Quo Fata Ferunt! QFF! Die ECHTE Illuminati shit... Welkom in de Hel! - complotten, ufo's, karma, illuminati, nonsens, wetenschap, kennis en verlichting! QFF

"De ideale opvolger van minister van Financiën Jan Kees de Jager draagt de naam Wiet Pot. Pot geldt als een van de succesvolste Nederlandse zakenbankiers ooit."

Omg, Wiet Pot.

Duits-Franse plannen over de euro

Toegevoegd: donderdag 24 nov 2011, 15:07
Update: donderdag 24 nov 2011, 15:15

Duitsland en Frankrijk komen op korte termijn met voorstellen om de Europese verdragen over de euro aan te passen. Dat is bekendgemaakt na een informele top tussen president Sarkozy, kanselier Merkel en de nieuwe Italiaanse premier Monti in Straatsburg.

De drie regeringsleiders zeiden dat ze er alles aan zullen doen om de euro te redden. De Europese Centrale Bank blijft in de plannen in elk geval autonoom.

Frankrijk was tot nu toe steeds tegen het aanpassen van Europese verdragen, waar Duitsland voorstander van is. Het was de eerste ontmoeting tussen Merkel en Sarkozy sinds de komst van Monti.

nos.nl/artikel/316311-duitsfranse-plannen-over-de-euro.html

Verkiezingen Griekenland mogelijk uitgesteld
Laatste update: 25 november 2011 17:51 info
Bekijk op de kaart .ATHENE - De volgende Griekse verkiezingen worden mogelijk later gehouden dan gepland.

Foto: AFP Volgens Giorgos Karatzaferis, leider van de rechts-nationalistische LAOS-partij, is het voor de interim-coalitie lastig werken onder de 'zeer strakke deadline' die werd vastgesteld toen de regering op 11 november werd gevormd.

Waarschijnlijk zullen de verkiezingen dan ook later dan 19 februari, de voorgenomen verkiezingsdatum, worden gehouden.

.De coalitie, bestaande uit de socialistische PASOK-partij, de conservatieve Nea Dimokratia en LAOS, zal pijnlijke bezuinigingsmaatregelen moeten nemen om noodleningen van de eurozonelanden en het Internationaal Monetair Fonds (IMF) veilig te stellen.


Niet functioneren

"Het is ons allen duidelijk dat we onder deze zeer strakke deadline niet kunnen functioneren", zei Karatzaferis vrijdag na overleg met premier Lucas Papademos. Volgens Karatzaferis is het voor iedereen duidelijk dat de verkiezingen moeten plaatsvinden nadat 'de regering-Papademos haar moeilijke taak heeft afgerond'.

De eurozonelanden hebben de geldstroom naar Griekenland stopgezet omdat ze duidelijke toezeggingen willen wat betreft het reddingsprogramma.

Volgende week wordt er opnieuw naar de situatie gekeken. In het nieuwe reddingsplan krijgen Griekenland en zijn banken 130 miljard euro in leningen en hulp onder gunstiger voorwaarden dan in het huidige plan. Ook moeten particuliere houders van Griekse obligaties vijftig procent verlies nemen.

www.nu.nl/schuldencrisis/2678021/verkiezingen-griekenland-mogelijk-uitgesteld-.html

Corruptie
handel in macht en invloed

Delft
Studium Generale
16 Oktober 2011

collegerama.tudelft.nl/mediasite/SilverlightPlayer/Default.aspx?peid=2c8e920deeae4e61b94e0094dfbd4f771d

'Merkel en Sarkozy werken aan nieuw europact'
BERLIJN - De Duitse bondskanselier Angela Merkel en de Franse president Nicolas Sarkozy willen met een aantal eurolanden snel nieuwe afspraken maken over strengere begrotingsdiscipline.

