In de vorige artikelen is besproken, dat onder de naam "mysteriën" zowel de geheime leringen der priesters, de inwijdingsriten, de geheime priesterriten, de semi openbare riten als de openbare ceremoniën worden geschaard. Nu spreekt het vanzelf, dat de geheime kennis der priesters, waarover wij vooral uit Egypte en Babylonië horen, als een soort verstandelijk onderricht aan de discipelen zal zijn bijgebracht. Hetzelfde zal het geval zijn geweest bij de Orphische mysteriën, voor zover dit de voor een belangrijk deel tot ons gekomen zogenaamde Orphische leringen betrof. Maar van de ook tot de mysteriën behorende geheime riten en van de semi openbare riten weten wij, dat zij niet uit leringen, maar uit ceremoniën bestonden. Hetzelfde was het geval met de openbare riten, al is het natuurlijk mogelijk, dat er naast de eredienst riten zelf, verklaringen werden gegeven over de betekenis der rituele handelingen. Daarover is ons echter niets overgeleverd.

De vraag of er bij de inwijdingsriten "leringen" gegeven werden, heeft echter al veel pennen in beweging gebracht, vooral ook, omdat ons daarover verschillende schijnbaar tegenstrijdige mededelingen hebben bereikt. Sommigen daarvan wekken de indruk, dat er inderdaad bij de inwijdingsmysteriën ook onderricht gegeven werd in de vorm van verstandelijke leringen. Een der oudste in het geding gebrachte mededelingen is die van Platon, die spreekt over het geloof van lieden, "die de leringen in de mysteriën aangehoord hebben van lieden, die daarin deskundig zijn". Maar Platon had het daarbij vrij zeker over filosofische leringen, want uit zijn geschriften blijkt, dat hij voor de wijsbegeerte veelal de terminologie der der mysteriën had overgenomen. Ook Diodoros zegt iets over dingen "die bij de heilige wijdingen der mysteriën onderwezen worden", en Themistios sprak, van verheven leringen bij de inwijdingen. Cicero, heeft het over de graftomben der Goden, die men in Griekenland kende en zegt dan: "Herinnert u --- gij zijt immers een ingewijde --- wat in de mysteriën onderwezen wordt." De vraag is echter of wij in deze en soortgelijke gevallen met verstandelijke leringen te maken hebben, want bij andere schrijvers wordt niets aangetroffen, dat op een dergelijk onderricht wijst. Alleen Dion Chrysostomos zegt nog iets, dat zo uitgelegd zou kunnen worden, in de zinsnede: "... want evenals in de mysteriën de ingewijde priesters meer dan eens vooraf aan de in te wijdenen datgene uitlegt, wat zij moeten doen ... ."  Dit valt echter buiten hetgeen tot de veronderstelde leringen bij de inwijdingsmysteriën zou kunnen behoren, want het betreft alleen aanwijzingen, die nodig waren om een vlot verloop van ceremoniën te waarborgen.

(want bij de oude sage dichters werd Demeter gewoonlijk Moeder Aarde genoemd. En hiermee zou ook de inhoud van het Orpische gedicht overeenkomen evenals hetgeen bij de heilige wijdingen der mysteriën onderwezen wordt, waarover echter aan niet ingewijden geen mededelingen gedaan mogen worden.)

Nu weren bij de inwijdingsriten niet alleen handelingen verricht, maar er werd ook bij gesproken. Maar wat wij van die gesproken woorden weten, maakt toch niet de indruk, dat het daarbij over leringen ging. Evenals de ceremoniële handelingen zullen de woorden dan ook wel uitsluitend een symbolische of mischien magische betekenis hebben gehad. Mogelijk, dat bij deze gesproken woorden ook de mythen een rol speelden, maar deze mythen kennen wij en dat Clemens van Alexandrië vertelde dat de mythen juist ten doel hadden de leringen te sluieren, herhaalde wij reeds in de voorgaande artikelen. Dit wijst niet op verstandelijk onderricht. Evenmin doen dit de woorden van Hippolytos, die zegt dat het grootste mysterieschouwspel te Eleusis bestond uit het stilzwijgend vertonen van een korenaar.

De Atheners, wanneer zij de Eleusinische (mysteriën) vieren, vertonen aan de schouwende (epopten) het groot en volkomenst mysterieschouwspel: een geoogste aar"

Maar wij bezitten ook uitdrukkelijk mededelingen, dat hetgeen in de mysteriën geleerd werd, niet via verstandelijke weg werd medegedeeld. Zo zegt bijv. Aristoteles, de in 284 v. Chr. geboren wijsgeer, dat de kandidaten in de mysteriën geen leringen ontvingen, maar dat zij een ervaring moesten doormaken en in bepaalde stemming moesten worden gebracht, nadat zij hiervoor ontvankelijk waren gemaakt.

(Bij Synesios, Dion, 7: "Want de heilige aangelegenheid (contemplatie) is niet als een aandacht die met kennis te maken heeft, of een uiting van de rede te beschouwen, evenmin is het als één ding op de ene plaats en het andere in een andere. Integendeel --- om het kleine met het grote te vergelijken --- het is zoals Aristoteles meent, dat mensen, die ingewijd worden, geen lessen hebben te leren, maar een ervaring moeten doormaken en in een toestand moeten worden gebracht, opdat zij geëigend worden (voor openbaringen)."Geheel zeker is deze vertaling niet. Het slot kan ook luiden: "Voor zover zij daar namelijk voor geëigend zijn" (Ersch und Gruber, Encyclopaedie, XXIII, 283.)

Vermoedelijk in dezelfde geest de woorden van Cesus op te vatten, waar hij zegt: "Een indruk is gewekt in de geest diegenen, die deze dingen geleerd hebben, zodat zij niet vergeefs zijn ingewijd." Wel spreekt ook Celsus hier van dingen, die geleerd werden, maar uit zijn woorden blijkt duidelijk, dat hij geen leringen in de zin van verstandelijk onderricht bedoelt. Ook bij Clemens van Alexandrië lezen wij zinsneden, die in de dezelfde richting wijzen: "Het is niet zonder reden, dat in de mysteriën, die bij de Grieken bestaan, reinigingen een eerste plaats innemen, reinigingen die overeenkomen met die der Barbaren. Daarna komen de kleine mysteriën, die soms een grondslag vormen voor de leringen en een voorlopige voorbereiding voor hetgeen later komt; en dan de grote mysteriën waar niets meer van het heelal te leren overblijft, dan alleen te complementeren en de natuur en de dingen, die in de mysteriën aan de ingewijden getoond worden, te begrijpen."   Geheel duidelijk zijn de woorden van Clemens op het eerste gezicht niet, want enerzijds zegt hij, dat de kleine mysteriën een grondslag zijn voor de daarna komende leringen en anderzijds dat dan de grote mysteriën komen, waarna niets meer te leren valt en alleen overpeinst en begrepen moet worden. Maar de onduidelijkheid valt weg, als wij ook hier weer het woord 'leringen' interpreteren als ervaringen opdoen en niet als verstandelijk onderricht. Opmerkelijk zijn in ditzelfde verband ook de woorden van Pausanias die enige duistere woorden spreekt over de uitvinding om bonen te zaaien en daar dan aan toevoegt: "Die reeds de inwijding van Eleusis gezien of de Orpische hymnen gelezen heeft, begrijpt, wat ik zeg."

Het 'zien' der mysteriën was blijkbaar belangrijker dan het horen en reeds het oudste bericht over de Eleusinische mysteriën, de aan Homeros toegeschreven hymne van Demeter, wordt de man gelukkig geprezen, die de mysteriën 'gezien' heeft. Wij vinden dit telkens terug en achthonderd jaar later legt ook Plotinos de nadruk op het 'zien' der mysteriën. In zijn Enneaden (VI, 9, 11) zegt hij van de mysteriën: " ... Dit is in werkelijkheid geen schouwspel, maar een andere wijze van zien, een extase, een eenwording ... " en sprekend over het verbod om de mysteriën aan niet ingewijden mede te delen, zegt hij dat het "onmogelijk is het mysterie te openbaren aan anderen dan aan degenen, die het geluk gehad hebben, ze zelf te hebben gezien".

Men heeft hier terecht uit opgemaakt, dat in de Eleusinische mysteriën geen leringen werden gegeven en dat deze wel bij de Orphiërs bestonden, maar dan waren neergelegd in hymnen en andere bekend geworden geschriften. Dat Pausanias zo uitdrukkelijk over Orphische hymnen spreekt en niet over de met het orphisme verbonden Dionysische mysteriën duidt wel aan, dat ook bij deze laatste geen onderricht gegeven werd.

Villa der mysteriën, Pompeii

Een verdere aanwijzing geeft ons een mededeling van Plautarchos, die het over een zekere Kleombrotos heeft, die een nogal symbolische uitleg over een aantal werelden geeft. Aan het slot zegt hij: "Men zou zeggen, alles ging om een inwijding in de mysteriën, wamt hij bracht tot staving voor zijn woorden geen enkel bewijs." Tenslotte willen wij nog wijzen op de woorden van Proklos: De muesis (inwijding) en de epopteia (openbarings-aanschouwing) zijn het zinnebeeld van het onuitsprekelijke zwijgen en de vereniging met het mysterie door begrijpelijk getoonde zaken."
Uit deze en dergelijke mededelingen blijkt duidelijk, dat men bij de inwijdingsmysteriën handelingen verrichte en woorden sprak, die niet of althans niet in de eerste plaats tot het verstand gericht waren, maar dat men het gestelde doel trachtte te bereiken door op het gevoel der kandidaten in te werken en hen in een bepaalde geestestoestand te brengen. daarom is de werkwijze der mysteriën ook nergens in details beschreven. Zij ligt in de sfeer van het halfduister, dat de mysterieplechtigheden kenmerkt en de te verkrijgen inzichten konden door de enkeling, al naar de graad van zijn intuïtief vermogen, verschillend geïnterpreteerd worden. "Van een lering" zegt Anrich dan ook terecht, "kan in ieder geval geen sprake zijn; juister zou men van een openbaring kunnen spreken."
De geheimhouding, waarover in de aanvang gesproken is en die ook betrekking had op de inwijdingsriten, betrof dan ook niet een bepaalde leer, die oververteld kon worden, maar, zoals gezegd, de details der verrichte handelingen, de tekst der formules en bepaalde woorden, waarbij soms ook de naam van de godheid en de bij de dramatische handeling getoonde heilige voorwerpen. Dit wordt bijv. door Apuleius in zijn Apologie nog eens uitdrukkelijk vermeld.

(LVI, 1: "Zal iemand zich nog verbazen, als hij enig begrip van religie heeft, dat een ingewijde zoveel goddelijke mysteriën heeft te bewaren, ceremoniën en herkenningstekens en dat hij ze (kleine heilige voorwerpen) in een linnen doek wikkelt, de zuiverste stof, waarin men heilige voorwerpen kan hullen. (zodat niet ingewijden ze niet te zien krijgen)?" Hij noemt hier dus drie essentiële dingen van de inwijdingen op: ceremoniën, herkenningstekens en heilige voorwerpen. Over leringen wordt echter niet gerept.)

Een lering zonder verstandelijke uiteenzetting is voor velen in onze dagen natuurlijk moeilijk te begrijpen, omdat tegenwoordig vrijwel alle ontwikkelingen op verstandelijk onderricht gegrond is. Het verstand en de rede zijn de twee afgoden geworden, waarboven niets kan uitgaan en dat wijsheid en inzicht vermogens zijn, die daar nog ver boven verheven zijn, is iets, dat de meesten niet begrijpen en daarom dus verwerpen.

Om dezelfde reden kunnen zij ook niet bevatten, dat er andere wegen zijn om tot wijsheid en inzicht te komen dan de verstandelijke en zij zullen dat ook nooit begrijpen, als zij de wegen, die tot deze opvatting voeren, niet willen begaan, want dan blijft deze wereld voor hen wat de kleuren voor een blinde zijn. De Ouden wisten echter beter dan de tegenwoordig zo ontwikkelde mensheid, en reeds Platon wijst er op, dat de hoogste dingen niet met rede te peilen zijn en dat er, om daarin door te dringen, andere vermogens te hulp geroepen moeten worden. De oude schrijvers, die het over het in de mysteriën bereikbare hebben, blijken op hetzelfde standpunt te staan. Hierop wijzen reeds de geciteerde woorden van Clemens van Alexandrië, dat er in de grote mysteriën niks te leren overbleef en dat daar alleen nog contemplatie een rol speelde.

"The Spirit of Contemplation" van Albert Toft

Prokeles zegt in zijn commentaar op Platon's 'staat' met enigszins andere woorden hetzelfde: "De inwijding heft de ziel der mensen op van het stoffelijke, zinnelijke en gewone menselijke leven en brengt haar in gemeenschap met de Goden", terwijl Platon zelf het feit, dat het niet om verstandelijke leringen ging, omschreef met de woorden: "Het was de bestemming en het doel der inwijdingen om de zielweer in de toestand te brengen, waar zij van afviel, als (zijnde) haar oorspronkelijke plaats van vervolmaking."

