Quo Fata Ferunt! QFF! Die ECHTE Illuminati shit... Welkom in de Hel! - complotten, ufo's, karma, illuminati, nonsens, wetenschap, kennis en verlichting! QFF

De symbolische betekenis van deze structuur toont een nogal grimmige en elitaire ideologie en lijkt de claims van de samenzweringtheoretici te bevestigen: de wereld wordt geleid door een geheime kliek die Illuminati wordt genoemd.

Zijn de Verlichten de enigen die in staat zijn om uit de gevangenis van de materiële wereld te ontsnappen?

De “Tempel van de opperste wijsheid” is doordrenkt met symboliek en boodschappen die direct verwijzen naar de vrijmetselarij

en de Illuminati en verbergt voor het blote oog de ware filosofie van onze wereldleiders.

egründet 1926, Matrikel Nr. 222

Obwohl unsere Johannisloge "Frisia zum Upstalsboom" im Mai 2001 unter großer öffentlicher Anteilnahme auf ihr 75-jähriges Bestehen zurückblicken konnte, hat die Freimaurerei in Ostfriesland eine lange Tradition.
Bereits 1779 wurde in Aurich die erste Johannisloge unter dem Namen "Zu den drei königlichen Adlern" gegründet, welche ab 1810 der Großloge in Den Haag unterstellt wurde und 1828 zur Großloge des Königreichs Hannover wechselte. 1840 wurde diese Loge aufgelöst.
Schon zwei Jahre später entstand in Aurich die Johannisloge "Zur ostfriesischen Union", die jedoch 1850 nach Emden verlegt wurde, weil die meisten Logenbrüder dort lebten. Da nicht alle Brüder mit dieser Verlegung einverstanden waren, wurde eine freimaurerische Vereinigung unter dem Namen "Zum Upstalsboom" gegründet, welche ihre Tätigkeit am 17. 10. 1878 im Hotel "Piqueurhof" in Aurich aufnahm. Als "Upstalsboom" wird ein am Stadtrand von Aurich gelegener Hügel bezeichnet, der bereits im 13. Jahrhundert den Vertretern der sieben friesischen Seelande als Versammlungsstätte diente.
Immerhin verging fast ein halbes Jahrhundert bis endlich am 9. Mai 1926 die jetzige Johannisloge "Frisia zum Upstalsboom" unter der Großen Landesloge der Freimaurer von Deutschland gestiftet wurde. Noch einmal wurde die Kontinuität der freimaurerischen Arbeit empfindlich gestört, als unter dem NS-Regime alle Logen zur Selbstauflösung gezwungen wurden; ein totalitäres System duldet keine freien und mündigen Bürger.
Aber schon 1946 trafen sich die ersten Brüder wieder regelmäßig im Logenheim Hotel "Piqueurhof" und bereits 1948 konnte die Loge wieder offiziell ihre Arbeit aufnehmen.
Im gegenseitigen geistigen Austausch bemühen sich die Brüder an ihrer Selbstverwirklichung zu arbeiten. Besuche bei befreundeten Logen, insbesondere auch in den benachbarten Niederlanden, lassen die Brüder über "den eigenen Tellerrand" hinausschauen und tragen zum gegenseitigen Verständnis und zur Toleranz bei.
Seit den ersten Tagen der freimaurerischen Vereinigung finden die Zusammenkünfte der Brüder im Hotel "Piqueurhof" (Burgstraße / Ecke Bahnhofstraße) in Aurich an jedem 1. und 3. Montag im Monat statt.
Natürlich freuen wir uns über jeden Interessierten, der sich zu einem offenen Gedankenaustausch mit uns treffen oder in Kontakt treten möchte. Wer Fragen zur Freimaurerei hat, sollte sich nicht scheuen, uns anzusprechen. Ihr Ansprechpartner in Aurich ist:
Gerhard Helms
Wallster Weg 21
26603 Aurich
Tel.: 04941 - 4673
email: gerhard.helms@ewetel.net
Logenheim:
Hotel Piqueurhof, Burgstr./ Ecke Bahnhofstr.,
26603 Aurich, Tel.: (0 49 41) 955 20
E-Mail

Zou de upstalboom in de huidige vorm een initiatief zijn van een metselaarsloge?
Moet haast wel...