Foto: AFP Een nieuw stabiliteitspact zou mogelijk volgende week worden gepresenteerd en mogelijk al begin 2012 van kracht worden,

Dat meldt de Duitse zondagskrant Welt am Sonntag op gezag van bronnen bij de Duitse regering. De leiders van de twee grootste eurolanden zouden de procedures om bestaande Europese verdragen aan te passen te tijdrovend vinden en daarom aansturen op een nieuw verdrag.

www.nu.nl/economie/2678745/merkel-en-sarkozy-werken-nieuw-europact.html

Oplossing? 'IMF bereid Italië euro 600 mrd te lenen'
Anderhalf jaar respijt voor nieuwe premier
zondag 27 november 2011
Door: Gerard Driehuis
www.welingelichtekringen.nl/16736-oplossing-imf-bereid-itali-euro-600-mrd-te-lenen.html

Het Internationaal Monetair Fonds (IMF) heeft een reddingsplan achter de hand voor Italië. Het fonds zou bereid zijn tot euro 600 mrd te lenen als het land door financiële crisis niet meer terecht kan op de fianciële markten.
Dat meldt de Italiaanse krant La Stampa zondag op basis van bronnen bij het IMF in Washington. Op de IMF-lening zou Italië een rentepercentage betalen tussen de 4 en 5 procent. In de markt is Italië momenteel veel duurder uit. Vrijdag steeg de korte Italiaanse rente tot boven de 8%. Met zulke rentes is het ondoenlijk voor het land om de grote overheidsschuld af te bouwen. Italië heeft een schuld van bijna euro 2000 mrd.

Met de lening, die een omvang van euro 400 tot 600 mrd zou hebben, is Italië één tot anderhalf jaar van de fianciële markten afgeschermd. Dat geeft de kersverse premier Mario Monti tijd en rust om structurele hervormingen door te voeren, is de achterliggende gedachte. Die hervormingen zijn hard nodig om de overheidsfinanciën weer onder controle te krijgen.

Bron: La Stampa

Een dikke WTF!!

www.geenstijl.nl/mt/archieven/2011/11/moodys_wenst_ons_allemaal_dood.html

Angela Merkel wil het laatste restje stabiele factoren (waaronder wij, hoera) bij elkaar vegen en in een heersend Triple A-clubje samenbinden met elitebonds.
www.rtl.nl/components/financien/rtlz/nieuws/2011/48/berlijn-overweegt-elitebonds.xml

"...hoewel de Belgen na zeventieneneenhalf jaar weer bijna een regering én een begrotingsakkoord hebben, zitten onze afgelopen week afgewaardeerde zuiderburen financieel nog steeds in de zure mayonaise."

Zie je wel, Dromen IS Van Rossum LOL

De economie verklaard

www.vrijspreker.nl/wp/2011/11/de-economie-verklaard/

Pyromaan Goldman Sachs zendt zonen uit:: Brandstichtende bankiers als premier-pompiers
door Freddy De Pauw

De Europeanen beleven ongelooflijke tijden. Bankiers die vanop hun hoge beleidsposities Europa in een diepe crisis stortten, worden nu als redders in de nood opgedrongen. Democratische processen worden aan de kant geschoven om plaats te maken voor “technocraten” die allesbehalve apolitiek zijn: de kopstukken zijn de architecten van de Big Bang die een kwarteeuw geleden vrije hand gaf aan de financiële speculanten die de wereld op zijn kop zetten.

Het is bijna niet te vatten: mensen als Mario Draghi – nieuwe baas van de Europese Centrale Bank, de Italiaanse premier Mario Monti en de Griekse premier Loekas Papadimos speelden een hoofdrol in de wording van de catastrofe. Ze deden dat onder meer alle drie in de schoot van de Amerikaanse topbank Goldman Sachs, al jaar en dag bekend om haar nauwe banden met toppolitiek. In het naar voor schuiven van “technocraten” zien we ook de hand van de Trilaterale Commissie. Bankier David Rockefeller richtte dit elitegezelschap op in 1973. In 1975 kwam het met een rapport om de “democratie te matigen”, wat nu aan het gebeuren is.

