Quo Fata Ferunt! QFF! Die ECHTE Illuminati shit... Welkom in de Hel! - complotten, ufo's, karma, illuminati, nonsens, wetenschap, kennis en verlichting! QFF

Mysteriën Der Oudheid, De geheimhouding
Mysteriën Der Oudheid, De Bronnen
Mysteriën Der Oudheid, Overeenkomsten
Mysteriën Der Oudheid, Oorzaken der overeenkomsten
Mysteriën Der Oudheid, Het gemeenschappelijke doel 1
Mysteriën Der Oudheid, Het gemeenschappelijke doel 2
Mysteriën Der Oudheid, De verschillen
Mysteriën Der Oudheid, Saturn Death Cult 1
Mysteriën Der Oudheid, Saturn Death Cult 2
Mysteriën Der Oudheid, Waardering voor
Mysteriën Der Oudheid, Leringen
Mysteriën Der Oudheid, Symboliek-1
Mysteriën Der Oudheid, Uitstapje naar ...
Mysteriën Der Oudheid, Symboliek-2
Mysteriën Der Oudheid, Rozenkruisers
Mysteriën Der Oudheid, Algemene info
Mysteriën Der Oudheid, Magie-1
Mysteriën Der Oudheid, Magie-2
Mysteriën Der Oudheid, Magie-3

"Van de bezittingen der wijsheid moet men niks mededelen aan hem, wiens ziel nog in het geheel niet gereinigd is; want het is niet toegestaan om datgene, wat men met zoveel moeite bereikt is, aan de eerste de beste prijs te geven, noch de mysteriën der Eleusinische Godinnen aan de profanen bekent te maken" (Das Antike Mysterienwesen, Anrich)

De grot van Sperlonga
jvpoll.home.xs4all.nl/wdo/GEO/S/SPERLONG.HTM



Bij opgravingen in 1957 kwam in Sperlonga (in de oudheid Spelunca) een uitzonderlijke plek aan het licht, waar architectuur en omgeving, zee en land en vermaak en aanbidding samenkwamen. De grot van Tiberius was een nymphaeum waar odysseïsche 'mysteriën' voor de keizer werden opgevoerd, zoals blijkt uit de opgegraven resten van opmerkelijke marmeren beeldengroepen.



Een van deze groepen vormt een halve cirkel achterin de grot en beeldt Odysseus en zijn vrienden uit, die de op de grond uitrustende cycloop Polyphemus het oog uitsteken. De andere groep toont Odysseus op de boeg van zijn schip, terwijl Scylla (een vrouwelijk zeemonster dat samen met Charybdis de Straat van Messina bewaakte) zes van zijn manschappen verschalkt; deze beeldengroep stond op een eilandje in het midden van de grot. Al deze marmeren beelden waren kopieën van Griekse bronzen. Ze waren gesigneerd door de beeldhouwers van de beroemde Laocoön-groep: Agesandros en Polydoros uit Rhodos en Athanadoros. Wat bij de keizerlijke grot het meest opvalt, is het samenspel tussen architectuur en omgeving, de combinatie van natuurlijke en kunstmatige elementen. Het interieur van de grot werd aangepast om een cirkelvormige structuur van 22 m in doorsnede te verkrijgen; de omgang rond de centrale vijver was in de rotsen zelf uitgehouwen.