“De Bult” van Marum

Grafheuvel in Evessen (Harz regio) Duitsland, vergelijkbaar met Marum

Samenvatting en conclusies

A. Een grafheuvel in Marum?

Kan “De Bult” nu een grafheuvel zijn? De meest noordelijke in onze gemeente zijn aangetroffen op het Haarsterveld, 3 in totaal. Bij het onderzoek naar de Stinswierde- mogelijkheid is gebleken dat puin en aardewerkvondsten in “De Bult” de aanwezigheid van een grafheuvel tegenspreken.

Qua afmetingen zou er wél een mogelijkheid kúnnen bestaan. Alles op een rij zettend is “De Bult” door

zijn geïsoleerde noordelijke ligging én door aanwezigheid van puin en aardewerkresten mijns inziens geen grafheuvel (om van een galgenberg e.d. maar niet te spreken), wat niet wegneemt dat, ook gezien mijn volgend hoofdstuk, archeologisch onderzoek in de diepste lagen tóch niet iets in deze richting zou kúnnen aantonen…

B. Een ‘upstalboom’ bij Marum?

“De Bult” bij Marum kan in oude tijden op dezelfde wijze zijn ontstaan en ook later op kleinere schaal als vlucht- of vergaderplaats gebruikt zijn als hierboven beschreven.. Als eventuele grafheuvel komt het zoals al vermeld in vorm in ieder geval overeen met de grafheuvels in het nabije Friesland en Drenthe: een oppervlakkige overeenkomst qua uiterlijk, qua inhoud echter niet.

Deskundig archeologisch onderzoek omtrent de vroegste oorsprong kan meer uitkomst brengen.

C. Een veenterp in Marum?

Voor “De Bult” van Marum gaat op basis van bovenstaande beschrijvingen mijns inziens de optie voor een Veenterp niet op. Hiervoor is ons monument onder andere iets te ver verwijderd van het veen- en drasland van het Oude Diep en de Mienscheer gebieden. De plaats van “De Bult” ligt ook op een hoger maaiveld. Ten derde komen afmetingen en hoogten van veenterpen niet overeen met die van “De Bult”. Als laatste laat de omschreven bewoningshistorie op een veenterp zich moeilijk op “De Bult situeren. Mijns inziens kunnen we de optie van een Veenterp voor “De Bult” van Marum laten schieten.

D. Een toren in Marum?

Over de vraag of op de plaats van de huidige “Bult” een losse kerktoren heeft gestaan zoals op veel plaatsen in Friesland en Groningen kunnen we echter kort zijn. Op basis van alle bekende gegevens ontbreekt elke aanwijzing voor een losstaande kerktoren. Schip én toren zijn tegelijk rond 1225 n. C. tegen de Kapel aangebouwd. Tussen 1150 en 1225 n. C. was er natuurlijk geen sprake van de bouw van nóg een kerktoren op het kerkterrein, dus ook niet op of bij de “Bult”. Wat de relatie van de Kerk met het omgrachte terrein dan wél is geweest…? Is er tegelijk wel een ánder bouwwerk neergezet? In een volgend artikel ga ik op het gegeven van deze directe relatie door. Dit is echter van een dergelijke omvang dat het niet past in deze uitgave. Ik heb mij voorlopig dus beperkt in het aantal alternatieven.

F. Een spieker in Marum?

1e. Marum is één van de oudste nederzettingen in Vredewold. Het is daarom niet ondenkbaar dat al in de prehistorie de allereerste bewoners langs het Oude Diep bij Marum een verhoging hebben opgeworpen om daarop hun producten in een houten Spieker te bewaren. De archeologie toont aan dat dit op grote schaal in het noorden en oosten van ons land zo gebeurde…

2e. Vervolgens kent Marum een duidelijke Kerkelijke historie in haar ontstaansgeschiedenis. Marum heeft een van de oudste kerken van de provincie! Deze kerk was eerst een Kapel. Zoals beschreven, werd hier vaak een Uithof met Tiendenschuur aan gekoppeld.

