Column Toxopeus

Hier tref je alle overige topics aan met betrekking tot nieuws en discussie over onderwerpen die niet thuis pasten in een van de andere sub-fora.
Plaats reactie
Gebruikersavatar
Toxopeus
Administrator
Administrator
Berichten: 4223
Lid geworden op: ma 15 nov 2010, 19:53

vr 18 nov 2011, 21:56


Tja en nu dan mijn eerste column over de bepaalde zaken die ik wekelijks ga bespreken vanuit mijn ogen. Ik kom vrijwel dagelijks iets tegen waarvan ik denk dat het anders kan of dat er iets niet klopt. Dit kan over van alles gaan wat ik persoonlijk beleef of zelf samen meegemaakt heb met mijn wederhelft of iets in de media.

Maar goed, gisteren zag ik een uitzending in Nieuwsuur over Pink Ribbon aangaande het ingezamelde geld waarvan maar een klein gedeelte maar naar onderzoek ging. Iets van 15%, en de rest ging naar psychische zorg, bewustwording (what's in a name!) en naar een betere voorlichting. Ieder jaar vond ik het altijd al een heel theater dat roze gedoe, met allerlei debiele thema's en activiteiten zoals de tietenrace en decolleté memory. Alsof vrouwen met borstkanker hier op zitten te wachten. En het erge is nog dat de vrouwen die eraan meededen niet eens borstkanker hadden of gehad hebben! En geloof me, ik ken een paar vrouwen en een man - ja die kunnen ook borstkanker krijgen maar dat hoor je niet van de roze maffia- die op deze roze shit helemaal niet op zitten te wachten! Doet me denken aan een vrouw die ik tijdens mijn werk in het ziekenhuis tegenkwam en op de afdeling oncologie lag. Het Pink Ribbon theater was net begonnen en ik vroeg wat zei ervan vond: "nou eerlijk gezegd zit ik hier niet op te wachten en vind het nog eens denigrerend".
 
Mijn vriendin maakte een opmerking in de trant van dat er net zoveel andere kankersoorten zijn die ook aandacht behoeven maar daar hoor je in vergelijking veel minder over. Oke, gisteravond was er een programma op Ned.1 om aandacht te trekken voor kanker in het algemeen. Maar waarom niet een dergelijke grote actie voor kindjes met deze erge ziekte? Waarom niet?
Maar de maand oktober wordt beheerst door Pink Ribbon en het is gewoon een zieke manier om over de ruggen van zieke kankerpatiënten geld binnen te halen. Het leek altijd al op een groot feest met hippe roze topjes om zo gezellig mogelijk te doen en maar allerlei producten te kopen wat aan de vrouw gericht is. Naar mijn mening is het gewoon een grote commerciële bedoening waarvan maar een klein gedeelte naar onderzoek gaat. Terwijl onderzoek altijd heel veel geld kost. Dat bedrag voor onderzoek kan nooit genoeg zijn. De directie van Pink Ribbon zegt dat het overige percentage naar voorlichting, bewustwording en psychische zorg gaat. Maar voor die psychische zorg is altijd een budget beschikbaar die ongeveer gelijk is aan die voor mensen die ernstig getraumatiseerd zijn. En ze hebben nog steeds veel geld in kas wat nog niet is besteedt. Ik denk gewoon dat dit de zoveelste zogenaamde liefdadigheidsinstelling die geld van de burgers aftroggelt en niet gebruikt waarvoor het is bedoeld zoals het zijzelf beamen.
 
Maar terug naar de vrouw in het ziekenhuis met borstkanker. Ze moest 1 borst laten weghalen en er was nog kans op uitzaaiingen. Over wat ik haar nog vroeg omtrent haar mening over Pink Ribbon zei ze een beetje onverschillig: "helaas is deze ziekte nog niet echt bewust doorgedrongen bij de huisartsen en oncologen, het hele Pink Ribbon ten spijt".
 
Nou, dit was m'n eerste stukje tekst op deze manier. Volgende week weer om dezelfde tijd een nieuwe column over een ander onderwerp.
 
Grtz.
 
Toxopeus.
 