Vragen wij naar de aard der ervaringen, die tot deze hoge doeleinden leidden en naar de innerlijke belevenissen, die daarmee gepaard gingen, dan is het antwoord daarop niet gemakkelijk te geven, vooral niet wat de innerlijke belevenissen betreft, want deze zijn altijd moeilijk onder woorden te brengen en dikwijls in het geheel niet te beschrijven. Wat de kandidaat naar het uiterlijke doormaakt hebben wij reeds gezien, al weten wij niet, op welke wijze dit geschiedde: hij daalde in de onderwereld af en keerde van daar weer terug. Naar het schijnt werd hij daarbij vereenzelvigd met de God, die als verlener van de gelukzaligheid in het hiernamaals het middelpunt der mysteriën vormde en om wie dan ook, met het groeien der handelingen, geleidelijk de mythe geweven werd. Wij weten althans, dat bij het Egyptische dodenrituaal en bij de wijding van de Egyptische koning tot een God, zowel de dode als de koning de naam Osiris kregen. Bij de Attis-mysteriën heette de Archigallos, de hogepriester, die wel geacht zal de hoogste ontwikkeling bereikt te hebben, die in deze mysteriën verworven kon worden, evenals de god Attis.

Op een Armeens kerkhof in Sivrihassar, dichtbij Balahissar, het oude Pessinus, de hoofdzetel van de Phrygische Attis-mysteriën, zijn op marmer ingegrifte inscripties gevonden. De brokken hebben vermoedelijk deel uitgemaakt van een tempel. Domaszewski (Briefe der Attaliden, blz. 95) stelde vast, dat de inscripties, zo goed bewaard waren, dat op geen enkel punt twijfel aan de tekst kon bestaan. Zij zijn uit de tijd van Attalos II en zijn opvolger (tweede eeuw v. Chr.). In deze inscripties, die brieven van de Koningen uit Pergamon aan de priesters van Pessinus weergeven, worden deze met de naam Attis aangesproken.

In de beschrijving van de inwijding in de Isis-mysteriën, die Apuleius in zijn Metamorphosen geeft, heet de hierophant Mithras, een naam die kennelijk aan de God der Mithras-mysteriën was ontleend, en in de Dionysische mysteriën kreeg de ingewijde de naam 'bokje', wat een der bijnamen van Dionysos was. Naast de ervaring in de vorm van een afdaling in de onderwereld en vermoedelijk daarmede verband houdende, stond de adoptie van de ingewijde door de Mythegod, de opneming van de mysterie in de goddelijke genos, die als een wedergeboorte werd beschouwd. Over een adoptieritus horen wij zowel in de mythologie als in het volksgebruik, maar bij de inwijdingen moet iets dergelijks zijn voorgekomen want de Germaanse krijgers, die zich aan Odin gewijd hadden en daarvoor vrij zeker een inwijdingsritus doorlopen hadden, die overeenkomst vertoonde met die van de landen om de middellandse zee, werden na hun dood opgenomen in het dodenheir der einheriërs en dan 'aangenomen zonen' van de God genoemd.

Diodoros, IV, 39, geeft ons daarvan een beschrijving als hij mededeelt, hoe Zeus, na de vergoddelijking van Herakles, Hera overhaalt, hem als zoon te adopteren. Hera legde zich toen op een legerstede neer, drukte Herakles tegen zich aan en liet hem daarna uit haar gewaad op aarde vallen, waardoor zij een werkelijke geboorte nabootste. Diodoros voegt aan het bovenstaande toe, dat dit gebruik in zijn tijd bij verschillende Barbaren nog in zwang was. Dit wordt uit veel latere tijd nog bevestigd door een mededeling van de abt Guilbert (Histor. Hieros., III, 13; volgens Wahrmund, Diodoros, IV, 53) die over de adoptie van Boudewijn van Vlaanderen door de vorst van Edessa in Mesopotamië spreekt. Hij zegt daarover: "Het aannemen als kind moet, volgens de zeden van dit volk, als volgt zijn geschied: Hij liet hem naakt onder zijn linnen ondergoed treden, dat wij hemd noemen, drukte hem tegen zich aan en bekrachtigde dit alles door een plechtige kus. Hetzelfde deed ook zijn vrouw." In de plaats van adoptie en mischien ook daarmee samenhangend horen wij van riten bij de inwijdingen, die op een soort huwelijksvoltrekking wijzen, waardoor een band geschapen werd tussen de ingewijde en de mysteriegod. Waar we nog op terug komen in een volgend artikel.

Er zijn verder aanwijzingen, dat de belevenissen, die in de mythe als ervaringen van de godheid worden beschreven, een bestanddeel vormden van de inwijdingsriten, waarbij de kandidaat dan een soortgelijke ervaring doormaakte. Naar het schijnt hadden bij deinwijdingen dramatische voorstellingen plaats, waarbij de kandidaat dan een actieve rol zal hebben gespeeld. Wij zijn hierover weer niet volledig ingelicht, maar verschillende aanwijzingen doen dit toch vermoeden. Zo zegt Clemens van Alexandrië: "Gij hebt de hemel in een toneel veranderd; het goddelijke is tot een drama geworden; en wat heilig is, hebt gij in toneelstukken opgevoerd onder de maskers van demonen."
Dit zou nog betrekking  kunnen hebben op de toneelstukken, die in verband met de Dionysos feesten in het openbaar werden opgevoerd, maar Clemens zegt ook: "Deo (een mysterienaam voor Demeter) en Kore (Persephone) zijn thans het onderwerp geworden van een mystiek drama en Eleusis viert met flambouwen hun roof (van Kore), hun dwaaltochten (van Demeter) en hun rouw (van Demeter)."
Ook wat de Samothrakische mysteriën betreft zijn aanwijzingen te vinden, die op dramatische opvoeringen wijzen, al zijn daar geen rechtstreekse bewijzen voor. Wij hebben voor het bestaan van deze dramatische opvoeringen, behalve mededelingen van Clemens, verschillende bevestigingen in overgeleverde inscripties en daarnaast ook bij een aantal andere schrijvers, die hoofdzakelijk uit de eerste eeuwen van onze jaartelling afkomstig zijn.

Uit een inscriptie over de gang van zaken bij de Demeter mysteriën van Andania in Messenië kan bijv. worden afgeleid, dat deze geheime plechtigheid, die naast Demeter en Kore (Persephone) ook aan de grote Goden (vermoedelijk de Kabelroi) gewijd was, niet zonder de, ons uit de mythologie bekende voorstellingen verliep (Souppe, Die Mysterien von Andania 231 e.v.).

Soms zijn het slechts indirecte  aanwijzingen, zoals bij Eusebius, die meedeelt, dat in de pantomimen bij de mysteriën de opperste priester een rol speelden. Wij zagen reeds in een vorig artikel dat Proklos vertelde, dat de handelingen in de mysteriën getoond werden "volgens de traditionele voorschriften, waarvan ieder onderdeel vol symbolische betekenis is, als in een drama." Een mededeling van de omstreeks het jaar 300 levende Arnobius wijst in dezelfde richting, waar hij zegt dat de Eleusinische mysteriën en geheime riten een verslag gaven van de tochten van Demeter (bij het zoeken van de zich in de onderwereld bevindende Persephone).

Tegen de heidenen, V 39: "Waarvan bevatten de Eleusinische mysteriën en geheime riten een verslag? Is het niet van tochten, waarin Ceres (Demeter), vermoeid door het zoeken naar haar dochter, toen zij tot de grenzen van Attica graan met zich mee bracht, getooid met het vel van een hinde en lachend bij de meest verwonderlijke aanblik van Baubo's liezen?" later meer bij de Eleusinische mysteriën.

Ook uit latere tijd, toen de mysteriën reeds tot het verleden behoorden, hebben wij nog soortgelijke berichten, die natuurlijk op oudere bronnen teruggaan. Zo deelt de vermoedelijk in de eerste helft der zesde eeuw levende geograaf Stephanos van Byzantium mee, dat de kleine mysteriën een nabootsing waren van "het op Dionysos betrekking hebben". hetgeen --- indien de mededeling althans juist is --- vermoedelijk slaat op de tijd toen in de Eleusinische Demeter-mysteriën ook bestanddelen van de Dioysos dienst waren opgenomen. Tenslotte hebben wij nog van de in 1018 geboren bestudeerder van het heidense Griekenland, Psellos, enige aanwijzingen over de plaats hebbende handelingen in de Eleusinische mysteriën. maar het is een opsomming van allerlei kleine feiten, zonder veel verband, zodat wij er niet veel wijzer uit worden. Alleen het bestaan van dramatische opvoeringen is er duidelijk uit af te leiden. Hoe deze dramatische voorstellingen nu precies plaats hadden is weer moeilijk te zeggen, vooral ook, omdat verschillende schrijvers alleen spreken over 'dromena', d.w.z. getoonde handelingen, zonder daar enige verklaring voor te geven. Een belangrijk punt tegen opvoeringen in de vorm van toneelvoorstellingen is wel, dat men te Eleusis, ondanks ijverige naspeuringen van archeologen, niets gevonden heeft, dat op een toneel lijkt, terwijl ook een zuilenbos, dat het binnenste van de tempel vulde (zie afb. (Telesterion) hieronder) een dergelijke voorstelling belemmerde. Maar het was dan vermoedelijk ook minder een toneelvoorstelling, die de kandidaat van een toeschouwersruimte uit aanschouwde, dan wel een soort van pantomimespel waaraan de kandidaat zelf deelnam en daarvoor dus geen toneel nodig was.

Daartegenover staat, dat in  het anaktoron op Samothrake wel een ruimte gevonden is met zitplaatsen om een middelgedeelte, waar dramatische opvoeringen zouden kunnen hebben plaats gehad, maar ook deze ruimte zal wel eerder gediend hebben om de kandidaat bepaalde ceremoniën te laten doorlopen, waarbij de reeds vroeger ingewijden, op de bank zittende, toezagen. ook de Mithras tempels hadden zitplaatsen om een midden ruimte, zoals de resten der opgegraven onderaardse tempels aantonen, maar deze midden ruimte zal ook wel, evenals trouwens in de tegenwoordige maçonnieke tempels, gediend hebben voor de ceremoniële inwijdingsriten.

Dat de dramatische handelingen de vorm hadden van een pantomimespel --- waarin de kandidaat dan een voorname rol speelde --- blijkt uit hetgeen in het Griekenland over de dans gezegd werd. De dans was daar nl. niet in de eerste plaats vermaak, zoals tegenwoordig bij ons, maar in een dans trachtte men iets uit te beelden. De dans was dus een soort pantomime en als Loukianos over de pantomimos spreekt, zegt hij dan ook: "Er is geen enkel oude wijding te vinden zonder dans. Waar Orpheus en Mousaios, de beste dansers uit de toenmalige tijd, deze invoerden, maakte zij, die de dans voor het schoonste hielden, een wet, dat een iedere met dans en muziek ingewijd moest worden. Dat dit bij deze plechtigheden het geval is, mag men ter wille van de niet ingewijdende niet nader verklaren, maar een ieder weet, dat van degene, die iets over de mysteriën vertellen, gewoonlijk gezegd wordt: "zij dansen de mysteriën onder de mensen."

Zo zegt bijv. Clemens van Alexandrië (Aanmaning, II, 12, 1): "En hoe dan, als ik u de mysteriën opsomde? Ik zal ze niet voordansen, zoals men dat van Alkibiades vertelt ... ."  Wanneer hij dan verder zegt, dat de dansers van alles moeten weten, dan noemt hij daaronder "het verscheuren van Iakchos (Dionysos)", een ritus, die in de Dionysische en waarschijnlijk ook in de Eleusinische mysteriën voorkwamen, en 'vooral het ronddwalen van Demeter en het vinden van haar dochter", wat een bestanddeel der Eleusinische Demeter-mysteriën was. Dit wil dus zeggen, dat deze handelingen in een dans, in een pantomimespel werden opgevoerd. Dat 'dansen' in deze zin een rol bij de mysteriën speelde, kan ook nog opgemaakt worden uit de woorden van Platon, waar hij zegt, dat er dansen zijn, waarin reinigingen worden verricht of mysteriën worden gevierd.

Bij de mysterie-pantomime droegen de deelnemers waarschijnlijk maskers om de verschillende dramatis personae uit te beelden.

Dat bij de de Eleusinische mysteriën een priester de rol van Demeter voorstelde, mogen wij afleiden uit een mededeling van Pausanias, die beschrijft, hoe een priester een masker van Demeter voordoet en dan bepaalde handelingen verricht. Dat er inderdaad Demeter-maskers bestonden, die dan ook wel gebruikt zullen zijn. weten wij uit de beschrijving van een dergelijk masker door Athenagoras.

