Kunena Site Syndication http://www.quofataferunt.com Thu, 23 May 2013 12:10:04 +0000 Kunena 1.6 http://www.quofataferunt.com/components/com_kunena/template/Euro-BBlue/images/icons/rss.png http://www.quofataferunt.com/ en-gb http://www.quofataferunt.com/index.php?option=com_kunena&func=view&catid=39&id=72471&Itemid=120#72471 http://www.quofataferunt.com/index.php?option=com_kunena&func=view&catid=39&id=72471&Itemid=120#72471 Drugs is natuurlijk van alle tijden, maar wist u dat Nederland er in de Eerste Wereldoorlog stinkend rijk mee is geworden?

Vanavond start op National Geographic Channel een nieuw seizoen van Drugs Inc. Voor de première van dit tweede seizoen ging Bart Delwig in gesprek met Conny Braam, schrijfster van onder meer ‘De Woede van Abraham’ en ‘Het Schandaal’. Zij deed uitgebreid onderzoek naar de Nederlandsche Cocaïnefabriek en schreef er het boek ‘De Handelsreiziger’ over. In een interview dat Delwig exclusief voor Scientias.nl schreef, vertelt ze over haar onderzoek en haar bevindingen.

Nederland
In het programma Drugs Inc. wordt een kijkje genomen in de drugsindustrie. Het is een zeer lucratieve handel waar veel geld wordt verdiend. Maar er is ook veel ellende. Denk aan verslaafden die niet meer zonder drugs kunnen en de drugsoorlogen waarin drugsbaronnen over lijken gaan. In het programma worden al die verschillende aspecten belicht. Zo komen er verschillende soorten drugs aan bod en doen zowel dealers als politici en verslaafden hun verhaal. Ook het hele proces dat aan het rollen van een jointje voorafgaat (het produceren, transporteren) wordt behandeld en natuurlijk is er ook aandacht voor de negatieve gevolgen die drugs voor het menselijk lichaam heeft. Dat Nederland een rol speelt in deze internationale serie mag geen geheim zijn. Eén van de dingen waar wij internationaal bekend om staan is namelijk ons open drugsbeleid. Wiet en hasj kun je legaal in bepaalde hoeveelheiden kopen en zelfs telen. Een minder bekend feit over Nederland en drugs is de Nederlandse Cocaïnefabriek, die bestond van 1900 tot 1962, en een rol speelde in zowel de Eerste als de Tweede Wereldoorlog. De Cocaïnefabriek is een fenomeen waarvan weinig Nederlanders afweten. En dat is niet zo heel verwonderlijk, vertelt Braam.


Een tekening van architect Hermanus Hendrikus Baanders laat zien hoe de fabriek - die rond 1902 uit zijn jasje was gegroeid - kon worden uitgebreid.

Cocaïnefabriek
“Ik denk dat weinig Nederlanders afweten van het bestaan van de Nederlandse Cocaïnefabriek, omdat men er natuurlijk niet trots op is. Politici hebben zoveel mogelijk bewijs weggedrukt na de wereldoorlogen. Op een enkeling na is het zelfs bij historici onbekend. Het is natuurlijk ook schandalig dat we in de Eerste Wereldoorlog zoveel hebben verdiend met cocaïne.” Nederland heeft in die tijd inderdaad veel verdiend; naast de Verenigde Staten kwam ons land als rijkste uit die oorlog. De belangrijkste inkomstenbron? Cocaïne. Aan het begin van de Eerste Wereldoorlog kondigde Nederland een exportverbod af. Maar enkele weken later komen we daar al weer op terug. En vanaf dat moment levert de Nederlandsche Cocaïnefabriek aan alle landen die in oorlog zijn.
Vechtmachines
Dat cocaïne zo goed verkocht tijdens de oorlogen is niet vreemd. Onderzoeker Theodor Aschenbrandt testte cocaïne op Duitse soldaten en de resultaten waren veelbelovend. “In zijn rapport uit 1883 ‘Die psychologische Wirkung und Bedeutung des Cocain’ beschrijft hij hoe uit tests met coke op Duitse soldaten bleek dat hun uithoudingsvermogen toenam en dat honger en angst afnamen. Daarnaast nam hun zelfoverschatting toe en werden ze makkelijker opgehitst. Kortom: coke maakt goede vechtmachines van hen.”


Een aandeel in de cocaïnefabriek.

Onderzoek
Braam weet ontzettend veel van de Nederlandsche Cocaïnefabriek, maar dat ging allemaal niet vanzelf, zo vertelt ze. “Het was niet makkelijk om informatie te achterhalen over de fabriek. Het was een zoektocht waarin ik twee jaar lang, zeven dagen in de week bezig was; ik voelde me net een detective. Ik moest veel frustratie wegslikken. Je kon niet zeggen dat je onderzoek deed naar cocaïne, dan gingen alle deuren voor je dicht. Ik zei dat ik informatie zocht over het gebruik van geneesmiddelen in de Eerste Wereldoorlog, en zo kon ik in het geheim onderzoek doen. Vooral in Engeland en Duitsland moest ik zeer voorzichtig zijn. Tijdens mijn onderzoek heb ik weinig mensen gesproken die persoonlijk bij de fabriek betrokken waren. Je kan moeilijk een oproep plaatsen in de krant, want dan zou iedereen weten waar ik onderzoek naar deed. Nadat het boek was geschreven kreeg ik wel contact met oudwerknemers en hun familie. De werkgevers wisten dat ze fout bezig waren, maar de arbeiders niet. Die waren al blij dat ze een baan hadden. Het betaalde blijkbaar erg weinig, ondanks dat ze met veel chemische stoffen en dergelijke werkten. Ook de veiligheidsmaatregelen waren erg slecht in de fabriek.”

