulp van stikstofbindende bacteriën en kouderesistente zonnebloemen (nog in de ontwikkelingsfase).
Het voedsel gezonder maken (b.v. de gouden rijst)
Medicijnen en vaccins door planten in plaats van dieren laten produceren (nog in de ontwikkelingsfase).
Efficiënter telen van gewassen, door versnelde en gerichtere rassenveredeling
Specifieke productie van bepaalde stoffen met hogere waarde, zoals ontwikkeld voor soja, koolzaad teelt ( wijzigen van de oliesamenstelling) en zetmeelaardappel (wijzigen van de zetmeelsamenstelling, amylopectine zetmeelaardappel).
Andere unieke specifieke modificaties, zoals planten die reageert op aanwezigheid van bepaalde springstoffen door middel van paarskleuring. Door deze uit te zaaien op plaatsen waar mijnvelden liggen kunnen de mijnen er zo worden uitgepikt.
In ontwikkelingslanden minder landbouwgrond ontginnen en dus minder bos platbranden door sneller stijgend rendement per hectare van de landbouw
Hypoallergenen voedingsgewassen maken, glutenvrije tarwe, noten zonder allergene eiwitten, zodat mensen met allergie deze voedingsmiddelen ook kunnen eten.


Potentiële nadelen

Onnatuurlijke inbreng van vreemde genen die anders nooit het ras in te kruisen zijn (transgenese), tegen de natuur in
Geen duidelijke voordelen voor de consument (gezondheid, lagere uitgave,...).
Onduidelijkheid over wat er met de soortvreemde genen gebeurt, kunnen antibiotica markers leiden tot resistentie tegen antibiotica bij mensen en dieren
In hoeverre zullen deze genen zich verspreiden naar de natuurlijke populatie.
Onduidelijkheid over de gevolgen voor de biodiversiteit.
Onduidelijkheid over de voedselveiligheid door het optreden van nog onbekende effecten in de plant (voorbeeld: allergie bij soja met genen uit noten om bepaalde eigenschappen van de soja te verbeteren. Deze soja zou een allergische reactie op kunnen wekken bij mensen met een noten-allergie. Deze soja is echter nooit in de consumptieketen terechtgekomen.
Het ontstaan van 'superonkruiden': tegen herbiciden resistente ggo-gewassen kunnen bij de buurman, of in het eigen veld met een ander gewas, moeilijker te bestrijden onkruiden worden. Dit zou zijn beschreven bij koolzaad.
De oplossingen helpen niet om het probleem van de voedselproblematiek op te lossen, de problemen liggen elders.
Eigendomsrecht: ggo-gewassen vallen onder patent-wetgeving (gewone planten onder kwekersrecht), waardoor de zaadbedrijven veel meer macht krijgen ten opzichte van de boeren.
Genetisch gemanipuleerde gewassen maken het verbouwen van gewassen duurder door de verplicht af te dragen licentiekosten.
De keuzevrijheid van de consument wordt aangetast, doordat ggo-gewassen ook de gewone gewassen bestuiven en op den duur al het voedsel geëtiketteerd zal moeten worden als "ggo".
Mensen met allergieën worden misschien verder beperkt in hun mogelijkheden, doordat groente en fruit componenten van andere organismen kunnen gaan bevatten, en zelfs een incidenteel voorkomende besmetting kan al hinderlijk zijn.
De techniek kan een nieuw wapen worden voor terroristen. Het is op dit moment echter nog niet mogelijk om voor de mens dodelijke virussen te creëren.
De mogelijkheid tot monopolievorming door het maken van terminatorzaad, waardoor de landbouwer elk jaar nieuw zaad moet kopen.


In China, de Verenigde Staten en Brazilië is op grote schaal het gebruik van gmo-rassen geaccepteerd door de overheid. In andere landen, zoals Oostenrijk en Venezuela, totaal niet.