(VIII, 15, 3, Pausanias spreekt over de mysteriën van Phenos in Arkadi, die evenals alle Demeter-erediensten als een filiaal van Eleusis beschouwd kunnen worden. (Bloch en Roscher, II, 1 1298) en zegt daarvan: "Naast het eleusion is het zogenaamde petroma, een kist bestaande uit twee grote, op elkaar passende stenen. Bij de jaarlijkse zogenaamde grotere mysteriefeesten worden deze stenen platen geopend, de daarin bewaarde heilige oorkonden over de mysteriën er uit genomen, aan de ingewijden voorgelezen en dan des nachts weder in de kist gesloten ... . Op het Petroma staat een rond bovenstuk, waarop een masker van Demeter. Dit masker doet de priester bij de grote mysteriefeesten voor en slaat dan, volgens de een of andere voorstelling met stokken op de onderaardse", d.w.z.vermoedelijk op de grond.)

In de tempel Desponia in Lykosura stond een beeld van deze Godin, dat in de zoom van haar sluier de afbeeldingen van een aantal mensenlichamen vertoonde met verschillende dierenkoppen (zie afb. hieronder) In deze tempel zijn ook een aantal terracottabeeldjes gevonden, eveneens bestaande uit een menselijk lichaam met een dierenkop; rund schaap en vooral ram.

Verder weten wij ook, dat de Egyptische priesters bij bepaalde handelingen de maskers van de Goden droegen en bij de Dionysische mysteriën hadden de opvoeringen van gemaskerden een zodanige omvang aangenomen, dat men daaraan het ontstaan van dein het openbaar opgevoerde toneelspel toeschrijft, waarbij de spelers eveneens maskers droegen om de betreffende personen uit te beelden. Bij het pantomimespel speelde de kandidaat, naar wij mogen aannemen een rol, vormde hij waarschijnlijk het middelpunt van de geheime handeling en daardoor zal hetgeen hij op deze wijze door gemaakte, ongetwijfeld een diepe indruk op hem hebben gemaakt.

Loukianos spreekt, zoals wij zo juist zagen, ook van de muziek, die bij de inwijdingen een rol speelde. Blijkbaar meende men, dat de ten gehore gebrachte muziek een factor was, die een gewenste indruk op het gemoed van de kandidaat zou maken en Strabon zegt dan ook, dat de muziek ons met de godheid in aanraking brengt, één der doeleinde van de inwijding. Ook gezangen en sacramentele uitroepen begeleiden de inwijding en Prokalos wijst op de klaagliederen van Demeter en Kore, die in de geheime wijdingen ten gehore werden gebracht.

Naast de dromenda (getoonde handelingen) en de muziek kenden men, zoals gezegd, in de mysteriën ook legomena (gesproken woorden). Deze laatste zullen echter vermoedelijk niet bestaan hebben uit rede voeringen, maar, behalve de genoemde liederen, uit formules en uitroepen, waarvan er ons enige zijn overgeleverd. Maar de woorden waren blijkbaar niet het allerbelangrijkste deel, zoals uit de reeds aangehaalde woorden van Proklos overigens reeds bleek. Al deze middelen werkten dus blijkbaar samen om de kandidaat in een bepaalde psychische toestand te brengen teneinde hem daarin zekere ervaringen te laten doormaken, die hij zich herinnerde als een in de onderwereld doorgebrachte verblijf en die hem de zekerheid gaven, dat hij daardoor na zijn dood de eeuwige gelukzaligheid zou verwerven, terwijl hem ook gedurende zijn aardse leven door de hulp der Goden, waarmee hij zich verbonden had, alle geluk ten deel zou vallen.

bron: De mysteriën der oudheid en hun inwijdingsriten F.E. Farwerck

Beoordelingen voor de mysteriën vinden wij bijna uitsluitend bij de oude Griekse en Romeinse schrijvers. Voor zover dit Grieken zijn valt het op, dat zij in het algemeen de inheemse mysteriën hoger aanslaan dan die welke uit vreemde landen in Griekenland waren ingevoerd. Bij de romeinse schrijver zien wij een dergelijk verschil niet, want uit de tijd, dat wij er berichten over hebben, bestonden in het oude Rome geen eigen mysteriën. Deze kwamen uit het buitenland, werden in de regel met een zekere ingenomenheid begroet, die later afnam, totdat zij in de Romeinse keizertijd veelal weer in aanzien stegen. De christelijke schrijvers hebben over het algemeen grote minachting voor de mysteriën en veroordelen deze instellingen in allerlei toonaarden.

In het klassieke Griekenland namen de mysteriën een belangrijke plaats in het openbaren leven in, hoewel ook hier de waardering wisselde naar gelang de omstandigheden en de persoonlijke inzichten der beoordelaars. De redenaar Demosthenes, die in de vierde eeuw v. Chr.. leefde sprak bijv. met grote minachting over de Sabazios-mysteriën, maar dit moeten wij geheel in het licht zien van zijn wijze van bestrijding van zijn tegenstander Aischines, die bij deze mysteriën een rol vervulde. Daartegenover staat dan, dat de in de vijfde eeuw v. Chr. levende Euripides over de, met de Sabazios-mysteriën ten nauwste samenhangende Dionysos-mysteriën een drama schreef (Het Bakchantenfeest) en de ongeveer achthonderd jaar later levende Nonnos de Dionysos-mythe in een uit acht-en-veertig boeken bestaand dichtwerk (Dionysiaka) behandelde. De Attis-mysteriën werden in Klein-Azië zeer vereerd en geminacht in Griekenland, maar van keizer Julianus, die er een wijsgerige ondergrond aan gaf, ontvingen zij de hoogste lof.
In ieder geval blijkt de waardering der mysteriën allereerst uit het feit, dat zij vele hooggeplaatste en of op ander gebied vooraanstaande lieden onder hun ingewijden telden. Hiervan wordt in de literatuur herhaaldelijk melding gemaakt en naast verschillende mythische figuren, zoals Herakles en Theseus wordt uit de aller-oudste tijden allereerst Pythagoras genoemd, terwijl ook van Agamemnon verteld werd, dat hij in de Samothrakische mysteriën was ingewijd. Uit hun eigen mededelingen blijk, dat Herodotos en Platon tot de ingewijden behoorden. Dit zijn de eerste historische personen, van wie zulks vaststaat. Uit een iets latere tijd horen wij, door een bericht van Ploutarchos, dat de ouders van Alexander de Grote, Philippos en Olympias, op Samothrake waren ingewijd, waar zij elkander hadden leren kennen. Ook van Demetrios Poliorketes, koning van Macedonië, is bekend, dat hij ingewijd was. Uit inscripties uit die oude tijden zijn ons vele namen van ingewijden bekend geworden, maar dit zijn vrijwel uitsluitend geheel onbekende personen. De meeste mededelingen ovre ingewijden hebben wij echter uit de laatste bloeitijd der mysteriën, d.w.z. de Romeinse keizertijd en de periode, die daar direct aan voorafgaat. Dan horen wij niet alleen van voorname en vooraanstaande Grieken, die zich lieten inwijden, zoals Diodoros, Pausanias, Ploutarchos, Aristeides en van de tegen het einde van het heidendom levende Prokolos, maar ook van Romeinen, zoals Apuleius, Cicero en Sulla. Zelfs voor de kerkvader Clemens van Alexandrië, zou, zoals gezegd, voor hij christen werd, in verschillende mysteriën zijn ingewijd.

Hand of Sabazius (Zeus) Pompeii

Ook onder Romeinse keizers telden de mysteriën hun ingewijden, waaronder genoemd kunnen worden Claudius, Augustus, Hadrianus, Antonius, Marcus Aurelius, Septimus Severus en Julianus. (Augustus werd in het jaar 21 v. Chr. ingewijd; Hadrianus in 125 (Dion Cassius LIV, 9, 7). Hij liet zich zelfs twee keer inwijden en schijnt de mysteriën ook in Rome te hebben laten vieren (Aurelius Victor in zijn in 360 uitgegeven "Caesares", 14, 4, volgens Nilsson, Geschichte, II, 329). In zijn tegenwoordigheid werden, door de epibomo L. Memmius, Marcus Aurelius en zijn zoon Commodos ingewijd (I, G., II, 3632, volgens Nilsson, Geschichte, t.a.p.). Deze inwijding zou in maart 176 hebben plaats gehad voor zover het de kleine mysteriën betrof en in de daarop volgende september geschiedde de inwijding in de grote mysteriën. Septimus Severus werd ingewijd voor hij in 193 tot keizer werd uitgeroepen (Dudley Wright, The Eleusian mysteries, 67, e.v. )).

Uit het geen de oude schrijvers over de gelukzaligheid schreven, die door de mysteriën is reeds af te leiden, dat zij de inwijdingen en daarmee de waarde der mysteriën hoog aansloegen. Maar ook overigens zijn zij herhaaldelijk vol lof daarover en dergelijke beoordelingen zijn ons vooral overgeleverd uit de tijd, dat men de grote uitbreiding van het Romeinse rijk ook de mysteriën over dit grote gebied een geweldige vlucht namen. Cicero heeft veel bewondering voor de Eleusinische mysteriën en spreekt van Eleusis als van de tempel, "waar volken uit de meest verwijderde landen" wijdingen ontvingen. In zijn boek "over de wetten"uitte hij zijn bewondering, door Marcus tegen Atticus te laten zeggen:
"Want hoeveel heerlijks en goddelijks uw Athene heeft voortgebracht en in het menselijk leven heeft ingevoerd, zo is er toch niks beters dan de mysteriën, waardoor het zich uit een ruw en wild leven tot menselijkheid ontwikkeld en milder gemaakt heeft. En daar zij inwijdingen genoemd worden, hebben wij daardoor de opperste grondslagen van het leven leren kennen. (Cicero maakt hier een niet te vertalen woordspeling, doordat het Latijnse initium zowel "inwijding (in de mysteriën)" als "begin" betekend, terwijl het woord principia zowel "begin"als "opperste grondslagen en regels voor het leven"betekent.) En niet alleen de kunst blijmoedig te leven, maar ook die om te sterven met een betere hoop."

Nu berust de bewering van Cicero, dat de mysteriën de mensen van ruw en wild leven tot menselijkheid gebracht zouden hebben, volkomen op fantasie. (dat de mysteriën de mensen tot beschaving zouden hebben, hangt ook samen met de opvatting, dat tegelijk met de Eleusinische mysteriën door Demeter ook het verbouwen van graan zijn onderwezen. In deze zin spreekt ook Themistos (Redev, 30, 349b, volgens Magnien, Les mysteres, 42), maar hij legt dan verband met de Orphische mysteriën, zoals men in het verleden vaak tot verschillende mysteriën behorende elementen dooreen mengde. Hij zegt dan: "zelfs de inwijdingen en de riten van Orpheus waren niet zonder samenhang met de landbouw. dat is de verklaring van de mythe, die ... de harten van allen verzacht. De gekweekte vruchten, die de landbouw ons geeft, hebben een beschavende invloed op de menselijke natuur in het algemeen en op de gewoonten der dieren; de dierlijke hartstochten in ons hart zijn weggenomen of onschadelijk gemaakt".)
Er is daarvoor geen enkel bewijs en het is ook niet te verwachten, dat ons uit een dergelijke overgangstijd gegevens ter beschikking zullen komen. Wij mogen er dus niet meer dan een retorische zinswending in zien, die ons echter wel een indruk geeft van de verering, die de mysteriën bij Cicero genoten. Ook de reeds enige keren genoemde Diodoros is vol lof over de instellingen, hetgeen o.a. blijkt uit zijn woorden over de Samothrakische mysteriën: "Er wordt ook beweerd, dat men door opneming in de mysteriën vromer, rechtvaardiger en over het algemeen beter wordt, dan men voorheen was. En daarom hebben ook de besten onder de oude heroën en halfgoden met ijver naar de verlening der ingewijden gedongen en Iason, de Dioskuren, Herakles en Orpheus, die de wijdingen ontvingen, zouden slechts het doel hunner ondernemingen bereikt hebben, omdat de Goden hun hulpvaardig waren".

