Eens met je topic Bapho, maar ik belicht het graag ook eens van de andere kant, omdat hier op QFF vaak geroepen wordt dat kerst kut is, etc. etc. Dussuh, onderstaande is niet zozeer richting jouw persoonlijk bedoeld, maar meer even n.a.v. gesprekken in de houst
De intentie van de werkelijke kerst is iets totaal anders dan wat we hedendage vieren:
www.quofataferunt.com/index.php?option=com_k2&view=item&id=1514:kerstmis
Maargoed, dit weten vrijwel alle QFF'ers al
Laatst tijd denk ik veel na over vrienden, sociaal zijn, etc. Bespreek dit ook met mn beste maat en daaruit vloeien erg interessante gesprekken.
Persoonlijk vind ik dat men hier op QFF soms wel iets te negatief is, maar dat kan ook mijn verkeerde opvatting zijn hoor.
Kijk, er word regelmatig gezegd dat de vrienden die je hebt, dat dat een 'illusie' is. Dit geldt idd voor velen, maar hoeft niet. Belangrijker nog: hoe zit het met jouzelf. Iedereen roept wel (even nuanceren hoor

) dat vriendschap niks voorsteld (omdat de ander er toch niet voor je zal zijn), maar hoe zit het met ons
zelf?! Ben jij er wel voor een ander?
Afgelopen jaren heb ik regelmatig in ziekenhuis gelegen en mijn familie was daar veel om mij te steunen. Moet ik dan nu niet op hen verjaardag komen -omdat verjaardagen k*t en sociaal zijn?! Nee, ik vind van niet. Ik ga met veel plezier naar hun verjaardagen en ben ze dankbaar voor de energie en steun die ze mij hebben gegeven. Niet dat ik de hele familie af ga hoor.
En zo zie ik ook kerst, het is een prima gelegenheid om bij elkaar te zijn met je familie, of vrienden. Wat is daar mis mee om dat met kerst te doen?
Maar ook dit weer is mijn persoonlijke mening gebasseerd op mijn ervaring. Iemand die niks of weinig met zn familie heeft denkt hier natuurlijk totaal anders over. Het heeft allemaal te maken met in welke situatie je zit. Maar ik vind wel dat als je nooit een keer voor anderen klaar staat, in die zin dat je nooit een ander vraagt hoe het gaat, feliciteerd, of zomaar eens belt, dan zal diegene er ook nooit voor jouw zijn, wat weer op uit draaid dat iedereen er uiteindelijk voor zichzelf is.
Op dit moment zit ik wat in de fase (die de meesten allang gehad hebben

) dat je relaties met vrienden wat versoepelen. Er zijn twee dingen die ik nu kan doen: Ook niks meer van mij laten horen, of zo af en toe eens een belletje plegen en vragen hoe het gaat met de ander. Voor als nog ga ik voor de tweede en dit heeft geleid dat onze vriendengroep afgelopen weken weer aardig hersteld is. Opvallend is dat wanneer ik ze onder 4 ogen vroeg, onder het genot van een drankje, waarom het zo gelopen is (bijna alle contacten verwaterd), vrijwel iedereen antwoorde 'dat de ander ook niks van zich laat horen!'.
Sja kerst, zeg nou eerlijk, het is tch best leuk om iets gezzeligs te doen met de dierbaren in je omgeving? En als dit dan honden, katten, opa's, oma's, ouders of kinderen zijn, dat maakt toch niet uit?!
Vrolijk kerstfeest iedereen!