De Scylla-groep stond op een centraal eilandje en de Polyphemus-groep achterin de grot, voor de ingang van een natuurlijke zijspelonk. Aan weerszijden van de ingang waren zitplaatsen voor de toeschouwers uitgehouwen. Een andere zijspelonk bestond uit een cirkelvormige kamer met een kruisvormige apsis. De centrale vijver werd overdekt door het rotsachtige grotgewelf zelf, waaraan de architect niets had veranderd. Tijdens een ceremonie stortte van dit natuurlijke plafond een blok steen naar beneden, dat de keizer net miste. Zijn leven werd gered door de prefect van het praetorium, Seianus, die snel ingreep. De centrale vijver was langs dezelfde as verbonden met een in zee gebouwde installatie, een rechthoek van 30 m lang en met dezelfde breedte als de ronde vijver. Deze rechthoekige dijk omsloot een tweede structuur van 16 bij 8 m, die weer uit twee gedeelten bestond: aan de grotzijde bevond zich een vierkant eilandje waarop een portico met 'baldachino' (klein baldakijn) boven een 'meertje' uitstak; aan de andere zijde bevonden zich vier bassins van gelijke grootte, vermoedelijk visbekkens. Deze constructies stonden in verbinding met de zee en vormden zo een ongebruikelijk decor voor de hofcultus. De voorstellingen vereisten waarschijnlijk mechanieken om geesten te laten verschijnen: de zogenaamde deus ex machina. Hierbij werd gebruik gemaakt van toortsen voor lichteffecten, kunstmatige mist, muziek en geluid. De voorstelling symboliseerde de overwinning van het individu op zijn vijandige omgeving en op tegenspoed, zoals belichaamd in de figuur van Odysseus. De laatste was het summum van de held, die zijn manschappen aanvoerde, de ergste beproevingen doorstond en succesvol streed tegen de natuurkrachten. Het mythische spektakel symboliseerde de apotheose van de held, een proces van vergoddelijking waarmee de keizer zich identificeerde.

Aan de hand van delen van het exemplarische theater werd de toekomst voorspeld. De vier visbekkens aan de ingang van de grot werden gebruikt voor ichtyomantie, de toekomstvoorspelling op basis van de kleur, de beweging en de snelheid van de vissen. Toekomstvoorspelling speelde in Rome een belangrijke rol: auguren (voorspellers) stelden uit de vlucht van vogels voortekenen vast (ornithomantie) en haruspices (priesters) bestudeerden de ingewanden van geofferde dieren om de wil van goden te vernemen (hieroscopie).

Fantastisch topic Combi!1 Bedankt hiervoor Past ook goed op QFF, dit stuk over inwijdingen en alles

Het woordje NWO en illuminatie komt er niet in voor, dus helaas voor velen niet interessant genoeg...

Dromen schreef:


Is sowieso voor velen niet interessant genoeg, meer als 10 regels is al teveel lezen. Maakt het wel makkelijker om dingen neer te zetten “Hidden In Plain Sight on QFF.”

ik dump deze even hier mooi plekje

Ja die is goed,(heb ik gezien) een metselcursus voor al diegene die denken dat het een vriendelijke open club is

Mooi artikel Combi!!

Archeologen vinden zeldzame zegelstempel Jeruzalem
Laatste update: 25 december 2011 15:54
www.nu.nl/wetenschap/2701775/archeologen-vinden-zeldzame-zegelstempel-jeruzalem.html


JERUZALEM - Onder de Oude Stad in Jeruzalem hebben archeologen een zeldzame zegelstempel gevonden, die mogelijk zo'n tweeduizend jaar geleden werd gebruikt bij religieuze rituelen in de joodse tempel.

Op de zegelstempel met de vorm van een munt staan twee Aramese woorden die 'puur voor God' betekenen.

Volgens archeoloog Ronny Reich van de Universiteit van Haifa dateert de zegelstempel uit de periode tussen de eerste eeuw voor Christus tot 70 na Christus, het jaar dat Romeinse troepen een joodse opstand neersloegen en de tweede van de twee bijbelse joodse tempels verwoestten.

Het is de eerste keer dat een beschreven zegelstempel uit die periode van de geschiedenis van Jeruzalem is gevonden en het lijkt een uniek artefact te zijn van de rituele praktijken in de tempel, aldus Reich.

Archeologen
Er zijn tot dusverre zeer weinig kunstschatten gevonden die in verband kunnen worden gebracht met de tempel zelf. Archeologen worden niet tot de tempel toegelaten vanwege religieuze en politieke gevoeligheden.

Waarschijnlijk werd de zegelstempel gebruikt om objecten die werden gebruikt bij rituelen goed te keuren, zoals olie of een dier dat werd geslachtofferd. Materialen die werden gebruikt door de priesters van de tempel moesten voldoen aan strikte richtlijnen wat betreft puurheid.