Iason half bewusteloos in de muil van de draak. Naast hem staat godin Athena en op de achtergrond het aan een boom hangende Gulden Vlies

Dat de ingewijden van de mysteriën en de daarmede verbonden Goden allerlei goeds te wachten hadden, blijkt ook uit de woorden van Maximos van Tyros, een Leeraar in de welsprekendheid en wijsbegeerte uit de laatste helft der tweede eeuw, die zei: "Ontvang uw inwijding, ga, stijg op naar de plaats, ontvang het goede en ge zult niets groters verlangen".
Zoals reeds gezegd , achtte de redenaar Aristeides de mysteriën zeer hoog en uit zijn Eleusinische redevoering, die vermoedelijk in 182 te Smyrna gehouden werd na de brand, die het telesterion van Eleusis verwoestte, blijkt dit overduidelijk. Hij zegt daarin o.a.: "Wie van de Grieken of de niet Grieken was zo lomp en onbeschoft of stond zozeer buiten de wereld der Goden, was voor schoonheid zo onontvankelijk als de aller verfoeilijkste misdadigers, die dit op hun geweten hebben (vermoedelijk had hij het oog op de christenen), dat hij Eleusis niet voor een een gemeenschappelijk heiligdom der aarde hield en van alles wat voor de mensen goddelijk is en tegelijk voor het huiveringwekkendste en het vreugde volste ? Op welke andere plaatsen verkondigden de mythen verbazingwekkender dingen? Waar verwekten de dromenda (heilige handelingen) grotere beroering? Waar was grotere wedstrijd tussen datgene, wat het oog en het oor verrukt? Wat het zien betreft, waar hebben talrijke geslachten van gelukzalige mannen en vrouwen zo onuitsprekelijk verschijningen gezien? Wat (tot het horen behoort), dichters en sagen vertellers hebben openlijk verkondigd, dat het meisje (Persephone) van Demeter gedurende enige tijd verdwenen was en hoe Demeter de gehele aarde en zee door gedwaald was om haar dochter te zoeken, hoe zij haar een tijdlang niet kon vinden, maar, toen zij in Eleusis gekomen was, deze plaats haar naam gegeven had ... ".

De ook reeds genoemde Apuleius is eveneens vol lof over de mysteriën en uit zijn bewondering over de in zijn tijd bestaande Egyptische mysteriën in woorden van de grootste waardering. Alleen over de rondzwervende Attis-priesters is hij slecht te spreken. Opmerkelijk is ook, dat Clemens van Alexandrië zich slechts bij uitzondering op felle wijze tegen de mysteriën keert, terwijl hij toch overigens op het heidendom bij voortduring zeer heftige kritiek uitoefent. Bij één gelegenheid neemt hij zeer duidelijk stelling tegen de mysteriën en dit is in het tweede boek van zijn "Aanmaning tot de Heidenen". Hierin verwerpt hij alles, wat deel uitmaakt van de heidense godsdiensten, en schrijft hij over de wreedheid van offers aan de heidense Goden, de dwaasheid om beelden te gebruiken bij de godsdienst, de meningen der wijsgeren over God, waarbij deze een enkele keer toevallig de waarheid vertelden enz. Hij komt dan ook op de mysteriën te spreken en noemt enige heidense bestrijders van deze instellingen: Euhmeros, Nikanor, Diagoras, Hippo en Theodoros. De stichters der mysteriën noemt hij de eerste scheppers van het kwaad, de vader van goddeloze fabelen en dodend bijgeloof. Hij zegt niet met de mysteriën te willen spotten, maar slechts te willen wijzen op de toverij, die er mee samenhangt. Maar, als wij zijn geschrift met aandacht lezen, dan bevat dit eigenlijk alleen grote woorden en algemeenheden, behalve op één punt: hij geeft af op de mythen of op onderdelen daarvan, die geen hoge moraal vertonen, hetgeen, als men ze letterlijk opvat, soms ook niet te ontkennen valt en zeker niet in de gedachten gang der christelijke kerkvaders. Maar wat de riten betreft, maakt hij alleen bezwaren tegen die, welke met een zinnebeeldig huwelijk verband houden. Kennelijk wil hij de indruk maken een groot tegenstander der mysteriën te zijn, maar over het wezen der mysteriën en de inwijdingsriten schrijft hij niets afkeurends.

Clemens van Alexandrië (Titus Flavius Clemens)

Eenzelfde standpunt neemt Origenes in zijn genoemde verweerschrift tegen Celsus in. Over de mysteriën schrijvend zegt hij zelfs:  "Over het algemeen hebben de mysteriën, die overal in Griekenland en bij de barbaren gevierd worden, hoewel ze in het geheim plaats vinden, geen slechte naam". De door hem in zijn bestrijding telkens aangehaalde heidense tegenstander Celsus is zelfs een enkele keer vrij scherp, hetgeen blijkt uit het verweer van Origenes tegen deze passages. Zo zegt hij bijv. naar aanleiding van een aanval van Celsus op de christelijke priesters: "En dienovereenkomstig wil hij (Celsus) ons vergelijken met diegene, die in de Bacchische mysteriën fantomen en angstaanjagende verschijnselen naar voren brengen. Wat nu de mysteriën van Bakchos betreft --- afgezien daarvan of er enig betrouwbaar verslag omtrent bestaat of niet --- laat daarover de grieken vertellen en laten Celsus en zijn gezellige vrienden luisteren". M.a.w. hij laat de verdediging over  der Backchische mysteriën aan de betreffende priesters over en maakt dus geen gebruik van de gelegenheid om iets afkeurends over deze mysteriën te zeggen. Ook de Egyptische mysteriën stonden bij Origenes goed aangeschreven, want in verband daarmee zegt hij:  "Hij (Celsus) zegt, dat wij de Egyptenaren belachelijk maken, hoewel zij ons geenszins belachelijke mysteriën ter overdenking voorleggen, als zij ons leren, dat dergelijke riten en eredienstenhandelingen aan eeuwige ideeën verbonden zijn en niet aan kortlevende dieren, zoals de menigte denkt ... . Hierop zouden wij willen antwoorden: ... gij hebt gelijk met lof te spreken over het feit, dat de Egyptenaren vele, allerminst verachtelijke mysteriën aanbieden ... ". Een dergelijk erkenning is voor een christelijk schrijver wel zeer opmerkelijk! Nu moeten wij natuurlijk bij de lofuiting der heidense schrijvers een zekere overdrijvings-factoor aftrekken. Wij noemden wat dit betreft reeds Cicero, maar het blijkt ook uit hetgeen wij van Aristeides aanhaalden, die zegt dat Eleusis het gemeenschappelijke heiligdom ter aarde was. Wel is het juist, dat de Eleusinische mysteriën, die eerst tot Eleusis zelf beperkt waren, later een Atheense staatsinstelling werden en nog later voor alle Grieken toegankelijk waren, terwijl zij tenslotte in de tijd van Aristeides ook voor niet Grieken opengesteld waren, maar daarmee waren zij nog niet "Het heiligdom der aarde"geworden, want er bestonden naast de Eleusinische nog vele andere mysteriën, die de deelhebbers hoger achtten dan die van Eleusis. Maar dergelijke overdrijvingen zijn alleen toe te schrijven aan de verering, die de mysteriën genoten, en deze verering, die blijkens hun uitlatingen ook bij vooraanstaande lieden bestonden, getuigt ervan, dat de mysteriën ook aan dezen iets te bieden hadden.

bron: De mysteriën der oudheid en hun inwijdingsriten F.E. Farwerck

Na deel 1 ga ik nu proberen om wat uitgebreider op de mysteriën in te gaan en het verband, wat er zou bestaan, tussen wat men nu doet, toen al deed en dat wat was. In het eerste deel hebben we kunnen lezen dat de mysteriescholen, vanwaaruit de huidige zijn ontsprongen, zijn opgericht omdat "wat er was vernield ten tijde van de Gouden Eeuw opnieuw zou kunnen gebeuren". Om te zorgen dat bijv. de mensheid een kans zou hebben om verder te leven na goden (planeet) oorlog. Als we de mysteriescholen even vergeten en we bij de oudere volken en hun mythes gaan zoeken komen we dezelfde, weliswaar in hun taal en naar hun beleving vertelde of geschreven, 'overleef handleiding' tegen. Waren het eerst vooral symbolen, rotstekening, later ontstond er een verhaal, een kenmerk daarin is hoe verder het verhaal groeit naar onze tijd, hoe meer het moralistisch vingertje naar boven komt. Hoe te leven en te doen om het eeuwige leven te verdienen, wat maar al te vaak tegenwoordig zelf niet word gepraktiseerd door de leiders van die mysterieschool, maar goed dat is een ander verhaal. Als we nu weten, dat in dit verhaal! het eeuwige leven ooit was het leven van de mensheid in de droomtijd/Purple Dawn, de tijd dus dat er geen tijd bestond. Er was weliswaar een dwergster Zon (Saturnus) vast in het noorden aan de sterrenhemel, maar geen 'nieuwe' Zon, Maan, licht, donker en of sterren te zien en waarschijnlijk had niemand al een horloge om.

Je zou je dan ook kunnen afvragen waarom je je als mens zou moeten houden aan de regels van 'het spel' om terug te kunnen gaan, mogen zelfs! naar dat eeuwige leven, wat tenslotte voorbij is, we hebben nu wel tijd, en de Zon en mensheid is verder geëvalueerd zoals die nu is inclusief bijbehorend DNA. Om die droomtijd terug te krijgen zou Saturnus weer naar de Aarde toe moeten komen, of andersom, inclusief de planeet Mars niet te vergeten en zouden Venus en andere planeten waaronder Jupiter weer moeten verdwijnen. De Aarde zou weer wat van zijn massa kwijt moeten raken, enz, enz, enz. Of dit gaat gebeuren ? ik kan het je niet vertellen. Misschien gaan we nog wel een keer opstap naar andere zonnestelsels en haken we daar dan weer aan. Of we krijgen bezoek van een nieuwe planeet al of niet vanuit een bestaande (dwergster) Zonnestelsel met de bijhorende verwoesting en veranderingen in soort en of DNA. Wat wel hier en daar te lezen valt is dat mensen al of niet d.m.v. oude teksten voorspellen dat de mensheid een nieuwe (gouden) tijdperiode tegemoet gaat, nog even in het midden latend dat het gouden tijdperk nu niet zo rustig en goed was, zie eerste deel, zoals men het nu koppelt aan goud. Als dat ooit zou komen hebben 'we' waarschijnlijk geen enkel idee waar we als mensheid naar toe evalueren. Kortom alles is slechts aangeleerde cult en voor alle duidelijkheid ik laat hier het concept dood en of (innerlijk) geestelijk leven weg omdat we in deze reeks op zoek zijn naar de mysteriën der oudheid, hun herkomst en hoe deze nu worden gezien, of nog uitgevoerd. Het is dan ook slechts een 'artikel' verhaal al of niet met waarheden in zich die ook hier weer iedereen voor zichzelf uit mag maken.

Man-made economische catastrofe vervangt de herinnering aan de destructieve planetaire omwentelingen

Natuurlijk, zoals de daarop volgende eeuwen zou laten zien, een op een schuld gebaseerd monetaire systeem implodeert uiteindelijk onder zijn eigen gewicht, en hoe groter je het maakt des te groter de crash. In een tijdperk net uit meerdere kosmische omwentelingen, bevonden de volkeren van de aarde zich in iets unieks - een man-made global catastrofe in de vorm van een systematische economische kernsmelting. Op deze manier heeft de zogenaamde Toren van Babel ineenstorting en de wereldwijde economische chaos die daarop volgde hele naties en volkeren gedwongen om terug te gaan naar hun oude verscheidenheid aan talen, een wir war aan verschillende plaatselijke maten en gewichten, kortom weer terug naar af wat betreft de wereldhandel. Enige overeenkomsten met de economische crash nu en de Brusselse toren van Babel is natuurlijk toeval ;) . De heerschappij van de priester-koningen werd omvergeworpen en zoals het vaak het geval is in de kielzog van een economische ineenstorting volgt er een periode van tirannen. In die periode stapte de mannen met een grote faam naar voren om de macht over te nemen, de meest bekende daarvan is Nimrod, de machtige jager.

Nimrod pictured left. The original tyrant, note the Venus star burst he's wearing like a modern wristwatch, except in this case he knew Venus as Ishtar (compare Ishtar symbol at right)

Maar diep in de ruïnes van de nu diskrediet gebrachte tempels van de priester-koningen, zochten donkere geheime genootschappen een manier om het concept van de schulden op basis van slavernij te behouden. En als een onderdeel van hun mysterie leringen opnieuw naar buiten te brengen. Deze zg. corrupte illuminatie trof een overeenkomst met de Bluebloods. De afgezette priester-koningen en zij begonnen aan eeuwen van een geheime rituele verfijning van het alchemistische credo: universele dominantie door  "het creëren van rijkdom uit het niets" Komt de term 'steen der wijze' je misschien bekend voor?  De kracht om schuld op basis van bedacht geld in te voeren en vandaar uit hun werkslaven te creëren. Nu het zilveren tijdperk ten einde liep merkte men op dat er weer meer kinderen vermist werden. Aan de horizon hing een dreigende figuur; de hemelse roodgeschilderde krijger, Mars. En met hem kwam het tijdperk van helden, de oorlogen en de bronstijd van de mensheid. Meer hier op bronpagina.