777
In de erfenis der eeuwen ligt veel wijsheid opgetast. Ook hier geldt: dwaas is hij die zijn eigen geschiedenis versmaadt.
Gebruikersavatar
Dromen
Administrator
Administrator
Berichten: 5033
Lid geworden op: za 21 aug 2010, 06:38

vr 18 nov 2011, 23:26

Blij dat hier aandacht aan besteed wordt. En dan te bedenken dat dit al 5(!) jaar geleden werd aangekaart... :wodan:




Mooi geschreven Toxo, thumbs up!
Gebruikersavatar
Permuter 0.
Super QFF-er
Super QFF-er
Berichten: 1712
Lid geworden op: zo 22 aug 2010, 09:30

za 19 nov 2011, 01:23

yep, en het is natuurlijk weer zo'n vieze paapse kerkrat die de boel besodemietert.
het is niet wat het lijkt,... het is veel erger
Gebruikersavatar
combi
Administrator
Administrator
Berichten: 15955
Lid geworden op: za 21 aug 2010, 21:27

zo 20 nov 2011, 00:29

Pink Ribbon in cijfers
Karin Spaink

http://www.spaink.net/2011/11/19/pink-r ... n-cijfers/


[Update: mijn excuses voor de kapotte link naar het betreffende spreadsheet. Mijn rekenwerk staat hier.]

De hele avond heb ik zitten rekenen aan de hand van de jaarverslagen van Pink Ribbon. Pink Ribbon beweert namelijk bij hoog en laag dat Nieuwsuur in haar vernietigende uitzending van 16 nov. 2011 de feiten verdraaide. Helemaal niet waar dat Pink Ribbon slechts 1,8% van haar inkomsten aan kankeronderzoek besteedt!

Dus dan maar in de cijfers duiken…

Mijn ijver werd mede ingegeven doordat Pink Ribbon van oudsher een moeizame relatie heeft met haar eigen financiën. Inzamelen kunnen ze opperbest, maar tot ver in 2007 weigerde de organisatie elke journalist inzage in haar boekhouding.

Wat raar was, want het ging immers om publieke gelden…? Ook leden van de Borstkankervereniging Nederland (BVN) kregen op vergaderingen steevast nul op request wanneer ze informeerden naar de financiële banden tussen BVN en Pink Ribbon. Dat was al even raar: Pink Ribbon was namelijk door BVN opgezet, en dus: met BVN-lidmaatschapsgeld. Jarenlang bestond het bestuur van Pink Ribbon uitsluitend uit bestuursleden van de BVN.

Pas na mijn stuk van oktober 2007, waarin ik meldde dat Pink Ribbon NL elke inzage in haar inkomsten en uitgaven weigerde, keerde het tij. Pink Ribbon publiceeert sindsdien netjes haar jaarverslagen. (En het bestuur van Pink Ribbon werd losgemaakt van BVN).

Kortom: er zijn tegenwoordig cijfers!

Nu Pink Ribbon stellig beweert dat het niet klopt wat Nieuwsuur rapporteerde, kan ik zelf uitzoeken hoe de vork in de steel zat en wie er gelijk heeft. Vandaar dat ik een avond lang in de cijfers dook, en op grond daarvan een spreadsheet opstelde met de inkomsten en uitgaven van Pink Ribbon van 2007 t/m 2010.
***

Per jaar heb ik alle baten (inkomsten uit werving, publieksacties en rente) afgezet tegen zowel de doelbestedingen (geld dat Pink Ribbon besteedt aan voorlichting, zorg en onderzoek), als tegen de totale lasten (het geld dat Pink Ribbon schonk, plus haar eigen overhead). Vervolgens heb ik per jaar berekend welk percentage van haar inkomsten, uitgaven en lasten Pink Ribbon aan kankeronderzoek heeft besteed. Daarnaast heb ik berekend hoe de overhead van Pink Ribbon zelf (personeel, huisvesting etc.) zich door de jaren heen heeft verhouden tot de bedragen die Pink Ribbon tezelfdertijd aan kankeronderzoek doneerde.

Voor een goed begrip is het volgende van belang. Twee organisaties hebben de afgelopen jaren elk fors geld voor Pink Ribbon ingezameld op voorwaarde dat die bedragen naar kankeronderzoek zouden gaan. Die twee instanties waren A Sister’s Hope (goed voor 2.238.800 euro van 2007 t/m 2010) en het KWF (goed voor 858.500 euro in 2009 en 2010). Het ging hierbij om geoormerkt geld.