In 2002 werd wereldwijd bijna 60 miljoen, in 2003 bijna 70 miljoen en in 2005 90 miljoen ha geteeld met ggo-rassen. Soja had in 2001 63%, maïs 19%, katoen 13% en koolzaad 5% van dit areaal en in 2004 was dit respectievelijk 60%, 23%, 11% en 6%. In 2001 kwam de teelt voor 99% voor in de vier landen V.S. (68%), Argentinië (22%), Canada (6%) en China (3%). In 2004 was dit voor de V.S. (59%), Argentinië (20%), Canada (6%), Brazilië (6%) en China (5%).

In 2003 werd in de V.S. 73% van het katoen-, 32% van het maïs- en in het seizoen 2003/2004 13% van het soja-areaal met gmo-rassen geteeld. In 2003 werd 17% van het wereldareaal van katoen met ggo-rassen verbouwd. GGO-katoen werd in 2003 in de V.S., Australië, China, India, Indonesië, Mexico, Argentinië, Colombia en Zuid-Afrika verbouwd. In 2005 werden er in 21 landen ggo's geteeld, waaronder nu voor het eerst Portugal, Frankrijk en Tsjechië.

Sinds 2004 is het ook mogelijk om in de Europese Unie en dus ook in Nederland en België genetisch gemodificeerde rassen te verbouwen. Griekenland, Italië, Oostenrijk, Polen en Luxemburg weigeren echter nog steeds deze rassen toe te laten. De Europese Commissie staan niet toe dat lidstaten individueel specifieke gmo-gewassen verbieden maar de raad van ministers van de lidstaten blokkeren dit beleid.

In 2006 verbouwde 0,7% van de boeren wereldwijd GGO-gewassen. Daarvan is 99% beperkt tot de volgende 8 landen: VS 53,5%, Argentinië 17,6%, Brazilië 11,3% , Canada 6%, India 3,7%, China 3,4%, Paraguay 2% en Zuid-Afrika 1,4%.

Verschillende maatschappelijke organisaties staan kritisch tegenover genetische modificatie in de voedselproductie. Hieronder vallen niet alleen milieuorganisaties zoals Greenpeace en Friends of the Earth, maar ook ontwikkelingsorganisaties zoals Oxfam/Novib, ICCO en GRAIN, consumentenorganisaties, boerenorganisaties en dierenbeschermers. Hun bezwaren lopen uiteen, elk gezien vanuit de eigen kennis over de gevolgen.

De publieke opinie speelt een belangrijke rol in de discussie. Een van de genoemde redenen dat GGO-gewassen niet populair zijn is dat de eerste GMO-gewassen geen voordelen voor de consument hebben, in prijs of bestanddelen. In Nederland is begin 2007 een TNS NIPO-onderzoek gehouden over de acceptatie van genetische modificatie bij voedsel. Hieruit bleek dat 73% van de Nederlanders genetische modificatie van voedsel accepteert als het voedsel er gezonder van wordt en dat de acceptatie van gmo-planten hoger is dan die van gmo-dieren. Eurobarometer-onderzoek laat zien dat Europeanen biotechnologie accepteren als het hun leven kan verbeteren, maar ze willen zeker geen GMO-voedsel. De vraagstelling en geleverde informatie blijkt vaak cruciaal te zijn voor de uitkomsten. Dit gaat wel eens mis:). Om de consument over te halen GMO-producten te consumeren wordt gewerkt aan GMO-gewassen met voordelen voor de consument, zoals calorie-arm ijs, allergie-vrije appelen en gewassen die extra mineralen en/of vitaminen bevatten.

Sommigen gaan over tot gewelddadige actie: Op 29 mei 2011 werd te Wetteren een experiment van de Universiteit Gent en het Vlaams Instituut voor Biotechnologie naar genetische manipulatie van aardappelen ten einde een resistentie te verkrijgen tegen de aardappelziekte vernield door 250 activisten van de Field liberation movement.