Het Bronzen tijdperk: De Mens als God

Met een nu betrekkelijk rustige kosmos aan het begin van het bronzen tijdperk van de mens zag de mensheid voor de eerste keer een sterrenhemel, niet veel anders dan die we vandaag zien. De mens begon zichzelf zien als een middel voor het definiëren van het verleden en de toekomst. Mede door een nauwgezette observatie van de planeten verdween de angst voor Doomsday, welke daarvoor de mensheid in zijn greep had gehouden, radicaal uit het geheugen van de mens. Men 'vergat' de gebeurtenissen tussen Saturnus en de Zon en hun vernietigende en gelijkertijd scheppende krachten. En men begon deze genetische herinnering voor de 'dag des oordeels' op het eigen zelf, en aan het eigen handelen te koppelen. Op deze manier zag de wereld de opkomst van halfgoden, krachtige mythische mannen en vrouwen wier lot werden beschouwd als onafhankelijk van de wil van de planeet goden die eraan voorafging. De Gouden Eeuw betekende nu weinig meer dan een tijdperk waarin mensen werd geleerd om te geloven dat zij zouden worden kunnen geregeerd door een koning van hun eigen keuze, of een door een god gezonden afgezant. De Oorlogs-koning regeerde nu en deze nam de macht van de 'Bluebloods' over, die tot nu toe aan de macht waren geweest. Na de gebeurtenissen in Babel waren zij hun macht kwijt geraakt doordat zij grote tegenstand kregen van de bevolking. Een tijdlang was strijd, oorlog en eer het hoogste goed wat men kon behalen. Echter Mars en Venus zouden het laatste woord hebben over wie het echt ging en wie de opkomst en ondergang van koningen en koninkrijken bepaalde. Rivieren zouden rood kleuren, sprinkhanen plagen zouden zich over het land verspreiden, kikkers zou zich vermenigvuldigen als konijnen en sterfgevallen onder eerstgeboren kinderen zouden leiden tot statistisch onwaarschijnlijk hoge aantallen. Het ergste van alles, voor de Oorlogs-koning, de slaven zouden zich vrij voelen om het juk af te gooien van hun meester. En een oud idee van wat gerechtigheid en rechtvaardigheid vormde zou opnieuw opduiken.

Mars en Venus bedreigden opnieuw de Aarde

Het eerste idee wat de bevolking van het bronzen tijdperk te wachten stond had kunnen worden afgeleid uit het lot van een weinig bekende stadstaat dat een zekere gespecialiseerde landbouw-monopoliepositie bezat. Met dank aan de opkomst van de landbouw aan het einde van het zilver tijdperk waren sommige planten ontdekt die andere eigenschappen (hallucinogene werking) dan alleen het voeden van de mens bezaten. Hoewel dit al duizenden jaren bekend zou zijn geweest zou op lokaal niveau, was het pas mogelijk om de commerciële mogelijkheden van deze planten kunnen benutten toen men geavanceerde landbouw technieken ontdekten. De belangrijkste onder deze planten was de inmiddels beruchte papaver plant, een bloem geschikt voor het even ontsnappen aan de doomsday gevoelens, hij bracht de mensen in een gelukzalige trance zonder angst. De stadstaat die een monopoliepositie had op de teelt en distributie van deze zeer verslavende drug maakte hierdoor veel winst.

Sodom en Gomorra.

Sodom en Gomorra was in zijn tijd, de Afghaanse opium velden en de Gouden Driehoek ineen. Het product werd bekend als de druiven van Gomorra, voor anderen als alsem, en bood een zekere Jezus Christus haar verdovende comfort toen hij hing te sterven aan een Romeins kruis. Vergeet de verhalen over de seksuele verdorvenheid en afwijkende neigingen, in deze stad was een efficiënte drugshandel in werking. Die alleen geëvenaard is door de CIA. En die markt aan het begin van het steeds immorele wordende bronzen tijdperk werd alleen maar groter.

In Sodom en Gomorra bleek de opiumhandel opmerkelijk recessiebestendig in de nasleep van het economische Toren van Babel debacle. Onder zulke omstandigheden willen mensen alleen maar vergeten, achterover leunen en uit hun zorgen komen. Opium heeft een uitstekende capaciteit om precies dat te doen voor de mens en de verslavende eigenschappen zorgden voor een kant en klare levering van bereidwillige debiteuren naar de tempelbank, waar de overgebleven handelsbankiers zaten die de gevolgen van Babel hadden overleeft.

Dan sla ik een stuk over wat je verder op de bronpagina kan vinden, Sodom en Gomorra waren vernietigd hetzij door Mars, hetzij door Venus ik heb geen idee welke van de twee het was maar de 'echte goden', de planeten, hadden laten zien wie er bepaalde wat bleef en wat vernietigd werd. (Meer over Venus en Mars.) De Oorlogs-koning had nu een probleem al was het alleen maar omdat de bevolking van hem eiste hier (de vernietiging) wat aan te doen. Maar wat te doen? roepen naar twee planeten dat deze weg moeten blijven gaat niet lukken. Dit was voor de Priester-koningen het moment om een stuk van de macht terug te kunnen krijgen en zij hadden een 'interessante' oplossing voor de Oorlogs-koning. Een reeks van seks rituelen ontwikkeld om de boze goden gunstig te stemmen en die de macht over het volk zouden vergroten.Maar sexy waren deze rituelen helemaal niet ... want, sinds het einde van het Zilveren Tijdperk waren deze rituelen verworden tot ziekelijke en beangstigende ceremoniële groepsverkrachtingen, compleet met het seksuele misbruik .... .

The Saturn Death Cult ontstaat

Ze noemden het een soort van seks magie. Binnen de verborgen geheime genootschappen en mysteriescholen van de vorige eeuw waren de mythologieën en legendes van de feitelijke planetaire gebeurtenissen in de Gouden Eeuw vervormd tot letterlijke menselijke drama's. Deze drama's werden vervolgens fysiek hergebruikt en als ritueel 'vertaald' wat vervolgens door de aspirant moet worden uitgevoerd om de erfenis en de macht van Saturnus en het gezag als Schepper te kunnen bezitten. Met dit scenario kon men kiezen uit een willekeurig aantal verwrongen seksuele patronen in de mythologie en deze omzetten in perverse seksuele bevredigings-rituelen gemaskeerd als ceremonie.

• Oude-man Saturn neemt de jonge Venus als een bruid in de mythen, dus op Aarde neemt de koning een maagdelijke (lees 'kind') priesteres van Aphrodite (Venus) en heeft seks met haar.
• Mars is de krijger God geboren uit Venus, die in opstand komt tegen Saturnus en uiteindelijk opstijgt naar de hemel om seks te hebben met zijn moeder. De oorlogs-koningen bevinden zich in dezelfde positie en het ritueel dwingt hen dit doen, tegen de zin van hun vaders (Lees Koning Davids zoon Absalom in de Bijbel) .
• Saturnus, onder zijn Griekse identiteit als de god Kronos, verslindt zijn eigen kinderen, ... dus menselijke koningen hebben naar verluidt hetzelfde gedaan met de menselijke kinderen, mogelijk zelfs hun eigen, wanneer de gelegenheid dit vereist. (zie de vermoedelijke capriolen van Caligula)
• Jupiter / Zeus besluit Saturnus / Kronos 'zijn kroon over te nemen door hem te ontdoen van zijn ingewanden en zijn eerder verslonden broers en zussen te bevrijden uit Saturnus zijn darmen. Zeus trouwt dan snel met zijn zuster Hera. Natuurlijk, de aardse koningen volgen ook dit voorbeeld en trouwen en hebben seks met hun zusters - achterlijke inteelt erfgenamen zijn het gevolg hiervan en vandaag kunnen we de erfenis van dit beleid zien binnen onze verschillende politieke elites die nog steeds in 'de familie' met elkaar trouwen.
  
  

. . . En ga zo maar door. . . Rituele seksuele handeling, na rituele seksuele handeling, bloedoffer na bloedoffer, rituele daad van kannibalisme, na rituele daad van kannibalisme. De in het zilveren tijdperk bestaande behoefte om de werkelijke gebeurde kosmische gebeurtenissen te verzamelen, en bewaren in mythische rituelen, zodat de Doomsday lessen niet zou worden vergeten werden uitgehold en omgevormd tot een seks-ritueel en controlemechanisme. Dit mechanisme zou kunnen worden gezien als de eerste toepassingen in de schaduw van de door de overheid gesteunde mind-control-programma's. Ze werden ontwikkeld om de eens zo trotse oorlogs-koningen terug te brengen tot een rol van de sex-marionet, in een krankzinnige poging om de mensen te overtuigen dat de ​​vermeende elite klasse het zelfde gezag had als Saturnus de kosmische Heer en Schepper. De machtspolitiek op aarde had een vervelende draai aan zichzelf gegeven en net zoals de planeten Mars en Venus bleef deze een bedreiging vormen voor de bevolking in hun bestaan. Het is bijna onmogelijk om te begrijpen waarom deze Bluebloods er van overtuigd waren dat hun walgelijke en perverse rituelen de fysieke standen van planetaire lichamen konden beïnvloeden. Het lijkt er echter op dat deze dodelijke onzin een wereldwijd fenomeen werd en dat steeds meer adel ervan overtuigd was dat dit hun de macht gaf van Saturnus.

Detail from the Codex Magliabechiano depicting human sacrifice in the Americas.

In de Nieuwe Wereld, geschapen door de elites, beoefende de oude grote Indiaanse culturen gruwelijke variaties op dezelfde thema's. Deze staan nog steeds zichtbaar op de grote stenen piramides en tempels afgebeeld. Kleinere en latere Amerikaanse culturen, compleet met hun totem voorstellingen van de Axus Mundi als achtergrond, deden hetzelfde met de 'mindere' middelen die tot hun beschikking stonden. Het resultaat was nog steeds een zeer onaangename ervaring voor hun ongelukkige slachtoffers. Zuidzee volkeren beoefend regelmatig ritueel kannibalisme als onderdeel van hun koninklijke en militaire etiquette zelfs tot in de recente geschiedenis. De Feniciërs waren berucht om hun kind offers, weerzinwekkend zelfs voor de harde cultuur van Romeinen met hun gladiator en circus spelen. Zelfs Israëlitische koningen in de Bijbel gooiden hun naar verluidt de eerstgeborenen in het vuur als offer om het ritueel uit te voeren waardoor zij zelf de macht behielden en zouden overleven.

Het ritueel als bestaansrecht van de elite

Dit concept van rituelen uitgevoerd door de elite en oorlogs-koningen als directe communicatie met het goddelijke werd door een begrip en eenvoudige waarneming van natuurlijke gebeurtenissen zowel op aarde als in de sterrenhemel onhoudbaar.

Zij waren tenslotte de adel en afgezanten van het goddelijke en hun doel in het leven was om rituelen uit te voeren ten behoeve van de mensheid. die alleen door nieuwe zorgvuldig gekozen heropvoeringen, georganiseerd door de gekozen vertegenwoordigers van de mens, en deze acties toe te schrijven aan de goden kon de mens de weg naar ware verlichting en het begrip van de verborgen boodschap worden bereiken. De grootser het ritueel, de verhevener de tempel, hoe groter de kans was dat je kans had om de verborgen boodschap te ervaren. De kosten om aan deze rituelen mee te mogen doen waren enorm en dat was vooral bedoeld om de gemiddelde man geen schijn van kans te geven om een een afdaling in de hel en bijhorende klim naar verlichting te kunnen laten maken. En dat is precies de wijze waarop de elite wilde dat het zou gaan. Verlichting was niet iets om onderschat te worden, en al helemaal niet beschikbaar voor de grote groep gewone mensen. Je kon tenslotte gewoon niet een hele natie van mensen laten denken dat ze in staat waren om individueel te oordelen op basis van de eenvoudige constatering van gebeurtenissen, of het bestuderen van schriftelijke verslagen over dergelijke gebeurtenissen. Dat zou betekenen dat iedereen het potentieel heeft om de motieven en plannen van de Opperste Schepper begrijpen. Wie zou er dan speciaal en elite zijn? Nee! dat kon natuurlijk niet! De elites bedachten steeds meer gecompliceerde en bizarre rituelen, en dat was de enige manier om de ware weg naar een gouden tijdperk-type achtige verlichting, te behouden. De beste manier om dit te doen bedacht men was ervoor te zorgen dat elke natie het oorlogs-koning model, uit gedacht door de elite, inclusief bijhorende overheid die er door, en voor de elite was, zou overnemen.

'Man aan de top ', hiërarchie, was het enige aanvaardbare in de orde der natuur wat bestond in de hoofden van de elites, die , gek genoeg, zelf de mensen aan de top waren.