Bank met tentakels
De bank Goldman Sachs (GS) is een topspeler van Wall Street, met een stevige voet in het Witte Huis ongeacht de bewoner daarvan. In de recente geschiedenis bleek dat bij voorbeeld in 1995 met de financiële crisis in Mexico. President Bill Clinton besloot toen op advies van zijn minister van Financiën Robert Rubin een hulppakket van 20 miljard dollar (toen leek dat nog een groot bedrag) op te zetten, met deelname van Goldman Sachs voor 5 miljard. Rubin was toevallig gewezen co-voorzitter van die bank. Hij is nu een adviseur van president Barack Obama.

Een van Rubins opvolgers was Henry Paulson, minister van Financiën onder George W. Bush; hij was CEO van Goldman Sachs. Robert Zoellick, gewezen onderminister van Buitenlandse Zaken en nu voorzitter van de Wereldbank, was directeur bij diezelfde bank. Ook de stafchef van het Witte Huis onder G.W Bush, Joshua Bolten, kwam van GS. Obama heeft naast Rubin diverse andere oudgedienden van Goldman Sachs in dienst genomen.

Die aanwezigheid heeft zich goed laten voelen in de financiële crisis. Toen Lehman Brothers in 2008 in zware problemen kwam, stak de regering Bush geen vinger uit om die bank – een concurrent van Goldman Sachs – te redden. Verscheidene Wall Street-kenners zagen daar de hand in van Sachs-man Paulson. Officieel luidde het dat belastinggeld niet mocht gebruikt worden voor de redding van een bank. Maar in de maanden daarop gold dat niet meer in het geval van al die andere banken en financiële instellingen. Toen bleek Washington onder meer erg vindingrijk om bevriende banken uit de wind te zetten: Goldman Sachs werd officieel weer een gewone handelsbank zodat ze kon aankloppen voor overheidskredieten – 10 miljard dollar.

Met een beetje hulp van zijn vrienden kwam Goldman Sachs sterker dan tevoren uit de eerste fase van de crisis. Toch ontkwam het, vooral onder druk van een publieke opinie, niet aan beschuldigingen dat het welbewust rommelkredieten goed had verpakt om haar klanten te bedriegen. Zelfs Lloyd Blankfein, de huidige baas van GS, moet terechtstaan voor fraude. Maar zoals de zaken nu liggen, zal wellicht alleen een ondergeschikte een veroordeling oplopen.

GS en Europa
Goldman Sachs is na de Big Bang van 1986 (tiens, de 25ste verjaardag van die Big Bang in de Londense City is niet uitbundig herdacht) veel actiever geworden in Europa, met de City als uitvalsbasis. Het is daar dat ze nu de grootte van de plastic koffiebekers voor haar personeel heeft verkleind om zo te besparen. Echt. Goldman Sachs was onder meer betrokken bij de operatie waarbij de Griekse begrotingscijfers werden bijgepast om tot de eurozone te kunnen toetreden – en werd daar goed voor betaald.

Een van de sleutelfiguren voor Europa is de Ier Peter Sutherland, Iers zakenman en politicus (gewezen minister van Justitie), lid van de EU-Commissie tijdens het voorzitterschap van Jacques Delors, voorzitter van GATT (voorloper van Wereldhandelsorganisatie) en voorzitter van Goldman Sachs International. Sutherland was tot 2010 voorzitter van de Trilaterale Commissie voor Europa.

Sutherland was en is voor GS een “opener van deuren”, iemand die met zijn vele zakelijke en politieke connecties er kan voor zorgen dat Goldman Sachs eigen mensen op sleutelposities heeft.

Het is een strategie die goed werkt en waarvan een andere architect, Mario Monti, nu premier van een van de grote lidstaten van de EU is geworden. Monti werd eind 2005 adviseur van GS voor Europese zaken en voor de grote politieke dossiers wereldwijd. Zijn taak: de belangen van de bank verdedigen in het hart van Europa’s machtsorganen. In mei 2010 volgde Monti Sutherland op als Europees voorzitter van de Trilaterale.

En dan is er Mario Draghi, huidig leider van de Europese Centrale Bank (ECB). Hij was ondervoorzitter van Goldman Sachs International voor Europa van 2002 tot 2005, onder meer belast met overheidsfinanciën. Het was dit departement dat iets vóór de komst van Draghi betrokken was bij het opsmukken van de Griekse cijfers.