En daarin zit de kern van de controverse. Pink Ribbon zegt in haar jaarverslagen steevast dat ze 15% van haar inkomsten besteedt aan wetenschappelijk onderzoek, 70% aan psychosociale zorg en 15% aan bewustwording. (Een verdeling die vreemd is: want in publieke uitingen zegt Pink Ribbon immers altijd dat ze geld inzamelt voor onderzoek; waarom dan bijna vijf keer zoveel geld uitgetrokken voor zorg- en psychologische projecten?)

Enfin: 15% van het geld dat Pink Ribbon ophaalt, gaat naar wetenschappelijk onderzoek – zegt Pink Ribbon. Wat blijkt? Het enige geld dat Pink Ribbon naar wetenschappelijk onderzoek doorsluist, is juist het geld dat A Sister’s Hope en het KWF voor Pink Ribbon hebben ingezameld en voor kankeronderzoek hebben geoormerkt. Pink Ribbon zelf heeft in die jaren geen cent gegeven aan wetenschappelijk onderzoek naar kanker. Erger: van de ruim 3 miljoen die A Sister’s Hope en het KWF voor onderzoek naar borstkanker hebben verzameld, ligt nog een ton te verstoffen op de planken van Pink Ribbon.

Pink Ribbon stelt: ‘Dat geld hebben wij van die organisaties gekregen en wij hebben het daarna besteed aan kankeronderzoek. Dus wij halen makkelijk die 15% die we beloven. Wat zeur je nou…?’ Critici zeggen: ‘Dat geld hebben anderen voor wetenschappelijk onderzoek naar borstkanker opgehaald; jullie mochten alleen kiezen waar het naartoe ging. Waar blijft jullie eigen 15% voor onderzoek?’

A Sister’s Hope heeft inmiddels alle banden met Pink Ribbon verbroken, en betoont zich in een persbericht (17 nov. 2011) buitengewoon boos over de annexatie van het door haar ingezamelde onderzoeksgeld door Pink Ribbon. ‘Stichting A Sister’s Hope heeft altijd rechtstreeks contact gehad met de onderzoekers en van hen ook in alle gevallen een bevestiging van ontvangst van de gelden ontvangen. Gelden opgehaald door Stichting A Sister’s Hope zijn vanaf 2010 direct van Stichting A Sister’s Hope naar de onderzoeken gegaan.’
***

Ik heb alle cijfers en alle posten uit de jaarverslagen 2007 t/m 2010 van Pink Ribbon bij elkaar opgeteld, van elkaar afgetrokken, onderling gedeeld en met elkaar vermenigvuldigd. (Het betreffende spreadsheet staat hier.)

Pink Ribbon heeft van 2007 t/m april 2010 bijna 3 miljoen in kankeronderzoek gestoken. Ruim 3,1 miljoen daarvan was door A Sister’s Hope en het KWF opgehaald, en geoormerkt voor kankeronderzoek.

Anders gezegd: zélfs voor onderzoek geoormerkt geld geeft Pink Ribbon tot op heden niet volledig aan kankeronderzoek uit. Laat staan dat het armzalige percentage van uw goedbedoelde aanschaf van een ‘solidair’ armbandje, een roze stofzuiger of het Pink Ribbon Magazine dat uiteindelijk bij Pink Ribbon zelf belandt, ooit naar onderzoek gaat…

Mijn berekeningen wijzen nog iets anders uit. In 2007 was de verhouding tussen bestedingen aan de eigen organisatie en kankeronderzoek 2:3. In 2008 ging 514.320 euro naar de eigen organisatie en 338.000 euro naar onderzoek: een verhouding van 4:3. In 2009 ging 509.300 euro naar Pink Ribbon zelf, en 1.210.094 euro (allemaal geoormerkt) naar onderzoek; een verhouding van 1:2. In 2010 ging 866.094 euro naar Pink Ribbon zelf, en 953.222 (allemaal geoormerkt) naar kankeronderzoek; een verhouding van bijna 1:1.

Aan haar eigen bureau heeft Pink Ribbon tussen 2007 en 2010 bijna 2,3 miljoen besteed. Aan kankeronderzoek hebben ze niets besteed. Zelfs met gekregen onderzoeksgeld kunnen ze niet uit de voeten: daarvan ligt nog een ton op de plank.