In 1990 keurde de Europese raad voor het eerst een verordening goed die de introductie van GGO’s in het milieu regelt. Het beslissingsproces was echter dermate ingewikkeld dat het de facto de lidstaten waren die het laatste woord hadden over het invoeren of produceren van genetische gemanipuleerd zaad, gewassen en voedsel. Sinds 1998 schakelde de Eurozone over op een ‘zero-risk’-beleid op het gebied van genmodificatie met een volledig moratorium op genetisch gemanipuleerde gewassen tot gevolg. Hier kwam in 2003 verandering in met de goedkeuring van de Europese richtlijn betreffende de handel en etikettering van GGO-ingrediënten gebruikt in levensmiddelen en dierenvoeding.

Deze richtlijn is van toepassing op elk voedingsmiddel dat ofwel meer dan 0,9% aan GGO’s bevat (art 12, 2) of waarvan de aanwezigheid van GGO-ingrediënten niet kan worden opgespoord. Gelijkaardige vereisten worden opgelegd aan GGO’s gebruikt in de productie van dierenvoeding. Ook werden er bepalingen opgenomen die de teelt van GGO’s regelen. Momenteel is er enkel teelt mogelijk voor experimentele, en niet voor commerciële doeleinden. Elk land kan verder individueel beslissen welke beperkingen het hieraan oplegt. Dit moet vermijden dat er kruisbestuivingen tussen klassieke en genetisch gemanipuleerde gewassen plaatsvinden.

Voor het in de handel brengen van GGO’s zijn vergunningen nodig die men kan bekomen bij de European Food and Safety Authority, afgekort EFSA.. Dit controleorgaan zal enkel een vergunning verlenen als er aangetoond wordt dat de levensmiddelen die GGO’s bevatten geen negatieve effecten hebben op de menselijke gezondheid, dierengezondheid of het milieu. Ook moeten voedingswaren bereid met GGO’s gelijkaardig zijn aan hun conventionele tegenhangers zodat, als bepaald in artikel 4, “de consument er geen nadeel van ondervindt”.

Deze strenge wetgeving contrasteert met eerdere etiketteringvoorschriften genomen door Europa. Er is een onmiskenbare tendens naar een striktere regelgeving. Bijgevolg is het aanbod op de Europese markt aan GGO-producten bijzonder schaars. Dit in tegenstelling tot de Verenigde Staten, waar we een omgekeerde evolutie zien. Een verklaring voor dit fenomeen vinden we in de terughoudendheid van de Europese publieke opinie ten opzichte van GGO’s.

Public Choice-theorieën leren ons dat consumentengroepen, ondanks hun grote achterban, het doorgaans moeilijker hebben hun voorkeuren te laten wegen op het beleid. Dit komt door enerzijds het free-ridergedrag dat zich typisch voordoet bij publieke goederen (in dit geval: volksgezondheid) en anderzijds de heterogeniteit van zulke groepen. Producenten daarentegen zijn beter georganiseerd. Hun stem zal dan ook luider klinken bij de beleidsmakers. De rollen liggen nu enigszins anders, gezien de Europese landbouwers nog niet moeten concurreren met GGO-producten en er een goed georganiseerd verzet bestaat tegen GGG’s onder leiding van bepaalde NGO’s. De publieke opinie werd gehoord en kreeg vorm in de procesgeoriënteerde aanpak van het probleem. Men ging uit van het voorzorgsprincipe: beter voorkomen dan genezen. De VS hanteerde daarentegen een productgeoriënteerde aanpak, ervan uitgaand dat GGO-voedingsmiddelen in beginsel veilig zijn tot anders is bewezen.

Tja... Genetische technologie dus... Een ontwikkeling ontstaan door onze nieuwsgier? En zal het uiteindelijk leiden tot het vinden van antwoorden over het ontstaan van onszelf? Er zijn tenslotte de nodige mensen die stellen dat de mens het resultaat is van de manipulatie van DNA...

Een grijs gebied voor mij persoonlijk omdat de bewijzen nou niet echt bijzonder overweldigend zijn... Dat maakt het echter zeker niet minder interessant om te bespreken daar er bepaalde facetten zijn aan dit hele verhaal die wel degelijk aanleiding bieden om dit eens verder te onderzoeken en te bespreken...