Een andere sleutelfiguur, Papadimos. Goeverneur van de Griekse centrale bank van 1994 tot 2002 en in die hoedanigheid betrokken bij de opsmukoperatie waaraan GS meewerkte. Hij is ook lid van de Trilaterale.

Onder de dienaars van Goldman Sachs treffen we ook Romano Prodi aan, tweemaal premier van Italië (1996-1998 en 2006-2008) en tussendoor voorzitter van de EU-Commissie. Hij werkte voor Goldman Sachs van 1990 tot 1993 en ook na 1998, eer hij de Commissie ging leiden. Tijdens het premierschap van Prodi vonden tal van Italianen dat hun land door GS werd geleid: Prodi als premier, Draghi als voorzitter van de Nationale Bank en Massimo Tononi als vice-minister van Financiën. Toen kwam ook aan het licht hoe GS bij diverse financiële schandalen betrokken was, onder meer bij privatiseringen van de staatsholding IRI die Prodi in de jaren 1980 leidde.

Trilaterale
In het zog van Goldman Sachs treffen we dus de Trilaterale aan die Rockefeller in 1973 oprichtte om de beleidselites van Noord-Amerika, Europa en het Verre Oosten – toen nog beperkt tot Japan – samen te brengen. Deze zeer exclusieve club heeft onder zijn ca 370 leden alleen lieden die macht uitoefenen. De club was na haar stichting al snel goed vertegenwoordigd in Washington. Een van de mensen van het eerste uur, Zbigniew Brzezinski, werd als veiligheidsadviseur van president Jimmy Carter (1976-1980) een van de machtigste mannen van de VS; hij was de man die onder meer bedacht dat het Westen de Sovjet-Unie op de knieën zou krijgen door de bewapeningswedloop op te drijven. Hij is een van de grote strategen op het vlak van energiebronnen en –wegen.

Reeds in 1975 pakte die Trilaterale uit met een rapport “The crisis of democracy“. Met als conclusie dat er iets moest gedaan worden aan het “teveel aan democratie”, dat die democratie moest “gematigd”, ingeperkt, worden. Het doet denken aan de plannen van de Italiaanse geheime loge P2 die ook de Italiaanse machtselite van bankiers, generaals, geheime diensten en politiek samenbracht om de democratie in te perken. Een van haar leden was Silvio Berlusconi.

De mensen van de Trilaterale zijn goed bezig om dat “teveel aan democratie te matigen”. Haar bankiers nemen de touwtjes in handen, aan het hoofd van een “technocratische” regering in Rome, van een coalitieregering met uiterst-rechts erbij in Athene.

Kan het dan ook maar iemand verbazen dat steeds meer burgers de moeite niet meer nemen om in verkiezingen hun stem uit te brengen? Als ze bovendien over Europa mogen stemmen en dat niet doen zoals de machtselite zou willen, wordt met hun stem geen rekening gehouden.

Intussen zullen de opiniepeilers wel zeggen wat het volk ervan vindt. Of wat zij oordelen dat het volk er zou moeten van vinden.

bron Uitpers

Het pokerspel van de centrale banken (deel 1 + 2, updated)

Zo'n twee jaar geleden heb ik een artikel geschreven over het geldsysteem. Het bestond uit twee delen: het pokerspel van de centrale banken, deel 1 en deel 2. Hierin gebruikte ik een pokerspel als metafoor voor het huidige monetaire systeem. De laatste tijd is deze materie natuurlijk actueler dan ooit. Ik merk dan ook dat die oude stukjes nu weer veel gelezen worden. Daarom heb ik besloten om de twee delen samen te voegen, een klein beetje aan te passen, en het hier nog eens onder de aandacht te brengen.