Op Java werden cocabladeren fijngestampt. Het resultaat werd in de fabriek verwerkt tot cocaïne.

Tweede Wereldoorlog
Maar niet alleen in de Eerste Wereldoorlog speelde de fabriek een rol. “Na het onderzoek kwam ik erachter dat in 1942 de productie van de fabriek weer flink omhoog ging. Toen Nederland bezet werd door Duitsland hebben we voor de Duitse soldaten amfetamine (speed) geproduceerd. Wat ik erg vreemd vond was dat na de Tweede Wereldoorlog veel bedrijven werden gestraft voor collaboratie, maar de Nederlandse Cocaïnefabriek niet. De Nederlandse politici probeerden dit natuurlijk zo snel mogelijk weer weg te stoppen.”
De fabriek sloot in 1962, maar Conny denkt dat drugs nog steeds een grote rol spelen in oorlogen. “In Irak, Afghanistan, overal. Zelfs in Afrika; als je die kindsoldaten ziet met dat beestachtige gedrag en hun grote pupillen is er geen twijfel over mogelijk.” Toch is drugsgebruik in oorlogen geen bekend fenomeen, en je ziet het ook niet vaak terug in films. “Om een film te maken heb je subsidie en toestemmingen nodig,” zegt Conny. “En op dit onderwerp ligt een enorm groot taboe. Het is iets wat overheden niet graag aan het licht gebracht zien worden. Daarom denk ik dat er tot nu toe weinig films over zijn gemaakt.”

Meer weten over de Cocaïnefabriek of drugs?‘De Handelsreiziger van de Nederlandsche Cocaïnefabriek’ is te koop in de Nederlandse boekhandels . Drugs Inc. is vanaf 16 januari elke maandag om 22.00 op National Geographic Channel te zien.

Bron: www.scientias.nl/kijkje-in-de-nederlandsche-cocainefabriek/53657]]> GESCHIEDENIS / &ZO Sat, 18 May 2013 16:23:53 +0000 http://www.quofataferunt.com/index.php?option=com_kunena&func=view&catid=39&id=72471&Itemid=120#72471 http://www.quofataferunt.com/index.php?option=com_kunena&func=view&catid=39&id=72071&Itemid=120#72071 http://www.quofataferunt.com/index.php?option=com_kunena&func=view&catid=39&id=72071&Itemid=120#72071


Gisterenavond zat ik wat rond te surfen en toen werd het plots groen.
Groenen mannen overal, door diverse culturen en tijdperken heen.
Een groene taal.
De groene mannetjes van Mars.

Ik ben zo vrij even het een ander aan elkaar te plakken van het internet;



Wiki;

en.wikipedia.org/wiki/Green_Man
A Green Man is a sculpture, drawing, or other representation of a face surrounded by or made from leaves. Branches or vines may sprout from the nose, mouth, nostrils or other parts of the face and these shoots may bear flowers or fruit. Commonly used as a decorative architectural ornament, Green Men are frequently found on carvings in churches and other buildings (both secular and ecclesiastical). "The Green Man" is also a popular name for English public houses and various interpretations of the name appear on inn signs, which sometimes show a full figure rather than just the head.
The Green Man motif has many variations. Found in many cultures around the world, the Green Man is often related to natural vegetative deities springing up in different cultures throughout the ages. Primarily it is interpreted as a symbol of rebirth, or "renaissance", representing the cycle of growth each spring. Some[1][2] speculate that the mythology of the Green Man developed independently in the traditions of separate ancient cultures and evolved into the wide variety of examples found throughout history.



Groene Taal;

www.jwmt.org/v1n4/readlight.html

Divination is one of man's oldest spiritual technologies, its origins lost in the shift from neolithic hunter-gatherers to settled agriculturalists. As the shaman developed into the priest, divination, along with all forms of spiritism, became codified into mythology. From a framework of mythic events and divination - literally readings of the divine - came language, which evolved over time into written forms based on the original symbolic elements. In turn, these symbolic elements became the focus of divinatory practices of their own, creating sub-sets of meaning within common words and phrases. From this intentional ambiguity arose the possibility of an initiate's language, a language of the birds, or, as it was expressed by the medieval initiates, the Green Language.
Although we can point to the Green Language in works as diverse as Midsummer Night's Dream and The Chymical Wedding of Christian Rosencruz, Nostradamus' quatrains, 18th century alchemical texts and surrealist manifestos, few authors have bothered to explain it. One who did was Fulcanelli, the enigmatic 20th century alchemist and philosopher, in his masterpiece The Mystery of the Cathedrals, published in Paris in 1926.[1] Here we have an authentic, although mysterious, voice of authority; one that was both master of the Green Language itself, and a master of the subjects usually hidden within it.


Het is lente, het is groen !]]> GESCHIEDENIS / &ZO Sun, 05 May 2013 15:18:33 +0000 http://www.quofataferunt.com/index.php?option=com_kunena&func=view&catid=39&id=72071&Itemid=120#72071