Al met al dus interessant genoeg om eens in te duiken en ik ben dan ook oprecht benieuwd naar de meningen van de andere QFF-ers...

Hieronder in de comments kan het wat mij betreft dan ook verder...

Het is inmiddels Vrijdag (we zijn de 00:00 uur weer gepasseerd immers) en op deze Vrijdag 2 September (ik moet vandaag iemand feliciteren!) wil ik graag wat aandacht besteden aan een tv show van vroeger. Zoals de meeste QFF-erts wel weten besteed ik zo nu en dan eens wat aandacht aan de nostalgie van de televisie van weleer en zo ook vannacht dus...



Vroeger als relatief jong mannetje van een jaar of 10 keek ik al naar de Knoff Hoff show... Sommigen zullen nu denken: "W00t!?" of "Wat de neuq?" En laat ik nou net voor die mensen een uitleg hebben...

De Knoff-Hoff-Show was een wetenschappelijk TV-programma dat tussen 1986 en 1999 werd uitgezonden door de Duitse omroep ZDF. De naam komt voort uit een corrupte spraakverbastering van de term know-how. We weten immers allemaal wel hoe belachelijk mooi en fout de Engels-talige uitspraak van Moffen klinkt...

Het concept van de show is in het midden van de jaren '80 door Joachim Bublath ontworpen, dezelfde dude was ook jaren lang een van de presentatoren van de show. Met hem samen werkten achtereenvolgens Ramona Leiss , Babette Man, Monica Lierhaus en Kim Fisher mee aan het programma als co-presentator.

Wetenschappelijke onderzoeken en de resultaten daarvan werden op eenvoudige en voor iedereen begrijpelijke wijze uitgelegd aan de hand van experimenten die men live in de studio uitvoerde. Amateur-uitvinders kregen in de show ook de kans om hun eigen uitvindingen te presenteren aan het publiek.

Opvallend was ook de Dixieland Jazz Band, die de intro en afsluiting van het programma voor hun rekening namen. En naast de muziek tijdens de intro en de afsluiting hoorde je de band heel af en toe tussen de items door met een flinke dosis van hun soms ietwat te frivole muziek...

In een relatief korte periode ontwikkelde de show zich tot een van de meest populaire wetenschappelijke TV-programma's  op de Duitse televisie ooit. Uiteindelijk is de show in 9 talen vertaald en over de hele wereld uitgezonden.

De Knoff-Hoff-Show kwam op 16 Februari 1986 voor het eerst op de buis.  En op 21 Maart 1999 viel het doek na 79 afleveringen. Het dertiende seizoen werd de show dus fataal...

In 2002 probeerde het ZDF de show nog een keer nieuw leven in te blazen door de show in een nieuw jasje te steken en uit te zenden onder de naam The Great Knoff-Hoff-Show. Die variant van de show bleef op de buis tot december 2004. De show werd van de buis gehaald omdat volgens bedenker Bublath Joachim de show niet voldeed aan het concept en er elke minuut van de show wel een nieuw experiment gestart leek te worden. Het tempo van de presentatie lag dus op een te hoog niveau en dit zou er tevens voor gezorgd hebben dat mensen de kennis die de show wilde delen niet meer zouden kunnen onthouden.

In de zomer van 2005, waren er nog twee speciale items te zien op het ZDF onder de naam The Summer met Knoff-Hoff, in deze show werden ook experimenten uitgevoerd die moesten refereren aan de originele Knoff-Hoff-Show.

Anyways, genoeg geluld over deze über epische Mofrikaanse TV show en dus tijd om te kijken daar Youtube er vol mee staat...

Tja... Hieronder in de comments kan het wat mij betreft verder...

Operatie Majestic 12 werd opgestart  na het Roswell accident in 1947, waar een vliegende schotel zou zijn neer gestort..

Dit zegt Wikipedia erover...