A 1907 photo of the infamous Bohemian Grove staging a performance of 'The Cremation of Care', a play still performed at this elitist club to this day. Some believe the play represents a modern day re-enactment of Moloch worship, though there is no evidence that actual children have been sacrificed as part of the fun.

meer op de bronpagina

De link tussen drugs en oorlog

In het begin van de bronstijd van de Mens domineerde de ontwikkeling van de handel in de oude wereld. De verraderlijke de handel in opium had zich herwonnen na de val van Sodom en Gomorra in de regio Anatolië. Een stel oorlogs-koningen gedroeg zich als de moderne drugskartels en strijdend over wie de controle van de lucratieve handelsroutes tussen Azië en de West-koninkrijken kreeg. Het machtigste kartel noemde zich het Troy Kartel, maar het werd uitgedaagd door de nieuwkomer het Agamemnon Cartel. De strijd over de gebieden begon en de daaruit voortvloeiende narco-oorlog verzwolgen de regio voor de komende tien jaar. De oorlog kwam pas tot een einde als gevolg van een nieuwe planeet interventie, waarschijnlijk dezelfde die had toegeslagen, en de Israëlieten had geholpen, om onder het juk van de Egyptenaren uit te komen. Echter, de belangrijkste ontwikkeling die uit deze strijd voort kwam was de plotselinge vooruitgang die werd geboekt met de wapenproductie. Deze nieuwe technologieën zorgde voor een groter aantal doden en bepaalde 'Verlichte Wezens' zagen dan ook al snel de waarde in het bevorderen van een wapenhandel. De wapenindustrie als middel om ervoor te zorgen dat hun niet aflatende bloed-offer rituelen vooruitgang boekten in het aantal offers aan de goden. Oorlog als een uiting van bloed-opoffering was de nieuwe trend geworden.

Voor de Bluebloods en 'verlichte Wezens' van verschillende occulte geheime genootschappen en mysteriescholen was alles nu zoals het zou moeten zijn. De Oorlogs-koningen waren blij, de advocaten en de Schriftgeleerden die belast waren met het institutionaliseren van de verschillende rituelen waren tevreden, evenals de groeiende koopman klasse die hun comeback maakte na de Babelse ineenstorting van de handel. De mensen werden weer aan het werk gezet en belast met oorlogs-belasting. En de slachtoffers van deze schijnbaar eindeloze rituelen, klaagden deze niet over de stand van zaken? Dat konden ze niet de meesten waren immers dood!

The Saturn Death Cult en monetaire controle

Ongeveer zeshonderd jaar nadat de kosmische gebeurtenissen in Sodom en Gomorra en de Exodus voorbij waren, en de sporadische plunderende afdalingen door de planeten Mars en Venus tot een einde gekomen leken te zijn en alles goed leek ... , ontbrak er iets in het grotere geheel van de dingen wat de 'Verlichte Wezens' betrof. Ze hunkerden nog steeds naar een terugkeer van 'het schulden op basis van slavernij' systeem van het oude Babel als zelfde basis voor het nieuw te vormen economisch model voor de mensheid. Een verandering van de strategie moest zorgvuldig worden overwogen als men weer de totale controle over de zaken van de mensheid wilde hebben. Terwijl de oorlog al een bron was van bloed doordrenkte tevredenheid voor de rituele behoeften van de elite was het de daadwerkelijke bevordering van steeds meer uitgelokte en barbaarse oorlogen, wat sommige 'Verlichte Wezens' beschouwden als 'twee vliegen in een klap' wat betreft hun goddelijke doel hier op Aarde.

One-on-one duels like the one pictured here between Achilles and Hector became passé as far as adherents to the Saturn Death Cult were concerned. Painting by Theofilos Hatzimichael

Sinds de tijd van de Trojaanse drugs oorlog was erkend dat de slachtoffers van de oorlog zouden kunnen worden benut voor de rituele tevredenheid van de Goden. Maar tot op heden was het benutten van deze doden nog maar amateuristisch en nog lang niet op zijn best. De sleutel tot een consistent aanbod van gegarandeerd bloedvergieten was te vinden in het begrip; oorlogsvoering als zijnde een doorlopend industrieproduct, (veiligheid, spijzen, voedsel, nu olie, enz, enz), op bestelling - en dit vereist geld, veel geld. Als gevolg hiervan, en ondersteund door beloften van uitgebreide materiële rijkdom en macht, zag men een uitbarsting van nieuwe oorlogs-koningen en maakten deze hun eerste, gemanipuleerde, en bloederige stappen in de richting van het concept Imperium. Zorgvuldig geselecteerde data in overeenstemming met de inmiddels gevestigde bloed rituelen werden gekozen om meerdere veroveringsoorlogen te starten. Het 'gelukkige' gevolg van deze oorlogen, zoals voorzien was door de 'verlichte machten', was de immense schaalvergroting van het bloed-offer ritueel behoefte, terwijl hun nieuwe marionet, de oorlogs-koning, steeds dieper in de financiële schulden raakte door de kosten van deze oorlog. De formule was simpel: voor oorlog is geld nodig, en geleend geld om de oorlog te bekostigen is schuld. En schuld = Slavernij! Als een koninkrijk zou kunnen worden gemanipuleerd om schulden te accepteren, dan zou het een rijk van slaven worden. Deze formule zou echter alleen werken als de uitgifte van geld, en de lening aan de oorlogs-koning in handen was door de 'Verlichten' zelf. In het Nabije Oosten, in een plaats die de vlakte van Dura werd genoemd, kreeg een aantal zeer gepositioneerd en bevoorrechte 'Verlichte' Wezens het erg druk.

De financiële opkomst van Babylon

De Oorlogs-koning van een groeiende stad staat met de naam Babylon had onlangs een reeks spectaculaire veroveringen afgesloten. Babylon was nu een rijk en een eigen gevestigde orde van mysteriescholen en geheime genootschappen haden grote publieke invloed en bekendheid. Door hun occulte, op ritueel gebaseerde, controle van de oorlogs-koning Nebukadnezar, Hadden deze 'verlichte wezens' samengespannen om een gouden toekomst voor zichzelf te creëren, welke de vlakte van Duta zou domineren. In wezen was dit 's werelds eerste financiële op goud gebaseerd standaard systeem en Dura was Babylon's voorloper van het heden ten dage bestaande Federal Reserve System van de Verenigde Staten, en de centrale bank in Europa. De tempels handelend als banken binnen deze nieuwe goud standaard, begonnen met het opnieuw geld geven als een schuld op naam. Ook hier weer overeenkomsten met nu te herkennen? nah geheel toevallig hoor. Meer op de bronpagina

The Biblical prophet Daniel,
one of the main Hebrew adversaries
to the establishment of a financial
Babylonian gold standard.

De val van Babylon – the Saturn Death Cult gaat ondergronds

Babylon viel, ... en snel. Zijn grote op goud gebaseerd standaard systeem experiment werd in de kiem gesmoord. In een nacht had Babylon, verslagen door de perzen, opgehouden zijn eigen baas te zijn en de 'Verlichte Wezens' trokken samen met hun mede gevangengenomen 'Israëlische Nemesis', hun eigen stad binnen. Het door hun uitgedachte experiment, het op goud gebaseerde standaard systeem, lag in puin.  De overblijfselen van de geheime genootschappen van Babylon en hun mysteriescholen smolten weg in de woestijn, om in het duister herboren te worden als een occult genootschap. Verbannen in een economische en politieke wildernis, waren zij vastbesloten om nooit meer hun ambities te laten zien, of onderhevig te maken aan de publieke controle. Zij richten hun blik op een nieuwe vestigingsplaats, en al snel was hun opkomst te bemerken tussen nieuwe oorlogszuchtige culturen. Voorzichtig, trokken zij hun plannen, verzamelden hun waren, en verhuisde naar Rome - de IJzertijd van de Mens stond op het punt om te beginnen in al zijn angstaanjagende duisternis en weelderige decadentie.

Degene die het wortel 2 transformatie aka Rothschild topic van dodeca hebben gelezen en of zich verdiept hebben in de Electric Universe materie is het waarschijnlijk al opgevallen dat er iets vreemds is met Saturnus en de Zon. Namelijk dat Saturnus vroeger als Zon beschouwd werd, waar was 'de Zon' dan ?, gaf Saturnus net zoveel licht warmte enz af als de Zon nu, stond de Zon achter (verborgen) Saturnus ? genoeg theorieën over te vinden hier op QFF en andere pagina's op het web. Ik wil het over iets anders hebben namelijk de cult die er zou bestaan omtrent Saturnus als heerser, een god zo je wilt. Iedereen moet voor zichzelf maar uitmaken of dit een fictief verhaal gaat worden, al of niet met enige waarheden in zich want eerlijk gezegd heb ik dat antwoord voor mij zelf ook niet helemaal duidelijk. In ieder geval gaat het mij vooral over de geschiedenis en zijn mysteriën dit artikel moet je dan ook vooral zien als een uitstap vanuit de reeks mysteriën der oudheid hier op QFF daar ik meen dat kennis hierover je een kans geeft om te herkennen wat er om je heen gebeurd.

Waarom heet dit artikel Saturn Death Cult ? het simpele antwoord: omdat de pagina op internet zo genoemd is waarvan ik stukjes, hier vertaald naar het Nederlands, ga plaatsen, waarom ? omdat ik denk dat kennis de enige sleutel is om uit de wereld te komen zoals die nu is georganiseerd. Voor degene die denken dat de sleutel bij de Qerk ligt, suc6 ik zou niet verder lezen. Het wat uitgebreidere antwoord: omdat het een onderzoek is naar de oude planetaire omwentelingen, standen die de geboorte en vernietiging in luidde van een legendarische Gouden Eeuw, waarna een een te groot gedeelte van de mensheid degenereerde tot het obsessieve streven naar rijkdom en macht oa. door middel van perverse verschrikkingen van slavernij, het offeren van kinderen en massa-moord rituelen.

Op de Saturn Death Cult pagina kan je het onderstaande lezen:

• Leer waarom de huidige angstaanjagende sex-moord culten en (sommige) geheime genootschappen een verdraaide, maar dodelijke nalatenschap zijn van een tijd waarin mensen verlangden naar de wedergeboorte van de planeet Saturnus als onze zon de vermeende originele bron van het leven en licht.
• Begrijp de krachten achter de legende van Atlantis en Lumeria , onze voortdurende fascinatie en de angst voor een komende Doomsday. Weet hoe planetaire rampen in de oudheid als gevolg had voor de mensheid en zijn geschiedenis en deze te verdelen in een Gouden Eeuw, Zilveren Eeuw, Bronstijd enz tot de huidige moderne en gewelddadig destructieve tijd.
• Guns. Oil. Drugs. Sex. Leer hoe de parasitaire GODEN-industrie haar oorsprong heeft in de (financiële) corruptie van de oude mysterie scholen en priesters. Die oorspronkelijk waren opgericht tijdens de zilveren eeuw, met als doel de kennis van het leven met betrekking tot Saturnus als zijnde onze eerste zon te behouden.
• Ontdek het verband tussen de val van de huidige internationale financiële systeem en zijn oorsprong in de legende van de Toren van Babel. Dan begrijp je waarom bepaalde religieuze leringen zeggen dat het de liefde voor geld en macht is, en niet de liefde voor de Duivel is, wat de wortel van alle kwaad is.
• Verbind de geheime nazi-technologie en het moderne UFO-fenomeen om de mogelijkheid van een vertrokken, of nog te vertrekken beschaving op zoek naar planeten in de ruimte om deze te koloniseren ten koste van de rest van de mensheid.
  
  

Kortom een lekker doomsite en natuurlijk gaan weer is allemaal ddwwood, of is het toch wat meer dan dat? kijk is om je heen. Mocht je niet buiten kunnen komen kijk dan is op de sites op het net en hoe velen mensen daar op elkaar reageren en wat daar nu eigenlijk gebeurd. Dat men regelmatig zo op elkaar reageert dat zou je eigenlijk gewoon niet zo moeten doen en of willen, eigenlijk kan je wel zeggen "laat het ze maar lekker uitzoeken" en leef je leven, en doe is wat liever voor elkaar zijn i.p.v.. al dat ge-doom en gescheld op elkaar. Waarom dan toch een artikel hierover op QFF maken als we toch allemaal ddwwood gaan en niet mee moeten doen? Om mij heen zie ik steeds meer mensen, noem het waQQer worden, en doorkrijgen dat er iets niet goed gaat, als ze eenmaal ontdekken dat er een kracht, beweging, filosofie, cult of hoe je het ook wil noemen, achter zit zie ik sommige mensen in een diep gat vallen. Misschien helpt dit artikel mee om een weg hieruit te vinden of is alleen al het kunnen delen van de ervaring genoeg om een zetje in de goede richting te geven naar bijv. de artikels die hier op QFF of op niburu.tv te vinden zijn, en wellicht behulpzaam zijn om iets terug te vinden. Wat dan terugvinden ? zoals al vaker gezegd dat mag jezelf ontdekken. En misschien ben je ook wel helemaal niks kwijt dat kan tenslotte ook. Hieronder komt vooral het verhaal over de geschiedenis van de mensheid, zoals op die pagina vermeld staat, Ik sla hele stukken over die je uitgebreider kan bekijken op de pagina zelf.

