We zijn ook zeker niet de enige "slachtoffers" van de foute aannames en slecht onderzochte materie die de kranten elke dag publiceren...
Hoe NRC mij, en andere rechtse denkers, verkettert
Lang hebben sommige mensen moeten wachten op de victorieuze dag waarop de intellectuele tegenstander op de brandstapel kon worden gezet.
Op 22 juli executeerde een middeleeuwse ridder tientallen weerloze kinderen. Bij sommigen was de blijdschap groot: niet over de dood van de kinderen maar over de kans die zich voordeed. Eindelijk kunnen we laten zien dat onze intellectuele opponenten hostes humani generis, de vijanden van de menselijkheid zijn.
Nu moet het gebeuren. We pakken ze. Hup, op de brandstapel.
Opinie
Het NRC Handelsblad van 26 juli 2011 verenigde de aanklager, rechter en de brandstapel in een onuitwisbaar momentum. Journalist Marc Leijendekker, mijn voormalige chef bij de opiniebijlage van NRC, schreef namens de krant – dus geen opiniestuk, maar ondertekend met 'onze redacteur uit Rotterdam' – een verslag met de titel ‘Critici islamisering nemen fel afstand van Breivik’.
Critici islamisering – wie zijn dat? Wat is dat voor een duivelse bende? En indien ze als gemeenschap bestaan, waarom moeten ze fel afstand nemen van Breivik? Wat hebben zij misdaan?
Leijendekker begint zijn ‘verslag’ met een openingssalvo dat elke intellectueel moet doen beven: ‘De critici van de multiculturele samenleving en van de ‘islamisering’ van Europa hebben het moeilijk.’
Critici
Waar gaat het hier nou om? Breivik is toch een extreem-rechtse terrorist uit Noorwegen? Frits Bolkestein en Paul Scheffer (een voormalige medewerker van NRC) behoren ook tot de critici van de multiculturele samenleving. Hebben ze het nu moeilijk vanwege de daad van een Noorse rechts-extremistische terrorist?
Wie heeft het moeilijk? De Paus? John Stuart Mill, Karl Popper? Wellicht John Locke? Al deze mannen worden namelijk veelvuldig en met instemming geciteerd of genoemd in het manifest van de Noorse terrorist. Ik ben helemaal niet geciteerd. Maakt dit dat ik van NRC niet op de brandstapel hoef?
'Nee,' dacht de Groot-inquisiteur: ‘Sommigen van hen zijn met instemming geciteerd door Anders Breivik, die driftig heeft geknipt en geplakt van allerlei websites. Iedereen wil zoveel mogelijk afstand scheppen tot een man die in koelen bloede 68 jongeren één voor één heeft doodgeschoten.’
Logica
Dit is de logica van de aanklacht: de geciteerden – die al in de eerste regel als een onverbrekelijke eenheid worden voorgesteld als anti-islamiseerders – willen zo veel mogelijk afstand scheppen tot de terrorist, tot de moordenaar.
De criminele organisatie met het oogmerk anderen te inspireren tot het plegen van moordaanslagen, wil uit lijfsbehoud afstand nemen van de moordenaar. Moet ik nou wel of niet op de brandstapel? 'Jawel,' dacht de Groot-inquisiteur. Hij vervolgt zijn aanklacht:
Breivik wordt neergezet als een gek, een pathologische zonderling. Maar hoe neem je afstand van de daden van iemand die in zijn woorden veel geestverwantschap toont?
Columnist Afshin Ellian, niet genoemd in Breiviks manifest, maakt een opmerkelijke gedachtesprong. Hij schrijft dat de Noor eigenlijk een soort islamitische terrorist is.
Op de website van Elsevier schrijft hij: 'Breivik wilde de islam bestrijden, maar hij werd zelf een exponent – zowel in het denken als in het handelen (methodiek) – van het islamitische terrorisme in het verre noorden. [...] Dit geweld, dit onvoorstelbare, diabolische geweld komt nagenoeg overeen met de gedachtewereld van het islamitische terrorisme.'
Aanklacht
Dit is nog steeds het begin van de aanklacht. De aangeklaagde is niet geciteerd, maar hij heeft ‘geestverwantschap’ met de aanslagpleger, meent de aanklager. De aangeklaagde is schuldig omdat hij een opmerkelijke gedachtesprong maakt.