Het Roswell accident was op 8juli 1947 via diverse media (kranten en radiostations) groot nieuws in de VS. De vermeende crash van een vliegende  schotel nabij Roswell staat bij ufo-aanhangers bekend als het belangrijkste ufo-incident ooit. Talrijke getuigen hebben, soms tot aan hun dood, volgehouden dat een buitenaards ruimteschip met buitenaardse lijken is geborgen.



In juli 1947 vond er in de woestijn nabij Roswell een incident plaats waarbij de nachtelijke crash van een onbekend voorwerp even voor wereldnieuws zorgde. De Amerikaanse luchtmacht verklaarde namelijk met een officieel persbericht, dat een neergestorte vliegende schotel, een UFO , was geborgen (USAF captures Flying Saucer stond in diverse Amerikaanse kranten). Een dag later kwam er een nieuw communiqué waarin werd gesproken over een neergestorte weerballon. Daarna werd het meer dan dertig jaar stil...

Pas in 1978 kwam het Roswellincident weer in het nieuws toen de bekende Canadese ufo-onderzoeker Stanton T. Friedman in contact kwam met oud-majoor Jesse Marcel. Marcel was in 1947 betrokken bij de berging van de resten van wat de luchtmacht een weerballon noemde. Als majoor buiten dienst verklaarde Marcel in 1978 tegenover Friedman, dat het geen weerballon was geweest, maar toch een buitenaards ruimtevaartuig. Friedman vond in Roswell nog tientallen andere getuigen, onder wie zelfs een generaal, die de lezing van Marcel bevestigden. Friedman schreef een boek waarna nog meer getuigen zich meldden en er nog tientallen boeken verschenen.

De discussie rond het Roswellincident, die nog altijd aanhoudt, leidde tot vragen in het Amerikaanse congres en een nieuwe verklaring van de Amerikaanse luchtmacht. In 1998 presenteerde de US Air Force de nieuwe uitleg in een persconferentie die zelfs door CNN in Nederland live werd uitgezonden. Daarin kwam de luchtmacht met het Project Mogul-verhaal. De crash was niet die van een weerballon, maar van een veel grotere spionageballon, waarmee de Amerikanen de Russische vorderingen op nucleair gebied trachtten te monitoren.
In 2006 heeft de luchtmacht een vierde verklaring voor het Roswellincident gepresenteerd. Volgens de laatste lezing is er sprake geweest van een crash van een cockpit-dummie met etalagepoppen. De nieuwe verklaring en vooral het voortdurend wijzigen van de uitleg van de overheid heeft de aanhangers van de ufotheorie er nog meer van overtuigd, dat er in Roswell meer is gebeurd dan dat wat de luchtmacht hen voorhoudt.
Saillant detail is dat in de 40' in Roswell de enige kernbommen van de wereld waren opgeslagen. Roswell was vanaf november 1945 ook de basis van de vliegtuigen Enola Gay en Bockscar die in augustus 1945 de atoombommen op Hiroshima en Nagasaki hadden gedropt.
Op 11 april 2011 maakte de FBI een verslag uit 1950 openbaar waarin een luchtmachtfuctionaris de vondst van drie ufo's en negen lichamen rapporteert. Hierin staan onder meer de vorm van de objecten beschreven, alsmede de geborgen lichamen in de objecten.

Dus van een weerballon tot een UFO.. En waarom openbaart de FBI(!) dat het aliens zijn? (de zogenaamde  X-Files, intussen terug ontkent door de FBI)

Tot zover het Roswell-incident.