Saturn Death Cult – deel 1

Saturnus en de opkomst van de 'goden' industrie - de verborgen link tussen wereldwijde rampen, sex magische-bloed rituelen, en wapens, olie, drugs en ​​slavernij. De letterlijke en fysieke reis die de planeet Saturnus heeft gemaakt van het zijn van een bruine dwerg ster en originele Zon van de Aarde, tot de latere 'verbanning' naar de uiterste grenzen van ons huidige zonnestelsel is het verhaal over de geschiedenis van de mens volgens de mythologische, esoterische en occulte tradities. Dit verhaal is de basis geworden voor geheime mysterie scholen en kromgetrokken theologieën, seks en bloed-gebaseerde rituelen, door alchemie gedreven wetenschappen en kunsten. Het is de kracht achter de voortdurende strijd tussen die 'van de elite' en die 'van de Aarde'. Het is het conflict tussen de liefde voor geld en macht en de liefde voor het 'goede'. Het voedt motieven om 'er samen voor elkaar er te zijn' te onderdrukken, maar in het geheugen ligt de kennis hierover verborgen onder onze angsten voor de toekomst. Het is zowel het woord en het vlees vanaf het begin van de menselijkheid, de oorsprong van zowel de beschaving en de oorlog. Het is het verhaal van de vier tijdperken van de mens.

Een introductie in de vier tijdperken van de mens

Wereldwijde mythologieën en esoterische tradities over het algemeen spreken van een cyclus van vier tijdperken van de Mens. (Deze tijdperken mogen niet worden verward worden met afbakeningen van de wetenschappelijke gemeenschap zoals van de steentijd, bronstijd, ijzertijd en historische progressie.)

In grote lijnen, zijn deze overleveringen van de mensheid en zijn ervaringen opgedeeld in de Gouden, Zilveren, Bronzen en het IJzeren-tijdvak van de mens. Vandaag de dag word gezegd dat we leven in de ijzertijd en wel die van de industrie, technologie en het bancaire handelsleven. Voor dat Bronstijd van heroïsche mythologie bestond, werd deze voorafgegaan door een de zilveren die ontstond uit de chaos die de Gouden Eeuw ook bekend als het mythische paradijs had achtergelaten.

The Purple Dawn of Man

Maar vóór deze Gouden Eeuw, was er een tijd waarin de mens een rustig bestaan ​​zonder wensen genoot en badend in het licht van een perfecte en tijdloze zon, was er een primordiale dageraad van de eeuwige schemering, ... een ver tijdperk gehuld in een zee van hemels paars licht straalde een zeer dichte en wereldwijde warmte van een enkele bol (zon) die permanent gestationeerd was in het uiterste noorden van de hemel.

Voor de oorspronkelijke mens, dit was de tijd van de Purple Dawn, de Grote Droomtijd van ons verre verleden, bezongen in de mondelinge en schriftelijke overleveringen van oude volken over de hele wereld. Op dat moment was er geen zon zoals wij die nu kennen. Er was geen manier om de dag te onderscheiden van de nacht. Geen sterren waren er te zien dit kwam door een dichte atmosferische purperen waas. Er was geen maan van waaruit het verstrijken van de tijd door zijn fasen te zien viel of van waaruit de aardse oceanen zou worden kunnen beïnvloed in d.m.v. de getijden . De mens leefde in een voortdurende staat van schemerige duisternis. De warme en overvloedige paars lichttint doordrong al het bestaan op aarde. De oer-mens zou een bleke schijf gezien hebben die licht uitstraalde vanuit een positie in de sterrenhemel boven de noordpool. Net zoals een oog wat kijkt naar de wereld vanuit een wervelend paars licht in de noordelijke sterrenhemel. Terugkijkend met de kennis die we nu hebben kunnen we deze primordiale zon als een bruine dwerg ster herkennen en deze zou meer energie dan helder licht uitgestraald hebben. Met de beschrijvingen die tot ons zijn gekomen vanuit de oudheid, kunnen we vaststellen, dat deze bijzondere bruine dwergster normaal gesproken een verregaande heliosfeer, of plasma schede, zou hebben die zich ver uitstrekte in de ruimte als een reusachtig ei-achtige cocon wat de aarde zou omsluiten. Door de 'Ouden' uit de Gouden, Zilveren en Bronzen eeuwen werd deze zon-achtige schijf stelselmatig geïdentificeerd als de god Kronos (Grieks) of Saturnus (Latijn). Er werd gezegd dat dit de oorspronkelijke en de beste Zon was. Het was de eerste zon voor de komst van de rode ster we die vandaag de dag de zon noemen. Nu wordt deze zelfde schijf, ooit als zon gezien door de ouden, de planeet Saturnus genoemd, een oude ver weg staande dwergster en slechts zichtbaar als een klein stip vanaf de aarde. De reis die deze schijf-achtige bol van licht ondernam en die van de oer-zon van de Aarde veranderde in die verafgelegen geringde gas-gigant nu, is het verhaal van de occult gekende tijden van de mensheid.

Een tijdloos tijdperk gehuld in een paarse gloed

Herinnerd door de oudste volkeren als de Purple Dawn, dit was het verre, tijdloze verleden en voordat het licht in de wereld kwam. Dit hoofdstuk sla ik over, meer is hier bij de bron pagina te vinden.

Let there be light! The startling effect on primordial man of Saturn flaring after its plasma sheath brushes against the Sun's heliosphere.

Van een tijdloos tijdperk naar het gouden tijdperk

De gewelddadig verandering van Saturnus naar de nu bekende zon bracht de mensheid in zijn legendarische Gouden Eeuw. Een transparante 'trap' vormde de weg naar de hemel, een zuil, de Axis Mundi, van aurora licht richtte zich op van de noordpool tot in de sterrenhemel. En daarmee tezamen kwam dood en vernietiging.

De extreme aardbevingen en klimatologische veranderingen als gevolg van plotselinge verhoging, met betrekking tot Saturnus, in de uitgestraalde energie zou ook hebben geleid tot de intensivering van de onzichtbare elektrische plasma stromingen tussen de planeet (de zogenaamde Birkeland stromingen, welke ook grotendeels verantwoordelijk zijn voor de aurora borealis). Met als gevolg een toename van het zichtbare noorderlicht op de polen van de aarde gevolgd door een boog van elektrische vonken tussen de planeten in de richting van de nieuwe, de huidige, zon.

Als gevolg van de kronkelende aard van de Birkeland stroom verbinding tussen de aarde en zijn polaire zon, ontstond er een gigantische orkaan op de Noordpool. Waar zich, zoals je hier kan lezen, voorheen een hele berg van zeewater zich had verzameld door de aantrekkingskracht van de planeet. Toen de dwergster Saturnus met deze wervelende massa van plasma enorme hoeveelheden water omhoog zoog in de atmosfeer en die telkens weer liet neerdaalden op de aarde als er zich een ontlading voordeed als de spanning (tijdelijk) verminderde. Resulteerde daaruit de watervloeden die de soorten teisterende welke leefde op de hogere breedtegraden van het noordelijk halfrond. Voeg daarbij een plotselinge verandering in de zwaartekracht van de aarde die zwaarder word als gevolg van de elektrische veranderingen tussen de vlammende bruine dwerg ster en de aarde en je hebt de eerste van een reeks grote uitsterven evenementen voor de grotere en de plotseling ​​veel zwaardere geworden soorten van de planeet. Het is wat anders dan een asteroïde op je kop maar dat mag de pret niet drukken, het zal vast nog even duren voordat dit is veranderd in de schoolboeken al is zelfs de NASA zich achter de oren aan het krabben dat er iets niet helemaal klopt.

Op dit zelfde moment ontstond er door de aanhoudende noorderlicht-achtige Birkeland plasma-activiteit op de noordpool een plasmazuil vanaf de aarde naar de god ster Saturnus welke in de geschiedenis voortbestaan als de Jacobs ladder, Tree of Life, the Stairway to Heaven, de stickman,  ook spiraalvormige ladders en acht-puntige ster patronen waren nu te zien in de noordelijkenhemel. Al deze symbolen zijn terug te vinden in oude rotstekeningen. Ook bij de moderne mysterie verenigingen zijn deze symbolen in overvloed terug te vinden en net zoals we in de serie de mysteriën der oudheid kunnen lezen vaak met eigen uitleg, al zij er overeenkomsten tussen ... . Kortom 'De Axis Mundi' was nu gevestigd als het dominantste kenmerk in het oude noorden aan de sterrenhemel. Het Saturnus systeem was nu tot stand gebracht. Ook hier weer veel meer over de tussenfase van het tijdloos tijdperk naar het gouden tijdperk op de bronpagina zelf te vinden.

Birkeland stromen

Poollicht strekt zich meestal uit naar de oost-westelijke richting. Birkeland, een Noorse wetenschapper, gelooft dat de substormen horizontaal tegen hen instromen, in verbinding met de ruimte aan het einde van de bogen. Satellieten bevestigen dat de elektrische stromen de atmosfeer inderdaad binnendringen vanuit de ruimte, horizontaal vloeien over een bepaalde afstand en dan terug weggaan en alhoewel hun structuur veel verschilt van Birkland's model, zijn deze nu bekend als de Birkeland stromen. bron

Schematische voorstelling van de Birkeland stromen (veld-uitgelijnde stromingen) en de ionosferische stromingen waarnaar ze verbinden

Het gouden tijdperk

Een tijd van geluk en overvloed, de legendarische Gouden eeuw van de mensheid bestond voor de duur van het onzekere leven van Saturnus zijnde de polaire zon van de Aarde, - een positie bedreigd door het onstabiele karakter van de nieuw geboren planeet Venus en de inbreuk van de Zon en zijn eigen planetaire satellieten op de Aarde, Mars en Saturnus.

Terwijl het eerste contact tussen het plasma velden van zowel het Saturnus-systeem en de Zon catastrofistisch waren geweest voor het leven op aarde, bracht het ook de impuls voor de opkomst van de beschaving die de onze nu is en een gouden tijdperk van onderzoek. Tijd en meetkunde kon nu worden ingezet in landmeetkundige verkenning van de wereld die tevens zijn geheimen zou prijs geven. Dat alles onder de warmte van de door de zon inmiddels steeds meer opgeladen God ster Saturnus. Maar dat was niet het einde van rampen die de aarde troffen. Wat bekend stond als de Gouden Eeuw zou eigenlijk worden doortrokken van catastrofistische perioden die uiteindelijk zouden leidden tot een van de grootste rampen in de menselijke ervaring - de Grote Zondvloed. In de tijd nadat Saturnus het eerste contact met de elektrische invloed van de zon onderging vertrok het nu nieuwe-Saturnus systeem in een spiraalweg volgend patroon steeds verder weg de ruimte in. Zoals eerder opgemerkt, kon de zon nu nu kunnen worden waargenomen vanaf de Aarde als een ver licht stijgend in het oosten en in het westen ondergaand. Intense aurora activiteit creëerde verschillende transformaties in de zuil-achtige Birkeland stroom aan de noordelijke hemel die Aarde verbond met de planeet god Saturnus. Deze transformaties in de zuil zijn in talloze rots tekeningen, of petrogylphs, vastgelegd en zijn een handige weergave van de hemelse bezienswaardigheden waarvan de mensheid getuige was in deze gouden eeuw.

De opkomst van totems in verschillende culturen weerspiegelt ook een erfenis die teruggaat tot de Gouden Eeuw
toen de ringen van Saturnus verschenen als uitgestrekte vleugel-achtige halve manen boven op een gloeiende ladder.

Echter, Saturnus zijn spiraalvormige reis door de ruimte betekende dat een terugkeer naar het punt van contact met heliosfeer van de Zon onvermijdelijk was, zowel voor Saturnus, als zijn zuidelijke string van planeten, te weten Mars en de Aarde. Hoe vaak dit proces zich herhaalde is onduidelijk, maar voldoende om te zeggen dat elke keer dat er een contact werd gemaakt catastrofistisch gebeurtenissen zoals watervloeden, wereldwijde vuurstormen, massale veranderingen van de aarde en zijn bewoners zouden kunnen plaatsvinden, zowel in de sterrenhemel als op de Aarde.

Inter-planetaire oorlog

Het was in deze gouden tijden dat de Ouden het begin van onenigheid tussen deze goddelijke planeten ervoeren en zij begonnen de vernietigende bezoeken te vrezen die door deze hemellichamen werden veroorzaakt. De planeet Mars, het zwarte in de pupil van het al ziende oog, wat werden gevormd door de planeet Saturnus, Mars en Venus, benaderde de aarde langs de zichtbare plasmastroom. En Mars veroorzaakte hier op Aarde een reusachtig bombardement van rotsen voordat deze planeet zich weer verwijderde in de richting van Venus. Dit herhaalde zich een onbekend aantal keer totdat de finale slag tussen Mars en Venus plaatsvond waarbij op Mars het grote litteken achterbleef die we vandaag de dag nog zien, het litteken op het gezicht van de oorlogsgod.