Mocht u denken dat Pink Ribbbon dat geld achterhoudt als broodnodige financiële buffer: nee hoor. Hun huidige reserve beslaat zo’n 7 miljoen. Allemaal ingezameld en nooit uitgegeven.
FreeElectron
Super QFF-er
Super QFF-er
Berichten: 4292
Lid geworden op: vr 12 nov 2010, 22:26

di 22 nov 2011, 01:26

Pink Ribbons, Inc., of hoe de markt de borst omarmde

Roze föhns. Roze teddyberen. Roze auto's, roze melkflessen, roze haarbanden, roze dagcrème, roze pistolen (ja, echt), roze lippenstift. En dan zijn er nog de acties, 'for the cause': Walk for the cause, paardenrennen for the cause, parachutespringen for the cause, hardloopwedstrijden for the cause. Pink Ribbons, Inc., dat vanmorgen zijn Europese première beleefde tijdens het IDFA in Amsterdam, laat zien wat borstkanker in de Verenigde Staten en Canada geworden is: een miljoenenmarkt. Gericht op waar elke markt op drijft: winst.



Misschien verwoordt een van de deelnemers aan de zoveelste Walk for the cause (of Walk for the cure, of Walk for awareness, daar willen we even van af zijn) het succes van de borstkankercampagne het misschien wel het best: 'Als iemand dichtbij je wordt geraakt door kanker, wil je iets doen. Maar je weet niet wat, je bent hulpeloos.' Nu, wat wel kan: je aansluiten bij Pink Ribbon en de acties die door die en aanverwante organisaties worden bedacht om meer aandacht te krijgen voor borstkanker.

Voor de duidelijkheid: dat zijn acties in de Verenigde Staten. Pink Ribbons, Inc., naar het boek van Samantha King, laat de gekte zien van initiatieven rond een doel waar niemand tegen kan zijn. Borstkanker de wereld uit proberen te krijgen, zoeken naar een oplossing en een enorm toegenomen risico voor met name vrouwen om borstkanker te krijgen: ze zijn goed voor een miljoenenindustrie van zo'n beetje alle denkbare verzorgingsproducten tot een Ford Mustang met roze versierselen. (Compleet met advertentie: 'Toen ik borstkanker had overwonnen, wilde ik het liefst in een Ford Mustang rijden.')

Normaal

Wat al die acties benadrukken en uitdragen, vertelt een stoet aan critici, is dat borstkanker heel normaal is, te overwinnen en dat je met een mammografie borstkanker kunt voorkomen. Terwijl dat niet zo is. Was het risico in 1942 nog dat 1 op de 22 vrouwen borstkanker kreeg, inmiddels is dat 1 op de 8. En elke 70 seconden grofweg sterft er iemand aan de ziekte. Hoe dat kan, zeggen verschillende onderzoekers, daar wordt geen aandacht aan besteed door de roze legers van borstkankeractivisten. Ons leefgedrag, de omgeving, wat doet dat voor het risico op kanker?

En aan de andere kant kon de Pink-beweging wel doorschieten tot roze Kentucky Fried Chicken-emmers vol gegrilde kip (terwijl er veel vragen zijn over de invloed van fastfood op het aantal kankergevallen) en voorbeelden als de Avon Foundation for Women. Die zegt op te komen voor (ex-)borstkankerpatiënten, maar dagcrèmes verkoopt met chemicaliën die gelinkt worden aan een hoger risico op kanker. Terwijl een ontroerende groep vrouwen in de terminale fase van borstkanker in de film zegt zich niet te herkennen in alles wat 'pink' is. Je 'overleeft' kanker niet, je ondergaat het, het is een vreselijke ziekte en geen ziekte van blije roze vrouwen en mannen en yoghurtdrinkproducenten.

Gesprek

Geesje Hamming, lid van de raad van toezicht van de stichting Pink Ribbon, en de aan de stichting verbonden dokter Marian Menke waren naar de bovenzaal van Tuschinski in Amsterdam gekomen voor een gesprek over de film, met producente Ravida Din uit Canada. En dat in de week dat de NOS berichtte dat Pink Ribbon Nederland minder dan 1,8 procent besteedt aan wetenschappelijk onderzoek. Dat maakt emoties los, en dat deed het ook in de niet uitverkochte en voor het grootste deel door vrouwen bezochte zaal. Overigens maakte Pink Ribbon vandaag op haar blog excuses voor de gebrekkige verantwoording van waar donaties aan besteed zijn.