Kerk en klooster organiseerden en voerden ontginningswerken uit.

De bijbehorende tienden, in natura geheven, werden opgeslagen in deze Tiendenschuur, liefst gebouwd op een (droge en veilige) verhoging in het landschap, eventueel omgeven door een gracht. Na de godsdienstwisseling in de 80-jarige oorlog verloor de spieker uiteindelijk zijn doel en draagvlak in de gemeenschap.

3. Samengevat is het niet ondenkbaar dat vanaf de late prehistorie tot ín de Middeleeuwen ook in Marum eerst een houten Spieker en later een Tiendenschuur kan hebben gestaan op één en dezelfde verhoging in het landschap. Archeologisch onderzoek moet hier duidelijkheid geven.

G. Een Stinswier bij Marum?

1e. In dit verband doet “De Bult” vóór de Romaanse kerk te Marum op een voorheen omgracht terrein sterk denken aan de vorige beschrijvingen. De situatie als bij Marum wordt ook nu nog bijna exact aangetroffen bij Rauwerd in Friesland. Hier ligt een ‘Hege Wier’ ook aan de rand van een oud (State) terrein mét een toegangspoort.

In Marum ligt “De Bult” ook aan de rand van het vroegere Kerkterrein met, zoals we in de volgende aflevering zullen zien, óók een toegangspoort.

Heeft hier vroeger op de plaats van “De Bult” een Stins op een ‘Hege Wier’ met omgrachting gestaan?

2e. In Marum staan volgens een tekening uit 1672 achter een poort, de kerk met daarnaast een hoge gevel van een stenen woonhuis. Heeft hier bij de kerk eventueel een Stins gestaan óf is dit poortgebouw de opvolger van een oudere Stins op de Bult? De poort kan men op de tekening namelijk óók situeren op de “De Bult”.

En moest ook deze Stins, waar hij dan ook ooit stond, ten tijde van de 80 jarige oorlog om haar strategische ligging worden afgebroken, om niet vanuit de Spaanse stad Groningen bij de Staatse Schans van Frieschepalen in de rug te kunnen worden aangevallen?

Op de plaats van “De Bult” is in1988 bij een onderzoek door amateur archeologen in ieder geval wél Middeleeuws aardewerk en puin verzameld!

Op de nu niet meer aanwezige poort in Marum, bekend van een tekening uit 1672 kom ik terug.

3e. Verkeersgeografisch gezien komt de ligging van een ‘Hege Wier ’ te Marum overeen met die van Stinswieren elders: vaak gelegen aan doorgaande wegen en (niet onbelangrijk!) aan doorgaande handelsvaartroutes! Contacten over langere afstand gingen destijds veel over water. Juist de rivieren waren belangrijke verkeerswegen in de Middeleeuwen. Contacten met andere gebieden en landen werden voornamelijk onderhouden door varende handelaars. Het toentertijd op 200 meter afstand liggende en zéker bevaarbare Olde Diep was via de Matsloot, de Gave én het oude Aduarderdiep de verbinding met het belangrijke Aduard en via de stad Groningen de handelsverbinding naar open zee!

Vergelijkbaar hiermee is de Wobbinga Stinswier onder Sneek: de Jorwerder Vaart ligt ook hier op 200 meter afstand. Ook hier was deze rivier de vroegere handelsroute naar óf de Zuiderzee en via Leeuwarden ook naar open zee!

4e. Vaak ook liggen/lagen de Stinswieren vlak bij de zg.’stemhebbende boerenplaatsen’ van belangrijke ingezetenen.

Onderzoek hiernaar wijst uit dat nagenoeg álle oudere plaatsen in zowel Vredewold als Langewold (van Lutjegast tot in Oostwold) één en vaak méér stemhebbende versterkte boerderijen dan wel Stinsen hebben bezeten.