In het systeem van de centrale banken zit een gemene valkuil die maar bij weinig mensen bekend is. Zelfs vrienden die economie gestudeerd hebben, weten er vaak niet van. Het wordt dan ook uit de opleiding gehouden. Dat heeft een reden.

pieterstuurman.blogspot.com/2011/12/het-pokerspel-van-de-centrale-banken.html

'Aan u de keus, Europa: Verzet tegen bankensysteem of permanente slavernij'
Maandag, 5 december 2011
www.open-zicht.nl/artikel/2011-12-05-Aan_u_de_keus_Europa_Verzet_tegen_bankensysteem_of_permanente_slavernij.html


Charles Hugh Smith, Amerikaans auteur van onder andere het lijvige 'Survival +', schrijft in een analyse dat Europa op een tweesprong in zijn geschiedenis staat. Hij legt uit waarom het huidige euro systeem compleet mislukt en niet meer te redden is, en constateert dat als de Europeanen nu niets doen en de oplossingen aan de huidige leiders overlaten, we een periode van tientallen jaren met een veel lagere welvaart en schuldenslavernij aan de banken tegemoet gaan.


Charles Hugh Smith vindt dat de Europeanen het voorbeeld van de IJslanders, die met succes in opstand kwamen tegen het internationale bankenkartel (foto), moeten volgen.

De Europese schuldenbel is definitief uit elkaar gespat. Het herwaarderen van deze schulden en de risico's hierover kunnen de geest niet meer terug in de fles krijgen. Er is al veel over geschreven, maar een korte en heldere blik op de simpele dynamiek achter de huidige crisis leert dat de Europese burgers feitelijk nog maar twee opties over hebben: verzet of slavernij. De andere, door de politiek naar voren gedragen opties zijn enkel een illusie en zullen niet of slechts een korte tijd gaan werken.

De euro: een extreem aantrekkelijke, maar zeer kort durende fantasie.
De meer productievere noordelijke EU landen profiteerden van de invoering van de euro omdat ze meer goederen en diensten aan de zuidelijke lidstaten konden verkopen, die nu enorme sommen geld konden lenen tegen lage (bijna 'Duitse') rente. En waar leende het zuiden van? Van het noorden, tegen een kolossale 1 op 26 verhouding (1 euro kapitaal was de basis voor 26 euro aan leningen / schuld).

Voor de minder productieve, zuidelijke landen was de euro eveneens extreem aantrekkelijk. Hun bestaande productiviteit (de goederen en diensten die hun economieën produceerden) leidde door deze goedkope nieuwe schulden tot een veel hogere consumptie en (slechte) investeringen in zaken zoals villa's, zwembaden en luxueuze auto's.

Volgens de Wall Street Journal is de groei van de economie in Noord Europa vooral te danken geweest aan de groei van de export naar Zuid Europa. De productiviteit in het noorden steeg fors, maar de waarde van de euro bleef daarbij achter. Hierdoor steeg het aandeel van de export in het Duitse BNP van 29% in 1999 tot 47% in 2008. Het leeuwendeel van deze toename bestond uit export naar Italië, Spanje en Griekenland, landen waar deze verhouding slechts een beetje toenam of zelfs daalde.

De netto export bijdrage aan het Duitse BNP (export min import als aandeel in de economie) was zelfs bijna 8 keer zo hoog. In tegenstelling tot bijna ieder ander 'eerste wereld' land, waar het productie aandeel in de economie duidelijk daalde, steeg deze in Duitsland omdat de prijs van Duitse goederen vergeleken bij andere landen almaar aantrekkelijker werd. In zekere zin werd Duitsland voor Zuid Europa wat China voor de VS is geworden.

Euro gedoemd te mislukken
Dankzij de forse winsten die werden gemaakt met de toegenomen export naar en leningen aan het zuiden, gingen Duitsland en andere mercantilistische exportlanden zoals Nederland zelf eveneens meer geld lenen. En waarom niet, dachten ze. Hun economische groei maakte dat toch immers mogelijk? De euro leek dus een geweldige zet: de importerende landen konden er meer door lenen en meer door kopen, en de exporterende landen maakten forse winsten door de importerende landen van goederen en leningen te voorzien.