Operatie Majestic 12 kwam het eerst ter sprake toen en zekere Jame Shandera in december 1984 een zwart-wit filmrolletje verzonden vanuit Albuquerque, New Mexico.
Toen het ontwikkeld werd, bleek het filmrolletje negatieven te bevatten van instructies die wel acht pagina's in beslag namen, opgesteld op 18 november 1952 voor president Dwight D. Eisenhower. Er stond een waarschuwing op de eerste pagina: "Dit is een strikt geheim document, alleen bestemd voor u en bevat gerubriceerde informatie die hoogst belangrijk is voor de nationale veiligheid van de Verenigde Staten". Op pagina twee stond een lijst met 12 vooraanstaande Amerikaanse wetenschappers, militaire leiders en adviseurs van de inlichtingendienst. Pas op pagina drie werd het onderwerp van de brief duidelijk: de vliegende schotel met buitenaardse wezens die bij Roswell in New Mexico in juli 1947 was neergestort, was teruggevonden.

De laatste pagina van de instructies was een memo van 24 september 1947 van president Harry Truman aan James Forrestal, de Minister van Defensie. Hierin gaf Truman Forrestal de opdracht om met "Operatie Majestic-12" door te gaan.

Alarmerende onthullingen.

Op zich had de memo aan Forrestal geen verdere betekenis. Maar samen met de instructies uit 1952 werd het verhaal duidelijk: in juli 1947 stortte een "toestel in de vorm van een vliegende schotel" neer bij Roswell in New Mexico, en werden "buitenaardse biologische wezens" door de krijgsmacht gevonden. Toen president Truman van de crash op de hoogte werd gesteld, gaf hij Minister van Defensie Forrestal de opdracht om een onderzoekscommissie in te stellen.

Toen president Eisenhower in 1952 als president gekozen werd, kreeg hij de instructies over Operatie Majestic-12. De instructies bevatten de uit twaalf man bestaande commissie en meer gegevens over de crash van de schotel. De laatste alinea benadrukt het belang om "koste wat het kost paniek onder de bevolking te vermijden" wat het feit dat de regering de waarheid over UFO's verduistert, bevestigt. Maar waar het om gaat is of de documenten wel echt zijn.

Hier  kun je de documenten bekijken.

In UFO-onderzoekerskringen zijn de meningen verdeeld. Bij degenen die geloven in het bestaan van het Majestic project, horen onderzoekers zoals Stanton T. Friedman, de kernfysicus die al meer dan tien jaar op zoek is naar de waarheid, en zijn collega-UFOlogen Bill Moore en Jaime Shandera.

Tussen 1992 en 1996 ontving nog een UFO-onderzoeker, Tim Cooper, een aantal MJ-12 documenten, die hij allemaal in het geheim aan Friedman liet zien. Enkele daarvan waren vals, maar volgens Cooper en Friedman waren twee pagina's echt. De eerste is een instructie aan generaal Nathan Twining (naar men zegt lid van MJ-12) met betrekking tot zijn werkzaamheden tijdens een reis in juli 1947 naar New Mexico.

Het tweede document was een memo aan president Truman, gedicteerd door Staatssecretaris George C. Marshall aan zijn directiesecretaris R.H. Humelsine. Er wordt in deze brief niet direct gesproken over MJ-12, maar als referentie bovenaan de brief staat: "MAJIC EO 092447 MJ-12".

Het meest opzienbarende nieuwe MJ-12 document werd in 1994 naar Don Berliner verzonden, die zich al lange tijd bezighoudt met UFO-onderzoek en wetenschappelijke stukken schrijft. Het anonieme filmrolletje bevatte 23 pagina's van de "Handleiding van Bijzondere Activiteiten voor het Majestic-12 Team", gedateerd op april 1954. Het was een handleiding met uitgebreide instructies, getiteld: "Buitenaardse Wezens en Technologie, Opsporing en Vernietiging".

Omdat de meeste MJ-12 documenten zich op film bevinden, kan het originele papier of de inkt niet worden geanalyseerd. Maar er zijn veel feitelijke bijzonderheden die kunnen worden nagetrokken, zoals de achtergrond van de twaalf leden van de commissie, de data van de vergaderingen en de stijl en de indeling van vergelijkbare documenten.
Het kon niet anders dan dat MJ-12 vertegenwoordigd werd door vooraanstaande personen: zo waren er naast Minister van Defensie Forrestal, de eerste drie directeuren van de CIA, een luchtmachtgeneraal, een landmachtgeneraal, de secretaris van het leger en vijf zeer invloedrijke Amerikaanse wetenschappers. Zij vormden het neusje van de zalm van de Amerikaanse krijgsmacht, wetenschap en inlichtingendiensten.