Dat het zeer oude centrum van Marum(-West) met waarschijnlijk de oudste kerk uit de provincie mét nog een kloosterplaats & alle bijbehorende landerijen van 2000 ha. als enige kern júist geen enkele Stins of Zathe bezeten zou hebben doet zeer onwaarschijnlijk aan (Wijma Heerd?). Het is daarom mijns inziens zinvol een nog niet officieel beschermde eventuele ‘Hege Wier’ als die van Marum, door wérkelijk deskundigen uitgebreid te laten onderzoeken.

H. Een Duivenslagpoort bij de Kerk?

Gezien de historische tekening uit “Vlijtige armoede en tonnen Gouds” van J. en H.J. Boerema, álle bouwkundige overeenkomsten met nog steeds bestaande identieke poorten, de geïsoleerde ligging van “De Bult” temidden van water én de sterke historische relaties tussen kerken en Duivenslag, enz., is mijns inziens een voormalige aanwezigheid van een (dé getekende) Duivenslagpoort op de plaats van “De Bult” zeer waarschijnlijk te noemen.

Ook hier moet deskundig en diepgaand archeologisch en kerk - archivalisch onderzoek uitkomst brengen!

I. Grond ter vermaak?

Langs de weg wat nu Noorderringweg heet, liggen ook weer percelen in bezit van de Pastorij met de kadastrale nrs. 457 t/m 459. De carré rond de kerk, buíten de omgrachting, is opgedeeld in vier percelen: - ‘de hof’ vóór de kerk, kadastraal nr. 403 (zie ook de nog aanwezige omgrachting)
- weide ten NO van de kerk kadastraal nr. 408
- weide ten Westen van de kerk kadastraal nr. 414
- terrein ter vermaak kadastraal nr.414.

Over deze terreinen als zodanig zijn geen relevante historische gegevens bekend. Dus ook niet van de grond ter vermaak, “De Bult”.

De omgrachting rond “De Bult” is bij de aanleg van de óude rijksweg, Rijksweg 43, rond 1958 gedempt met aarde uit het Marumer Lage (de kerkgracht in 1927).

Uiteraard zijn er wél de nodige herinneringen en belangrijke anekdotes bekend bij de (oud) inwoners van Marum West. Ook het kerkarchief kan nog meer historisch materiaal opleveren.

Momenteel zijn er dus geen aanwijzingen dat “de Bult” specifiek als grond ter vermaak is aangelegd.

Koos Vos

Een hege wier of stinswier is een vooral in Friesland gelegen kunstmatige aarden heuvel (motte) uit de Middeleeuwen, opgeworpen ten behoeve van een versterkte woontoren. Er zijn in Friesland van de oorspronkelijk meer dan 108 exemplaren slechts 5 overgebleven. De op de hege wieren gebouwde stinsen zijn allemaal verdwenen, alleen de heuvels zijn er nog. Deze liggen bij de dorpen Sexbierum, Jellum, Lies, Menaldum en Oosterend. De zogenoemde bult van Marum zou volgens archeologisch onderzoek ook een stinswier zijn, de enige van de provincie Groningen.
Net als de Zeeuwse vliedberg werden de hege wieren vooral gebouwd als prestige-object van de grondbezittende klasse. De toren werd niet bewoond; daarvoor verkoos men liever het comfort van de herenboerderij ernaast. Slechts in tijden van conflicten werden de hege wieren gebruikt om zich in te verschansen.
[bewerken]Misverstanden over hege wieren

Net als bij vliedbergen werden en worden de hege wieren vaak aangezien voor vluchtheuvel bij hoog water of voor een terp of wierde. Echter, qua omvang zijn deze heuvels te klein om als vluchtheuvel dienst te kunnen doen. Bovendien zijn er rond verscheidene wieren restanten van grachten aangetroffen. Andere argumenten waarom de hege wieren geen terp of wierden zijn is het feit dat ze vaak bovenop een dorpsterp zijn aangetroffen of in hooggelegen gebieden zoals Gaasterland of het hooggelegen Garijp.