Toch was dit hele systeem al vanaf het begin af aan gedoemd te mislukken. Zowel de schulden als de risico's werden vanwege de illusie dat de groei van de op schulden gebaseerde consumptie eindeloos zou kunnen blijven doorgaan véél te laag ingeschat. De euro was in die zin bedrog dat het de belangen van alle betrokkenen leek te dienen: met een bijna nul geacht risico en de rente eveneens bijna nul werd er op basis van een beperkte kapitaal- en productiviteitbasis een enorme schuldenberg opgebouwd.

Schulden zijn nooit meer terug te betalen
Nu heeft de realiteit dit Europese waandenkbeeld ingehaald. De schulden en risico's worden door de markten inmiddels op waarde geschat en blijken véél hoger te zijn dan het systeem kan dragen. Desondanks proberen de leiders van de EU wanhopig het duveltje weer terug in het doosje te stoppen. De schuldenberg is echter té zwaar en te economische productiviteit té zwak om de fantasie van nul risico en extreem lage rente te kunnen volhouden.

Jarenlang hebben landen zoals Griekenland, Portugal, Ierland, Spanje en Italië enorm geprofiteerd van het idee dat de euro garant stond voor hun torenhoge uitgaven en de stabiliteit van hun economieën. Tegen zeer lage rente werd er enorm veel geld geleend, wat zorgde voor een flink toegenomen welvaart, maar ook voor veel hogere staatsschulden.

Deze schulden namen zulke monstrueuze afmetingen aan, dat deze nooit en te nimmer meer zijn terug te betalen. De rente kan namelijk onmogelijk zo laag blijven, waardoor de biljoenen euro's schuld die de komende tijd moeten worden geherfinancierd ook nog eens veel duurder worden, met als gevolg dat de schuldenberg nóg sneller groter wordt.

Het terugbetalen van staats-, bedrijfs- en private schulden kan Europa daarom wel vergeten, want zelfs de rente over deze schulden zal onbetaalbaar zijn. Kijk eens naar de volgende grafiek, waarin slechts een heel klein deel van de totale Europese schuld te zien is die de komende maanden moet worden geherfinancierd:


Dodelijke vicieuze cirkel
In de nieuwe marktrealiteit zal dit een onmogelijke opgave blijken, laat staan dat er nóg meer schuld -nodig om de welvaartsstaat te kunnen blijven betalen en de bestaande schulden te kunnen blijven financieren- aan zal kunnen worden toegevoegd. Forse bezuinigingen zullen niet gaan helpen. Als een groter deel van het nationale inkomen moet worden gebruikt om de steeds kostbaarder wordende schulden te (her)financieren, blijft er minder geld over voor investeringen en consumptie, waardoor de productiviteit en de daaraan gekoppelde investeringen -wier toename was gebaseerd op meer leningen en dus meer schulden- zullen inzakken.

Resultaat: een lagere productie en een lager BNP, en dat betekent minder belastingopbrengsten en veel meer faillissementen, omdat bedrijven én individuen hun schulden niet meer kunnen afbetalen. Er ontstaat een zichzelf in stand houdende vicieuze cirkel, omdat het risico dat zo'n land bankroet gaat groter wordt en zo'n land dus meer rente moet gaan betalen over zijn staatsschulden (wat, zoals we al enkele maanden kunnen zien, inmiddels voor vrijwel héél Europa geldt, maar met name voor de zuidelijke landen). De schuldenberg wordt zo nóg kostbaarder, er moet een nóg groter aandeel van het nationale inkomen voor worden ingezet, waardoor de productiviteit, investeringen en belastinginkomsten nóg verder dalen.

Ontsnappen uit deze dodelijke vicieuze cirkel is niet mogelijk. De Europeanen rest daarom nog maar twee reële opties: accepteren dat we steeds meer geld kwijt zijn aan rente en schulden, waardoor we steeds minder zullen gaan verdienen, steeds minder zullen kunnen produceren en steeds minder de sociale welvaartsstaat kunnen betalen en steeds armer zullen worden.