Het enige MJ-12 lid dat daarin niet thuis leek te horen, was dr. Donald Menzel, een astronoom aan de Harvard Universiteit, die drie anti-UFO boeken had geschreven. Behalve Menzel hadden alle leden een betrouwbaarheidsverklaring afgelegd, en omdat in het document stond dat hij deel uitmaakte van MJ-12, waren onderzoekers geneigd ervan uit te gaan dat het document vals was.

Maar in april 1986 deed Stanton Friedman een belangrijke ontdekking. Na toestemming van Menzel's vrouw en twee hoge functionarissen aan de Universiteit, kreeg hij toegang tot Menzel's documenten in het archief van Harvard University. Hieruit bleek dat Menzel al 30 jaar betrekkingen onderhield met de Nationale Veiligheidsdienst.
Toen hij verder ging graven, ontdekte Friedman ook dat Menzel een "Top Secret Ultra" betrouwbaarheids- verklaring had van de CIA; dat hij uiterst geheim advieswerk voor vele belangrijke Amerikaanse bedrijven verrichtte; dat hij nauwe contacten onderhield met andere MJ-12 wetenschappers; en dat hij de regering had geadviseerd bij vele geheime projecten.

Het leek er dus op dat Menzel inderdaad de nodige achtergrondkennis van MJ-12 had. Het is ook bewezen dat Menzel in 1947 en 1948 op kosten van de regering een aantal reisjes naar New Mexico heeft gemaakt. Had dit te maken met de crash van 1947 in New Mexico?

De anderen waarvan men zegt dat ze lid waren van het team werden ook doorgelicht. Ze hadden allen gewerkt aan uiterst geheime projecten en waren lid van diverse onderzoeks- en ontwikkelingsraden. Het laatste overlevende lid van de commissie stierf net drie maanden voordat Jaime Shandera de film ontving waardoor niemand rechtstreeks over zijn functie kon worden ondervraagd, wat voor de regering zeer gelegen kwam.

De eerste verwijzing naar Majestic staat in de memo die kennelijk werd gezonden door Truman naar James Forrestal, de Minister van Defensie. De memo die melding maakt van Vannevar Bush, de wetenschappelijk adviseur van de president, was gedateerd op 24 september 1947. Dit blijkt toevallig de enige dag te zijn tussen mei en december waarop Truman en Bush elkaar zagen. Forrestal ontmoette Bush ook die dag, wat pas na maanden van onderzoek door Friedman werd ontdekt.

Deze datum is ook van belang omdat dit de dag was nadat Nathan Twining een geheime memo naar het Pentagon zond die betrekking had op "vliegende schotels". Hierin verklaart Twining dat "Het fenomeen waarvan melding is gemaakt, realistisch is en niet denkbeeldig of verzonnen".

Daarbij komt dat er een logboek van een vliegtuig uit juli 1947 is dat vermeldt dat Twining op 7 juli 1947 naar New Mexico was gevlogen. Volgens de instructies was dit dezelfde dagwaarop "een geheime organisatie was gestart om ervoor te zorgen dat het wrak werd teruggevonden.... voor wetenschappelijke studies".

Volgens Joe Nickell, een analist van documenten en schrijver voor het tijdschrift The Skeptical Enquirer, is dit toeval. Hij is ervan overtuigd dat de documenten vals zijn. Een van de meest duidelijke problemen was volgens Nickell Truman's handtekening. Door Truman-documenten te bestuderen die als authentiek bekend stonden, toonde hij aan dat de handtekening op de MJ-12 memo op de verkeerde plek stond.

Nickell wijst ook op de data, de lettertypes en het taalgebruik in de documenten. Door het bestuderen van authentiek verklaarde documenten toonde hij wederom aan dat sommige details anders zijn in de MJ-12 documenten.