Naar deze close encounters tussen de planeten werd met angst en beven gekeken en dit was waarschijnlijk één van de oorzaken van het uitsterven van verschillende soorten hier op de Aarde.  Als gevolg van de toegenomen energie-absorptie, nu er twee zonnen hun energieën gaven aan de aarde, begon de zwaartekracht tijdens de Gouden Eeuw groter te worden. Energie wordt omgezet in massa (E = mc2). Massieve scheuren en barsten zouden hierdoor zijn verschenen op Aarde met de bijbehorende dramatische toename in vulkanische uitbarstingen en aardbevingen.

De Axis Mundi naar Saturnus zoals hij er waarschijnlijk uitzag op het hoogtepunt van de Gouden Eeuw ('s middags). Aurora activiteit creëerde de illusie van een berg van waaruit de ladder naar de hemel omhoog rees. Dit zou bekend worden als de berg van de goden, de berg Olympus bij de Grieken. Meer op de bron pagina .

Na de gouden tijd volgde de grote vernietiging de zg. zondvloed daar is meer dan genoeg over te vinden, hier op QFF heeft Nexion een reeks gemaakt waarvan hier deel 1: Ancient History Pt. 1 staat, hier nog een artikel over Ugarit wij gaan in dit artikel dan ook verder naar het zilveren tijdperk en de opkomst van de 'BleuBloods' de adel of elite zo je wilt.

De erfenis van de Saturn Death Cult en haar invloed op de mensheid begint echt met de priesters van de Zilveren Eeuw en de opkomst van de adel, 'de Bluebloods'

Centraal tijdens de nieuwe de zilveren periode, ontstonden de priesterschappen of mysteriescholen en was de overtuiging dat wat er was vernield ten tijde van de Gouden Eeuw opnieuw zou kunnen gebeuren. In deze reeks over de mysteriën der oudheid is dan ook veelvuldig het sterven en weer opstaan uit de dood ter sprake gekomen. Gebruikmakend van de nieuwe technologie van het schrijven, stelden de broederschappen documenten op waarin ze deze rampen beschreven ter herinnering aan de tijden dat deze plaats vonden. Deze waarschuwingen vormden de basis van geheime genootschappen, binnen deze priesterschappen, waar de voorbereidingen werden getroffen en de kennis bewaard werd om te overleven mocht Doomsday ooit weer plaats vinden. Er wordt niet voor niks telkens weer verteld, in allerlei vormen en verhalen, dat men af moet dalen in de grond om weer terug te kunnen komen in het leven. De legende van hopi indianen verteld dat zij uit de grond zijn ontstaan nadat hun voorouders door het mierenvolk de weg was gewezen in de onderaardse grotten. Zij moesten daarna toe vluchten voor de Slangen God die in de EU mythologie voor een plasma ontlading staat.

Tempels, Priester Koningen en de opkomst van de internationale commerciële handels- tempels banken

Met de invoering van maten en gewichten ontstond een opwindend maar ook een gevaarlijk sluipend concept binnen de tempels van de oude priesterschappen, de komst van de universele taal van de internationale handel. De drijvende factor in de toename van de handel in de Zilveren Eeuw was het nieuw verkregen concept over wat geld was. In de begin periode werd geld uitgegeven in de vorm van een kleitablet, certificaten die een waarde (een aantal goederen in eigen pakhuis vertegenwoordigden) tegenover de vervaardiging van goederen door een andere samenleving of persoon. Aan de hand van deze kleitabletten werd de waarde van geld gemeten en beperkt tot het bedrag van de goederen die konden worden geproduceerd en worden opgeslagen in een magazijn. Het geld was slechts net zo waardevol als de hoeveelheid goederen die daadwerkelijk zijn opgeslagen. Dit was het centraal kenmerk van de wetten die door de de priesterschappen waren opgesteld met betrekking tot het waarborgen van gelijke maten, gewichten en de handel.

Kleitablet uit Ugarit het tablet vertegenwoordigde de waarde van de opgeslagen goederen in een pakhuis.

Maar door ontdekkingen en de winning van goud en zilver werd er al snel een verband gelegd tussen deze metalen en het idee van geld. Omdat het moeilijk is deze metalen te vervalsen realiseerde men zich dat goud en zilver konden worden gebruikt als alternatief voor de kleitabletten, en zo werden deze edelmetalen vervolgens gebruikt als geld. Dit was vooral handig als er handel werd gedreven met een ver weg levend volk waarbij er geen mogelijkheid bestond om telkens te controleren of het kleitablet nog overeen kwam met het aantal goederen in het warenhuis. Helaas, dit nieuwe 'internationale' element voor de snelle en makkelijke handel werd er al snel een machtsmiddel, waardoor handelaren (landen, steden) de kleitabletten konden weigeren. Het Handelsverkeer nam een ​​hoge vlucht, maar dat ging ten koste van de controle over het reguleren van de waarde van de vruchten van de arbeid - dat was nu in handen van het goud en zilver producenten. De wetten die door de de priesterschappen waren opgesteld als een manier om een rechtvaardige verdeling tussen arbeid en betaling te bewerkstelligen met gelijke maten en gewichten, werden dus slim ondermijnd door de introductie van het door goud gedekte geld. Dit systeem was nu geheel in handen van de goud en zilver producenten. Zoals eerder opgemerkt, onder dit systeem verloren de mensen die werkelijk nuttige items produceerde, zoals voedsel en kleding alle controle die ze hadden over het instellen van de waarde van hun producten - alles wat ze konden doen was de prijs vaststellen in goud of zilver.

Corrupte elementen in de tempels zagen er al snel het voordeel in. Zij konden nu de waarde van goud en zilver beheersen en bepalen wat de waarde is van de harde arbeid die de bevolking dagelijks moet verrichten om te kunnen eten, wonen of andere noodzakelijke goederen te kunnen kopen. Binnen de steeds meer corrupt wordende priesterschappen ontstond door de waarde van goud en zilver steeds meer macht om de jou goed gezinden op belangrijke functies te plaatsen waardoor een immense macht over de bevolking bij een kleine groep terecht kon komen.

In dit systeem werd de tempel het centrum van de activiteiten, de centrale bank, en dit uiteindelijk luidde dit de opkomst in van de meeste verraderlijk invloedrijke historische personage: De Priester-koning. Deze Priester-koningen waren de oorspronkelijke 'Bluebloods' adel/elite. In werkelijkheid waren ze niets meer dan alleen handelsbankiers met een monopolie op de productie van goud en zilver. Met de opkomst van de tempel op basis van bankieren parasiteren deze lieden de volkeren van de aarde. En begon men een van de meest duistere krachten te ervaren - de schuld op basis van slavernij. Het was rond deze tijd dat sommige moeders begonnen te merken dat sommige van hun kinderen verdwenen ... .

Het nieuwe op commerce geïnspireerde tempel systeem bleek een alles beheersende invloed te bezitten. Van het verre-oosten ,de rijken van het oude Midden-Koninkrijk, de vroegere Heights of Pan en de landen van Vendyha, het nieuw opgerichte priester-koningschap bouwde gestaag zijn rijkdom en macht op. In het bijzonder bepaalde elementen binnen de Li clan van het oude China grepen deze kans om dit nieuwe concept van handelsfinanciering te gebruiken om hun macht over het halfrond uit te bereiden tot dat deze ongekende proporties had aangenomen. Egypte en Summeria in het bijzonder, en de omringende landen kwamen onder de heerschappij van deze wereldwijde handelssystemen. Met als gevolg dat de slavenhandel bloeide door de noodzaak om meer en meer van het gele metaal te delven, met name in de mijnen van Bisharee werd veel goud gedolven met behulp van slaven. Al snel nam door goud het concept wat in het gouden tijdperk gold; rechtvaardig en rechtschapen leven, weg. En werd goud (geld) slechts het een middel om macht af te dwingen en uit te stralen dat men macht had door het in allerlei vormen te gieten en te laten zien dat hun groep er veel van had. De tragedie was dat het zorgvuldige werk in het begin van de priesterschappen, wat bedacht was voor het behoud van, en de herinnering aan een rechtvaardig en gouden tijdperk via een stelsel van wetten en accurate maten en gewichten tegenover arbeid te plaatsen, volledig teniet werd gedaan door een handels systeem van goud en zilver wat makkelijk te manipuleren is voor zij die het in bezit hebben.

Het nieuwe systeem van de handel is de handelsbankier zijn manier om de verloren hemelse ladder, de Axis Mundi te vervangen. Deze had gediend als het oorspronkelijke symbool voor de klim naar de hemelse autoriteit. Onder dit nieuwe systeem verschuilden de handelsbankiers, zich achter het gezag van de tempel en zij zou worden verheven tot een positie van de hemel-achtige gezag over alle commerciële activiteit. Het oude gevestigde concept van autoriteit wat gebaseerd was op gerechtigheid en recht werd nu vervangen door de handelsbankiers 'schulden op basis van de slavernij-systeem. Geen andere plaats illustreert dit meer dan een plaats genaamd Babel op de oude vlakten van Sinear, de toekomstige locatie van de stad Babylon. Daar zagen de centrale banken tempel en de handelsbankiers hun financiële autoriteit groeien tot reusachtige proporties.
En gaf voeding aan de legende over de toren van babel

Meer hier over op de bronpagina

deel 2

origineel van de eerste pagina:

Saturn and the rise of the ‘GODS’ industry – the hidden link between global cataclysms, sex magick-blood rituals and guns, oil, drugs and slavery.

The literal and physical journey the planet Saturn has taken from being a brown dwarf star and Earth’s original sun to its subsequent banishment to the outer reaches of our current solar system is the story of the known Ages of Man according to the mythological, esoteric and occult traditions.

This story has become the basis for secretive mystery schools and warped theologies, sex and blood-based rituals and alchemically-driven sciences and arts. It is the force behind the continuing struggle between those ‘of the Blood’ and those ‘of the Earth’. It is the conflict between the love of money and the love of justice. It feeds motives to commit conspiracy to suppress, yet its memory lies hidden beneath our fears for the future. It is both the word and flesh from the beginning of human experience, the origin of both civilisation and war. It is the story of the four ages of Man.

The following is a simplified view of myth as history, and history as ritual by way of an intuitive rather than intellectual investigation of the evidence.

img

An Introduction to the Four Ages of Man

Worldwide mythologies and esoteric traditions generally talk of a cycle of four ages of Man. (These ages should not be confused with the scientific community’s demarcations of Stone age, bronze age and iron age historical progression.)

Broadly speaking, these traditions split mankind’s experiences in to Golden, Silver, Bronze and Iron epochs in the ages of Man. Today we are said to live in an Iron Age of industry and technology. Before that a Bronze Age of heroic mythology existed, preceded by a Silver Age born out of the chaos that ended that greatest of ages – the mythic paradise known as The Golden Age.

The Purple Dawn of Man

Yet, even before this Golden Age in which man enjoyed a tranquil existence devoid of want and bathed in the perfect light of a perfect and timeless sun, there was a primordial dawn of eternal twilight,… a distant age wrapped in a sea of celestial purple radiating a dense and global warmth from a single orb permanently stationed at the far north of the heavens.

To primordial man, this was the time of the Purple Dawn, the Great Dreamtime of our distant past celebrated in the oral and written traditions of ancient peoples the world over.

At that time there was no Sun as we know it today. There was no way to tell day from night. No stars could be seen through the dense atmospheric purple haze and there was no moon from which to tell the passing of time by its phases or from which the Earth’s oceans could be influenced in great tidal movements. Man lived in a perpetual state of dusky darkness. The warm and bountiful purple hue permeated all existence and the nocturnal thrived.

Like an eye looking onto the world from a swirling purple chaos in the heavens, primordial man would have seen one pale disk of light radiating its benign presence from a position locked at the celestial north pole. It had always been there,… its presence an integral, yet silently ethereal part of the Earth’s landscape and mankind’s experience.

Looking back from today we can identify this primordial sun as a brown dwarf star which would have radiated more energy than bright light. When taking into account the descriptions that have come down to us from the ancients, we can determin that this particular brown dwarf star typically would have provided a far-reaching heliosphere, or plasma sheath, which extended out into space in a giant egg-like cocoon embrace of the Earth. This would have uniformly bounced the star’s warm radiation back onto the planet producing the purplish primordial glow related to us by these ancient traditions.

To the Ancients of the Golden, Silver and Bronze ages, this sun-like disk was routinely identified as the god Kronos (Greek) or Saturn (Latin). It was said to be the original and the best sun. It was the first sun before the coming of the red star we today call the Sun. Today, this very same disk seen by the ancients is now firmly established as the actual planet Saturn, a former brown dwarf star and now a distant spot of light at the outer reaches of our current solar system.

The journey this disk-like orb of light took from being Earth’s primordial sun to becoming that distant ringed gas-giant is the story of the known Ages of Man.