Schrap alle schulden
De tweede keus: in opstand komen tegen onze leiders, die in alle opzichten volkomen hebben gefaald, zowel bij de invoering van de euro als bij de zogenaamde 'oplossingen' die nu worden gepresenteerd. De volken moeten als één man de gigantische berg schulden, die nooit meer zijn terug te betalen, schrappen. De oorzaak van de huidige crisis, de euro, moet onmiddellijk worden verworpen, en de incapabele (oud) politici die beweren dat ze 'het nooit hebben zien aankomen' (2) of ons onterecht bang maken dat dit rampzalig zou zijn (3) moeten hiervoor verantwoordelijk worden gesteld.

Vervolgens moeten de landen hun eigen munteenheden herinvoeren, zodat de markten -zoals deze vóór de euro prima functioneerden- voor ieder afzonderlijk land een juiste inschatting van de waarde van de productiviteit en economie en de daaraan verbonden kredietwaardigheid kunnen maken.

Laat de banken failliet gaan
Het opheffen van de euro betekent echter niet het opheffen van de vrijheid in de EU. Sterker nog, die vrijheid zullen we juist kwijtraken als onze leiders -zoals het er nu sterk naar uitziet- vrijdag zullen besluiten tot een verdere integratie van de eurozone. Waarom zullen zij hiertoe besluiten? Omdat de eerder genoemde 1:26 verhouding -waardoor alle Europese banken op staande voet bankroet zouden kunnen gaan- hen de mes op het keel zet.

Maar laat de banken maar failliet gaan! Schoon hun balansen op en schrap alle waardeloze financiële bezittingen die daar op staan. Laat het vervolgens aan de markten over om de nieuwe afzonderlijke munten hun passende waarde te geven. Nogmaals: de enige andere optie is voor eeuwig als slaven in de schulden te zitten en de daaraan gekoppelde permanente forse daling van onze levensstandaard.

Bedenk dat deze herwaardering door de markten al lang begonnen is. Wat onze leiders ook besluiten, dit proces kan niet meer worden omgekeerd. De Europese schuldenbel IS uit elkaar gespat, en geen maatregel, ook geen verregaande integratie, economische regering, fiscale unie of eurobonds kunnen hier nog iets aan veranderen. Politici die dit wél beweren leven nog in het oude euro 'alles komt wel weer goed' fantasiewereldje.

'Opstand of slavernij'
Charles Hugh Smith raad de Europeanen dan ook sterk aan om in opstand te komen tegen de banken, de enigen die écht gruwelijk hebben geprofiteerd van zowel de invoering van de euro als van de huidige crisis. 'Een tussenweg is er niet, want de schulden kunnen niet worden terugbetaald, nu niet en ook in de toekomst niet. Het kan ook niet anders worden verdeeld, gemaskeerd of worden verborgen; het kan alleen maar worden verworpen,' aldus de auteur. 'Het is uw keus, Europa. Kies wijs!'

Daarbij wijst hij op IJsland, dat zijn niet meer terug te betalen schulden gewoon (gedeeltelijk) schrapte en het aan de markten overliet om hun munt, schuld en risico te herwaarderen. Hun nachtmerrie is voorbij - nu de onze nog. Laten we het aan onze leiders over, dan zullen we op korte termijn zowel onze vrijheid, ons geld en onze welvaart permanent verliezen aan de elite en de banken. Het is 'zij of wij'. Laten we hopen dat er in Europa enkele moedige leiders opstaan die écht voor hun volken en landen durven op te komen, en tegen de banken en de EU zeggen: 'Tot hier toe en niet verder!'

Artikel: xandernieuws

Nederlands veto verdwijnt in eurokakofonie
woensdag 7 december 2011 11:14

In de kakofonie rond de aanstaande Europese top blijft een belangrijk feit onderbelicht: kleinere en middelgrote eurolanden verliezen hun vetorecht bij alle beslissingen rond het permanente noodfonds ESM, dat in de maak is en waarover de regeringsleiders zullen praten.

De Duitse bondskanselier Angela Merkel en de Franse president Nicolas Sarkozy presenteerden begin deze week met het gebruikelijke aplomb hun plannen voor de top.

meer: www.elsevier.nl/web/Opinie/Brussels-Blog/324405/Nederlands-veto-verdwijnt-in-eurokakofonie.htm