Nickell's coclusie is dat "de vele afwijkende en argwaanwekkende factoren die in de MJ-12 documenten werden gevonden, duidelijk aantonen dat ze vals zijn". Maar Friedman is het hier niet mee eens. Hij besteedde twee jaar aan het onderzoeken van Nickell's beweringen, en denkt nog steeds dat de documenten echt zijn. "Ik moet het eerste overtuigende argument tegen de MJ-12 documenten nog tegenkomen", zegt Friedman. Of ze nu echt of vals zijn, de MJ-12 documenten zijn in ieder geval de meest intrigerende documenten die ooit in de geschiedenis van de UFOlogie op tafel zijn gekomen. In zijn boek TOP SECRET/MAJIC, somt Friedman 30 bijzonderheden op waar niemand buiten de regering iets van afwist voordat hij de documenten had gekregen. Als ze dus vals zijn, moeten ze wel zijn geschreven door iemand die zeer goed is ingelicht.

De majestic 12-commissie: Roscoe Hillenkoeter(schout bij nacht), Dr. Vannevar Bush(raad van onderzoek), James Forrestal(minister van defentie), Nathan Twinning(bevelvoerder luchtmacht), Hoyt Vandenberg(hoofd CIA), Dr. detlev Bronk(biofysicus), Sidney Souers (schour bij nacht), Gordon Gray(adviseur nationale veikigheid), Dr Donald Menzel(astrofysicus), Robert Montague(hoofd bijzonder wapenproject new mexico), Dr. Lloyd Berkener(directiesecretaris raad gezamenlijk onderzoek).

Ook hier kan je meer lezen over Majestic 12...

 

Mesa

En op deze zojuist aangevangen Donderdagavond ook nog even wat aandacht voor een "denkende" robot die in de maak is... Ja U leest het goed, een denkende robot is straks zeer waarschijnlijk geen fictie meer... Al vaker haalde ik dit onderwerp aan op QFF en nadat ik zojuist een interessant bericht tegenkwam op de website van Nu.nl besloot ik er toch maar even wat aandacht aan te besteden in de vorm van een heus artikel hier op QFF...



In het artikel gaat men wat dieper in op een robot die men op dit moment in Japan aan het ontwikkelen is... Leest U even mee...???

Robots die leren van ervaringen en nieuwe problemen kunnen oplossen, komen eraan.

Een Japanse wetenschapper heeft een systeem ontwikkeld waarmee een robot met al aanwezige informatie zelf concludeert wat nodig is om een opdracht uit te voeren.

De extra informatie haalt de robot van internet af, zei Osamu Hasegawa van het Tokio Institute of Technology donderdag. Een robot waaraan bijvoorbeeld wordt gevraagd sojasaus op de eettafel te zetten, zou op internet kunnen leren wat sojasaus is en die kunnen vinden in de keuken, aldus de wetenschapper.

Technologie ontwikkelt zich razendsnel en Hasegawa waarschuwt voor de morele grenzen. ''Wat voor opdrachten laten we computers uitvoeren? En is het mogelijk dat ze zich tegen ons zullen keren? Een keukenmes is een nuttig gebruiksvoorwerp. Maar het kan ook een wapen zijn.'' Hij hoopt dat allerlei mensen gaan discussiëren over hoe de robots zullen worden gebruikt.

Tja, ik bedoel hoe freaky is dat? Ik bedoel ten opzichte van 30 jaar geleden hebben we met rasse schreden een soort inhaaltocht ingezet waaraan maar geen einde lijkt te komen... Voor we het weten is het gewoon zo ver dat er menselijke machines zijn... Maar dan rest inderdaad de vraag, in hoeverre het moreel verantwoord is om robots bepaalde "denkende" taken uit te laten voeren... In mijn optiek blijft dit een mooi onderwerp om over te discussiëren en daarom dus wederom wat aandacht voor deze materie...

Hieronder in de comments kan het wat mij betreft verder...