Wat we wel moeten weten, zei Hamming na de film, is dat Pink Ribbon Nederland geen banden heeft met de Amerikaanse organisaties zoals ze in de film worden getoond. 'Maar welk percentage wordt er nu aan onderzoek besteed?', wil de zaal al snel weten. Veel meer dan 1,8 procent, volgens Hamming en Menke, maar het ligt aan de definitie: is psychosociaal onderzoek ook wetenschappelijk onderzoek?

Onderzoek

Din, die op het idee kwam nadat ze zelf borstkankerbehandeling onderging en zich ergerde aan de Pink Ribbon-campagne en parafernalia: 'Dat is het probleem. Je komt er niet achter. In de zes of zeven jaar dat we er over deden om deze film te maken, wordt geschermd met definities van onderzoek en gecompliceerde verhoudingen, inkomensbronnen en doelen. Waar het om gaat, is dat we willen dat we geen borstkanker meer krijgen, dat onze kinderen het niet krijgen en dat het minder voorkomt.' Daar zou de aandacht naar uit moeten gaan. En niet, vinden de makers, aan een soort speelgoedmarkt aan borstkankermarketing.

Wat Hemming, Menke en Din met elkaar eens zijn: het is tijd voor meer samenwerking en minder gefragmenteerd onderzoek dat elkaar deels overlapt en niets van elkaar lijkt te leren. Din: 'Iedereen, overal ter wereld, claimt de ziekte nu, en zegt dat het van hem of haar is. Dat is het niet.'


Bron:
http://www.volkskrant.nl/vk/nl/3284/IDF ... rmde.dhtml
Gebruikersavatar
Toxopeus
Administrator
Administrator
Berichten: 4223
Lid geworden op: ma 15 nov 2010, 19:53

vr 30 aug 2013, 22:38

'Amper geld Inspire2Live naar onderzoek kanker'

Stichting Inspire2Live, een spin-off van stichting Alpe D'HuZes, heeft de afgelopen jaren amper geld uitgegeven aan kankeronderzoek. Dat blijkt uit onderzoek van Nieuwsuur.

Het geld ging vooral naar 'management fees' en reis- en verblijfskosten.
Afgelopen week werd bekend dat Alpe d'HuZes-oprichter Coen van Veenendaal bijna 300.000 euro aan management fees heeft ontvangen voor zijn werk voor Inspire2Live, ondanks het strenge antistrijkstokbeleid van de stichting.
Van de 5 miljoen euro waar Inspire2Live over beschikt, is 1,6 miljoen al uitgegeven. Slechts 200.000 euro is besteed aan wetenschappelijk onderzoek, de overige 1,4 miljoen ging vooral naar management fees (ruim 600.000 euro), reizen en congressen.
Baanbrekend onderzoek
Van Veenendaal en mede-oprichter Peter Kapitein begonnen in 2010 met Inspire2Live om internationaal geld op te halen voor de beste kankeronderzoekers te wereld, zodat kanker in 2020 niet meer dodelijk zou zijn. De 200.000 euro die daaraan is besteed, is echter ruim minder dan de 'management fees' aan Van Veenendaal.
Onderzoekers vertelden Nieuwsuur dat zij van Kapitein en Veenendaal te horen hebben gekregen dat geld geen probleem was en dat Inspire2Live genoeg had voor baanbrekend onderzoek: wel 300 miljoen.

Fondsenwerving
Kapitein werkt fulltime op de communicatie-afdeling van de Nederlandsche Bank. DNB heeft hem sinds 2009 vrijgesteld om drie dagen per week, met behoud van een salaris van zo'n 63.000 euro per jaar, fondsen te werven voor Inspire2Live voor kankeronderzoek en om wetenschappers samen te brengen. Ook bijvoorbeeld reiskosten werden door de bank betaald.
DNB erkent in een reactie dat het ''moeilijk is om via de traditionele manier van fondsenwerving geld binnen te krijgen. Dat blijkt meer tijd en inspanning te vergen dan eerder aangenomen maar Inspire2Live, en dus ook Peter Kapitein, blijven zich hiervoor inspannen.''

Door: ANP
http://www.nu.nl/binnenland/3563616/amp ... anker.html
In de erfenis der eeuwen ligt veel wijsheid opgetast. Ook hier geldt: dwaas is hij die zijn eigen geschiedenis versmaadt.
De volgende gebruiker(s) zeggen bedankt: ninti
Omhoog
Plaats reactie

Terug naar “Overig Nieuws”