Ik hanteerde een bijna Freudiaanse redenering die juist door NRC vaak werd gebruikt: als je terroristen wil bestrijden, moet je uitkijken dat je zelf geen terrorist wordt. Of neem senator Joe McCarthy die het stalinisme wilde bestrijden. Uiteindelijk werd hij zelf, niet qua geloof maar qua handeling, een stalinist.
Ik zei dat de terrorist bezeten was van de politieke islam. In zijn manifest spreekt de Noor zijn bewondering uit voor islamitische terroristen. Vandaar dat ik Nietzsche citeerde: als je in de afgrond kijkt, kijkt de afgrond ook in jou.
Context
De aangeklaagde (ik dus) verwees eigenlijk naar een andere gedachte van Nietzsche, namelijk: wie een monster wil bestrijden moet uitkijken dat hij zelf geen monster wordt. Maar deze context werd niet geschetst in de aanklacht van NRC. Niet onbegrijpelijk, de meeste aanklachten van de Spaanse inquisitie waren ook contextloos.
Ook Bas Heijne citeerde en veroordeelde de aangeklaagde (mij!) zonder de context van zijn teksten te noemen. Er is wel een verschil. Bas Heijne heeft de opdracht om contextloos te schrijven. Maar Leijendekker tekende als onze redacteur uit Rotterdam.
Proberen
De ketter moet op de brandstapel. De titel van de tekst (met dezelfde inhoud) op internet was markanter dan in de krant: ‘Rechts probeert Breivik op grote afstand te houden’. Let op het werkwoord ‘proberen’! Het lukt niet helemaal. Ze proberen het, maar het lukt niet helemaal. En precies dit een van de essentiële aspecten van inquisitie: je probeert afstand te nemen van ketterij, maar je bent nog steeds een ketter.
Groot-inquisiteur, mag ik van u weten waarvan ik afstand moet nemen? Onder leiding van dezelfde man die nu de eerbiedwaardige rol van de Groot-inquisiteur heeft, heb ik als columnist teksten geschreven ter verdediging van de democratie, rechtsstaat, anti-terreurwetgeving, vrijheid et cetera.
Tevens heb ik daar de politieke islam, het Iraanse regime en een aantal aspecten van de multiculturele samenleving bekritiseerd. Ook heb ik een paar keer uitvoerig de gedachtegang van Wilders over de staat en religie inzake de islam bekritiseerd. Moet ik van deze teksten afstand nemen? Dan moet de NRC ook afstand nemen van deze teksten, niet waar Mark?
Bewijs
Als bewijs voert NRC naast de aanklacht van Leijendekker een paar reageerders van verschillende sites op. Zo hanteerde iemand hier onder een van mijn teksten nogal dreigende taal richting links. Ze hebben de hele dag gezocht op internet. En ze vonden een paar krasse uitspraken van anonieme burgers.
Dit is het bewijs voor het misdadige aspect aan mij en andere ketters. Met dezelfde middeleeuwse logica vervulden twee andere inquisiteurs van NRC, Elsbeth Etty en Bas Heijne, de rol van Klein-inquisiteur. Zo probeert deze club, die geen tegenspraak duldt, in het debat zijn gelijk te halen door de opponenten te criminaliseren. Dat is toch karaktermoord!
De intolerante kerk streeft niet naar een open en eerlijk proces van waarheidsvinding. De criminalisering van de intellectuele tegenstander en de verkettering van andersdenkenden, is een doodskus op het gestorven gezicht van de liberaal-conservatieve, beschaafde krant genaamd NRC Handelsblad. Een Belgische toestand, zullen we maar zeggen. Ook daar is men erg bedreven in het elkaar criminaliseren.
Mark Leijendekker en Anders Breivik leven in een verkeerde tijd. Maar de tijd van Inquisitie, brandstapel, ridders en eeuwige vijanden ligt gelukkig ver achter ons. Met Leijendekker heeft NRC gepoogd via pen en propaganda een aanslag te plegen op andersdenkenden. Chapeau, heren!
Afshin Ellian
Bron:
www.elsevier.nl/web/Opinie/Afshin-Ellian/309171/Hoe-NRC-mij-en-andere-rechtse-denkers-verkettert.htm