Die richtlijnen werden tot in detail in joodse juridische teksten beschreven, waarin ook het gebruik van dergelijke zegelstempels wordt genoemd.

Wauw Combi! Fucking nice!

Manethon (II, 197), een Egyptische priester uit de tijd van Polemaios Philadelphos schrijft hierover: ".... de gelukkige ingewijden, die de orgiën kennen, die in de verborgen boeken zijn opgetekend, welke niet alle stervelingen het recht hebben te kennen".

Elders (Egyptica, frg 16) zegt hij iets in dezelfde geest: "de Ve(5e) Dynastie bestond uit zeventien koningen van Memphis, die tot een afzonderlijke koninklijke linie hoorden behoorden. De derde van deze koningen, Suphis, was de bouwer van de grote piramide, die Herodotos aan Cheops toeschrijft (Herodotos, II, 129,gebruikt deze naam voor de Egyptische Khefu of Khufu). Suphis gedroeg zich hovaardig tegen de goeden; als boetedoening stelde hij het 'heilige boek' samen. De Egyptenaren geloven daarin een grote schat te bezitten."

Mogelijk heeft dit op dezelfde boeken betrekking, die hij in zijn voorgaande mededeling noemt. Ploutarchos (over het gelaat der maan, XXVI) spreekt over een eiland in het westen van de oceaan, waarvan een daar vandaan komende vreemdeling vertelde. "Alle avonturen, die hem overkomen waren en alle landen, die hij bezocht had, hoe hij de heilige schriften gezien had en ingewijd was in alle mysteriën, het zou meer dan een dag vereisen omdat neer te schrijven, zoals hij dit met alle bijzonderheden vertelde. Luister nu naar die, welke met ons onderwerp te maken hebben.
Hij verbleef lange tijd in Karthago ...... Hij ontdekte daar bepaalde heilige documenten, die in het geheim weggebracht waren toen de oudere stad verwoest was en lang in de grond gelegen hadden; en zei dat wij van alle Goden, die verschijnen, de maan het meeste moesten vereren."

Al worden de heilige schriften hier in één adem met de inwijdingen genoemd, is het natuurlijk mogelijk, dat zij niet of niet uitsluitend over de mysteriën handelen. Duidelijker is de geneesheer Claudius Galenos uit Pergamon (De simpl. medicam. temper. ac facult., VII Prooemium, ed. Kuhn, deel XII, blz 2), die zegt "....... en dit is niet verwonderlijk, want enige de niet-ingewijden hebben het gewaagd de boeken de mysteriën te lezen. Maar zij, die deze boeken geschreven hebben, deden dit niet voor profanen."

Over het hieros gamos schrijft Klintz in Pauly-Wissowa (Suppl, VI, 109) in het kort het volgende: Als voornaamste achtergrond van het heilige huwelijk ontmoeten wij telkens weer de vruchtbaarheidsmagie. Op bergen onder vruchtdragende bomen of in grotten vieren de Goden hun hieros gamos en de mensen hun feesten, die daaraan herinneren.
Het meeste komt een heilig huwelijk tussen Goden voor; daarnaast echter ook dat tussen mensen en Goden.

Bij een in Troas en in Magnesia aan de Maiandros bestaand gebruik daalden bruiden in de rivier af en lieten zich door de Riviergod van hun maagdelijkheid beroven om rijke kinderzegen te krijgen.

Vooral in de mysteriediensten echter waren dergelijke riten verbreid. De mystai werden in het heilig huwelijk met de godheid verbonden, doordat zij het "bruidsvertrek" binnentraden, zoals de uitdrukking in de Eleusinische mysteriën luidde. In de Sabazios-mysteriën trad de godheid als mannelijke en ingewijde als vrouwelijke partner op.

Een heilighuwelijk was ook dat van de gade van de Atheense archon basileus, dat jaarlijks bij de anthesteria gevierd werd en eveneens dat van de hierophant in de Eleusinische mysteriën.

"Observancy is a dying art"


who made who

Nice Combi!

nl.wikipedia.org/wiki/Mysteri%C3%ABn_van_Eleusis

En vooral:
nl.wikipedia.org/wiki/Mysteriecultus